REKLAMA

„Asymetria”, Lisa Halliday

Data emisji:
2019-07-06 17:40
Audycja:
Poczytalni
Czas trwania:
13:40 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

trzecia część audycji poczytalni przy mikrofonach Paulina Nawrocka w Krakowie Aneta Pytrus Filipka w Warszawie witamy państwa po raz po raz trzeci właśnie rozmawiamy o książce asymetria Lizy hali do wydanej przez wydawnictwo literackie przełożonej przez Macieja Perkowskiego to jest powieść, która została obwołana literackim wydarzeniem 2018 roku w stanach Zjednoczonych przez bardzo bardzo bardzo wiele mediów i takie nasze pierwsze refleksje są takie, że rzeczywiście się z Rozwiń » tym zgadzamy znaczy jeszcze nie wyrażają swego zdania jeśli mogę bardzo dobrze mi się czytało tę książkę, ale jednak jako 2 osobne powieści, a gdzieś tam trochę brakowało mi w sumie powiązania tych 2 historii, które są zupełnie inne są one są napisane też też też też zupełnie innym językiem coś bardzo chwali autorce, dlatego że rzeczywiście spokojnie można, by było wydać je jako 22 osobne rzeczy ta książka ma w tej polskiej wersji prawie 380 stron to powieści tt 2 pierwsze powieści w niej zawarte zajmują odpowiednio po 170150 stron wobec tego to rzeczywiście są już zupełnie inaczej postrzega objętość tej powieści i in zupełnie inaczej w okresie podchodzi do książki, która ma 170 strona to taki, która ma 400 i tak bardzo bardzo liczyłem po recenzjach rzeczywiście historia 1 będzie się odbijać historii drugiej rzeczywiście te powiązania będą takie, że będę je sobie gdzieś tam odnajdywał, żeby muzyczną opowieścią tak może nie ten będzie latać lubię klasyczną powieścią no ale tak wiecie, że jeśli się w ramach 1 twardej okładki umieszcza 2 zupełnie inne rzeczy, a to nie jest zbiór opowiadań tylko rzeczywiście powieść, która jest jakoś tam spięta klamrą w postaci części trzeciej w postaci wywiadu z autorem części pierwszej to masz wrażenie, że tam się będą właśnie rzeczy odbija się, że to będą lustrzane sytuację, że ta asymetria tytułowa będzie tak zarysowana właśnie, że będziemy jeszcze czegoś więcej jest czegoś mniej nie, ale to jest mniej więcej to samo takie do tworzenia przeze mnie i z tej perspektywy ta druga historia, która jest napisana bardziej wartkim językiem i porusza tematy, które bardziej interesują była rozczarowująca dlatego właśnie szukam już po niczego po tej wspaniałej tak części pierwszej co jeszcze doprawić wspaniałości, więc nie do końca jestem pewien czyta czy na mnie ta struktura i ten pomysł zadziałały miały te połączenia właśnie w tych pierwszych powieściach 2 moim zdaniem trochę zabawa polega na tym, że jednak tych delikatnych połączą się doszukiwać one są tak delikatnie zarysowane pojawiają się takie błyski miałam takie błyski podczas, których jest myślę, że ich tutaj widzę taką analogię podejrzewam, że przeczytanie książki po raz drugi mogłoby pomóc w wyszukiwaniu tych połączeń bardzo dyskretnych, ale teraz pytanie czy sobie te dyskretne połączenie wymyśliła, bo tego spodziewałyśmy rzeczywiście tam są dla mnie to nie są odmiany, że te moim zdaniem sam użył słowa klucze, które łączy je mówiąc jednocześnie, że nie ma po, że jest trudno było znaleźć połączenia to sprytne bardzo tak użyłem tego słowa którego, które właśnie we mnie czy lustrzane to było to słowo tak tak czy dla mnie jakby to co robi Lisa lider często, że ona podkłada lustro to jest coś co bardzo tam nie ma żadnego elementu publicystycznego czegoś takiego oceniającego jakiegoś takiego, ale podkłada lustro i zarówno bohaterce, która zdaje się w romans z niedoszłym noblistą, a w tutaj czy mamy jakieś wielkie aspiracje i podkłada lustro współczesnemu światowi tam na tym lotnisku, gdzie rozgrywa druga część, gdzie i człowiek tylko, dlatego że właśnie je ma 2 paszporty zostaje uwięziony w ogóle nie może wyjść jest w jakiej takiej sytuacji bez wyjścia i myślę, że też, jakby kluczem tutaj jakim, którym można coś coś sugerować ale jakby się też fajne, że ona niczego nie sugeruje to pierwsza część nazywa głupota, a druga nazywa szaleństwo i choć to w jaki sposób oddaje, że coś możemy na to mamy wpływ na to po prostu w tym szaleństwie, które są przedstawione naprawdę jesteśmy totalnie bezradni to ma rację może być taka drażniące może nie dawać takiej czytelniczej satysfakcji np. niektóre wątki mamy wrażenie zostają nieco porzucone niedomknięte, ale to my się wydaje taki jest zamysł trochę, że będą zostawiać też topole interpretacyjne, których niezwykle szerokie, bo już samo zastanawianie się co dla kogo jest tytułową asymetrią jest ciekawy, bo możemy rozpatrywać tę asymetrię w kontekście niemiecka relacji, a Lis i pisarza tak to mężczyznami szczegółowe wschód zachód kraju prawda ostrzega nie świata globalnie jest młodość starość jest nie wiem sława i np. anonimowość i tak naprawdę zaczęłam się o tym, rozmyślać tu przechodzimy do głowy kolejne i kolejne przykłady asymetrii, ale które można w tej książce znany z dobrze, ale jak każda narracja opiera się jakimś konflikcie, więc tak, więc wydaje mi się, że to, by taką tego typu asymetrię można odnajdywać bardzo wielu historiach wszystkich oczywiście, że tak, ale n p . bardzo często w pierwszą część pojawiał się werdykty kolejne lata mijają i ze względu na osadzenie literackie tej części pojawią się werdykty Akademii noblowskiej tak i jest jak i nigdy wcześnie na to zwróciła uwagi te werdykty w tym w tej powieści brzmiał jak teksty kuratorskie, opisując wystawę one kompletnie nie popularyzują popularyzują czytelnictwo tak kompletnie czy oni są tak zamknięte tak jakby innego świata, jaki takie oddzielone, jakby właśnie pokazujące asymetria między grupami ludzi młodymi starymi krytykami, a no to nagroda Nobla potraktowana dosyć ironicznie chyba, bo wydaje mi wierzyło też w tej trzeciej części wywiad z PiS z pisarzem części pierwszej tak już spotykana Lis już do listopada aktu uzasadnienie, dla którego dostał tę nagrodę Nobla jest kuriozalne i nie rozumiał większość spółek reszta z nas, ale Jarosławiu, ale licznych uzasadnienia uzasadnienie na wnioski na 6 na szczęście nie nie pamiętam co nie ma styczności Jelinek chce kogoś innego całe szczęście rzeczywiście pod tym względem dobrze, gdyż jej talentu literackiego absolutnie nie odmawiam zjechali dlatego, że to jest też to nawet widać po tym, jak ona podchodzi do tych 2 do tych 2 historii właśnie od strony tej takiej warsztatowej począwszy od tego jaki jest nacisk na dialogi w 1 książce jak jest drugi po drugie, są szewskim albo bardzo krótki wymiana zdań albo monologi w pierwszej więcej racji do tego jak jak i jakie są skoki czasowe jak wybiórczo w pierwszej części traktuje rzeczywiście upływ czasu, a drugi jak bardzo skupia się na szczególe to jest, że nasz dziennik w ogóle History na linii historii tak tak tak tak ta narracja części pierwszej, która opisuje rzeczywiście romans jest traktowane w ten sposób, że możemy się skupić przez wiele wiele stron na 1 sytuacji, a potem nagle w ciągu 1 akapitu przeskakujemy 34 miesiące i są to 3 miesiące zupełnie nieistotne, jakby się, jakby przejście 1 pokoju do drugiego, a potem w drugiej książce mamy bardzo dokładnie szczegółowo opisane często chronologicznie wydarzenia z życia głównego bohatera bardzo szerokim kontekście w obu liniach czasowych, bo 1 jest tu i teraz nagranie składu, ale jest po prostu cofaniem się i opowieścią o jego przeszłości ja myślę o tej książce przejdziemy takie słowo, które jest dosyć wyświetlane w kontekście dział różnych to jest to żona jest bardzo postmodernistyczne to znaczy jest zarówno utkana różnych wątków jest narracyjne bardzo różna, ale też jest w niej absolutnie miliard nawiązanie do dzieł literackich do muzyki do kultury do polityki i tak naprawdę można usiąść do tej książki i czytać ją właśnie w kontekście tych odniesień wszelakich co bardzo nam też poszerza spektrum Czaja jak myślę, że nowoczesne myślę, że ona jest ich dobrze strzeżone inaczej napisana niż książki postmodernistyczny, że to jest nowocześniejsza jest jeszcze niema możliwości może dać wykład Wiesiek może tak być to nie to tutaj uważam, że jakby też już, by było, by książki z takimi odniesieniami, tym bardziej że niektóre z nich są bardzo oczywiste są do portu długie akapity innych książek, ale faktycznie to trzeba zwrócić uwagę i oddać autorce pięknie pisze o muzyce są one co najbardziej chodzi w tym w tej trzeciej części, kiedy podczas wywiadu radiowego bohater opisuje płyty swojego życia i od razu skojarzyłem, którego niedawno omawialiśmy, który nie potrafił absolutnie pisać o muzyce nie wie, że popełniłam błąd merytorycznej chodzi o płyty Pink Floyd to na dodatek pisał to w sposób tak żenujące jak jak ja jak nie przymierzając gimnazjalista, który nie ma słuchu, ale to wszystko ze stron na marginesie z drugiej oczywiście absolutnie nie odmawiam i talentu literackiego uważam, że po, że ich, że warto przeczytać, bo to mnie niesamowicie wciąga tylko by to słowa symetria, które w ogóle wydają się takim bardzo bardzo tajemniczym słowem obiecywało jeszcze troszeczkę ponad to co dostałem tak jak nie żałuje, że przestałem tę książkę tak wydaje mi się, że można byłoby zrobić tego spokojnie 2 książki z drugiej strony być może, gdyby obydwie książki to nie byłoby takiego szumu wokół wokół 1 rzeczy moim zdaniem te zapowiedzi, które są, które wpływają na okładce jak zwykle z mojej perspektywy bardziej szkodzi mojemu zbiorowi niż pomaga, bo wolę podchodzić do książki bez oczekiwań i mam zrobić Super zaskoczona i mnie ta książka pozytywnie zaskoczyła, bo przymkną oko na literackie fenomeny na okładce, bo wiele już takich literackich fenomenów czytałem często byłam rozczarowana w tym przypadku nie jestem co mnie cieszy to, że w sumie nie wspomnieliśmy jeszcze o tym co trochę racji o tej książce ustawiło w stanach Zjednoczonych już na samym początku, czyli o tym, że -li za handel sama przyznała w jakimś wywiadzie, że miała romans z Philipem Rothem co od razu jak rzuciło ją na pierwsze strony gazet i nie pozwoliło uciec od takiego czytania właśnie, że to jest książka trochę autobiograficzna pewnej części moim zdaniem on bardzo sprawnie gra tym tematem zarówno promocyj nie jakiś samej książce jak rządzić no pewnie tak, ale nie mam z kontroli Ślęza nie zmieni dla mnie to nie jest zarzut że, że to jest część doświadczenia może może o nim mówić, a i pisać, że pisze jak już powiedziałam dla mnie świetnie to, ale tej pierwszej części to też nie jest moją opinię dość spotkamy na trochę przypomina rzeczywiście Philipa Rotha, a czy jest taka rozgrywa tak dosyć dosyć dosyć duszno jest takim przymrużeniem oka, ale nie za dużo i jednocześnie w sumie gdzieś tam w tle są ciężkie problemy na na na powierzchni to jest wszystko bardzo lekkiej w sumie nie do końca wiemy czy mamy do czynienia z romansem z miłością życia co z tego będzie często przygoda, która trwa jak się okazuje wiele lat i głupota czy głupota moim zdaniem jesteśmy, toteż właśnie trochę przez kontekst książka o literaturze pisano o właśnie takim też szukaniu siebie tym pisaniu w tym pisarstwie i np. nie wiem czy wam przyszła do głowy taka myśl, że może ta druga część jest napisana przez bohaterkę pierwszej części przyszło mi to dobra oczywiście, ale też nie miliardów też, ale to też pozwala jakoś sobie fajne inne ja widziałam ślady gdy, bo jeszcze wcześniej niedoszły noblista radził jej, że nie powinna pisać o sytuacji w międzynarodowym na razie wiedzie dobra zachwytów jest dużo tak także mamy nadzieję też państwo przekonaliśmy rzeczywiście warto, chociaż może rzeczywiście nie nie z powodu tego jest napisane czwartej stronie okładki, ale po prostu dlatego, że to bardzo bardzo dobra literatura na różnych poziomach ją, rozpatrując możemy możemy stwierdzić Liza każdej asymetria wydana w Polsce przez wydawnictwo literackie przełożył książkę Maciej Świerkocki zdecydowanie polecamy tak tak samo bardzo poparł poparły mnie Aneta Pytrus i Paulina Nawrocka się nazywa Filip Kekusz za kilka minut informacja czytelnie wracają za tydzień po godzinie siedemnastej Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

30% zniżki na hasło: WYBORY2019 - wpisz kod na stronie tokfm.pl/aktywuj aby skorzystać z rabatu!

Aktywuj teraz

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA