REKLAMA

Polsko-irański spektakl „Uchodź. Kurs uciekania dla początkujących”

Wieczór Radia TOK FM
Data emisji:
2019-02-06 23:00
Prowadzący:
Czas trwania:
25:21 min.
Udostępnij:

Gośćmi Pawła Sulika są: Alicja Borkowska, reżyserka spektaklu, oraz Rozwiń »
Michał Rezazadeh, Irańczyk mieszkający w Polsce, aktor w spektaklu. Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Radia TOK FM Anną słuchamy Radia TOK FM wieczorze Radia TOK FM w naszym studiu Alicja Borkowska dobry wieczór dobry wieczór i Mohammad Reza tak dobry wieczór, gdy kryje się, że temat rezer w został Mohammed Reza rozłożonych tak tak cię przepraszam bardzo też musimy się wiele nauczyć my wszyscy z efektu 3 także okazję wymienienia w Ajman Mohamed dziś świetnie sobie radzić z językiem polskim jeśli państwo nie wierzą to w ogóle duszy rozmowa z naszym gościem, ale do Rozwiń » odsłuchania w archiwum TOK FM na stronie w ww tokfm krotka pl dobry wieczór mówi Paweł Sulik dziś będziemy rozmawiali o spektaklu dziś i jutro w teatrze powszechnym spektakl w strefie wolnocłowej w reżyserii naszego gościa, choć kurs uciekania dla początkujących dla osób, które pierwsze słyszą o tym, spektaklu to w paru zdaniach można powiedzieć, że co to jest w paru zdaniach można powiedzieć, że to jest taka opowieść o tym jak wyglądało życie w polskich uchodźców w Iranie w latach czterdziestych i jak wygląda życie Irańczyków w Polsce dzisiaj hal w i trochę jak ta rzeczywistość zarówno irańska, jakiej Polska na przestrzeni lat się zmieniła tak jak wyglądała irańska, a jak wygląda dzisiaj Polska gościnność co obydwa obydwa społeczeństwa myślą o swojej tożsamości narodowej religii w Skocz, jeżeli Polacy w Iranie to jest to są osoby, które uciekały razem z armią Andersa po jej dotarły do Iranu, jakby po bardzo długiej tułaczce to jest bardzo ciekawe, bo to to są historie, które mieliśmy, jakby nam niejako z pierwszej ręki zaś na torze korzystaliśmy z takich historii mówionych opowiadanych, które zbiera BSH dom spotkań z historią i oni mają bardzo duże archiwum właśnie opowieści osób, które z armią Andersa Xue i później dotarły do Iranu niektórzy zostali większość pojechała dalej natomiast na bazie tych historii powstała taka pierwsza wersja tego tekstu, nad którą później pracowaliśmy wspólnie z takim zespołem Air polsko irańskim to jest tak tak powinny właśnie na samym początku bodziec słuchaczom słuchaczką, że jeśli użyje określenia Żyd z polską irański spektaklu to to jest słuszne zgodzicie się z tym jak najbardziej tak tak to ty znasz też co powstawało właściwie przez 2 lata my właśnie tą pierwszą część opartą tylko te historie Polaków w Iranie pokazywaliśmy w teatrze powszechnym najpierw jako takie czytanie performatywne i później z tym tekstem autorstwa Artura Pałygi pojechaliśmy do Teheranu, gdzie mieliśmy też taką rezydencję kilkutygodniową i pracowaliśmy ze studentami teatru młodymi artystami którzy, pochylając się nad tym tekstem improwizowali tworzyli swoje historie też nam opowiadali o tym jak dzisiaj się żyje w Iranie i te ich historie zostały później włączone do do scenariusza, który później, jakby kolejny kolejny etap prac polegał na tym że, aby te historie, które przywieźliśmy z Iranu i historię polskich uchodźców wzięliśmy na warsztat właśnie z grupą 3 aktorów macie 2 aktorów 1 aktorka z Polski i trójka aktorów z Iranu i później, jakby na podstawie tych improwizacji, które powstały, jakby inspirowane historiami stworzysz stworzyliśmy taki ostateczny scenariusz tak, że jest bardzo dużo takiej pracy zespołowej my jest ono teksty tak no ostatecznie został napisany przez przez Artura Pałygi natomiast, jakby wszystko co w nim jest to są rzeczywiście właśnie jest zaczerpnięta zarówno z historii, jaki z tego co w ogóle siedział na próbach co też proponowali aktorzy tak zarówno w Polsce jak irańscy Michał, gdyż miał powiedzieć w tym spektaklu co, gdzie jest taki mamy co w tym spektaklu jest takiego co to jak jak to się wydarza to ty mówisz o tak to jest jak co czuje ja wiem, o co chodzi tak to kawałek mojego doświadczenia jest coś takiego w tym spektaklu tak, że n p . brak mojego doświadczenia albo COVEC doświadczenia moich znajomych to w Iranie n p . kiedy i są nam właśnie, mówi że co nie umiesz to nie potrafisz zostawić ten hidżab tnt chustka dla siebie, bo w UE na wizytę zostawić to on wszyscy się dowiedzą, że ten nie jest też stamtąd, że jesteś stylistą i jest to bardzo KO Mendy jest bardzo zżyci z rzeczywistą dla mnie, bo wiem, że na świat tak jak i kiedy mieszkał w Iranie widziałam owcy kresy dziewczyny, które w Czechach Lidia przyjechała do Iranu i dniem nie umiemy, a nie potrafią zrobić to pustka w zostawić w Polsce na głowie to bardzo rzeczywiste oddanie reguły przełożyć takie lustro i jakże popatrzą na swoje doświadczenia w Polsce to co było takiego, że wszyscy powinni popatrzeć inaczej powiedzieli Eleni ta inność, a Maciej Sowa inność tak tak ta inność że, a po rozróżniamy ludzi przez naród tylko, dlatego że mają inne religie albo, że są z innej narodowości to jak najbardziej czułem, że jestem częścią tego scenariusza chyba czuje czy jest siebie w tak czułem dosłownie czułem przebiera w scenariuszu, że pierwszy raz jak oglądałam cel w ogóle nie mówię chyba dobrze Polskę za zgodą Sejmu w Bostonie mówiła Ewa rok temu w ale bardzo bardzo czułem ciebie w środku tego scenariusza i popłakałem się na modłę mamo mogę tylko mogę tylko wtrącić, że jakby Michał nie był z nami od samego początku tego procesu tylko jakby widział premierę jej pierwsze pokazy spektaklu i bardzo rzeczywiście jak i zaangażował się i przychodził na każdy spektakl i w momencie, kiedy potrzebowaliśmy zastępstwa za aktorkę, która nie mogła pojechać na festiwal Malta w Poznaniu, ale to właśnie zastanawiasz się, kto mógłby ją zastąpić i od razu, jakby przed nam do głowy Michał chętnych do Wisły ma na pamięć na listę domeny i terenów desek wróciliśmy do tej liczby dot właśnie do tej pracy nad scenariuszem, zapraszając Michała, żeby się z nami podzielił jakimiś swoimi historiami tak także renta z tak tak trochę się zmieniam przez te przestaną rok się zmieniły też właśnie doszła scena, która została wymyślona przez Michała właśnie Jolanta Białek w krytyce politycznej napisana osią spektaklu tak ze swoimi Śniady mi twarzami i Rysami wskazującymi na zdecydowanie niepolskie pochodzenie chodzą po ulicach, jeżdżąc środkami komunikacji miejskiej, a nawet twierdzą, że kochają Polskę taki heroizm codzienności, kiedy twoja twarz nawet mimo swojej woli rzuca wyzwanie społeczeństwu artysty żyjesz pracujesz bawisz się czy 3 Michał czy ty masz wrażenie, że ją takie wrażenie, że Che czy ja mu się rzucić swoje to w swoją twarz czy mogę zmienić stan twarz to twarz co mam, ale czy myślisz o tym, ciągle walczy wychodzisz na ulice idziesz myślisz o patrzą się na mnie auto pali się nie dopatrzyła się o ten facet się na mnie patrzy to jeszcze ciągle czuję, że ludzie widzą w tobie tak, ale to co, zwłaszcza ta inność i to jest może być jam nie mogą się swoim pod względem rzec swoim podejściem w miłym podejściem do tego jednak żadnego problemu z tym, jeżeli patrzą na mnie jest nie bardzo miło nawet jeśli uśmiecham na nich, jeżeli ktoś Pacyna na mnie i to dla mnie żadnego progu na początku było, że był jakiś problem myślę, że Hej, o co chodzi z tymi z tymi świadczeniami 0, dlaczego Okaj wiem, że jestem inny wiem, że jestem może nie wiem też mówi egzotyczne, ale w i taki jestem i nie mogę siebie zmienić w, tyle że w imię zmienił aż po grzebie lepiej się integrować, żeby powiedzieć, że jest Michałem nie ma Drezno, bo to jest trochę no i coś powiedzmy, że Mrożek codziennie podróżują nie znają się nam historia nie jest znają się wielu rzeczach po prostu się wystraszą i wiezie mnie zastraszyć innych zmieniałam imię i Fed za ten nie mam również żadnego problemu, bo myślę, że to jest moje ten szacunek ode mnie do Polski, bo dostałam bardzo bardzo duże miłości do tego kraju, a przy tym to wcześniej Wiera nie wiedziałeś o tym, że Polacy podczas drugiej wojny światowej i to bardzo wielu Polaków przyjechało do Iranu wtedy nie widziałem, ale później jak byłem już w Polsce słyszało Macy May poczytałam trochę jej drugi raz jak byłam w Iranie 2 × ją w Iranie pod moim, bo moim imigracji, bo my o imigracji do Polski 2 × już do zawierania i 2 × byłam na cmentarzach polskiej tam w Iranie i oczywiście z bardzo wzruszająca historia powiedz jeszcze słuchaczom słuchaczką, którzy suszą się pierwszy raz jak wygląda twoja sytuacja w Polsce jeśli chodzi o stan formalny czy patrzy w przyszłość z pewnością zaufaniem czy też lekki niepokój czujesz jezdnie i czy jest, czyli tego niepokoju i Noster dniach prognozy jest bardzo jak najbardziej dla mnie na stresujące, bo z dwudziestego tego miesiąca mam lat do Portugalii mogą miałam tam jest przecież na warsztatach, ale nie mogę jednak się nie mogę, bo nie ma kar wobec tych kont grecki paszport i z irańskim paszportem nie wpuszczą mnie na lotnisko na nad samolotem, ale nie znaczy czy jest tylko do niej w niepewności co czuje oczywiście, ale nie jestem złe na swojej decyzji jestem cały czas tak na swoją decyzję co 2 lata temu zdecydował, że przyjeżdżam do Polski i przyjechałam i jestem zadowolony jestem Super zadowolony jest co z tą decyzją co zrobiła wydać co po Beyond jak swoje perspektywy roku w ubiegły rok stulecie niepodległości w Polsce wyglądało to swoje perspektywy też widać było tak pytam już, zmierzając trochę też do waszego spektaklu niech nas za listopad prawda, ale w ogóle cały rok czy wybór także ciągle znajomi mówili z pola z odległości udziały w light Orchestra w lawinie Polska ma bardzo duże duże znaczenia i ja kocham Polskę i uważam siebie jako patriotą patriotą polsko patriotą patriotą polskim patriotą jest jestem polskim patriotą mimo tego, że jestem polskim opolskim owa obywatela i dla mnie ten dzień jest święte dżin, ale i jest trochę się bałam wieźć na ulicy 11 listopada jak niektóre mają w tej spółce nawet zostawiam zdjęcie, że dzisiaj świętuje z domu z polską flagą na przedstawieniu jak z ważnym elementem 1 z takich ludzkich szkieletów jest właśnie w świętowaniu dnia niepodległości, a czemu czemu akurat ten moment to też wyniknęło ze improwizacja aktorów to jest jakiś taki moty w, który zaproponowaliśmy za Arturem pały gołą właśnie zespołowi do improwizacji tak, że są razem na uroczystości z okazji dnia z stulecia niepodległości Polski są jakimś mieszkaniu ktoś zorganizował nie do końca wiadomo, kto chce za to odpowiedzialne no, jakby raczej się nie znają między sobą i co z tym zrobią tak no i tam bardzo ciekawe rzeczy wyszły z tej improwizacji m. in. właśnie taka scena, którą zobaczycie w spektaklu nauki hymnu i reinterpretacji interpretacji tego hymnu to jest jednak bez rzeczy, które rzeczywiście się wydarzyła właśnie w ramach improwizacji została wcielona do scenariusza my jakoś tak chcieliśmy nawiązać do tej do tej polskości też, dlatego że w momencie, kiedy byliśmy ale kiedy byśmy w Iranie, jakby EU w inny kociak urodził się ten pomysł na ten spektakl, żeby rzeczywiście nie były tylko i wyłącznie wspomnienia polskich uchodźców, ale rzeczywiście, żeby jakoś skonfrontować z tym co się dzieje teraz w obydwu krajach akurat wtedy były pierwsze właśnie tutaj blokowanie mównicy w sejmie w Warszawie i do nas docierały SMS-y wiadomości z Polski i rozmawialiśmy o tym, właśnie z Irańczykami, z którymi pracowaliśmy i pamiętam ich reakcje, które właśnie były takie bardzo bardzo żywe i przejęte mienie na mówili, że no tak tak to teraz musi się reagować teraz muszę reagować, bo później będzie za późno nie i Thomas jakoś tak rzeczywiście bardzo wstrząsnęło też ze względu na to, że byliśmy na świeżo właśnie z tymi historiami, a tu też, jakby z jakąś taką chęcią wydostania się stamtąd też niezgody na ten system IMI oni jakby sami to znaczy my, by samo nasuwało się właśnie to porównanie tych 2 ERM tych 2 rzeczywistości rzeczywiście stajemy się sobie coraz bliżsi to też jest cytatem ze spektaklu, więc gdzieś tam chcieliśmy się właśnie skonfrontować z tym polskim patriotyzmem z tym czym to teraz jest jakby kto ma prawo do świętowania stulecia niepodległości, dlaczego niektórzy to prawo zawłaszczają, dlaczego niektórzy, jakby się z tym identyfikują, mimo że może jeszcze 10 lat temu byliby bardziej do tego skłon ni za łby to są jakieś tematy, które nas po prostu od samego początku nurtowały mnie chcieliśmy właśnie postawić na nas na takie podobieństwa także byliśmy właśnie w takim w takim momencie, że pomyśleliśmy sobie, że jeżeli w Polsce wszystko będzie szło tak jak teraz wtedy właśnie w tym, gdy 2 lata temu Noto, gdzie my będziemy za to 10 lat tak czy będziemy tam, gdzie jest teraz Iran taki postawiliśmy sobie taką taką tezę i jakby gdzieś tam za tym poszliśmy muszę was coś zapytać nie dotyczy to świat teatru sceny, ale jesteście świetnymi osobami, żeby potwierdzić, iż albo zaprzeczyć Otóż znalazłem się w głowie takie dziwne uczucie muszę zapytać czy wy nie macie podobnego oczywiście wszyscy wiemy, że jeśli chodzi o swobody demokratyczne Republika Iranu ma duże problemy i punkt to jest kraj, gdzie wiele trzeba by zmienić, żeby się mogę powiedzieć, że funkcjonuje demokracja tak jak sobie wyobraża ale kiedy okazało się, że w Warszawie w przyszłym tygodniu odbędzie się międzynarodowa konferencja, która w skrócie jest nazywana trochę anty irańską mało będzie tam mówiło, że o g ja znalazłem swoje głowy takie uczucie świadom tego, że w Iranie wiele osób nie ma dobrego życia, że jednak serce mi powiedział zaraz zaraz, dlaczego my tu się namawiamy w Warszawie przeciwko Iranowi to tak jakby 2 różne uczucia z 1 strony wiem, że w Iranie, gdzie ludzie mi ciężko, ale z drugiej strony pomyślałem sobie z jakiego powodu nikt nie chciał, żeby w moim kraju spotkały się róże i państwa i szykowały jakieś złe rzeczy w stosunku do Iranu mieli co z tym zrobić nie mogę się z tym poradzić odczyt od paru dni tak myślą o tym jak w co o tym, sądzicie o tym, szczególnie Michał w ciekawym cywilne Trumpa w Rumunii, że coś jest drugi krzywdę wszystkim tak, ale zostawmy politykę, choć miał duży jest polityka to jest w Katarze, a ta osoba nie po prostu nie może nie potrafi kochać tych górnych inną krzywdę i teraz jest ciasne Iran i zepsuć naszą rolę dla fryzjera na naszą polską relację z Iranem, a jest słaba, ale jeśli ktoś się uda, bo czasami rozmawiam z ludźmi, którzy mówią o zaczynamy gospodarczo współpracować z Iranem wiemy, że tam jest trudna sytuacja, ale coraz więcej biznesmenów zaczął jeździć jesteście dowodem na to że, że jest on właśnie wy jesteście dowodem na to, że Kulig i kulturalne relacje można normalnie funkcjonować pewnie i nagle w przyszłym tygodniu będą siedzieli politycy mówili po mam nadzieję, że nas nie będzie dotyczą to decyzja ta mnie cokolwiek decyzja co będzie na pewno będzie nas dotyczyła tylko w Czechach gościem będzie sobie z tego zdało sporadycznie przeżycia tak jak większość politycznych decyzji Anny Nemś teraz mamy żyć bez rączek swych realnie mam nadzieję, że tylko możemy mieć nadzieję, bo nie ma wpływu na White -li ne na politykach prawda w polityce Napoli pojemników na polityków nie ma ludzi tylko naszym ważnym pojedynku na politykę na powinien teoretycznie powinniśmy mieć nasz system no dobrze, ale wśród naszych rozmów o wiedzę branżową oraz tamtemu zwycięstwu Józefa z jazdy i jestem przyzwyczajony do tego innych radnych z 2 LO im nie dano mi się wydaje, że np. to co to co mówiliśmy to my rzeczywiście my tak też mogliśmy pojechać do Iranu tam pracować nawet może też właśnie w i żaba hitu tajemnym przychodziła tam policja obyczajowa, żeby oglądać to co robimy tak dalej, więc wiadomo, że to było gdzieś tam pod jakimś nadzorem, że tak powiem, ale należy oczywiście mam gdzieś tam ta wymiana była była możliwa, więc receptę ja też mam mam coś takiego, ale myślę, że to bardziej ze względu właśnie na tramwaje na innych, by na taką atmosferę, że właśnie wszyscy przyjeżdżają my się nie zaprasza też mam jakiś z tym problem ani, że to akurat u nas Chełmską działać tak, że taka jest niewesoło jest to, więc mi się wydaje, że żyję mam miałam podobne odczucie jak ty LM, ale chyba bardzo też związane z osobami po prostu, które znam tak, bo przez 2 lata też, jakby prace nad spektaklem dosyć dużo tu zaczynał oprócz już abstrahując od osób, które bezpośrednio są zaangażowane w spektaklu ale by ta społeczność irańska rzeczywiście gdzieś tam do nas przychodziła na spektakl czy właśnie nie wiem 1 osoba w naszej kawiarni w teatrze pracuje też właśnie z Iranu, gdzie tamtą społeczność znam znam osoby, które borykają się z różnymi problemami też pobytu tutaj związanymi miał być właśnie sankcjami tramwaj tak dalej tak dalej myślę że, jakbym mu pod tym kątem rzeczywiście gdzieś tam to jest to uwiera także teraz będzie jeszcze gorzej właśnie na tej linii Polska Iran i nie wiadomo jak to właśnie wpłynie, bo wpłynie na pewno jak dla mnie, ale no właśnie nie wiadomo jak to wpłynie nam to osoby, które rzeczywiście tutaj żyją na Polaków, którzy pojechali do Iranu tak ze spektaklami 3 Woś, ale bogatemu temperaturę uczuć, bo jeszcze 3 lata temu, gdybyśmy rozmawiali o Iranie, żebyśmy rozmawiali o kinie irańskim rozmawialibyśmy możemy przy muzyce irańskiej tak, a to nasze wydają się, że akurat to, żebyśmy rozmawiali o czymś innym niż kultura muzyka, żebyśmy też rozmawiali o prześladowaniu homoseksualistów i o nie respektowaniu praw kobiet na wynajem się, że jakby o tym, też powinniśmy rozmaite mazda dotąd miała iść na mojego pytania modą oto chciałem zapytać jak mogę uwielbia kulturę jakiegoś kraju i jednocześnie być przerażony tym, że los homoseksualistów w tym kraju jest strasznie to co się mieści w 1 głowie na protestu moje pytanie rośnie czy nie macie takiego wrażenia takiego mamy oczywiście nowe imię i uwielbiam kultury Iranu, ale uwielbiam natury Iranu, ale chodzi o to, że tylko je teraz w tym spektaklu zagrają role geja i Noble chce pokazać jak i jak się żyje po prostu jako osoba, która doświadczyła tego jak i migrantów role jest on pogodnym i jak najbardziej staramy się pokazać, że pokazać inną rzecz co się dzieje tam tak naprawdę w Iranie z tymi uczuciami to ty masz też niesamowite doświadczenie w tym sensie jak myślisz nad tą rolą pracujesz na nie grasz jak możesz porównać warunki jakich funkcjonują osoby homoseksualne w Iranie i warunki jakich funkcjonują w Polsce masz porównanie tak tak też tak jak, czyli może z nami Szymon znajomy to w Iranie miałam znajomych didżejów tutaj mam w Polsce mam oczywiście nie mam już z tym żadnego problemu tylko chodzi o to, że znam ich znam co i jak cierpiąca w Iranie powiem, że jak liberalnie żyją tutaj w Europie, więc dla mnie to jest coś niesamowitego w tym roku nawet był na paradzie równości pierwszy raz w życiu i był dla mnie coś chował coś niesamowitego willa jest kara śmierci za to raty tej skali mogą sobie chodzić jest oczywiście nie jest tutaj też nie jest, więc tolerancję z tego powodu do tego na do tej kwestii, ale jak porównają z Iranu tak oczywiście to w Polsce tak czy i jak będzie jakaś wielka znowu manifest odpukać będzie manifestacja narodowców, którzy radykałów, którzy będą mówić Brońmy Europy naszych europejskich wartości naszych przed zalewem muzułmańskim oprócz donieśli powiesz tak zaczniemy od rozmowy o sytuacji gejów tak bronimy tych naszych europejskich wartości, a tak będzie z nimi rozmawiał ja nie ja nie zmienia jest on, kto będzie miał dozór relacje z Chojnic chodzi mi o to, że jednak zacząć mówić tak jakby pewnie, gdybyśmy zaprosił do studia takiego narodowca, którym mówił musimy bronić naszych europejskich wartości naszych pań naszych okazuje się, że taki Narodowy z pewnym mówił polskich i polskich, a ich tolerancji wobec zależą od kultury tam, czyli muzułmańskie islamskie prawda to okazuje się, że w zasadzie moglibyśmy powiedzieć nie zgadzamy się z tobą traktują nasze wartości to właśnie otwartość tolerancja stosunek do gejów stosunek do homoseksualizmu to są te nasze wartości tylko wyście nie zaprosili do spektaklu takiego narodowca w, żeby ci takiego skrajnego mamy postać, która wciela się w nas takiego bohatera i jak to nazwiemy natomiast nie zaprosiliśmy do współpracy takie osoby no bo nie zaprosi chętnych do akt to zaczyna jakoś tak nie rzeź gotowe szansa, by jeszcze 1 temat tak, a my też jakoś tak zależy też jako strefa wolnosłowa od kilku lat robimy spektakle z udziałem zarówno we śnie uchodźców imigrantów też różnych religii zawsze staraliśmy, żeby rzeczywiście przez to prace nad Menem się, że i tak jest trudno komuś pracować tutaj w innym języku jak w innych warunkach, jakby z tą trudnością, którą się ma w ogóle w porozumiewaniu i tłumaczeniu swojego świata nawet osobom, które rosną jak otwarte i próbują zrozumieć, więc też nie chcieliśmy nikogo narażać na takie konfrontacje ze na takie konfrontacje z kimś kto, jakby od od początku jest raczej na nie i to jakby to wydają się, żeby z tego założenia wychodziła na Zachodzie ten pomysł na spektakl, który no, jakby nie zapraszamy też osoby wykonana gdzieś tam się pojawia, ale mu przez jakąś naszą interpretację tak co noc też wynika z tego, żeby nie wszyscy są profesjonalnymi aktorami i wydają się, że no to też zupełnie inaczej musielibyśmy się też przygotować do takiego projektu tak, bo to jest coś co od dłuższego czasu różne są nam proponują, żeby tutaj właśnie w kibiców z uchodźcami i im właśnie skonfrontować na scenie coś z tym zrobić alem, ale jakoś na razie nie mamy chyba po prostu do tego energii siły i chęci, a jeśli chodzi się je energia to drodzy słuchacze drugi słuchaczki Penny dziś jutro w teatrze powszechnym strefa wolnosłowa i spektakl nosi tytuł, choć kurs uciekania dla początkujących z reżyserką Alicją Borkowską 1 z aktorów Michałem razem oraz zadaszeń rozmawialiśmy dziś za co bardzo dziękuję dziękujemy dziękujemy Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: WIECZÓR - PAWEŁ SULIK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 40% rabatu w jesiennej promocji. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA