REKLAMA

Halina Rubin: "W Polsce zostawiłam dużą część siebie, to jest strata niewymierzalna"

Data emisji:
2019-05-13 20:00
Audycja:
Kultura Osobista
W studio:
Czas trwania:
24:56 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest dziś Halina Rubin, autorka książki "Czas odnaleziony. Podróże z moją matką." Rozwiń »

Halina Rubin:"Świadomość pochodzenia żydowskiego przyszła do mnie później, w pewnym momencie człowiek patrzy na życie i chce je zrozumieć, odnaleźć korzenie, to jest wewnętrzna potrzeba odnalezienia pamięci rodziny, która zginęła w straszliwy sposób. Bałam się ich, wspomnień, bo to były emocje, które zamknęłam, ale przez całe życie miałam pamięć tej przeszłości z mamą, bo byłyśmy niezwykle sobie bliskie"

"Matki są dla nas ważnymi postaciami i jeśli mamy szczęście to mamy z nimi świetne układy, to jest relacja jedna z najważniejszych o ile nie najważniejsza w życiu" Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiaj goszczą kultura osobista jest Halina Rubin autorka książki czas odnaleziony podróże z moją matką witam serdecznie im przyleciała pani z dalekiej Australii, gdzie rzuciły panią losy w Warszawie zostawiła pani w pewnym momencie dom no i z pewnością cząstkę siebie tak myślę on i jakie są te warszawskie powroty nieco zostawiał bardzo dużo to jest duża cząstka przytulać część z nich w końcu Rozwiń » spędziłam pierwsze 28 lat mojego życia, choć w Polsce nikt już nie w Warszawie zostawiła run ulicę, na której mieszkało w nich ton, gdzie mieszkam z moimi rodzicami i przyjaciół ze szkoły z uniwersytetu to jeszcze niż latanie w mierzalne w książce opisała pani w swojej najnowszej książce opisała pani niezwykłą podróż w miejscu ich czasie podróż przez różne miejsca przez różne kraje, ale także podróż przez historię przez historię Polski przez historię Europy w podróż z matką niezwykle silną i odważną kobietą opisuje pani książce swoje dzieciństwo, ale w, ale książki nie zaczyna pani od opisu dzieciństwa właśnie lot wspomnieniu marca po sześćdziesiątego ósmego roku i od pożegnania z przyjaciółmi na dworcu gdańskim w Warszawie, ale tak to co rusz muszę powiedzieć, że nie miał zamiaru wracać do marca i powołują powinien się z Pol z Polski, a marcem żyłam przez kilka lat im pomoże znaleźć się nagle w dalekiej Australii, gdzie niczego tak mnie zostawiła i niczego specjalnie nie szukałam, o czym była dla mnie po to, dla mnie bardzo dramatyczne i ciągle patrzą wstecz wszędzie widział swoich przyjaciół znajomych rodziców na każdym rogu chciałam biegać za nimi w ale potem pomyślałam sobie o tym co się stało, że NRL, że najwyższy czas czym żyła życiem kraj, w którym mieszkam i żeby sobie ułożyć życie jak najlepiej jest możliwe i marcu powiedział w serze położy kres tym na marzec bardzo tęsknią za polską nie wpuszczono mnie do Polski, bo oznacza najniższe takimi wszyscy ci, którzy wyjechali 3000 ósmy roku przeszli przez 11 lat nie dostałam bliscy, bo to dla mnie oczywiście bolesne już też ścianką opóźnić kreska w końcu inna w kraju rodzinnym w, a rolną przyszła Solidarność niepokoją najbliższe niech inni rozmaite wydarzenia w Polsce, które skłoniły bardzo sprawił, że bardzo chciałam wrócić zobaczyć się chce, więc nimi, ale i ich ramach innych, pisząc książkę my się zaczęłam się pisać środka chcesz zwrócić uwagę, że przecież nie może być opis przygody prawda, a on pod nie będzie specjalnie ciekawe u nich momencie nas nasze myśli, że muszę to wyjąć ujęć, żeby to COS tą całą moją korzyść i jakieś ramy i RAM -U właśnie grzeszą bardzo dobrą okazał się marzec, dlatego że nie tylko jakby wyjaśniają, dlaczego moje życie się przewróciła do góry nogami w a, ale też inni sprawił, że zakończenie tak jak napisałem było możliwe czyli jakby taki sam Jezus syn jest ono po prostu stworzoną strukturę tych miejsc co prawda powieść, ale naczytałam się dość dużo dobrej literatury w swoim życiu, żeby w niej, że w inne dobra książka musi mieć jakiś film jakąś strukturę i do tych wydarzeń marcowych jeszcze wrócimy w naszej rozmowie, ale jeszcze on sam ten proces pisania książki chciałam panią zapytać się trochę już o tym, zaczęłyśmy rozmawiać opisała pani tę książkę przez 5 lat wcześniej nigdy z pisaniem się nie, zajmując pomysł, żeby spisać to niezwykle dramatyczne dzieje pani rodzina, kiedy pojawił się po raz pierwszy bo, bo z tego co pani pisze w pierwszych słowach książki po śmierci rodziców przez wiele lat 2 zakurzone pudła z listami z dokumentami ze zdjęciami notatkami stały nietknięte i żaba ruszyli ich, bo to były emocje, które zamknęłam, ale jest ona tak naprawdę nigdy nie były zamknięte, dlatego że ja przez całe życie i miałam i miałam pamięć tego tej przeszłości z Maanamu szczególnie, bo któryś minister określi na sobie bliskie i jam w końcu ją poeta różnym ludziom to historia fragmenty różnych różnych okresów w ich życie musimy słuchać no weź napisz na myśli na piszą, ale susza nie będą też tak pełnych nie będę grać furmanką, ale w końcu się pomyślałam, że się że, gdyby tak każdy myślał to wynik niczego nie napisałem nie jest próbują ja też mogę spróbować, ale tak mi się wydaje, że pani przeczuwała trochę to, że napisze pani kiedyś książkę może w spisie te wspomnienia to rozmowy z mamą pani przecież nagrywała rzeczywiście się z realnym chciałam zachować pamięć rodzinną rolnik trzeba wziąć też trzeba pamiętać, że oni świadomość pochodzenia żydowskiego przyszła do mnie później w pewnym momencie mówić w tym tych związanych z wiekiem niewątpliwie człowiek patrzy na życie chcemy zrozumieć ich stanowisko szefową wywodzą się nasze korzenie w ich to jest cenili też ciekawy temat to jest jakaś potrzeba to nie tylko, że to się każdy temat też taka wewnętrzna potrzeba PERN od tworzenia pamięci i rodzinę, która szczególnie, że ZUS nikt nie zginęła w dramatycznym im straszliwy sposób klienci są na nie wystarczyło, że mam pisać historię mojej mamy, bo chciałam wiedzieć, skąd i, skąd ona wzięła swoją siłę i jak wyglądali droga życiowa, bo przecież jeszcze przed wojną była dość niezwykłą kobietą wyzwoloną zdeterminowaną i 3 wtedy, kiedy działasz Polakom mnie, skąd była w tej organizacji międzynarodowej i organizacji pomocy rewolucjonistom to, że matka zrobiła i jakość i druga taka, jakiej starsza siostra wybrała zawód to pół krokiem sprawdzana wśród miał szczęście, że chodziła do bardzo dobrej szkoły, gdzie mówiono po polsku liczę w nauczanie było naprawdę światłych im tak mi się wydaje, że było ukształtowane pozytywistycznej klinik romantycznie też, ale jej nauka była nauki ścisłe były nauczane tak jak w Byczynie były panienki z dobrych domów tylko kobiety wyzwolone inteligentna i inni to się chwalić moim dziadkom, którzy w końcu nie byli aż tak zadłużali, żeby do tej szkoły nie posłać to mamy zawodu była pielęgniarką najpierw woła i położną, a przed samą wojną zrobi jak pielęgniarstwo wszak po wojnie uzdrowią medycynę, a to pielęgniarstwo wielokrotnie uratował mamie życie i o tym, pani w książce pisze, a pani urodziła się 4 dni przed wybuchem wojny w warszawskim szpitalu i tak naprawdę tą pierwszą podróż, jaką pani przeżyła ze swoją mamą to było przymierzanie bombardowany Warszawy we wrześniu ona trzymająca panią w ramionach tak sobie pomyślałam że, że większość waszych kolejnych podróży właśnie tak wyglądała tak to aktualny to była pierwsza podróż podróż z matką chyba nikt nie ustają niezależnie od naszych dziejów domu matki są dla nas bardzo ważnymi postaciami ani Mru i jeżeli mamy szczęście mamy świetne układy z nimi, nawet jeżeli się z nimi chodzimy na co dzień po mamy dość niech pan nadzoruje któryś z Chin i relacja jedno z najważniejszych niech nie najważniejsza w życiu o podróżach z matką tylko o podróżach z mamą rozmawiamy dzisiaj w kulturze osobistej czas odnaleziony podróże z moją matką to książka, której autorką jest Halina Rubin, który dzisiaj gościem kultury osobistej za chwilę wracamy do naszej rozmowy teraz w radiu TOK FM czas na informacjach, a raz jeszcze dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska gościem kultury osobistej dzisiaj Halina Rubin autorka książki czas odnaleziony podróże z moją matką witam serdecznie raz jeszcze książkę przypomnimy wydało wydawnictwo czarne w pewnym momencie zapadła decyzja o tym, żeby napisać książkę, żeby napisać wspomnienia nie tylko wojenne, ale przede wszystkim opisać tę wojenną tułaczkę, więc mam, kiedy ta decyzja zapadła jak rozumiem wtedy zebrała się bronić szlakiem tej tułaczki, która biegła przez Polskę w głąb związku Radzieckiego okładki, która zaczęła się od ucieczki z Warszawy do Białegostoku to był, który rok to wróży trzydziestym dziewiąty RO k listopad i Rosja miała miękki niż 8 tygodni i każda z tych ucieczek była dramatyczna swój sposób to ucieczka w wymagała przejścia granicy polsko radzieckiej zaś ta granica już wtedy była przesunięta było duże głazy dużo bliżej Warszawy tym niemniej była trudna pojechałyśmy do Małkini pociągiem, a potem mama szła szła ze mną w ramionach szła przez Zarembę kościelny w kierunku granicy, a z zagranicy działo się rzeczy straszne, dlatego że Rosjanie nie wpuszczali przy tym przestali wpuszczać uchodźców noś ci ludzie teraz my razem z nimi z sali w takim listopadowy mecz Julian zimno i ludzie po prostu niektórzy czekali tam niż całymi dniami niektórzy umierali z Leszna tłum ktoś się urodzić się to trwało długo, ale mama, która była o samolot z inicjatywą, która miała przytomność umysłu, żeby się nauczyć kilku zdań po rosyjsku niż w Warszawie dla niej to bardzo dobrze się składało, że byłam młodą ładną kobietą, chociaż co nie zawsze pomaga, gdy zwróciła się do strażnika i pokazał mu swoje dziecko na ludzki powiedziała kilka zdań po rosyjsku mojej to zadziałało jak magiczne słowo i nasz syn w Myślenicach Niemcy przypuścili nie było problemów z przekroczeniem granicy niemieckiej jakimś cudem, a le cha tam tam my tam na miejscu niż sprzyjało szczęście, by potem doliczyliśmy się do ojca w Białymstoku zaczął się nowy etap i naszą Odyssey z tym, że w Białymstoku była stosunkowo spokojnie no tak, ale było grać to mnie aż do wielkiej teorii państwu udało się jednak uniknąć bólu tak jak to, dlatego że w moim życiu znów uciekli mama pracowała w Białymstoku jako pielęgniarka w szpitalu wojskowym i kiedy Alasce wybuchła wojna w czerwcu 3001 . roku szpital się ewakuował prawie natychmiast myśmy mieli okazję to na czym ma tam pracowała, ale też ilość jest się zgłosił na ochotnika, więc cała trójka jechała tym ewakuacyjnym pociągiem w kierunku na wschód pociąg został zbombardowany i melina kasz pociąg stanął mi w organizacjach wymaga tego, żeby każdy, kto tu pełnosprawny szczególnie pielęgniarzem, żeby przejęli nadzór nad pewną ich ilością radnych mojej mamie korniszony od 20 radnych to byli ranni żołnierze radzieccy, którzy nie mogą dziś porusza się własnych siłach wyjść im w 20 prawda rannych i dziecko dwuletnie no i moi rodzice trzeba było ich przenieść z 2 golu na drogę, która była też blisko, ale w tym niemniej to był jakiś niesamowity wysiłek, a potem znaleźć coś jakiś pojazd, którym Bednarz transportował dalej ten okres ucieczki, który skończył się w mogile bowiem trwał 6 niż 6 nocy i to jest mniej się wydaje, że to jest 1 z niezwykłych momentów życia mojej matki, która tak jak inne pielęgniarki w czasie wojny nic aż zawsze uważam za akt heroiczny niedbałym tyle osiedli swoją rodzinę trzonu porannych to była ucieczka pod bombami nałogu i lawirowanie pomiędzy strasznym tymi pożarami, która zakończyła się nagle po 6 dniach, kiedy zostaliśmy zatrzymani przez konwój i radziecki i niedzielę kazała ojcu wysiadać Nate pytanie było, dlaczego są tam robi, dlaczego nie jest jeszcze ważni oni tak szybko wyjaśni na czym to wszystko polegało to nie mnie ojciec musiał od razu iść z wojskiem do nogi Logan, a mama wtedy zostaniesz sam mam wtedy mieliśmy już ciężarówka, ale to inna historia i mam marzenie mamy opłatą gminną osobą, która dostarczyła tych 20 to znaczy już potem było 19, a tylko rannych, dlatego że 1 osoba zmarła w drodze tak jest zadał ćwiczenie piszą z tą książką, usiłując wyobrazić jak to wtedy wyglądało tak się złożyło odnaleziono, ale YouTube znalazłam właśnie taki filmik niemiecki zrobiony i w czerwcu sum trzeba bodaj na początku lipca na Białorusi takie takie filmiki się pojawiają, po czym znikają no one się szuka to czasem się coś trafi siedziałam przed komputerem i zamknęłam oczy w pewnym momencie sam hałas jest wojna jest tak przerażający, bo co dopiero jak się patrzy na nas słucha się tego się Pacino obraz nie widziałam młodych Niemców, którzy nie rozebrani do pasa, by było lato upalne niebo bezchmurne, a tych, którzy ładowali działa permanentnie wyglądali tak jak wszyscy młodzi mężczyźni w ich wieku już dziś na niewinnie mieli rozkaz oni byli żołnierzami robi to co w nich zjechali wszyscy Łany zboża Kalinin co się dało im zabije nikogo się udało nam byśmy uniknęły w domu willowa, iż rzekomo kilo teraz właściwie tego samego dnia mieliśmy kolejny transport na wschód w i potem był Orzeł potem była liderem była również ucieczka do radzieckiej partyzantki musimy trochę z treści astrę HD i dzieje w naszej rozmowie, bo to wszystko oczywiście państwo będą mogli przeczytać w książce tak się zastanawiałam, które momenty z tamtych wojennych czasów pani mama wspominała najczęściej, o których nie chciała rozmawiać, do których nie chciała w ogóle wracać z pozwoleniem na nie chciała mówić o swoich tłumaczyć chciała zacznie się tego nie wiem, ale nie mówiła o swoich zmarłych rodzicach o cząstkach o rodzeństwie prawda to był temat bolesny niż starszy Kurt całą takie pytanie w głowie co czuła i tak już po wojnie, zostawiając swoich rodziców i Warszawie częstością miłość zapytać, ale bardzo dobrze zrobiła się tylko czytać niż zadasz to musiała być potworna Brzenska w jej sercu, a zresztą wtedy się nie przypuszczał, że ta choinka będzie trwała tak długo i pożegnania były na krótko, bo przybyła Andrzej Włoch Francji i t d . ale o czym mówiła pod koniec życia dużo to mówiła o piekle w okupowanym Orlen o ludziach, których tam poznałam i o żołnierzach, którzy ginęli z Łodzią o oficerach, którzy popełniali samobójstwo pomogli, bo mieli morfinę zaczęła pracować w szpitalu, a zakończyła prace są gwoździe dla jeńców, którzy tydzień przeznaczeniem na śmierć w różne rzeczy wspominać partyzanckie bardzo mi swoje przyjaciółki Claire z tamtego okresu mówi pani wspomniała o nich o rodzinie, która pozostała w Warszawie wciąż są uderzające są pierwsze strony przede wszystkim właśnie zamieszczone przez panią drzewa genealogiczne rodziny pani mamy, czyli członków rodziny pani ojca, czyli od banków znaki zapytania przy dacie śmierci większości z nich tak naprawdę, bo większość zagłady nie przeżyła pani pochodzenie z tego co pani pisze rodzice skrzętnie przed panią ukrywali kiedyś pani wiedziała o tym, że jest Żydówką niestety nie zaprzątam głowy i przypuszczam, że jakiś tam sygnału odbierałam im wcześniej, ale tak naprawdę to na mnie spadło, kiedy byłam w Paryżu poznam swoich kuzynów paryskich, którzy tak najwyraźniej byli Żydami, że spełniło mnie Rzenno także służyć tylko 3 remisy co skrzętnie skrywana linia nie pyta mamo oni nie mówili teraz myślę, że to w pewnym sensie głośniejsze, dlatego że wszyscy ci znajomi, którzy przeżyli wojnę, a wielu z nich też przeżyło wojnę na Wschodzie i noc dlatego przeżyli, choć wielu z nich położyć tam, więc właściwie całe grono ludzi wiedziało, kto kim jest w Warszawie tylko jak chodziłam w jakiejś nieświadomości, ale potem przyszedł marzec narzędziem Śląsk ma rosnąć jak rodzice zareagowali na te wydarzenia w pani rodzice należy jeszcze przed wojną to już pani wspomniała do partii komunistycznej ojciec mnie ojciec przeżył dramat i bestialstwo Berezy Kartuskiej wrócili do Warszawy wtedy rozpoczęli wspólne życie należeli do partii ojciec był wojskowym spytano marzec, ale jeszcze wciąż stać 1 rzecz, bo pisze pani, że z trwogą zagląda pani przeszłość rodziców to już powojenną przeszłości to może pani była przede wszystkim, jeżeli chodzi o momencie nie bał się niczego no była lekarką ni także robiła swoje in poprzez swój zawód, który zresztą bardzo kocha mój niepokój dotyczy różni, jakby służby wojskowej i rocznego okresu powojennego ojca, kiedy w pewnym okresie pracował w ochronie granic służba bezpieczeństwa i wiadomo było, że i UB robiło różne rzeczy straszne i w momencie, kiedy te materiały zaczęły się ujawniać silną chciałabym wiedzieć czy nie chciałabym wiedzieć, ale chciałbym wiedzieć co robił mój ojciec Saszy zachował w tamtych dni czasem na szczęście nie należał do tych, którzy torturowali bili innych i t d . wręcz przeciwnie czytając jego akta czytam niektóre strony z uśmiechem, dlatego że zarząd czytuję kilka kilka zdań niż jego z jego akt, bo był człowiekiem krnąbrnym tak jak przed wojną i wystawią Sherwood stawią się nie zadawał pytanie czasami robił nie to co mu nakazano dlatego też go w końcu zwolnili MIP Śrem po to, okres, kiedy zwalniano, że to z boiska to bardzo boleśnie odczuł bardzo 60 Muz mroku Kalisza, by przedtem, bo to przypuszczam, że to były takie, a ta świadomość tego, że system popełniali, że systemy, który miał być ludzki był czasami nieludzki przychodziła chyba stopniowo niełatwo im było się pożegnać szczególnie ojcu, iż tak cudowną ideą która, jakby miała rozwiązać wszystkie bolączki świata no ale były Węgry były przemówienia Chruszczowa i po śmierci Stalina potem była Czechosłowacja, a wszystko co zostało przypieczętowane o groźnym antysemityzmem to było dla nich niezwykle bolesne bardzo, bo całej trójce dziś wyobrazić, że ludzie inwestują całe swoje życie w jakąś ideę, bo my żyjemy w licznym w świecie bez ideologicznym w zasadzie to znaczy popieramy różne słuszne sprawy, ale to była taka antologia, która podobnie chyba tak intensywna wiara w Boga któraś tak powiem determinuje całe życia partia dyktował nam wszystko przyszły wielkie rozczarowanie przyszło absolutnie wielkim rozczarowaniem muszę ponieść rodzice w gruncie rzeczy czuwali przy swoim, dlatego że podstawą ich wiary w duchu panicznym i to przetrwało rodzice opuścili Polskę z emigrować do Izraela i 60 ósmy roku pani znalazła się w Australii, gdzie mieszka do dziś uchodzi czy pani los sprawił pani Halina, że temat uchodźców jest z tego co czytam w książce dla pani do dzisiaj ważnym to tak naprawdę jak mało, kto pani rozumie tych, którzy muszą po bezpieczne życie się wyprawiać się czasami nawet na koniec świata, a dla mnie to jest w sumie jak w centralnym motywem mojego życia i sprawa uchodźców niż prawa z czymś co będzie z jakim są traktowani rozdzielanie rodzin otrzyma niemal dzieci w obozie są w tej chwili 2 obozy często jest długa historia i trochę prezydenta, ale w tej chwili w Australii są 2 obozy poza granicami naszego kraju oba blisko równika doba na wyspie, ale na wyspę nauru właśnie tam do niedawna były dzieci malutkie Old kilku miesięcy do dzieci, które są do 16 letnim i Delfin, który się przeobraził w dorosłych po 5 latach pobytu w nauru należy do babciu, które tak jak babcię z placu palio w Niechorzu białych chustkach i domagają się sprawiedliwości co jest oczywiście przedmiotem naszego podziwu do babci, które żądały teraz co się zmieniło kilka miesięcy temu żądały dopuszczenia wszystkie dzieci w natychmiastowego wypuszczenia wszystkich dzieci z obozu nauru domagamy się, że do rodziny nie był rozważany domagamy się natychmiastowej pomocy lekarskiej, która nie jest niezbędna, które są odnawiane malutkie dzieci popełniają samobójstwa patrząc na rodziców czarnej rozpaczy nie wiedząc czy Czyty kiedykolwiek w najcięższych obozów teraz ten obóz opróżniono, ale jak zwykle oszukano nas docencie ci co prawda są to wieczne w Melbourne, ale nadal są, pod którym strażą okazuje się, że takie silne państwo jak Australia jest zagrożone przy pomocy garstki dzielić i garstki uchodźców o tym, mogła mu odpowiadać godzinami, ale to już musimy w takim razie się spotkać po raz kolejny pani Halina, bo czas niestety nieubłaganie dobiega końca to, że państwa i niezwykłe świadectwo życia tułaczki miłości to wszystko w książce czas odnaleziony podróże z moją matką autorka książki Halina Rubin była gościem kultury osobistej dziękuję bardzo za to spotkanie dziękuję proszę państwa teraz w radiu TOK FM czesne informacja Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj wszystkich audycji Radia TOK FM kiedy chcesz i jak chcesz - na stronie internetowej i w aplikacji mobilnej!!

Dostęp Premium

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA