REKLAMA

Spektakl o losach uchodźców. Popytka – próba, która staje się torturą

Wieczór Radia TOK FM
Data emisji:
2019-04-10 22:00
Prowadzący:
W studio:
Czas trwania:
35:10 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
z Radia TOK FM na słuchamy Radia TOK FM wieczór Radia TOK FM, a w naszym studiu gość pani Marina Hulia dobry wieczór dobry wieczór gości znany, ponieważ już pojawią na antenie Radia TOK FM jeśli ktoś pierwszy raz słyszę naszych gości to powiem, że od ponad 20 lat mieszka w Polsce tak ponoć ludzie z 25 lat 25 kiedyś uczyła języka rosyjskiego zajmowała się dzieciom skrzywdzonym przez wojnę uchodźcami jest też specjalistką praktyk integracji uchodźców więźniów Rozwiń » laureatka nagrody i zmieni imienia Ireny Sendlerowej to warto przypomnieć za naprawianie świata, ale również autorka książek tak, bo pamiętam asfalt kawałek pizzy o typach tańca rozmową o tej książce staniu w taki jest bynajmniej nie jest to książka Kucharska, która też uchodźca, choć jak poparzony przez los o ludziach, ale dziś spotykamy się znowu Rzeszutek w razie 1 nogą w świecie sztuki, a drugą nogą w świecie tematów którymi się pani zajmuje czy też ludzi, którym się pani ze mnie, czyli uchodźców w spektaklu, w którym o, którym będziemy rozmawiali nosi tytuł po setkach innych chciałem zapytać panią co oznacza to słowo co też popyt na pobudkę to jest rosyjskie słowo i po rosyjsku to oznacza próba, ale tu jest też taka gra słów, ponieważ po płytka to jest próba, a dobitka po rosyjsku to jest tortura, więc próbą, która staje się torturą próba wielokrotnego przekroczenia granicy na przejściu granicznym Brześć Terespol, gdzie kobieta matka stół niezliczoną ilością dzieci małych dam w modelach są prosił o to co jej się należy o przyjęcie dokumentów o status uchodźcy i pogranicznik zawraca to kobiety i ona zgarnie te swoje małe pociechy i wraca do Brześcia kończą się pieniądze lądują na dworcu dziecku cieknie krew z nosa prosi mamo ja nie chcę więcej takich tam jechać pogranicznik i tak nas zawróci zostaniemy na tym dworcu i w tych tak nacji siedzą leżą na dworcu czekając na kolejną próbą przekraczania granicy na kolejną potyczkę, która staje się płytką jest to też próba kopytka z życia tutaj w kraju, który ma zupełnie inny język takiż leszczyńscy, kiedy ja się uczą naszego języka no to dla mnie cieszą się cieszył się kurczy niewymagalne nie rozróżnia kelner, więc cóż dopiero dla przybysza z Kaukazu, więc potyczka z życia tutaj wśród was, ale też aktorzy którzy, występując w sztuce tabletka są specyficzni, bo to są osoby, które jak nikt inny wiedzą, o czym mówią tak to jesteśmy my, ponieważ się też jestem 1 z aktorek, więc grają, ale 3 kobiety czeczeńskie i 1 jak pół Rosjanka pół Wiarus Białorusinka i te 3 kobiety czeczeńskie też są bardzo różne i 1 scheda jest w Polsce od 16 lat przyjechała tu po drugiej wojnie czeczeńskiej zawsze mówi, że ma sześcioro dzieci tylko, że to szósty nosi w sercu, ponieważ jej pierworodny wtedy trzynastoletni Mansur zginął w wojnie ono pochowała to dziecko na granicy Inguszetii i Czeczeni w Malmö malutkim cmentarzu, gdzie tylko 4 groby jak kandydują zgarnęła piątka pozostałych dzieci przyjechała do Polski zaliczyła mnóstwo środków dla uchodźców one już niemałe z jest Ahmeda z tym całym swoim bagażem utraconego z 1 matki, która umarła już wtedy, kiedy ona była ucho czynią w Polsce druga kobieta tu jest mielona mielona jest rekordzistką Buricia w procedurze ubiegania się statusu uchodźcy, ponieważ jej procedura jej pięciorga dzieci lub dzieci się rodziły się najpier w była trójka po tym, czwórka potem piątka i procedura tutaj w Polsce trwała około 7 lat, czyli dzieci chodzili do polskich szkół mała Maria szkoły rodziła się już tutaj w Polsce set przyjechała jedynie o zaległy zaledwie kilka miesięcy, a 7 lat była procedura, czyli 5 lat, kiedy rodzina dostała została przyznaną ochronę ze względów humanitarnych, ale głowa rodziny słusznie się z tym nie zgodził, bo uważa, że widzi jego sytuacji w sytuacji takiego zagrożenia należy mu się statusu uchodźcy, więc jeszcze 2 lata procedury z tego 7 i trzecia kobieta Madina, która miesiącami z trójką dzieci mieszkała na dworcu w Brześciu przykrywała dzieciaki kurtką ręcznikiem dywanikiem do modlitwy, żeby Spały na tych twardych dworcowych ławach i zrobiła kolejny po płytkiej przekroczenia tego zaczarowanego Rubikon tego długu i tak 3 kobiety 116 lat w Polsce druga ponad 7 i trzecia 2 , 5 roku i ta na linach miasteczka Czerkas, który też opowiada swoją historię o tym, także, kiedy pani rozmawiała z aktorkami kobietami, o których pani mówi czy przed sztuką przygotowują całą tę materię uczymy to jest także pani po prostu powiedziała, że to jest sztuka, która ma pokazać publiczności w Polsce, a życie, którego publiczność w Polsce nie jest tak to jest okazja swoista może jedyna w swoim rodzaju był usłyszą od osób, które przeżyły właśnie takie długie oczekiwanie na granicy próba otrzymania tutaj statusu czy to tylko w ten sposób pani rozmawiała Rzym po chwalić pokażmy Polakom jak to wygląda od naszej strony płyną przede wszystkim nie musiał nakłonić kobiety, żeby w ogóle uczestniczył w spektaklu, bo to nie jest tak jak w przypadku Europejki że, że rzecz, że bardzo wiele osób lubi wyjść na scenę zaśpiewać pokazać w stosunku kobiety bardzo powściągliwe, który nigdy w życiu nie miał takiego doświadczenia publicznego uzewnętrzniania się, czyli opowiadania o sobie publiczności, która na nich patrzy, ale na szczęście mam trudną reżyserka Weronika kibic jest reżyserką z kultowego szczecińskiego teatru Kana i Weronika no to UE razem ze mną wymyśliła taki teatr, który nie będzie teatrem nauczenia się o roli tylko rzeczywiście jak bardzo określiło w języku trochę rosyjskim trochę czeczeńskim, czyli zrozumiałem doszczętnie dla kobiet, że powiedzą chwile ile będą chciały powiedzieć, że te rzeczy, o których nie będą chciały mówić tego nie powiedzą dlatego pojawi się w spektaklu cudownej poruszająca historia małej dziewczynki mogły dziewczynki, którą wtedy była Milana, którą matka ubrała odświętną sukienkę zawiązała jej kokardki i zamierzam iść na spacer i nagle zadzwonił wujek spytał co robią idziemy na spacer odpowiedziała matka jakiś spacer przecież wojna właśnie wtedy zaczęła się wojna ta dziewczynka sukience z kokardkami wybiegła na ulice tam już stały rosyjskie czołgi czołgi armaty to był pierwszy dzień wolny, więc historie są bardzo osobiste bardzo osobliwą bardzo osobowe, ale to nie jest takie rzucanie miał z sali zło także eksportujemy tym cierpieniem, że kobiety męczą się na scenie, bo są zmuszone do powiedzenia czegoś, czego nie chcą nie to jest bardzo dużo znaków zapytania i historie, które sąd dlatego poruszające, że to cud, że są troszkę niedopowiedziane czyje gruzem to spektakl, by nie powstał, gdyby nie pani doświadczenia, które kiedyś mówiliśmy to na antenie Radia TOK FM pani wielokrotnie w trudzie działa dworzec w Brześciu kontaktowała się z osobami, których próbują przekroczyć wielokrotnie próbują przekroczyć granicę im się do nieudanej grze część tych doświadczeń pani próbuje się nad tekstem w tym spektaklu pan panie tanie próbuję przelać tym na następne pokazy dzieci tak, bo mówią o tym, dlatego duża część ludzi w Polsce nadal nie zdaje sobie sprawę z tego co się wydarzyło coś wydarza właśnie na granicy białorusko polskiej, a absolutną rację, kiedy prowadziłam za 2 tygodnie temu zajęcia dla osób niepełnosprawnych w Łodzi i miałam opowiadać o dzieciach z dworca Brześć to 1 z mamą dziecka takiego niepełnosprawnego popatrzyłem powiedziała, ale pani młodziutka będzie pani opowiadać o drugiej wojnie światowej, czyli absolutna nie wiedzą na temat tego kryzysu migracyjnego trudno było przekonane, że ja będę mówić o przejściu podczas drugiej wojny światowej i dzieciach, więc jest dopiero już po tej opowieści, a on też znów do mnie podeszły powiedział, że sobie absolutnie nie zdawała sprawę z tego, że coś takiego się dzieje, bo nam się wydaje, kiedy jesteśmy w centrum wydarzeń ludzie wiedzą, że ludzie wiedzą, że miesiącami na dworcu koczowały matki z dziećmi, że nie były wpuszczane czy musiał sobie kupować wrzątek po wrzątek też na dworcu kosztuje myśli czym nakarmić dziecko, że czasami nie Spały, bo jeżeli pani, która pilnowała dworca była panią złośliwą, a taka też była i była jej zmiana tonu nie pozwalała się kłaść wtedy dzieciaki matki Spały na siedząco to są historie bardzo poruszające to są kobiety dzieci poparzone przez los i im więcej o tym, mówiły i pokazujemy to twarz uchodźcy to tak naprawdę siedzi na tej ławeczce na dworcu marmurowym Brześciu czy faktycznie stoi brodaty mężczyzna mam 3 status dworca Brześć wszystkie 33 są ofiarami tortur, ale twarzą uchodźcy z przejścia granicznego Brześć Terespol jest twarz dziecka to są wielodzietne matki z samą taką gromadką dzieciaków, którzy nie mają dzieciństwa dzieciństwo nie może być na dworcu ta nie może być marmur z dzieci dzieci nie lubią marmurów dzieci lubią biegać żyć chodzić do szkoły dlatego starałem się dać to namiastka szkoły to moja szkoła demokratyczna, która do tej pory funkcjonuje w Brześciu, a oczywiście, że to nie jest taka szkoła jest tablica ławki i musi uczymy już się uczymy się uśmiechać się oswoić miejsce napełnić go z sobą treścią dźwiękiem kolorem to jest ogromnie ważne, kiedy dziecko, które jest dzieckiem ucieczki dziecko, które zostawiła swoje podwórko swoją nauczycielkę swoją klasę swój język swój kraj naukowcy zwą to potem szokiem kulturowym mówimy o strachu lęku zagubieni przerażeni ich cudownie, kiedy to dziecko na dworcu Brześć się uśmiecha, kiedy przynosi mi dmuchać wiec zerwany i musi to odleci Diaza i wielki aktorski jak to czeczeńską to już jest ten kawałek dzieciństwa Tadeusz Citko dając swojej nauczycielce kwiaty już mamy tu równowagę nawet domu Dworcową o tym, też będzie spektakl tylko, że nie w sposób oczywisty, bo jednak to jest sztuka, a nie tylko opóźnić, a nie reportaż o aspektach chcę zapytać panią czy podczas pani warsztatów czy też zajęć spotkań, które pani odbiera w całej Polsce i szkołach ośrodkach kultury w domach kultury, kiedy próbuje pani przekazać to to rzeczywistość, której pani teraz opowiada ludziom, którzy o tym, wcześniej nie wiedzieli albo niewiele słyszeli albo mają jakiś głowie stereotyp to najczęściej spotyka się pani, z jaką reakcję czy to zawsze także ludzie mówią o ruchu bardzo współczujemy nie wiedzieliśmy o tym, to pewnie skomplikowane cały świat dalekie są jak ludzie na to reaguje pani o tym opowiada różnie n p . w zeszłym tygodniu jest bardzo świeża sprawa byłej szkole baletowej w Poznaniu wydawałoby się dzieci i świetnie usytuowanych rodzin dzieci nie tylko z Poznania, bo to jest szkoła, która też ma internat i balet, czyli ta sztuka najwyższa to było jedno z najlepszych spotkań, ponieważ wszystkie dzieci płakały i Julka taka dziewczynka, którą zapamiętałam najbardziej, bo ona była zalana łzami płakały, kiedy opowiadałam jak dzieci z matkami, które się udało przedostać do Polski opiekują się staruszkami z warszawskiej dzielnicy ratusz z domu samotnej starości jak masują i głaszcząc pomarszczone starsze wystarczy ręce jak matki gotują bezwzględne jedzenie dla tych babci śpiewałem piosenkę babcia potem bezdomnych jak jeździmy na działki do bezdomnych zróbmy razem karmniki dla ptaków i ja i wszyscy płakali chłopcy też ich jak też się rozpłakałem, ponieważ dla mnie to było takie cudowne, że są emocje i że to po tym, jak oni podeszli nie skończyło się na płaczu to wszyscy pytali pani Marii nocą możemy zrobić ludziom Słuchajcie my na dzień dziecka 1 czerwca z mamami z dziećmi z dworca Brześć będzie nas cały autokar jesteśmy gośćmi w Poznaniu takich cudownych szkoły Łejery przyłączcie się poznać moje dzieci już są propozycje to ja załatwię trampoliny, a lato, czyli to jest najważniejsze po takim spotkaniu czynny udział nie tylko współczucie empatia tylko ja uważam, że najważniejsze jest to już podchodzą dzieci nauczyciele dorośli pytają czym możemy to on z nie zawsze tak jest, bo miał też spotkanie w 1 ze szkół to jest taki zespół szkół zawodowych gdzie, owszem, bardzo bardzo słuchali, ale wiedziałam, że to, że nie zaproponują pomoc i nie zaproponowali natomiast nikt mi się nie zdarzyło, żeby ktoś dłubał w nosie spał na krześle, czyli te emocje są tak duży ogień tylko opowiadam co pokazuje w kieszeni mówią babcia to życie króciutki filmik dwuminutowy i oczywiście od niedawna mieszkamy w radości w domu samotnej starości, ale ci źli mówi on chciał kraść bezdomnych to Podaruj mi serce z piernika i znów widzą te działki widzą tego Kazika bezdomnego od tej kuli szkicu jak robimy to domki już lin w schronisku dla psów to widzą te psy, które doprowadzają moje dzieci z dworca Brześć wraz z dziećmi z łódzkiej szkoły i widzą te psiaki, które zjednoczą moje dzieci bezdomne dzieci, bo ośrodek dla uchodźców to nie jest dom i dzieci polskiej to jest to coś z najlepszą integrację, kiedy razem działamy na rzecz tych słabszych wiąże się także ktoś zadaje pani pytanie albo nawet nie zadaje pytanie skoro takim spotkaniu, widząc cały ten skomplikowany dramat dzieci, które nie są wyrwane ze swojego środowiska i że ktoś na takie spotkanie mówi no ale to nie jest nasza sprawa my nie powinniśmy się tym zajmować się nie powinni wrócić tam do siebie niesie Czeczenia albo federacja rosyjska tym zajmuje 3 taka czy zdarza się taka reakcja nie zdarzyło mi się ani razu, ale uważam, że to jest dla nas gorzej niestety to jest takie wielkie niestety nie zapraszają przekonani, czyli to jest także musieli mnie zaproszą nieważne czy szkoła prywatna czy społeczne czy szkoła państwo oczywiście najwięcej mam spotkanie z państwowych szkołach czy jakaś biblioteka jak np. galeria w Kaliszu czy biblioteka w Żorach cokolwiek to tu są przekonani, że przychodzą ludzie, którzy chcą słuchać, którzy gdzieś zahaczyli gdzieś czytali, a jeżeli nie czytali tak jak ci niepełnosprawni w Łodzi to mają tyle własnego cierpienia wszyscy są w stanie wchłonąć cierpienie, który o, którym opowiadam i in zdarzyło mi się chyba 1 jedyny raz to było w Kruszwicy tak to było w Kruszwicy, które niegdyś była wielka teraz jest maleńka i faktycznie tam był pan z kuratorium bodajże bon, który po co mu powieści, którą opowiada poruszającą, bo powiadomił o tym co wyczytała w internecie tylko o końcu przeżywam żyje, bo jestem z nimi to on powiedział, że inne nie przekonała mnie pani ja i tak nie chcę uchodźców ani tutaj ani w moim domu, a pamiętam, że wtedy też mówiło o wigilii, bo to był chyba taki okres sprzed i ja powiedziałam tylko, że ja nigdy nie przekonam nieprzekonanych tylko, że to on będzie miał na wigilia to symboliczne nakrycie to miejsce pozostanie puste i poprosiłam o podniesienie ręki tych, kto mnie słuchał i kto wpuści na wigilie takiego uchodźcy nieważne czy strzelić z Czeczenii wtedy akurat tam byłam z grupą Czeczenów i głuszy czy z Ukrainy i bardzo dużo podniósł się z rąk i powiedziałam proszę zobaczyć temu panu, a w tych domach to nakrycie nie będą symbolem, ponieważ nie wpuszczą do siebie do domu żywą historię żywą geografii żywą kuchnie, ponieważ porozmawiają o kupnie jak u władz o historii, a jak u was geografii a gdzie jest ta Czeczenia prawda, ponieważ ja zaczynam zajęcia z dziećmi zawsze tak stolica polskie Warszawa, a Czeczeni najczęściej pada Moskwa figury polskie Tatry, a czeczeńskie potrawa Polska bigos, a czeczeńska i okazuje się, że ta pierwsza część pytań, które jest dla nas prosta bowiem nie w drugiej części nie wiemy nic wtedy tłumacza dla nich jest bardzo prosta ta druga część w unii wiedzą, że czeczeńska rzeka to jest organ albo Terek, ale niekoniecznie tu przyjeżdżają wiedzą, że macie Wisła i wtedy wtedy też takie zrozumiałe, więc tak jak powiedziałam nieprzekonanych nigdy się nie przekona, ale ich spotykam rzadko i bardzo nad tym boleję, bo ja chcę jechać do nieprzekonanych, bo przynajmniej pokazać, żeby zobaczyli ten film dokumentalny z Brześcia i śpiewamy z dziećmi była jej łono Hej, ułani na Lachy i to śpiewamy w parafii greckokatolickiej w księdze Igora, który nas przygarnął z tego dworca, więc chce trafiać do nieprzekonanych, więc jeżeli nas słuchają nieprzekonani zaprasza dzieci mnie zaprasza dzieci marinę, żeby opowiedziała o dzieciach firma Mach z dworca Brześć, a o tej smutnej twarzy uchodźczej i o tej sile matek i dzieci ciekawe, że żyją oni tyle o tym, mówi tak barwny kolorowy sposób i pełen emocji i potrafi pani przez całą taką rozmowę w ogóle nie odnieść się do polityki czy ciekawa, ale państwo była przecież swego czasu pamiętam na zlecenie rządu jednak pracowała w nie można także politycznie, ale jednak była pani przyrządzić tak wyraźny wyłom w Bonn konsultant w kolejną osobą, do której trzeba trochę nastawić ucha posłuchał, czyli uczyłam tych dyrektorów nauczycieli też dzieci jak i jak się obejść z dzieckiem cudzoziemskim, czyli tonie było zawężone do uchodźców, czyli dziecka cudzoziemskie w Polskiej szkole natomiast nie zaprosiła pani minister pani Kluzik Kluzik-Rostkowska i to było tu było zaproszenie, które przyjęłam, ponieważ to zaproszenie było bardzo monterzy, jakby od razu myśmy ustaliły, że nie będę siedziała na krześle, bo tych krzeseł jest w ministerstwie dużo tylko nie mam krzesła nie mam gabinetu mam Polskę i jeżdżę po całej Polsce, gdzie opowiadał, a z drugiej strony gromadzą materiały jak przyjmować dzieci materiały, które będą pomocne dla dyrektorów szkół jak zmienił się rząd to okazało się, że nic z tych materiałów nigdzie nie trafiło, ponieważ mnie pani ministro ówczesna zlikwidowała to stanowisko no bo widocznie uznała, że nie mamy uchodźców dzieci cudzoziemskich stanowisko jest niepotrzebny, a wiem, że tak uznała, ponieważ 1 z czasopism dla nauczycieli stosowało takie pytanie, dlaczego pani Malina i już nie może jeździć po szkołach mówią chcemy my potrzebujemy taką oficjalną odpowiedź dostali od ministerstwa to dobrze, bo jak dudnienie zwolniono to samo w domu ciekła mu jednak nie jest to nie jest to on mój rząd nie jest to moja pani minister nie jest to moja reforma i nie jest to moja dobra zmiana, aczkolwiek nie angażuje się w politykę, ponieważ mi to uniemożliwi pomaganie tym konkretnym rodzinom konkretnym osobom jak, w jakich uniemożliwi ich angażowano mnie z transparentem np. gdzieś tam w pierwszych rzędach na jakich demonstracji pomiędzy ja kompletnie na to nie mam czasu ja mogę bardzo popierać, ale kompletnie i potem do mnie n p . na granicy, gdzie bardzo uprzejmi są dla mnie też polscy pogranicznicy zadymy ogromnie dziękuję, którzy już nie znają na pamięci np. z miesiąc temu 1 z pań po naszej stronie popatrzyła znów mój paszport mówi to pani Jadwiga Gołda ale gdy oglądałam panią w telewizji Państwowej ten reportaż jak wujek z dziećmi z mamami pomagacie babcią piękne to jest niech pani nadal to robi, więc ja wolę im się kojarzyć z Payne, bo wtedy w domu w pewnym sensie łatwiej je jeszcze dwa-trzy razy w miesiącu do Brześcia i jakby to, że taki cel nikt też Polski pomaga mi przekażcie czuwa miejskie, które jest pełna rękodzieł albo podręczników tę albo tamtą stronę to jest bezcenne, ponieważ ja nie jestem mocnej postury dla mnie to jest ogromna pomoc jesieni boję po prostu uważam, że robię to co robię najlepiej i ogromnie się cieszę, że są ci, którzy na innym froncie wykonują też prace, które jest niezbędna co tajnej części zawozi tam, gdzie dotąd Brzeszcze dzieciom i gazową łożem dzieciom słodycze i zaborze dzieciom flamastry zeszyty teraz zeszyty do kaligrafii, czyli cały czas zeszyty do kaligrafii wraz z ustawą z wydawnictwa Pink abecadła ja za dużo rzeczy, ale noga cała Polska kupuje dla moich dzieci, czyli za ogłoszą na Facebooku dzieci z dworca Brzezie wpłacą po potrzebne buty rozmiar 3234, czyli co tu ilość ponad 1 są burze takie rzeczy, ale wg rozmiaru i wzrostu koloru, czyli ja opisuję tę dziewczynkę chłopczyka i wtedy Polacy kupują albo zdobywają to rzeczy osobowo one wiedzą od lat dla lekkiego test dziecka, a o tym, wiedzą zdjęcie tego dziecka w swoich butach swojej koszulce i ze swoją zabawką ze swoim lizakiem i to jest aż tak kijem budowanie relacji z ponad granicą i tą rzeką długiem, że oni nie są uchodźcami nie są konkretnymi karami za nami Sabina minie, zanim na miejsce danymi, które są tam, a ja tam opowiadam o konkretnych osiach Monika ach, powołanych Agnieszka wróble, które po prostu ich kochają lubią śledzą to historie, które jest na Facebooku od roku 2016 i Sii to jest taki taka moja rewolucja, a taka rewolucja pokojowa z zabawką wyników w 1 ręku mamy lalkę muzułmanka uszytą na dworcu w Brześciu, a drugim rękoma lalkę Europejka uszytą na dworcu w Brześciu i jest taki woreczek i te 2 lalki są 1 woreczku i to przy obozie do ich Chinki to jest także we krwi jak jak wiele teraz jest dzieci tam mniej więcej ich rodzin dzieci teraz jest już bardzo niewiele i to on tylko 3 tygodni jest mniej, ponieważ na szczęście po prawie roku koczowania w Brześciu rodzina każda dieta, który ma żonę cudowną Malik, która szyła te zabawki siedmioro dzieci LO im się udało mu kilku dziesiątej próbie wjechać do Polski i rodzina i na listy też jechała ponad miesiąc temu tam też 7 osób, czyli już mieć 16 osób ubyło wraz z rodzicami natomiast do tej pory jest rodzina znajdzie tam jest pięcioro dzieci do tej pory jest rodzina, ale i, gdzie jest czwórka dzieci, które już prawie rok nie chodzą do szkoły z demo ośmioro dzieci, czyli jeszcze jeszcze te rodziny są i napływają kolejne, czyli teraz do mnie się zgłosiło 2 rodziny, którzy usłyszeli, że jest tak Malina, że przyjeżdża i tam jest w tych 2 rodzinach około 14 osób też 2 mamy, które na ich nie mają waginy, czyli 2 mamy Malwiny i liczna gromadka Lechii funkcjonuje taka rodzina, która wiele razy próbuje wjechać na terytorium Polski nie udaje się to musi czekać też koczować gdzieś tam, gdzie n p . nie jest zamożna albo odpukać potrzebny jest lekarz co się z tą zdradą to co wtedy robią w czeczeńskiej tradycji w ogóle w UE w wielu krajach muzułmańskich to jest także córka wychodzi zza mórz to matka wręcz powinna wyposażyć dom córkę wyroby złote, czyli muszą być kolczyki czyli jakby od głowy aż do stóp, czyli wszystkie te rzeczy muszą być kolczyki jakaś tam bransoletka wisiorek i łańcuszek i wszystko pierścionki i te wszystkie łańcuszki przejść pierścionki idą w Brześciu do lombardu, czyli matka już nie może przekazać tego swojej córce tylko cała biżuteria jest tam zostawiano czekają na pieniądze, kto ma rodzinę np. już Europie rodzinne dalszą, która wyemigrowała po pierwszej lub drugiej wojnie czeczeńskiej ma też takie pieniądze są przekazywane oczywiście regularnie przywozi pieniądze za piękne rękodzieło kazał przytulanie historii którą, który po prostu od lat Polacy przytulają i ogromnie się cieszę, że nasze przynoszą torba jest Rzecznika Praw Obywatelskich, że nasza lalkę z rzecznika praw dziennikarzy Mariusza Szczygła siedzi 2 lalki muzułmanki, że jakby ta historia tu zahaczą o piękną polską historię od piętno osobowości osobistości, które mówią tak jak tu kupuję, bo ma może to jest piękne cudowne Jana opowiem mojemu dziecku historie tak mówią matki wiele polskich matek co powiem przed snem historia tej lalki tego ci buraczki kiwa czka jak powstał, kto go uszu, dlaczego ku uszu to są historie piękne bo, bo dzieją się tu i teraz im jesteśmy ich uczestnikami i uważam, że o wiele mądrzej jest przytulić takiego koguta Matras przy rezultacie Obrok ogromnego Kogutom już jedzie do Oławy harcerze go przytulają Kogut zaczął się także ja szłam ulicą Brześcia i na asfalcie znalazłem 1 czerwoną rękawiczkę mrzonką rękawiczkę przyszłam do schedy matki ośmiorga dzieci powodzian sedan mamy koguta, dlaczego mówi seta, bo mamy grzebień udało jej to rękawiczkę powstał cudny koguta ogromny, której stroju dziedzica, czyli Kogut kaukaskim stroju jak tylko na Facebooku zobaczyli harcerze z Oławy natychmiast powiedzieli my chcemy koguta, więc kogo jedzie do Oławy przed świętami Wielkiejnocy to jest trudna historia, w której harcerzy z Oławy uczestniczą bardzo to jest poruszające, ale muszę zapytać panie jak to jest, kiedy co pani poczuła, kiedy poprzedni minister spra w wewnętrznych i administracji powiedział, że do nich nie mamy obowiązku przyjmować uchodźców Czeczeni, dlatego że o jak to będzie, o ile wiem tam nie ma już wojny co pani wtedy z pani doświadczeń im w stanie wiedzą z pani wiedzą o bardzo konkretnych osobach, które próbują uciec stamtąd chociażby do Polski to co pani poczuła, kiedy usłyszała, że ktoś w rządzie mówiono przecież to co począć w ogóle tutaj przyjechać tam nie ma wojny to pań komisarzy co co co ich odpowiedzią na cały kraj w telewizji lecą właśnie ci nieprzekonani, których się nie przekona, bo oni słuchają, bo można rozmawiać z osobą, która ciebie słucha wtedy, gdy słucha Sztumu osoby z takim wzajemnym wsłuchiwanie się rodzi się dialog, że ty słuchasz mnie o tym, ty mówisz ja słucham ciebie to jest monolog, czyli oni nie słuchają ani mnie gdzieś tam nie ani tych historii czasami tak myślę, że u nich o sobie albo nie zdają sprawy w ogóle, ponieważ coś gdzieś tam pod patrzą w czytają podejrzaną i to i to w takich mediach które, którą właśnie mówią o tej zaraz zgasi wsiach i albo są o tyle o tyle okrutni, że wiedzą, a udają, że nigdzie coś ty frajerze tak może już, że tak też może być, ponieważ nie znaczy zawsze nawet ja nie i Jan nie zawsze pytam po moich zajęciach to teraz widzicie, jaka jest poszukujący bardzo często same dzieciaki jak podrośnie mówi pani Malina to tam są same dzieci omówiono na szczęście nic tam są też moment tylko, że kocha nieźle matka ma siedmioro dzieci to oczywiście, żeby wiedzieć, jakimi kutą siódemka mama jest jedno, więc ona ginie tylu tłumików dzieci prawda i ja nie chcę ich przekonywać jak i działam obok tak, a równolegle tylko, że ja idę równolegle do przodu oni do tyłu albo jak do tyłu oni do przodu, czyli jest równolegle, ale nasze pociągi jadą z różnych stron padają ludzie w rządzie na spotkanie z panią pytają o rzeczy związane z z kulturą i szeroko pojętego Kaukazu, które mogą być bardzo egzotyczna przykład, kiedy pani opowiada to ktoś mógłby zapytać, ale jak to, że tak mamy mają tak wiele dzieci to są tak licznej rodziny padały takie trochę tak daleko od niedawna odpowiadam, że w kulturze czeczeńskiej dziecko jest darem od Allaha to jest dar, więc wielodzietna rodzina to jest taka półka Ostoja to jest także matka pszczół czy te starsze dzieci, żeby się opiekować młodszymi dziećmi i ten, kto sam wychował się w wielodzietnej rodzinie to jest pokoleniu Bosch dotąd nie widzi siebie w rodzinie w rodzinie takiej maleńkiej opowiadam o tym, że czeczeński tradycji rodzina to nie jest tylko ojciec matka dzieci dziadek babcia tylko to jest cały Take, czyli cały grunt jest tą rodziną, czyli to pojęcie rodziny jest inny tak jak jest inne pojęcie sąsiada całą ulica to są sąsiedzi, więc jak taka cienka trafia do Polski wiedzieć, że nie znamy sąsiada z góry z domu ona mówi to niemożliwe to jak żyjecie przecież sąsiad to jest przyjaciel sąsiad to jest ten, który pomoże kiedyś Leys, którym codziennie pije się herbaty, kiedy jest, dobrze więc on już tu zaczynają zapoznawać z sąsiadów, czyli rozcieńczenia się na swoją klatkę schodową nie zawsze też to gra, bo czasami ludzie mówią oburzone panie nie zna wie pani nie znam, dlaczego nie pani zaprasza na herbatę prawda tam to jest normalny jest taki z dziećmi to jest absolutnie normalne mieć mnóstwo dzieci dla nich i absolutnie dziwne, że my mamy tak mało jestem jedynaczką i ciągle mnie Czeczenki potem to jak ty żyjesz w Hiszpanii, bo moja mama też jest w internacie mama miała brata, który też nie miał dzieci tata jest jedynakiem o nim to niemożliwe i potem z litością Shiro to tym czasie, czyli jawnie gros chorych jest Hancock zdarzył się trochę, ale na pewno na spotkanie z panią padają pytania o religię, dlatego że stereotyp, że w Polsce jednak ligi muzułmańskiej często jest taki, że oto religia mocno inna od naszej ligi jak z kompletnie innego świata to są jakieś normy społeczne, które chcą mnie do pogodzenia z naszymi nauczy się Ścierański micie europejskimi jak pani reaguje jak pani słyszy pytania o islamu o religię muzułmańską opowiadam znowu nie teoretycznie parasolki nie jestem teoretykiem Jaknie teraz pan spyta leczono jest w Polsce nie mam zielonego pojęcia ja znam tych, których ja znam znam mnóstwo ja powiem mu mnóstwo np. więc kiedy są takie pytania to ja odpowiadam też konkretnie, że Janie jestem muzułmanką i owszem, często niecieczenie pytają mali no tak znasz naszą historię religię recytuje Koran dlaczego, dlaczego nie przychodzisz na islam jest odpowiada zdaniem z Koranu nie tkwi Możdżenia billingi nie ma przymusu ligi no to już to już pytanie ustają no bo cóż to jest prawda wers inny z Koranu i opowiadam o tym jak mój to robimy, czyli mój już kolejny rok zapraszam Polaków na ramadan, żeby Polacy zobaczyli jak wygląda stół, a na koniec Świętego miesiąca ramadan jak wyglądają potrawy w tym roku 2018 świętowaliśmy ramadan włożyć Rahim rzemieślnik okręg w domu braci Jabłkowskich, gdzie było mnóstwo Polaków tam było mnóstwo moich urodzin mamy dzieci z dworca Brześć w ogóle rodzin czeczeńskich cały stół, który się uginał Zosia Komorowska, która nas pilnowało marzycieli rzemieślników też troszkę zdanie jadła i mnóstwo naszych gości Polaków o różnym wieku to byli licealiści z liceum Czackiego, które dają darmowe korepetycje moim dzieciom i staruszki z domu samotnej starości, więc co rzutuje to niesamowity przez cały dzień się do gości przewijały natomiast my co roku chodzimy na wigilie mnie 2 lata temu była wspólna wigilia z klubem inteligencji katolickiej bardzo proszę muzułmanie Kik prawda z tradycją historią w tym roku byliśmy na Super ligi w liceum Czackiego, gdzie moje dzieci zobaczyli już po raz kolejny jak wygląda stół na święta śpiewaliśmy razem kolędy moje dzieci świetnie śpiewają kolędy bojach tego nauczyła już na dworcu Brześć, więc czas, bo dzisiaj Betlejem dzisiaj Betlejem także pięknie jest poznawać porównywać i pokazywać jak można pięknie się różni się na koniec naszej rozmowy proszę przypomnieć wypowiedzi po prostu wszystkim naszym słuchaczom, gdzie i w jaki sposób im jeśli będą mogli tu będą mogli obejrzeć sztukę, która od, której jest przedstawienie od, których zaczęliśmy naszą rozmowę, czyli papryczka chili ogromnie w imieniu sceną Jur sceny roboczej w Poznaniu cudowne miejsce bardzo twórcza bardzo kreatywny w imieniu naszej wspaniałej reżyserki Weroniki Figiel, która jest sama jest historią w imieniu kobiet mam z dworca Brześć w imieniu mojej maliny serdecznie zapraszam na premierę spektaklu, który się odbędzie w Poznaniu na scenie roboczej 1011. maja oraz na 2 pokazy, które się odbędą Barana festiwalu jakże znany na festiwalu Malta też w Poznaniu 2001 . i 22 czerwca potem planujemy, że będziemy jeździć tym spektaklem po dużych miastach od dużych miastach w Polsce, żeby to po płytka nie zakończyła się w Poznaniu, żeby to też była potyczka pokazania naszej próby wszystkim, kto zechce posłuchać bardzo zapraszam nieprzekonanych Marina Hulia bardzo dziękuję za dzisiejszą rozmowę kilku Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: WIECZÓR - PAWEŁ SULIK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Z Dostępem Premium TOK FM odsłuchasz każdy podcast! Nie czekaj, zacznij słuchać wygodniej z pakietem "Aplikacja i WWW".

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA