REKLAMA

Sztuka życia Izabelli Gustowskiej (cz. 1 i 2)

Data emisji:
2019-07-14 14:40
Audycja:
Sztuka Życia
Prowadzący:
Czas trwania:
30:22 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

sztuka życia przy mikrofonie Hanna Zielińska dzisiaj naszym gościem w studiu w Poznaniu jest prof. Izabella Gustowska dzień dobry dzień dobry rynek artystka pedagożka Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu i Collegium da Vinci w Poznaniu będziemy się rozmawiać o długoletniej karierze drodze zawodowej osobistej ludzkiej Izabelli Gustowska, ale też będziemy rozmawiać o tym co dzieje się w środowisku akademickim artystycznym dzisiaj oczywiście to będzie też pewnie osadzone w Rozwiń » kontekście społeczno-politycznym tego co dzieje się w tej chwili dzieje się bardzo dużo, ale to co teraz dokładnie działo się właśnie w naszym życiu to jesteśmy jeszcze w trakcie trwającej w tej chwili, kiedy rozmawiamy z Malty festiwalu Malta jesteśmy po premierze hańbę hańba, czyli sceniczna adaptacja hańby Johna, czego spektakl przygotowany przez Macieja podstawnego w jego reżyserii spektakl w koprodukcji z 1 strony festiwalu Malta z drugiej strony teatru imienia Stefana Żeromskiego w Kielcach i o ile ten spektakl gościł na festiwalu przelotnie o tyle sam temat sam tekst hańby i sam spektakl no jest materiałem do uniwersalnych rozważań na temat różnego rodzaju nadużyć związanych z uprzywilejowaną pozycję akademika wobec osób bez dostępu do edukacji białych wobec czarnoskórych mężczyzn wobec kobiet człowieka wobec zwierząt widzieliśmy panią razem Paweł Kierzniewski na tej premierze jesteśmy bardzo ciekawi pani refleksji ja się, że to jest przede wszystkim bardzo ważny tekst jak parę lat temu przeczytałam książkę ona mną wstrząsnęła potem jakby odłożyłem, bo się wydawało, że to jest troszeczkę, jakby zboku między czasie wszystkie problemy dojrzały dojrzało mitu prawdę dojrzały sytuację, które sprowokowało to wystąpienie kobiet na całym świecie i myślę, że dzisiaj ta sztuka brzmi jeszcze mocniej niż kiedyś i to zarówno w tym wątku, który można, by nazwać akademickim prawda, który ma oczywiście swoją historię w literaturze w kinie sztuce takiego właśnie romansu akademickiego nie można stosować jakiejkolwiek karencji wobec tego typu rzeczy, czyli wobec gwałtu obojętnie czy one mniejsze czy większe przyzwolenie już mówi o tym, wątku afrykańskim, który brzmi bardzo brutalnie tak mamy tam jeszcze rzeczywiście wątek rasizmu w wodę właściwie kino kolonialnych danie wyboru biorąc wątek podbijania wątek konkwisty wątek tego co postać silniejsza niezależnie właśnie od płci rasy wykształcenia robi z przestrzenią z innymi osobami z rzeczywistością, która może podle właśnie jakiegoś rodzaju przemocy jeśli chodzi o język literacki pytanie na ile on jest skuteczne przekształcaniu tego co się dzieje w naszej obyczajowości to jest książka, która jest samego końca dwudziestego wieku z przełomu dwudziestego 2001 . wieku rzeczywiście tak jak pani zauważyła też była era przed mitu dzisiaj wydaje się, że jesteśmy już przygotowani do rozmowy o tym, mamy narzędzia wydaje się, bo być może to tylko w tych ośrodkach właśnie wielkomiejskich Otóż wydaje, że KC wyprzedziło co najmniej 20 lat tę dyskusję o nadużyciach władzy o przemocy, chociaż oczywiście w jakimś sensie to temat odwieczny pytanie czy literatura jest skutecznym narzędziem w zmienianiu naszej obyczajowości ja mam już za sztukę w ogóle w takim dużym szerokim wymiarze ma tutaj głos bardzo ważny i powinno być docenione docenione zarówno to co mówią twórcy jak i dzieła, które pozostają w tym przypadku literatura pewne, ale ja myślę, że ty tu jest problem jest może szerszy, że to jest, że zło powraca w różnych wymiarach prawda, że to jest trochę jak jak koło, które się toczy i gdzieś popełnione zło domaga się, jakby rozwiązania i obraca się przeciwko sprawcom i tutaj ten wątek kolonialny prawda, bo powraca jeszcze zwiększą siłą, bo to się ku kumulowały kumulował wraca, jakby jako taka zemsta prawda, ale trudno powiedzieć czy zemsta, bo przecież no to właśnie to jest ten wymiar zła z przeszłości ten wymiar zła dnia dzisiejszego no i teraz chciałabym przenieść te wątki na pole pani działalności pani biografii artystycznej, ale być może też osobistej w hańbie m. in. wątek dominacji męskiej i wątek funkcjonowania w świecie akademickim i teraz chcemy zapytać panią o to na ile pani zdaniem świat akademicki artystyczne specyficzne wciąż ma wspólnie Giovanni, bo z 1 strony historia sztuki uczy nas, że sztuka bardzo często była polem emancypacji dla kobiet mogła być przynajmniej do czasu, kiedy n p . Akademię uczelnie były zamknięte formalnie dla kobiet formą ekspresji wtedy dla kobiet bardzo często była sztuka, chociaż też często rzeczywiście bez tego my tytułu bez wykształcenia, ale jednak była był to pewien była to pewien pewna przestrzeń dla ekspresji podmiotowości ludzkiej kobiet i teraz pani ma doświadczenie w takim bardzo podmiotowym działaniu na polu polskiej sztuki też polskiego świata łączącego akademizmu ich sztukę co najmniej od lat siedemdziesiątych i teraz to, czego ja jestem ciekawa jak w przez te dziesięciolecia pani zdaniem zmieniało się to na ile słyszalny w tym świecie głos kobiet czy to jest krótko mówiąc nadal ma skumulowane świat to jest ciekawe pytanie szczególnie, jeżeli się patrzy na taki długi okres prawda to zupełnie inaczej wyglądało, kiedy ja zaczynała swoją pracę jako asystentka siedemdziesiątym drugim roku, jaki teraz, ale przede wszystkim w skali obecności kobiet procentowej do mężczyzn, bo studentek wtedy było mniej niż studentów w tej chwili jest absolutnie odwrotnie można powiedzieć to wszystkie uczelnie, bo to nie tylko dotyczy artystycznych kobiety kształcą się na wszystkie możliwe sposoby jest ich coraz więcej coraz lepiej są gdzieś dalej co mężczyźni z rezygnacją dysponują dobrą wiedzą nie tylko w zakresie powiedzmy tego co uczy się na studia, ale też takiej szerokiej orientacji tego co się dzieje w świecie no i być może mężczyźni poczuli się zagrożeni ja bym tu przywołała 1 scenę, która tak mi dosyć rozbawiła na początku roku akademickiego pomija ten protest Zubrzycy w moim jeszcze przejdziemy do tego tak to że, ale wyczytuje rektor nagrody artystyczne przyznane przez ministerstwo albo przez różne instytucje dla najlepszych studentów wychodzi ja nie wiem z 15 pięknych kobiet i może ze 3 dyskretnie stojących z boku mężczyzn te kobiety odbierają nagrody dostają oklaski trwa dalej inauguracja roku, po czym wychodzi Senat i wędruje w togach no nie wiem sami mężczyźni w wieku mniej więcej lat no powiedzmy między 40 no powiedzmy w zbliżających się do siedemdziesiątki na końcu idzie nie nie za duża grupa kobiet w działaniu ale, ale razem z wychodzą razem kobiety na końcu wychodzą też razem to jest proporcjonalnie można powiedzieć 23 do 13 tak jest lepiej niż niż było kiedyś te proporcje się zmieniają ta obecność kobiet rysuje się coraz lepiej no ale tak można właśnie, ale też widzę w tym pewne zagrożenie, bo widzę jak miotają się te młode kobiety, które nie znajdują partnerów do swoich związków takich no erotycznych tak mamy dzisiaj taki moment w kulturze, kiedy męskość ulega pewnego rodzaju transformacji i mężczyźni przez emancypacji kobiet czują się zagrożeni oni odbierają tego jako wyzwanie jako szansę dla siebie jako możliwość zrzucenia tego na czym mu barków tylko jako zagrożenie oni tak to interpretują często rozumują ci, którzy czują się zagrożeni, że kobiety chodzą ich rolę w związku z tym oni muszą jakoś wejść w rolę kobiet, które zostały częściowo zwolnione jeśli się też ciekawe, kto się skończy za kilkanaście kilkadziesiąt lat jak dalej te procesy będą żądały mężczyźni, z którymi mam kontakt doceniają pełni rolę kobiet i ci zatrudniają kobiety i to zarówno mogła nie chcę tu nazwisk mówić, ale to zarówno w sztuce jak w nauce jak w biznesie tak i otaczają się kobietami bardzo ufa uważają sobie to współpracy za kreatywną i znacznie ciekawą, a też co podkreślają chyba wszyscy, że kobiety wywiązują się z tych wszystkich zadań, które dostają, że jest to pracują zdecydowanie mocniej i skuteczni tak bym to nazwała skuteczna, kiedy przypomina pani sobie siebie w latach siedemdziesiątych osiemdziesiątych na ile to, że była pani kobietą kobietą sukcesu już wtedy determinowało to jak była postrzegana pani praca artystyczna z 1 strony pani samą kobiecością również się zajmowała w swoich projektach swoich pracach też upływem czasu, który dla kobiet jest innym tematem niższe dla mężczyzn, ale przypomina pani sobie, że ta płeć pani wpływała znacząco na to jak przebiegała pani kariera artystyczna czy akademicka czy NATO wyraźnie, by zwracała uwagę czy pojawiały się takie teksty, które już powinny odejść do przeszłości, że no no wiesz jak na kobietę to naprawdę no nieźle nie na tu panią zadziwia, bo się nie spotkałem taką oceną szczególnie w w tym okresie początkowym mam takie wrażenie, że to może nasiliło się później, ale właśnie może niezwykle się potem po tak może tak, ale w tych latach siedemdziesiątych na pewno nie, ale też to co pani wspomniała, że być może to, że wyszłam, jakie sytuacje takie międzynarodowe wystawowy zaczęto na mnie patrzeć jako nad tą artystkę, które toruje sobie drogę indywidualnie, bo to niebyła droga wspomagana przez mężczyzn tylko absolutnie indywidualna i to nie kierowana z Polski tylko kierowana z zagranicy w postaci, jaki zaproszeń prawda tak to przypomnijmy, że pani prace znajdują się w moje w nowym Jorku i Albercie i w Uniwersytecie Alberta i Albert nie w Wiedniu i Wiktoria Albert niezdrowego niech ktoś no, a nie państwo to dla pani oczywiste, ale jednak dla naszych słuchaczy też to daje pewien pewien obraz zakresu pani działalności teraz chciał zapytać oto indywidualną drogę, bo rzeczywiście nikt dla pani nie utorował tej trasy nie mało, któremu artyście zresztą można trasy utorować pani miał dodatkowe trudności była pani jakimś sensie samotna na tej drodze jak karczowania pani sobie tę drogę artystyczną samodzielnie teraz pytanie, skąd pani wiedziała, dokąd iść jak to zrobić teraz się łatwo bo, bo już jest kilkadziesiąt lat później to się udało w panice i chyba nie myślałem nawet z kategorii kobiecości, która i kobiety, które alei papieża w artykule ja myślę o krok człowieka jako człowiek chce być niezależna i chce w swoim życiu zdrowiu ci różne ważne dla mnie rzeczy, a takim taką preferencją jest sztuka oczywiście, że to gdzieś jest zawsze jakaś pewna cena, którą się płaci za coś indywidualizm, ale też myślę, że ja po prostu kochałem kocham to robić więc, więc tu nie miałem takiego stresu ani ani takiego poczucia nadmiernego rezygnacji prawda i myślę, że to jest też to cecha, której powiedziałem wcześniej co doceniają niektórzy mężczyźni po prostu jestem chyba takim pracoholikiem, ale jedno od projektu do projektu, ale nawet nie to, że od projektu do trzymają pewnej idei, kiedy się wydaje, że coś się wyczerpało to ja znajduję zaraz znajduje jakiś wątek, który ciągnę dalej i i to i nie miał jakichś kłopotów takich takich kłopotów nie wiem na ordynację motywacyjnej psychicznej jakiś nie wiemy załamań prawdę musi rozliczyć w niej się powiedzieć to jest cecha, która mnie absolutnie fascynuje spotykam ją ludzi właśnie sukcesu na polu sztuki literatury nauki ze zdziwieniem czasami dopytuje no ale jak to przez tyle lat nie było wypalenia zawodowego nie było kryzysu przecież tyle przeszkód i właśnie ludzie, którzy kochają swoją dziedzinę czy też fotografia czy też właśnie każda dziedzina badań z kolei ze zdziwieniem przyjmują moje pytanie no nie ma też fascynującej i ten to co my postrzegamy jako pracoholizm może występować nie wiem w korporacji dziedzinie w pracę, która nie jest naszą pracą pasję to w tym przypadku często spotykamy rzeczywiście ludzi, którzy są ekspertami w dziedzinie swojej pasji to, że ta motywacja wewnętrzna ona cały czas działa tam Chin ta machina nie wyhamowuje przez wiele wiele lat zdaje się, że to jest też pani przypadek w panice no ja nie nie uważam się z jakiegoś człowieka tak jak pani pojedzie z pewnym jakaś kobieta sukcesu i t d. po prostu uważam, że robi to co coś, jakby istotą mojego życia to sprawia satysfakcji i ten jest czasami myślę, że jestem takim psem, który biegnie i reaguje na różne rzeczy, które nie wiem po drodze spotyka tego motywuje do jakiegoś dalszego szukania to jest to Super to sprawia mi taką wewnętrzną motywacji i po prostu kocham, a te różne wątki, które napotykam to one się otwierają z kolei jak jakieś drzwi do następnej sfery prawda, że czasami czasami to są skrawki jakiś fragment abstrakcyjne czy sam, jaki słowo czasami nie wiem przeczytanych fragment coś się dzieje blisko jakaś rozmowa z przyjaciółmi na właściwie to jest to wszystko co mnie otacza, ale pewne rzeczy wyciągam jak rodzynki ciasto prawda one potem gdzieś ze mną dalej do dzisiaj naszym gościem prof. Izabella Gustowska artystka pedagożka Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu Collegium da Vinci w Poznaniu my zapraszamy państwa informacji Radia TOK FM zaraz po nich wracamy do rozmowy sztuka życia druga odsłona przy mikrofonie Hanna Zielińska naszym gościem jest prof. Izabella Gustowska artystka pedagożka Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu Collegium da Vinci w Poznaniu jesteśmy w Poznaniu studio poznańskim radiu TOK FM i teraz chciałem porozmawiać z panią o czasie uwielbiam rozmawiać o czasie refleksjach na temat upływu czasu na względność czasu z osobami, które już mają coś o czasie z doświadczenia do powiedzenia coś niezwykle ciekawy jeszcze dodatkowo pani przypadku pani czasem istotą czasu przeszłością teraźniejszością przyszłością zajmowała się już jako młoda osoba to mam namyśli np. pani, by projekt serię przemijania powtarzanie szczyt 70 tego drugiego roku i chciałabym zderzyć pani tamtejszą perspektywy młodej Izabeli na czas dzisiejszą trzymamy się różnią wtedy byłem chyba bardziej przejęte ideałami teraz bardziej czerpie z codzienności z takiego z takiej konfrontacji właśnie z przypadkiem z ludźmi może jestem bardziej właśnie otwarta na ludzi może świat się wydaje bardziej inspirujący, ale ten świat też rozszerzył, bo jak kończyłem no w takim w takiej epoce socjalizmu pre-pack to zamknięcie komunikacyjne z resztą świata wyznaczało granice percepcji granit relacji granice świata dzisiaj żyjemy w globalnej wiosce tak to prawda, jakkolwiek to przemijanie powtarzanie się wzięło kilka Gar da, więc to też jakiś takiej filozofii, ale przesłanie, ale będzie mógł egzystencjalnych no wtedy się zachwycamy, ale i pewne autorytety pewne myśli wydają nam się takie ważne czarne egzystencjalny potrafi przyciągnąć do pana mononukleozę, a potem się okazuje, że może właśnie to to nie są te są oczywiście podskórnie pływające prądy, które nas nie wiem informują popychają, ale pewne rzeczy czasami okazują się bardzo blisko nas niezauważony w takim młodym wieku co pani wtedy myślała wyobrażała sobie może jako artystka może jako człowiek o starości starzeniu się albo o tym, momencie, w którym teraz pani jest, kiedy to jest już wiek około emerytalnych w takim mainstreamowych ujęciu będziemy też o tym, rozmawiać z 2 państwo też ciekawy temat, ale ja staram się myśli, że ja jeszcze w tej starości nie jestem po pierwsze po drugie 1 rzecz jest niewątpliwie ważne bo kiedy czuje żyje już trochę lat to zbiera się dosyć dużo różnych refleksji doświadczeń oczywiście w zakresie ich własnych przeżyć własnych prac zrealizowanych patrzy też na to co wnoszą młodzi ludzie ja naprawdę powiem to z głębokim przekonaniem bardzo lubię pracować z młodymi ludźmi i jestem otwarta na to co od nich słyszy i co wydaje się, że nawet czasami podskórnie gdzieś na mnie wpły w się zastanawiam się może czasami ukradłem coach i ale jakkolwiek traktuje to bardzo inspirująco i myślę, że to, że tyle lat miałem imam nadal kontakt z młodymi ludźmi to jest takie wielkie wielkie fajna fajna rzecz, które się zdarzyła wżyciu i która działała na mnie zawsze inspirująca pewne najpierw to ja byłem młody i patrzyłem na tych innych i widziałem, że może to niekoniecznie jest takie fajne ten wzorce, ale może ci pedagodzy byli tacy fantastyczni, ale przyznaje, że kilku z nich w jaki sposób miało wpływ na mnie potem już to byli koledzy prawda partnerzy rozmowy i t d. teraz patrzę trochę innej pozycji, ale patrzę właśnie na tych młodych ludzi jakoś fascynacją, mimo że widzę różne błędy potknięcia to tomie napędza też ten wątek jest wprowadzeniem do kolejnego tematu naszej rozmowy pytania o to czy artysta czy wykładowca czy człowiek ma pewnego rodzaju termin przydatności dla społeczności tutaj mówił już cha tutaj już mówię właśnie o od tej konkretnej akcji, które pani już wspomniała akcji listów obronie pani obecności pani działalności na Uniwersytecie artystycznym w Poznaniu o liście, który napisali do rektora uczelni ludzie związani ze sztuką, a listę związany był z ukończeniem 70 tego roku życia i z pomysłem nowej władzy na to, że w związku z tą konkretną umowną datą kończy się termin przydatności danej osoby na uczelni i tańca ja myślę, że przydatność to może dotyczyć owoców prawda, że się coś może lepiej nie ze zgniłego pomidora prawda, ale przydatność człowieka to jest to co może jeszcze zrobić swojej pracy i to na ile jest otwarty na różne wie pani zmiany, które się toczą ja znam wielu ludzi młodych bardzo starych i jeśli jawi się zastanowiła hal na miejscu n p . nie wiem takiej władzy uniwersyteckiej jak tutaj przeczesać to co co się czai wokół prawne może niektórzy ludzie bardzo starzy są znacznie ciekawsze i znacznie lepiej funkcjonujący w tym powiedzmy w tym obiegu artystycznym niż tacy ludzie, którzy nie nigdy nie wyszli poza Niewiem wystawy w Mosinie praw, a my się uważa, że nie wiem są bardzo przydatni dla uczelni będzie ostra tak tak tak, bo tutaj w tym metaforycznym rozumieniu młodości, którą pani mówi, by chodzi o pewnego rodzaju aktywności pewnego rodzaju zdolności do ryzyka pewnego rodzaju szeroką działalność w liście pani obronie pada zresztą takie zdanie pomimo osiągnięcia wieku emerytalnego aktualna aktywności artystyczne i pedagogiczna prof. Gutowski w tym liczne wystawy projekty artystyczne działania realizowane na rzecz środowiska oraz niesłabnące zainteresowanie studentów zajęciami wprowadzonej przez panią pracowni w żaden sposób nie dają podsta w do podjęcia zapowiedzianej przez pana decyzji no i dalej kolejny argument do tego apelu co to znaczy, że młody człowiek może być stary, bo to może być ciekawe nie tylko dla ludzi, którzy zainteresowani są sztuką słuchają naszej rozmowy co to znaczy, że ktoś może żyć jak emeryt w, kiedy ma 20 parę lat albo 30 parę lat mówi pani z tym się spotykamy na co dzień prawda to nie jest odosobnione zjawisko są ludzie, którzy będą biegli do przodu przez całe życie są tacy, którzy osadza się w 1 miejscu będą odcinali kupony n p . od jakiegoś swojego sukcesu w wieku 20 paru lat tak mówią o artystach prawdę niż ja się spotkam taką opinią kiedyś nawet bardzo poważnego kuratora którymi powiedział Sułek, gdybyś ty robiła całe życie to co robiła w latach siedemdziesiątych osiemdziesiątych osiągnęłaby wielki sukces tam nie wiem może przesadzam wielki sukces, ale powiedzmy sukces finansowy prawda, a ja zmieniłem jednak zmieniła technologię zmieniałam to co w danym momencie się wydawało ciekawy jakiś powodów, ale też mówię bez bólu, bo pewne rzeczy prowadziły je tak bardzo rytmicznie od 1 cyklu do drugiego, więc ja nie miałem dylematów takich, że coś porzuca, ale są ludzie, którzy no jak osiądą tak sercami, choć to robią tylko polepszają np. bo to nie jest tak pani ja jestem tu krytyczne do tej podstawy, ale nie mogę też powiedzieć, że to nie jest postawa, którą którą, która jest może nie akceptowalną nie jest akceptowalna i to nawet przez duży procent ludzi prawda nie na darmo się, mówi że mistrz i uczeń prawda ja jestem przeciwko takiemu nazewnictwo mistrz, bo co to jest mistrz to jest właśnie ten co całe życie maluje tak samo prawda czy mistrzem jest taki człowiek, który potrafi dostrzec zmiany w rzeczywistości, która się dokonuje potrafi n p . nie wiem zmienić nie wiem technologie, bo coś go fascynuje w danym momencie i popycha jego projekt dalej to kto jest mistrzem ten co szukać czy ten co nie znalazł się tego znaleźć się tego szyna dla mnie ten co szuka bardzo ciekawe my im rzeczywiście ma pani tę cechę, która jest opisywana przez wielu naukowców dzisiaj jako cechę najważniejszą w radzeniu sobie w przyszłości z życiem, czyli cechy skłonność do zmiany skłonność do dostosowywania się do rzeczywistości zdolność do prze branży Wienia się to dotyczy generalnie biorąc różnego rodzaju zawodów i zatrzyma się przy tej pani zdolności do posługiwania się, że żonglowanie różnymi technikami technologiami i Izabela Kowalczyk napisała pani tak sztuka Izabelli Gustowska jest fenomenem, który trudno porównać z czymkolwiek innym artystka z pewnością jest pierwszą damą sztuki multimedialnej w Polsce tworzona m. in. wielkie multimedialne spektakle będące swoistymi dziełami totalnym, gdzie filmy wideo fotografie projekcje przenikają się z performance oraz rzeczywistymi sytuacjami no i teraz pytanie o tym, pani podróż przez różnego rodzaju technologie, bo ja panią przedstawiam dzisiaj w programie artystka, gdybym miała wymienić te wszystkie dziedziny fotografia malarstwo i tak i t d . to tego jest tak dużo, że rzeczywiście tutaj nie da się domknąć pani pól działalności w 1 słowie jest zdecydowanie za dużo jak to jest na ile to jest wyzwanie dla artysty, kiedy pani przypomniał swoją drogę właśnie te to wchodzenie w tym rolę pierwszej damy sztuki multimedialnej dzisiaj dla nas to jest oczywistość artysta multimedialny, ale to pani właśnie zaczynała pani właśnie łączyła dziedzinie nie chciałabym, żeby ludzie, którzy słuchają myślę, że to jest jakaś wyjątkowa sytuacja w vis wielu artystów, którzy poszukują ja myślę, że w pewnym momencie przestał mi wystarczyć statyczny obraz i to chyba tak banalnie nawet mówiąc prawda, że postanowiłam wyjść poza obiekt malarski poza fotografie i film był tutaj wideo film był takim taką naturalną potrzebą, czyli z szukania ruchu szukania dźwięku i szukania montażu moi koledzy, którzy tak dobrze znają to nie wiedzą, że ja nie jestem jakąś osobą dobrze zorientowaną w technologii to nie jest tak to ja nie jestem tu urodzone przez sprzęt ja raczej myśleć co mogę w danym momencie dobrać do danego projektu właśnie, dlatego że między czasie ja nie wiem zbieram 10 kamer, które drzemią i na półce zajmują nie wiem 2 m, a już są nieprzydatne z powodu zmian technologicznych prawne i chociaż ostatnio znowu kupiłam następną kamery się zastanawiam, że on za rok może już też w ogóle nie będzie no za bardzo przydatne prawda, a skoro jesteśmy przy tym temacie nad czym teraz pani pracuje co teraz pani głowie, jaki temat pracuje w państwo jak ja przyszłam przed chwilą do studia tego oglądałem jak wysadzali MOSM Randy ego w Genui i ten most w ciągu nie wiem 6 sekund się zawalił niezmiennie efektownie wizualnie ja bym się nawet była gotowa spóźnić do studia, bo mnie ostatnio fascynują mosty i nie mogę przegapić tego momentu, który szedł na żywo, bo ja się przymierzam do filmu, który nosi tytuł org progres i to jest opowieść o kobiecie, która jest architektem i chce stworzyć most, którego nikt nie stworzył to wiadomo, że to jest utopia, ale one marzy o takim moście, który może będzie nie wiem jakąś wstęgą Mobius może o jakąś inną przestrzenią wykreowaną, ale też tu jest taka takie drugie dno, że most jest takim takim miejscem takim nie wiem przemysłem, który łączy wiele sytuacji, bo łączy też uczucia ludzkie emocje ludzkie łączy nie wiem miasta łączy idee także myślę, że ten most jest tutaj takim przesłaniem wielowątkowy, ale też ten scenariusz w jakimś momencie zmieniłem, dodając głównej bohaterce to po spotkaniu z aktorką to Sandra Korzeniak będzie grała tę rolę Antoniny, czyli tej właśnie pani architekt dołożyłem wątek bliźniaczy w tym momencie doszło do wniosku, że jest zatoczyła koło zupełnie podświadomie koło biograficzne torowisko biograficzne, bo obdarzyła ją siostrą bliźniaczką będzie grała to po 2 ani sama też zmieniać ja jestem bliźniakiem brata bliźniaka i zawsze te wszystkie te relacje takie wzajemne bardzo mocno fascynowały jeszcze pani powiem, że moja mama miała trzykrotnie bliźnięta tylko te 2 pary przed nami zmarły, bo to była taka sytuacja po wojnie, czyli jakiegoś wnętrza całego organizmu, a ja i mój brat jesteśmy tą trzecią zachowaną Peru bliźniaczą, ale to mnie zawsze fascynowało zawsze mnie fascynowała taka identyczną szczególnie jeśli chodzi o te pary jednojajowe zarówno kobiety jak i mężczyzn, ale mężczyźni muszę przyznać nigdy się nie dali żadnej pracy i pożycza ten wątek, ale kobiety, owszem, uważam, że to jest fascynujące jak obserwowałem te pary bliźniaczy nie mogę się oderwać od tego jak działa biologia psychiczne uwarunkowania jak ludzie się wyrywają na swoją własną niezależność nawet próbować próbują wyrwać właśnie samej biologii tej determinacji także regionalizmy przyznaje, że ten film tutaj też tych wątków będzie dotyczył czekamy zatem na ten film pierwsze zdjęcia z nią 5 sierpnia o wrażliwego te czekamy w takim razie tym czasem my zapraszamy państwa w tej chwili informacji Radia TOK FM i na trzecią odsłonę naszej rozmowy dostępną na portalu tokfm PL naszym gościem jest dzisiaj prof. Izabella Gustowska Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: SZTUKA ŻYCIA

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Letnie wyprzedaże w TOK FM - teraz nawet 40% zniżki na Dostęp Premium! Sprawdź promocję i słuchaj wygodniej z pakietem "Aplikacja i WWW" w super cenie!

Sprawdź teraz

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!