REKLAMA

Anna Smolar o spektaklu "Kowboje": "Mechanizmy przemocy rządzą szkołą"

Data emisji:
2019-04-05 19:00
Audycja:
Kultura Osobista
W studio:
Czas trwania:
11:44 min.
Udostępnij:

W pierwszej części audycji Marta Perchuć- Burzyńska rozmawia z reżyserką teatralną Anną Smolar o przygotowaniach spektaklu "Kowboje" w Teatrze Osterwy w Lublinie. Czym jest dziś i jaka jest polska szkoła? Premiera spektaklu 12 kwietnia w gorącym okresie zapowiadanego ogólnopolskiego strajku nauczycieli. Rozwiń »

Anna Smolar: "Nauczyciel to jest zawód od którego życie zależy. Zanurzamy się do wnętrza pokoju nauczycielskiego." Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska reżyserka Anna Smolar jest dzisiaj gościem kultury osobistej witam serdecznie i dzień dobry łączymy się przez nasze lubelskie studio bolą w Lublinie w teatrze imienia Juliusza Osterwy już w najbliższy piątek premiera spektaklu kowboje w reżyserii właśnie Anna Smolar w piątek za tydzień w kowboja, czyli jednoznaczne skojarzenia się nasuwa z dzikim Zachodem o dzikim Zachodzie to będzie historyczna tak Rozwiń » nazywamy ten spektakl postu start na motorze nie do końca proponujemy takim gestem z agencji w tradycyjnym stylu, ale faktycznie są pewne elementy zaczerpnięte z tego gatunku, które pozwalają nam nazwać albo uchwycić poza słowami pewne mechanizmy, które próbujemy analizować jeśli chodzi o funkcjonowanie szkoły te instytucje bardzo specyficznej walczyli z nagród wszyscy szkoła w taki test to spektakl pokoju nauczycielskim i ten pokój nauczycielski jest takim salonem w dzikiej osadzie w powodem, żeby się, żeby się zamienić ciężką również w teatrze jest ostatnio coraz więcej niestety powiemy oprotestowana przez dużą część społeczeństwa reforma edukacji strajk nauczycieli, chociaż pewnie, kiedy zaczęliście jeszcze długo strajku na tak szeroką skalę jak się szykuje nie było mowy coś szczególnie was zainspirowała, żeby właśnie zrobić westernu szkole co dzieje się interesuje tematem edukacji i również rewolucji w edukacji różnych zmian, które pojawiały się na przestrzeni wieków w tym temacie jest dla mnie dosyć pasjonujący temat, więc pomysł na ten spektakl w sumie powstało parę lat temu Anną i byliśmy jeszcze daleko od zmian politycznych społecznych i od tego wszystkiego co się dzieje teraz edukacji faktycznie ten kontekst wyostrzył jeszcze pewna myśli refleksje i emocje myśmy mieli możliwość spotkania się z nauczycielami tutejszymi, którzy pracują w Lublinie albo miejscowościami blisko Lublina prowadzić takie warsztaty i wywiady z nimi mogliśmy też ze mną tak na gorąco usłyszeć od nich jak wygląda ich codzienność LM jak patrzę na to co się dzieje teraz jak to przeżywają jakieś życie się zmienia albo nie zmienia, czego pragną AM, jaki jest ich poczucie misji, jakie swoje frustracje 3 rozczarowania i to fakt, iż są jakieś takie bardzo silne emocje, które próbowaliśmy uchwycić właśnie poprzez ten gest ukazywania mechanizmów przemocy, które w naszym odczuciu rządzą szkołą zresztą to jest tak bardzo uniwersalna rozmowa, kiedy się też z ludźmi się tak wspomina lata szkolne to od razu bardzo łatwo nawiązać w ogóle rozmowę z obcymi ludźmi polecam wszyscy mają jakieś takie dosyć podobne wspomnienia czy traumy i bardzo często wraca taka pamięć o lęku taki ścisk w brzuchu, a w niedzielę wieczór przed tym poniedziałkiem, kiedy znów trzeba zacząć odnowa znaleźć się w tym w tym miejscu i to taki wspólny lęk nas wszystkich tak i ten lęk jest to zdaniem jednak takiej pisarz wspaniały francuski mówi o no takim bez sensu i takiej tragedii ludzkich w pewnym sensie, który się odgrywa na terenie szkoły co znaczy uczenie się boi również rówieśników dzieci w ogóle uczniowie boją się nauczycieli nauczyciele boją się dzieci boją się rodziców roją się władz Dyrekcji, ale też oczywiście inne władze zewnętrzne te organy finansujące 3 czy ministerstwo itd zatrze wszyscy są uwikłani w jakimś mechanizmie lęku i obowiązków, które w pewnym momencie przestają mieć sens jakiś głębszy sens, kiedy tak naprawdę instytucje szkoły powinna na zdrowy rozum być tak na takim humanistycznym poziomie najbardziej nasyconym sensem miejscem w naszym społeczeństwie Nate jest to pytanie, skąd ten paradoks czy możemy coś z tym zrobić czy możemy w ogóle przeprowadzić refleksję na ten temat zadają sobie pytania o miejscu nauczyciela w społeczeństwie tym dla mnie oczywiste jest to, że nauczyciel powinien być najlepiej opłacanym człowiekiem w społeczeństwie 1 z najlepszych to jest zawód, od którego bardzo dużo zależy, od którego życie zależy życie zależy życie późniejsze relacje późniejsze wybory rzeczywiście szkoła ostatnimi czasy, chociaż ja nie wiem czy to jest właśnie kwestia ostatnich lat czy tak zawsze może było, że szkoła była jednak polem konfliktu polem walki, zaczynając od wielkiej walki ideologicznej poprzez walkę ekonomiczną kończąc na ciągłej walce też międzypokoleniowej mówi się też rówieśnik tej przemocy spektakl mówi głównie o relacjach między nauczycielami i uczniami czy między nauczycielami i nauczycielami kanie z relacji rozpracowuje się na bardzo by się zanurzamy przede wszystkim w pokoju nauczycielskim w tym co się rozgrywa wewnętrznego pokoju, a może to jest wewnątrz głowy w ogóle nauczyciela, ale pokazujemy na tym tle relacji również z uczniami z rodzicami i z władzami tymi wyimaginowanym albo realnymi Anny artysty to jest przede wszystkim ten świat nauczycieli ich codzienność GM i IT pytania które, które się pojawiają one w pewnym sensie ogniskują wokół kwestii LM wyczyn przyznajemy się zastanowić czy w ogóle możliwe jest to, żeby nauczyciel był szczęśliwy i to bardzo naiwne pytanie, które się pojawia n p . w takim dokumencie, który ma Jake Moore wykonał w Finlandii, gdzie się zainteresował oczywiście szkołą i tą przemianą bardzo poważną to latamy nastąpiła i wpłyną na całe społeczeństwo bardzo oczywiście korzystnie i ci nauczyciele, z którymi on rozmawia stawiają kwestię szczęścia ucznia, ale też własnego w samym centrum refleksji na temat wychowania i przekazywania wiedzy czym jest w ogóle nabywanie wiedzy i przekazywanie wiedzy czym to jest to znaczy jeśli wychodzimy od idei dosyć oczywiste, że człowiek się urodził, żeby się uczyć i od pierwszych dni życia uczy się bardzo intensywnie nigdy nie przestaje się uczyć i ta potrzeba jest tak ważna jak potrzeba wody i pokarmu to czym jest szkoła tak powiedzieć o tym, że może zastanawiać się też m. in . czy nauczyciel może być szczęśliwy no no szerzej można spojrzeć w ogóle człowiek może być szczęśliwy to szczęście nauczyciela, jakbyś te kwestie rozwinęła czy tak jest rzeczywiście nauczyciel jest skazany na nabycie nieszczęśliwym to rzeczy mi nie chodzi oczywiście jakość, jaką radość pogodę ducha to są rzeczy bardzo takie powiedzmy indywidualnej i nie systemowe może chodzi bardziej o jego miejsce w społeczeństwie właśnie to znaczy o ten kapitał zaufania, który dostaje od Sony reprezentuje w oczach właśnie uczniów rodziców i w ogóle społeczeństwa obywateli co dajemy nauczycielowi, czego oczekujemy od niego Annę ile mu pozwalamy ile zaufania mu dajemy i na ile ten zawód może być prestiżowy w takim bardzo głębokim ludzkim znaczeniu aha i oczywiście finansowym też coś łączy funkcje kowboje tytułowi narzucają narzucił od razu skojarzenia z dzikim Zachodem powiedziała że, że tworzycie postu western no i chcąc nie, chcąc jak myślimy dziki zachód kowboje no też myślimy o kolonizacji tamtych terenów należących pierwotnie do Indian chociażby pytanie, kto tu kogo kolonizują to jest pytanie, które pada gdzieś się w zapowiedziach waszego spektaklu i kto staje się tu ofiarą przemocy, która wpisana jest niestety w ten system no właśnie, kto no tutaj trochę mamy poczucie, że wszyscy są po trochu ofiarami, że nauczyciele są też z tymi byłymi uczniami, którzy na jakimś etapie zostali z kolonii zachowanie można, by powiedzieć, bo istnieje rodzaj takiej relacji myśli między światem dorosłych światem dzieci, że dorośli tworzą bardzo normatywne restrykcyjne ramy dla dzieci, którzy mają swoje odrębne funkcjonowanie swój specyficzny rytm czy sposób nabywania wiedzy właśnie rozumienia tego czym jest więź z nauczycielem zresztą też bardzo myślę istotny element naszej refleksji to znaczy to, że szkoła jest bardzo często miejscem, w którym trudno o więź, kiedy tak naprawdę wiele badań wskazuje na to że, żeby się uczyć dziecko potrzebuje więzi potrzebuje przywiązania i nowo bliskiej relacji takiej autentycznej czy ta bliska relacja jest możliwa w momencie, kiedy szkoła jest strukturą wielką skomplikowaną rozbudowaną, w której Anno trzeba w pewnym sensie wykonywać pewne rzeczy hurtowo i bardzo trudno oczekiwać od nauczycieli, żeby prowadzili zupełnie autorskie programy z podejściem całkowicie indywidualnym do każdego dziecka jeszcze coraz więcej dzieci ma szczególne potrzeby o Annie kwestia dyskryminacji wykluczania jest niesamowicie gorącej problematyczna w szkole i dotkliwa i ma swoje konsekwencje potem na całe życie no i jak demontować te bomby, jakie zauważyć i jak zapoczątkować refleksję, która pozwalałaby u podsta w wymyślić właśnie to miejsce nauczyciele i relacje z uczniem tak, żeby rozwój był po obu stronach tak naprawdę wszyscy potrzebują się rozwijać na każdym etapie nauczycieli uczeń fakt ten spektakl powinien zobaczyć przede wszystkim nauczyciele uczniowie rodzice czy to jednak bardziej opowieść być może uniwersalna, w której nauczyciele uczniowie ten osławiony pokój nauczycielski to są jakąś figurą, w której przejrzą się ci, którzy z systemu edukacji nie chcą wyszli już dawno nie chcą mieć z nim nic wspólnego, chociaż nie wiem czy z tego systemu da się w ogóle wyzwolić i wyjść w jaki sposób jeśli już raz się w niego weszło właśnie podejrzewam, że nigdy nie wyrastamy tak całkowicie ze szkoły zresztą wielu z nas towarzyszą różne różne sny czy koszmary wzięty z tamtych czasów egzaminie tak dalej natomiast zemną bardzo zapraszamy nauczycieli, a my pragniemy marzy nam się jakaś dyskusja wokół spektaklu tego co się dzieje teraz w kwestii strajku, który rozpoczyna się w tygodniu naszej premier też taki zbieg okoliczności dla nas bardzo taki nieco nużący DG tak zgadzam się jest to metafora szerszego mechanizmu co znaczy mi się wydaje, że to, czego szkoła na sól 3 pewnego porządku hierarchicznego może też posłuszeństwa i braku krytycyzmu i t d. potem skutkuje tym, jakimi obywatelami jesteśmy dlatego Anną i właśnie ten lęk, który nam towarzyszy i to bardzo ułatwia wchodzenie w przemoc owe relacje opowiada o czymś co nas dotyczy wszystkich czekamy w takim razie na premiera spektaklu kowboje to już w piątek za tydzień w teatrze imienia Juliusza Osterwy w Lublinie reżyserka Anna Smolar była gościem kultury osobistej bardzo dziękuję za rozmowę nie dziękuję czas na informacje w radiu TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Teraz 30% zniżki na Dostęp Premium! Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW", aby słuchać podcastów TOK FM na komputerze i w aplikacji mobilnej już dziś.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!