REKLAMA

dr Adam Mazur o wystawie "Love Boat": "To niesamowity zapis etnograficzny"

Data emisji:
2019-06-27 19:00
Audycja:
Kultura Osobista
Czas trwania:
22:18 min.
Udostępnij:

Gośćmi Marty Perchuć- Burzyńskiej są kurator dr Adam Mazur i kurator i artysta fotograf Nicolas Grospierre. Tematem spotkania jest wystawa w Muzeum Emigracji w Gdyni, "Love Boat. Rozkosze rejsów "Stefanem Batorym" na fotografiach Hipolita Śmierzchalskiego" Rozwiń »

Nicolas Grospierre: "Śmierzchalski miał niesamowitą empatię do ludzi, których fotografował. Ludzie się dobrze czuli przed obiektywem, umiał wywołać u ludzi zachowania euforyczne." Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

kultura osobista ostatni Polski transatlantyk statek pasażerski o napędzie parowym turbinowym, które swój pierwszy dziewiczy rejs wypłynął w kwietniu 3006 . roku w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych flagowy statek polskich linii oceanicznych te SS Stefan Batory z Batorym właśnie związana jest wystawa fotografii, którą do 1 września możemy oglądać muzeum emigracji w Gdyni la, bo od rozkoszy rejsów Stefanem Batorym na fotografiach Hipolita śmieszy chińskiego dobry Rozwiń » wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska, a kuratorzy wystawy krytyk sztuki Adam Mazur i fotograf artysta Nikola grupie są czegoś mi kultury osobistej witam serdecznie wyrzut był wieczór w podobno w historii polskiej fotografii niewiele było postać równie barwnych i wszechstronnych co Hipolit śmiech chiński to prawda ta kwota zdecydowanie z niewielu sportowców niewielu tak utalentowanych artystów też trzeba powiedzieć, ponieważ Michalski po przejściu na emeryturę już po zejściu z pokładu Batorego jeszcze kontynuował karierę artystyczną, więc tako no bardzo parno osobistością osobowością natomiast na wernisażu stało się znalezienie syna rząd będą napisze taką biografię ojca, więc też wtedy będzie więcej o nim wiadomo na program zupełnie kosmiczny tak, bo tam jest im więzienie w Stutthofie i rekordy olimpijskie w wieloboju na Inter przede wszystkim bardzo duża taka działalność fotograficzna, na którym się skoncentrowaliśmy się wystawa poświęcona właśnie tym ratą, która śmieciarki spędził na Batorym tylko nam chodzi o tzw. Stefana, bo to, by było też 2 transatlantyk, więc system późniejszy Batory Miesztalski tam fotografowały takim okrętowym fotografem w latach siedemdziesiątych osiemdziesiątych, czyli pod koniec działalności własnego transatlantyku i na nas zainspirowało do archiwum, które zostały przekazane do muzeum emigracji w Gdyni właśnie przez rodzina przez syna Maurycego mieszczańskiego im my opracowaliśmy także wybór zdjęć właśnie to bardzo bogatego dorobku mieszczańskiego natomiast są zdjęcia bardzo dziwne, bo one przedstawią też nie taką legenda, którą znamy Batory tutaj wypływa to w sposób taki luksusowy rejs dziś właśnie czyta pan powiedział nawet przed drugą wojną światową tylko to jest taki schyłkowy okres też zarówno tych podróży transatlantyckich w tym drogi z nimi związanych, ale też przy takiej emigracji, którzy taki późny PRL epoka disco to są trochę taki rejs Niewiem czy narciarską dyskotekową zabawowe i fotograf, który tam jest na tym statku, żeby to wszystko fotografuje też dosyć niesamowite, że taki zapis wręcz wiem etnograficznych dostał się dzieje od od samego rana do późnej nocy no i o tym wszystkim będziemy dzisiaj rozmawiać, ale ja jeszcze muszę spytać Nicolasa Grospierre jednak samo postać Hipolit też Mieszkowskiego czy to był czy to był artysta przez duże, a i fotograf przez duże FR no niewątpliwie to znaczy, jeżeli traktujemy artysta jako cios, który by swą osobowością i swym działaniem tworzy aurę wokół siebie, która wpływa na innych ludzi n p . że to ma być taką definicję na to zdecydowanie mniej imponuje u niego jego, jakby właśnie w sposób, którym i przez NIK fotografowania i przez jego bycie sobą, bo chyba o to głównie chodzi w jego praktyce wpływa na to jak o tym, ludzie wyglądają na tych na tych zdjęcia to jest np. talent, który ja nie mam mianowicie taką empatię absolutną do ludzi, które polega na tym, że ludzie dobrze czują przed obiektywem, a to jest ewidentne w jego przypadku to widać na tych zdjęciach rządzi się dobrze czuli, kiedy pozowali, ale nie często pozowali to też byli uchwycone przecież bardzo mi zwrócone, ale on wywołuje on wywołuje u ludzi tych tych zachowanie no euforycznie wypowiedział ludzie, które noszą to czysty to tych zdjęć Niewiem ile widzieliśmy morze może kilkaset, czyli ci i jego obecnością on prowokuje inny sposób zachowania patentu widać na zdjęciu to jest moim zdaniem doskonała umie, czyli to jest trochę taka fotografia kreacyjnej tak w nie znaczy tutaj trzeba dodać, że to zamówienie, które zostaliśmy z muzeum emigracji w Gdyni no bo dosyć perwersyjne powyższy wszyscy, którzy znają twórczość Mikołaja dopiero widząc, że fotografuje przede wszystkim architektura podczas zdjęć 8 polskich nie ma właściwie ani 1 zdjęcia bez ludzi, więc to nagle musi się przejrzyste naście tysięcy zdjęć ileż razy patrząc na te imprezy na tych ludzi, więc jeżeli można mówić jako artyście raczej takim artyście na sensie ogólnym artyście życia ktoś celebruje rzeczywiście każdy dzień każdą chwilę natomiast to odkrycie ten jakby fotograf nie funkcjonował wcześniej ani historii fotografii, tym bardziej sztuki nie ma się, że nie ma do końca szans na taki wejście do podręczników na takich zasadach powiedzmy, że są wybitne zdjęcia wybitnym artystą też chyba o tym nie myślał burzy pieśni, które przede wszystkim zarabiał pieniądze, fotografując ludzi na pokładzie w trakcie właśnie posiłków na imprezach i potem też od razu sprzedawał zdjęcia na tym transatlantyku więc, by takie pamiątki z podróży związany był na tyle oryginalne ją na tyle takie energetyczne podejście rzeczywiście zarejestrował dużo więcej niż powinien był udokumentować czy też rzeczywiście taka pasja w tym można powiedzieć się przez takiego geniusz fotografa, który wchodzi tak bardzo rolę, że fotografuje wszystko nawet jak nie karzą nie płacą one zdjęcia robi i interes absolutnie genialny dokument z takiego wszechświat, jakim był ten właśnie transatlantyk to w ogóle znany z jakichś innych fotografii, bo tutaj już trochę pan wspomniał te historie z nim związane, żeby m. in. fotografem konspiracyjnym wtedy ta ta praca w konspiracji polegała podobno na tym, że wykonywał m. in. zdjęcia do dokumentów Jana Nowaka Jeziorańskiego jeszcze przez jeszcze przed przylotem do do świec i był też 1 fotoreporterem to też zostało wspomniane Dziennika Bałtyckiego oddelegowanym do fotografowania publicznej egzekucji oprawców z obozu koncentracyjnego Stutthof z innej działalności to panowie nie znają nie nie tego typu spotkanie w ogóle zwany nim tak, ale też nawet samej Gdyni już trochę zapomniane już dziesiątek zażycia był bardzo barwną postacią otoczoną też takim trochę taką legendą można powiedzieć natomiast w czas płynie nieubłaganie po prostu został zwykliśmy zapomniany, więc naszą funkcją też było przypomnieć poprzez zdjęcia dostaliśmy archiwum też wybieraliśmy tak, by po pierwsze, odtworzyć to jego energię, jakie kryterium w ogóle przy przyjęli panowie przy przy wyborze tych zdjęć, bo to jednak 11  000 fotografii i trzeba było wybrać 3 wystawy pensum co ryzykować, że od 300, które są na wystawie ustami jeszcze taka projekt taki projekt będzie można więcej zdjęć obejrzeć tam wolnych od 700 coś takiego, więc jak byśmy się obejść wszystkie te zdjęcia ułożone tam 16 spędził 56 godzin spędziliśmy dużo więcej czasu też zastanowić się im kluczy znalazł, więc też muzeum emigracji nam postawił takie zadanie, żeby pokazać to życie na tym statku tam Justyna muzeum emigracji Jan pracował na tym statku w bardzo uprzywilejowaną postacią na statku miał kajuty do własnej dyspozycji nawet kapitan nie miał takich luksusów miał dzień persona rzeczywiście 1 do sprzedaży tych zdjęć 1 do zakończenie, który pracował wywoływania 1 taką własną też Kaita w również służyła tak jako takiego studio tą personą fotograficzną był proszę państwa Hipolit śmiesz chińskie, które dzisiaj rozmawiamy w kulturze osobistej z okazji wystawy zdjęć z muzeum emigracji w Gdyni za chwilę wracamy do naszej rozmowy teraz czas na informacje o dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska to jest kultura osobista, a moimi gośćmi są dzisiaj kuratorzy wystawy wystawy, które nosi tytuł la, bo to rozkosz rejsów Stefanem Batorym na fotografiach Hipolita śmieszka Lewskiego wystawę można oglądać w muzeum emigracji w Gdyni do 1 września Adam Mazur witam serdecznie życzę jeszcze raz krytyk sztuki i Nikola Grospierre fotograf, który właśnie rozmawialiśmy już trochę w pierwszej części kultury osobistej, a Hipolit cześć mieszkań z kim o fotografie, który no jest takim niezwykłym dokumentalistą tego co działo się na Stefanie Batorym na na statku na tym naszym polskim transatlantyku w latach osiemdziesiątych siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, kiedy to właśnie Hipolit śmiesz chiński robił zdjęcia na statku jak w ogóle się znalazł to było marzenie będą prace na Batorym to było przywilej bardzo dużo w czasach PRL-u ją czekało długo na taką okazję tu też syna tym o powiadał to to są takie negocjacje, ponieważ też dzisiaj to jest trochę zapomniana już taka historia, ale taki, że jest potrafi trwać tam do 2 tygodni w sumie, więc to też było duże wyzwanie dla rodziny śmierć polskiego mówiąc wprost żona mogła dopuścić się na ten statek dopiero jak widziała już dzieci odchowane i może wszystko w wieku średnim i nawet jak sobie za szaleje czy gdzieś tam jakimś porcie trochę się zabawić to nic się takich wydarzeń, a miał takie predyspozycje wszyscy o tym, wiedzieli, więc życie tak kochał życie młodej kobiety kochał miał taką pasję, więc co się zdarzyło stosunkowo późno już po pięćdziesiątce dostał takie właśnie po znajomości też taką propozycję objęcia tego stanowiska fotografa na Batorym tam pracował już do emerytury czy robił tylko zdjęcia czarno-białe, bo to przecież był już czas że, że fotografie kolorowe były może nie tak powszechne, ale jednak były wydaje się, że są 2 powody po pierwsze, koszt jednak to było tańsze, ale przede wszystkim techniczny, bo on robi zdjęcia od razu wywoływał i od razu to zrobił odbitki, żeby robić odbitki kolorowe na to trzeba mieć stałą temperaturę bardzo unormowane warunki, a przy czarno-biały to jest bardziej elastyczne, więc mógł to zrobić od razu, więc myślę, że to jest przede wszystkim ten powód, który swój rząd on czarno-białe robił to powiem jeszcze raz co to za zdjęcia są bardziej szczegółowo portrety sceny zżycia dokumentacja przedmiotów pomieszczeń czy może, że może jakiś w ogóle skandale towarzyskie na tych zdjęciach są umieszczone było to widział 23 główne kategorie te są portrety to są sceny zżycia i to są sceny z imprezy sens życia to mogą być różne strony z imprezy w szale tutaj mam namyśli bardziej pracownicy załoga kucharze pielęgniarki to życie codzienne tak tak kpt prowadzącego tego statku, a imprezy to to to już to jest to byłoby bardzo szeroki wybór tutaj czy tutaj trzeba dodać, że to była to stanowisko bardzo ważna też pan dostał to było bardzo oficjalna czy fotograf na Batorym też miał bardzo określoną funkcję też tutaj rozmawiać na wernisażu czy to nie był czasem funkcję przed wywiadowcze tak, bo tam też możliwość bywało i taka dokumentacja nie była neutralny coś wiadomo na ten związek rodzina sprawdzała, jakby nie współpracowały natomiast przez po tam inni fotografowie się pojawiają to było takie podejrzenia, że właśnie robią też zdjęcia jakiś cela ta nie operacyjnych tak to nazwijmy miał dostęp do wszystkich pomieszczeń stacji Lutnia i z tego korzystały to fotografował, więc była część taka oficjalna, gdzie były przed zdjęciami też wystawy tak układaliśmy, żeby właśnie tego Batorego tak prześwietlić, czyli w momencie, kiedy już wchodzą pasażerowie na statek kątem sieci fotografuje fotografie rodziny, który stał na nabrzeżu fotografują wszystkich pasażerów fotografuję moment przywitania przez kapitana załoga później oficjalne wszystkie takie uroczystości bale kapitańskie kolację nie wiem jak zaślubiny z może nie możemy takie były imprezy przekroczenia przez równik czy jak dziś do pływalni wszystkie oficjalne leży również tak albo np. msze święte bądź jakieś uroczystości partyjne też przed 20 do 2 lipca to są też oficjalna część tego życia, które sfotografowane przez śmierć polskiego natomiast wiadomo było, że on na tym zarobi na mocy to są zdjęcia, więc najwięcej tych zdjęć wykonywał w trakcie posiłku, kiedy będzie się dobrze bawili traktowali jedni te obiady kolacje później przechodziło imprezę, która też zaczynała się właśnie to ustami przy kolacja kończyła po prostu tańcami jakimiś dzikimi wydarzenia już kontrolowanymi w trakcie tych też moderowany co ciekawe przed przyznana Materna czy przez Reszczyńskiego balach Tomasz Raczek podobno był też, że 1 z takich fachowców retoryka to jest wyjątkowo dla mnie, bo interesujący to jest przekraczanie tej granicy fotografa obserwatora na fotografa uczestnika to jest to jest właśnie ten ten to ten moment trudny moment, gdy był dla mnie interesujące takie performatywne akty robienie zdjęć, gdzie już nie da, że wpływa na wynik tego co będzie z taką wolę to jeszcze do tego ja sam uczestniczą w zabawie przed 2 podobno tańczył śpiewał razem z uczestnikami pod zrobienie sobie zresztą też miał taką tendencję moim zdaniem lekko artystyczną zrobić 1 sekwencję, a nawet największą poświęcona tylko włącznie z autoportrety, bo dawał oddawał aparat swoim ludzi, którą fotografował i kazał i im, żeby zrobić zdjęcie jego jest jest ich cała masa tych zdjęć, gdzie widać te jego jego jego postawy jego postać zresztą na początku to było także widzieliśmy, że jakiś człowiek się pojawia co jakiś czas na tych zdjęciach nie mogliśmy dojść do, kto to jest i ostatecznie okazać, że to jest on takie wielkie jest niezwykła czynsze najmu zostawia ten aparat oddaje się tej imprezie i fotografuje się zarówno z tymi celebrytami właśnie ze Zdzisławą Sośnicką czy tam zawodem czy jakimiś tam to bardzo luksusowa sytuacja tak w czasach PRL-u wystarczy przejrzeć kartę dań na takim właśnie takiej kolacji kapitański homary właśnie szampanów rzecz wprost niespotykana przed w stanie wojennym nawet w okresie późnego Gierka dlatego pewnie też takie legendy narosły wokół tego co się działo na animatorem zupełnie inny świat no trochę tak i tam to zdania znaną twarz naszym polskim chyba też się też ciężka zrekonstruować, więc ta wystawa też jest takim przewodnikiem trochę potem pani jak jak podróżowaniu jak ta emigracja wyglądała też bardzo się cieszymy jesteśmy wdzięczni muzeum emigracji zgodziła się na ten tytuł, który oczywiście z preferencją dla słynnego serialu, ale też pokazuje raport taką rzecz znana z bardzo ważna, ponieważ muzeum emigracji, ale nam się emigracja kojarzy pan z takimi uznanymi scenami właśnie Litwo Ojczyzno moja prawda wyjeżdżam migruje na zły ten zajął Rosjanie wojny jakiż konflikt na tragedię Polacy opuszczając ziemię rodzinną rodzinną tak dalej natomiast gdy okazało się, że to było po prostu każdy, kto wyrwał się z tego PRL -u albo wraca do PRL-u przed już jako taki Polonus z jakimi walutami to mnie do swoich gdzieś w Tatrach czy na Mazowszu to była 1 impreza tam nie było powodów do płaczu to było to była to była radość to była przyjemność był właśnie rozkosz emigracji, więc nasza wystawa strojów takiej kontrze do tej głównej narracji prowadzonej na wystawie stałej w muzeum emigracji to było oczywiste, bo to trochę przełamuje takie stereotypy właśnie tego też tych Polaków zapłakany wyjeżdżających z kraju tak podczas gdy tutaj jednak to był ten moment takiej ucieczki wyrwania się na wolności też trochę zarobienia jest też o pieniądzach relacjach wytwarzało się bardzo dziwne sytuacje to co pani mówi też fotografował zarówno sytuacje takie towarzyskie romanse też był bardzo tak sprawnym obserwatora kronikarz kronikarza, ale też mamy tam świetne takie sekwencje zdjęć widać jak fotografuje rozwijającą się sytuacji jest pani z panem i tam się obcisłą pojawiają się dzieci nagle, że są neutralnie neutralnie ofensywne nastawienie, więc bardzo piękna też tak mam nadzieję wystawa, która w, którą dobrze się ogląda jako taką opowieść ożyciu, bo ten statek rzeczywiście stanowi takie osobne trochę wszechświat taki krok kosmetyki kosmos w tekście zapowiadającym wystawę przeczytam, że nadaje ona wybranym zdjęciom nową ramę interpretacyjną to jest trochę to, o czym pan mówił przed chwilą, bo jak i interpretacji nowej interpretacji mogą zdjęcia podlegać znaczy jak na nowo można zrozumieć wydaje się, że to interpretacja też raczej stosuje się do do do dostatku i do Stefana Batorego to jak mówimy także dla tych toto wywołują obrazy na nie wiem Dombrowicz czy leżakowanie Nana Nana na pokładzie takie eleganckie sytuację wybornie nie czuła gdy, które przychodzą stracą tymczasem tutaj mamy trochę odwrócenie zupełnie tej sytuacji, gdzie że, gdzie właśnie status rad disco lub ważność impreza ja upieranie się ewidentnie, więc to jest chyba w nowe ramy interpretacyjnej tak, że nie ma się dowiedzieć, o co innego, bo to zdjęcie tej zaczęliśmy rozmowy o tym, czym był artystą czynie to nie był artysta i z niego artysty nie robimy natomiast jakiś takich fotograficznych rarytasów, które powinny przejść do historii polskiej fotografii nie znajdzie różnicą nie są bardzo piękne zdjęcia czy to był wybitny fotograf tak powiedział miał zmysł obserwacyjny tylko pani jest taki gatunek fotografii wierna kulinarnej, które teraz bardzo popularne np. jakaś opiekunka dzieci okazuje się wybitną fotograf tak nikt nigdy nie słyszał zdjęcia znalezione na śmietniku teraz są przedmiotem zachwytu muzealnik fotografia coś takiego pozwala im, jakby patrząc na te zdjęcia mieszczańskiego też takich zdjęć poszukiwaliśmy znaczy się najbardziej satysfakcjonujących najważniejszych najciekawszych najmocniejszych tamte zdjęcia są, ponieważ był tego powinniśmy się do samego końca czy może pani wyobrazić, że w czasach RODO nie było proste, ale udało nam na tej wystawie przed pokazać zdjęcia stosowanych w sesji prywatnych w kraju czy żony przepraszał kobiety młoda atrakcyjna na dzisiaj jakieś dobrego koniaku na taką sesję fotograficzną i był bardzo ciekawy taki dialog, którą prowadził z nimi mamy tylko dostęp do tych zdjęć Niewiem co tam się do końca działo, ale no raz on robi zdjęcie raz one biorą aparat jemu robią zdjęcia to czeka taki będzie też są dane na stronie to jest pod tym względem coś, czego przed ja zajmę się fotografią w Polsce nie tylko nie widział, więc myślę, że takie rzeczy mają szansę przejść do historii fotografii, jakkolwiek sztuką tego nie nazwą auto można lepiej, że to nie jest kont automatyczną coś ciekawszego, bo to pokazuje oglądał życie na tym statku może też życie w ogóle to wszystko proszę państwa na wystawie w muzeum emigracji w Gdyni, jeżeli państwo wakacyjny szlak przez muzeum właśnie przebiega to koniecznie koniecznie trzeba zajrzeć zobaczyć wystawę la, bo rozkosze rejsów Stefanem Batorym na fotografiach Hipolita Mieszkowskiego kuratorzy wystawy Adam Mazur i Nikola grupie byli gośćmi kultury osobistej bardzo bardzo dziękuję za to spotkanie to dziękuję, a teraz radiu TOK FM informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Teraz 30% zniżki na Dostęp Premium! Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW", aby słuchać podcastów TOK FM na komputerze i w aplikacji mobilnej już dziś.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!