REKLAMA

Od konserwatora maszyn matematycznych do mistrza pantomimy

Data emisji:
2019-07-12 10:00
Audycja:
OFF Czarek
Prowadzący:
Czas trwania:
34:57 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

o czary Cezary łasiczka program off czarek dzień dobry dla państwa bardzo serdecznie zapraszam na dzisiejsze spotkanie państwa mają gości jest pan Zbigniew Szymczyk dyrektor wrocławskiego teatru pantomimy imienia Henryka Tomaszewskiego dzień dobry dzień dobry witam serdecznie teatr pantomimy, który istnieje już od lat 63 tak, a w tym roku obchodzimy stulecie urodzin Henryka Tomaszewskiego tak dokładnie jeszcze do tego dodam, że pan starczy sponad dla 35 sierpnia o wszystkim Rozwiń » pracował pan dla 17 tak jak taki od utworzymy utworzymy numeryczny cyfrowy pejzaż naszej rozmowy Henryk Tomaszewski wraz z Tadeuszem kantorem Jerzym Grotowskim to osoby, które także osoby instytucje, które na zawsze zmieniły obraz polskiego teatru, a pewnie też wpływały na teatry wokół naszego pięknego kraju zastanawiam się panie dyrektorze co dzieje się, kiedy odchodzą ludzie instytucje co dzieje się z instytucją nową trudno czy innej strony trzeba mieć pewien kaganek, a z drugiej strony zamyka się pewien rozdział oczywiście ja zgadzam się z tym, że czy też wszystko kwestia pewnej autor kości i może być specyfiki teatru, o ile wiadomo, że teatr Kantora był teatrem wyjątkowym i teatrem, który można, by powiedzieć unikalnym na na skalę świata to był właściwie jego twór plastyczną teatralną wspomnieniowy myślę, że właśnie tacy Kantora był też takim teatrem, który był przez niego kreowany na scenie, bo wszyscy wiemy, że Kantor Kantor właściwie był jedno jedno osób, która cały czas kreowała to co się dzieje na scenie i on jakby cały czas akcji uczestniczył natomiast co do co do teatru naszego teatru pantomimy oczywiście Jan Tomaszewski stworzył coś wyjątkowego na skalę światową, czego dokonał nikt do tej pory stworzył specyficzną pantomimy zespołową grupy ludzi, która posługiwała się pewnym warsztatem, który został w ramach jego doświadczenie pracy wykształcony twój teraz i oczywiście można, by było powiedzieć, że teatry, o które są tworzone przez takich twórców odchodzą razem z twórcami ja myślę, że szkoda, by było mówić o teatrze Tomaszewskiego, że jest teatrem, który powinien przestać istnieć uważam, że jego sztuka była na tyle uniwersalna i na tyle specyficzna, że przez wiele lat wykształcił wielu ludzi, którzy są w posiadaniu pewnej tajemnicy i mają możliwość przekazania tej tajemnicy dalej natomiast na ile to się uda i na ile da się to jakiś sposób jeszcze kontynuować to wszystko zależy od tego jak będzie przyjmował, więc właściwie ta bez widza istnieje litewska zależy od tego czy czy widz akceptuje taką formę teatralną czy też nie oczywiście to kwestia też mód pewnych zależności związanych z zaakceptowaniem takiej sztuki cielesnej, bo to, bo to też jest także są pewne okresy, w których akurat to były lata siedemdziesiąte lata lata 80 czy nawet wcześniejsze lata sześćdziesiąte, gdzie był głód sztuki cielesnej sztuki wysublimowanej i a to połączyło się też także z rewolucją seksualną, która w ten sposób też rozbudza wyobraźnię więc, jakby gleba można powiedzieć i podłoże do tworzenia tego rodzaju teatru było świetne i stąd też międzynarodowe sukcesy teatru Henryka Tomaszewskiego później Kantora czy Grotowskiego można powiedzieć, że ci 3 twórcy to był taki trójkąt bermudzki nasz naszego teatru w Polsce, a kim dialogu, jeżeli dialog teatr pantomimy, bo teatr czy czas spotykam się z nawiązaniami reżyserów do innych reżyserów albo do innych spektakli nie tylko w Polsce, ale i na świecie ATA pantomimy czy ma takie swoje odpowiedniki do kogoś odnosi się odnosi czy też istnieje jakiś swojej autonomicznej próżni ja myślę, że to wiele teatrów właśnie na świecie zaczęły się odnosić do naszego teatru i tworzyć, jakby taką przestrzeń inspiracji spowodowaną tym dorobkiem Henryka Tomaszewskiego jego teatru czym się o czymś teraz sugeruje to pamiętam, że pantomima jako taka zaczęła wchłaniać swoją dziedzinę różnego rodzaju treści teatrów fizycznych i toteż kwestia nowego języka scenicznego myślę to też zjawisko socjologiczne, bo młode pokolenie, które wychowało się na MTV n p . ma specyficzny sposób myślenia skrótu scenicznego skrótu myślowego, który został właśnie wykształcony przez przez takie telewizję czy sztuki medialne to oczywiście traktuje też temat od razu w celu umiejętności porozumienia się z widzem nowym, ponieważ wiadomo, że są osoby, które pamiętają cię Henryka Tomaszewskiego pamiętają jego przedstawienia, ale my cały czas mamy nowego widza cały czas trzeba próbować rozmawiać z młodymi ludźmi teatr musi być na bieżąco teatr musi uciekać od mód teatr musi być czymś co jest tworem dyskusji do proponowania innego spojrzenia patrzenia na świat troszkę innymi oczami i próby pokazywania widzowi, że może ten świat wygląda troszkę inaczej niż się obraża niż widz nie widzi pan wrażenia, że teatr pantomimy nawet przez krytyków teatralnych trochę traktowany jako inne zwierzę tak nie mówi się o spektakle teatru pantomimy w kontekście innych sztuka albo czy może mamy krytyków, którzy posiadają narzędzia i myślę, że to jest troszkę troszkę związane z takim stereotypem faceta w rajstopach biało twarzą tego nie ma tego już niema oczywiście są są takie utrwala stereotypy ustawki amerykańskim czy czy czy uparł my mniej może wykształconych osób, które cały czas twierdzą, że pantomima jest nudnym teatrem nie pantomima jest teatrem dyskusji teatrem metafory teatrem wizji teatrem obrazu i to jest specyficzna sztuka, która może nie do wszystkich trafia, ale czasem teatrem słowa czasem teatr wstyd czasem oraz oczywiście to słowo jest wykorzystywane po to, tylko, żeby udowodnić, że to słowo jakiś sposób jest niepotrzebne, ponieważ my naprawdę jesteśmy w stanie porozumiewać się bez słów rozumie się bez słów ta można powiedzieć fizyczny, który bazuje na na doświadczeniach teatru pantomimy jest teatrem ogólnoświatowym właściwie zrozumiałem w każdym punkcie w każdym miejscu na świecie, ale choćby tę przestrzeń, bo ceny są nam przestrzeń kontaktu pomiędzy aktorem widzem przestrzenią teatru reżyserem widzem jest emerytem przestrzeń, w której mówi się o teatrze, który mówi się o teatrze, który mówi o rzeczach przestrzeń krytyki przestrzeni wymiany myśli na temat tego co zobaczyliśmy mam wrażenie, że polscy krytycy teatralni trochę traktują np. wrocławski teatr pantomimy czy w ogóle ta pantomimy jako coś, czego nie dotykają w tej samej przestrzeni czy mamy, gdy 1 komplet pewnie do pantomimy inny komplet do do innych teatrów no to jest to jest też kwestia niż inni nie chcą mówić o dokształcaniu osób, które zajmują się krytyką, ale myślę to jest też kwestią poznawczą, bo przez możliwość zobaczenia np. wszystkich przedstawień w naszym repertuarze repertuarze naszego teatru można, by stwierdzić, że mamy właściwie w repertuarze przedstawienia z różnych estetyk różnych możliwości teatru ruchu i jest to pewnego rodzaju uniwersalizm teatru fizycznego i teatru pantomimy to co jest niedobre to jest właśnie ta klasyfikacja klasyfikowanie po prostu pojęć wszyscy próbujemy pewne kwestie, które widzimy od razu sklasyfikować złożyć odpowiednie szufladki, ale może nie trzeba tego szufladek wkładać może trzeba po prostu dać się porwać i systematyczną rwać nie układać nie nie nie wkładać tego odpowiednie kategorie czy porównywanie tego z innymi kategoriami oczywiście każdy ma w sobie jakiś taki bakcyl badacza i chciałby to zdefiniować od razu tu i teraz może faktycznie nie trzeba tego robić może może trzeba po prostu puścić wodze fantazji i dać się porwać sztuce oczywiście trochę podchodzimy do do teatru fizycznego czy teatru pantomimy na zasadzie ach, ja nie wiem ja tego nie rozumiem może nie trzeba rozumieć może trzeba po prostu zobaczyć zobaczyć poczuć przecież zobaczyć proszę zwrócić uwagę, że sporo, które mówią nie rozumiem nie było nigdy przedstawieniu albo po przedstawieniu AJA myślałem ja myślałam, że pantomima jest nudne do tak spotykamy się takimi zdaniami to jest to jest bardzo krzywdząca dla nas ale, ale myślę, że to tu i teraz mogę zapewnić państwa, że wrocławski teatr pantomimy jest bardzo ciekawym teatrem i teatrem dyskutujący o współczesnych problemach i o tym co nas dookoła otacza w Trade państwa moim gościem w terenowym studiu słychać taki jest pan Zbigniew Szymczyk dyrektor wrocławskiego teatru pantomimy imienia Henryka Tomaszewskiego wspomniałem, że Henryk Tomaszewski był 1 z gigantów polskiego teatru i wydaje się, że żyjemy w czasach szczególnie w czasach rocznicowych stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę, że teatr pantomimy wrocławski teatr pantomimy i pan jako dyrektor cały zespół powinien być właściwie noszony w lektyce i hołubiony i obsypywanie nagrodami medalami kwiatami pewnie powinniście mieć już 4 oficjalne siedziby i 15 terenowych i t d . i t d . i t d . jak i jaka jest rzeczywistość z jak to Wyspiański powinni powiedział rzeczywistość skrzeczy no niestety nie mamy swojej sceny nie mamy możliwości eksploatowania przedstawienia własnej scenie do tej pory nie udało nam się tej sceny zdobyć może w najbliższym czasie gdzieś na horyzoncie nam zaświeci taka Jutrzenka nadziei, która pozwoli nam mieć nadzieję że, że będziemy mieli to miejsce niestety też nie posiadamy środków na takiej egzystować jakie, jakie wydawałoby nam się przy podstawowym niestety nasza dotacja z bardzo niska tak troszkę traktowani jesteśmy po macoszemu i trudno nam egzystować, chociaż robimy 2 my się chronimy, żeby ten teatr jednak mimo wszystko posiadał w repertuarze jak najwięcej przedstawień robimy premier ja jako szef staram się każdą złotówkę oglądać z lewa prawa i wydawać tylko na najbardziej potrzebne nam rzeczy oczywiście to jest taka troszkę wegetują ca ZUS egzystencja i trochę smutno wygląda w obliczu tego, że jesteśmy można powiedzieć jedynym takim zespołem w Europie być może nas na świecie ma pan jakieś pomysły na to dlaczego tak jest nową mówi mówimy o kultowym teatrze mówi no kultowym założycielu i szczególnie w roku stulecia, kiedy podkreśla się ważnych twórców podkreśla się ważne instytucje podkreśla się kulturę sztukę wydawałoby się że, że władze przychylniejszym okiem, aby w ogóle przychylnym powinny patrzeć na wrocławski teatr pantomimy to ja mam takie wrażenie, że Grossów oby grą grono osób, które mówią o tym, poważnie jest niewielkie większość albo większości to kompletnie nie interesuje i trudno mi z tym jakoś żyć i trudno mi o tym, myśleć w taki sposób mam nadzieję, że ci, którzy mówią poważnie o kulturze i mówią poważnie o roli teatru są odpowiedzialni za swoje słowa i jakiś tam sposób to i jak obiecują i to jak mówią o tym, że wesprą teatr czy pomogą teatrowi tak jak inny sposób, że to gdzieś tam się z liści do tej pory słyszmy tylko obietnice i do tej pory słyszeliśmy tylko wyłącznie pewne może być zapewnienia, że teatr zostanie zlikwidowany, że dostanie jakieś pieniądze tylko to są to są właśnie te słowa na razie i jakby nie nie za nie idzie za tym nic kompletnie wydawałoby się, że troszkę inaczej egzystuje teraz teatr w mieście, gdzie no jak i jakby tych form rozrywki jest bardzo dużo i trzeba rywalizować naprawdę z wieloma instytucjami widza nam nie jest łatwo, ponieważ mamy świadomość tego, że jesteśmy teatrem specyficznym ten widz, który do nas przychodzi jest widzem może być zdeklarowanym trudno nam zdobyć następnego po to, takiego z chwilą rozmawialiśmy o tym, że większość osób po prostu posiłkuje się tymi opiniami, które są dla nas krzywdząca mówiące o tym, że nie rozumieją teatru pantomimy czy nie rozumieją tej sztuki, a to to jest kwestia wyłącznie na pewnej umiejętności sprzedania złote bardzo ważne na to też są potrzebne środki, czyli umiejętności propagowania reklamy też m. in. bo o to są kosztowne rzeczy, a my nie mamy za wiele pieniędzy na takie działania to jednak mówimy o teatrze, który znajduje się w Europejskiej stolicy kultury to trochę też zobowiązuje myślę włodarzy no tak tylko, że to tu jakby można rzec można trzeba rozgraniczyć trochę, ponieważ my jesteśmy finansowani przez województwo nie przez miasto może, gdybyśmy byli pod skrzydłami miasta nasza egzystencja wyglądałaby zupełnie inaczej natomiast w województwie jest tych pieniędzy troszkę mniej, a oprócz tego jeszcze wiele teatrów, które znajdują się można być tzw. terenie, czyli Jelenia Góra Wałbrzych to są to są oczywiście takie mankamenty, które gdzieś nas bolą, ale ja mam świadomość tego, że na razie i tak dajemy się świetnie radę, korzystając z wszelkiego rodzaju projektów, które są ogłaszane przez ministerstwo kultury dzięki temu, że zdarzają nam się takie sytuacje teraz rocznicowe, więc mamy troszkę więcej pieniędzy jakoś łaskawszym okiem patrzy na ministerstwo łaskawszym okiem patrzy na nas urząd Marszałkowski nie wiem co będzie dalej, ale mam nadzieję, że to się zmieni, a wyobraża pan sobie taką sytuację, że wrocławski teatr pantomimy imienia Henryka Tomaszewskiego zostaje zamknięty np. właśnie z braku środków potrzebnych do funkcjonowania, a czy jest w stanie to wyobrazić przy przy tym co się dookoła dzieje, zwłaszcza we Wrocławiu jest w stanie to wyobrazić ale, ale uznaje to tylko koszmarny sen może jako inspirację do spektaklu, a toteż, toteż strach trochę takich 7 obrazów wg Goi szefem także wróćmy może do do teatru ido do sztuki, a został na rzecz administrację jak wspomniał pan o walce o widza o potrzebie wychodzenia czy teatr pantomimy to jest np. teatr, który można, którym można się dzielić za pośrednictwem mediów finansowy czy konieczność obecności przeżywanie bycie w przestrzeni, a czy np. transmisja spektaklu jest czymś co jest równoznaczne w równoważnym nie jest równoznaczne nie jest równoznaczne, ponieważ jednak ta trójwymiarowość teatru pantomimy czy teatru ruchu jest bardzo ważna i w momencie, kiedy ten spektakl jest filmowany czy nawet robiona transmisja na żywo ona bardzo dużo ujmuje atmosferze teatru pantomimy czy teatru ruchu i to zostało wiele razy sprawdzone kochanek Tomaszewski jakoś tak dziwnie podchodził do faktu rejestrowania swoich przedstawień robienia dokumentacji filmowej, ponieważ twierdził, że jak to kiedyś ktoś powiedział że, robiąc zdjęcia, aby odbiera się drugiej osobie dłuższe Otóż jest coś takiego kamera odbiera duszy przedstawieniu ruchowe Emu czy przedstawieniu pantomimy albo albo no dużą część tej duszy odbiera i to jest oczywiście istnieją jakieś tam zapisy, które były robione robione były też specjalne nagrania spektakli Henryka Tomaszewskiego, ale jednak mimo wszystko to nie jest ten sam wymiar to nie są te same przedstawienia to co można było zobaczyć na żywo w tych przedstawieniach jednak egzystował na zupełnie innych zasadach jak zmienia się sztuka pantomimy czy twórca czy moda czy trendy czy, zmieniając się kontekst polityczny społeczny czy zesta w narzędzi skrzynka z narzędziami pozostaje ta sama tylko twórcy reżyser aktorzy dobierają odpowiednie z tej skrzynki narzędzia, aby przekazać skomentować dotknąć to jest też troszkę inna sprawa bo trudno jest mówić o o sztuce teatru ruchu, bo jednak myślę, że kwestia teatru pantomimy jest już troszkę zużyta znaczy ja wolałbym nie używać określenia pantomima, bo jednak samo to słowo od razu zaczyna kojarzyć się z czymś z tym się po nie powinno kojarzyć i to mówię cały czas o tym, stereotypie rozumienia teatru pantomimy jako, jaką właśnie panów w rajstopach czy panów białymi z białymi twarzami ta pantomimy w swoje i w swoim wyrazie jest bardzo istot w momencie, kiedy używa pewnych środków, które zostały wytworzone bez przesady katolickiego i to tą umiejętnością translacji np. literatury i pokazywania tego, czego nie można przeczytać w literaturze, jakby to wytłumaczył, ale to wszystko kiedyś użył takiego porównania, że ta partia ta ma pan nie zajmuje się tym inaczej powiem Szekspir, zaczynając pisać Hamleta musiał sobie pewne sytuacje wyobrazić musiał pewne kwestie zobaczyć w swojej głowie im się właśnie tym zajmujemy tymi obrazami i tym co sobie Szekspir mógł wyobrazić napisał może zupełnie co innego ubrał to słowa ubrał to w rym ubrał to w rytm słów natomiast my pokazujemy może z 1 strony pewną archaiczną formę literatury, ale z drugiej strony jest to jest to co coś co jest nam najbliższe, czyli wyobraźnia nasza wyobraźnia, bo bardzo ciekawe jest to, że moja 1 identyfikacja polega właśnie na tym, że widzę nastanie to jakim są to mógł wyobrazić to jest poziom serotoniny, której mówi o tym, że jestem zadowolony wtedy, kiedy widzę to co chciałbym zobaczyć, czyli właściwie Szekspir powinien przyjść na spektakl wrocławskiego teatru zobaczyć Hamleta powiedzieć aha wreszcie rozumiem co chodziło mi pogłowie do lotu tu rozmawiamy teraz troszkę o tym czy jajko czy kura co było pierwsze ale, ale myślę, że to takie wprost sposób wytłumaczenie na czym polega właśnie taka transakcja literatury na teatr pantomimy i i działaniem działanie obrazem pewnym ruchem choreografią stworzenie pewnych obrazów, które dzieją się tak ani inaczej i pod każdym świadom tego czytając książkę z pewne rzeczy gdzieś tam układają się w głowie i one tworzą pewne obrazy, które mogą się ułożyć na zasadzie narracji filmowej mogą się ułożyć na zasadzie narracji literackiej mogą się ułożyć na zasadzie narracji pantomimicznych kiedyś 1 z z reżyserem właśnie zarzuciła mi, że pan panie 8, kto pan myśli obrazami ja myślę słowem i chyba to jest to jest najlepszy najlepsza puenta całej tej historii Polski czarne państwa i moim gościem jest pan Zbigniew Szymczyk dyrektor naczelny i artystyczny wrocławskiego teatru pantomimy imienia Henryka Tomaszewskiego przed informacjami powiedział pan wspomina pan rozmowy, w której inny twórca mówi pan myśli obrazami pan myśli, a ja myślę słowami czy na dobrej strony wspomnieliśmy, że to nie jest tak, że teatr ruchu nie może korzystać ze słów słowa pojawiały się także spektakle Henryka Warsa Tomaszewskiego, chociaż bardzo bardzo bardzo bardzo bardzo nie wie bardzo w jakim stopniu czy to, że słów nie ma to jest utrudnienie czy to jest to prostuje jak na to patrzeć to nie jest utrudnienie to jest troszkę taka specyfika myślenia, bo to, bo to czasem można uznać też jako jako pewnego rodzaju zagadkę zabawę Colas myślowy próbę opowiedzenia komuś czegoś bez używania zbędnych słów proszę zbędnych ruchów, a niezbędnych ruchów tak tak również może być gadułą nudziarzem niem nie mówiąc ani słowa dokładnie dokładnie tak też może być wielu mamy takich nudziarzy Gadu, którzy trochę podniecają się z możliwością tak orzekł, że mogą mogą zajmować się choreografią mogą zajmować się ruchem i w pewnym momencie ta umiejętność trochę, jakby ich zaczyna przerastać zaczyna się coś w rodzaju gadulstwa na scenie oczywiście to wszystko wymaga pewnej tolerancji i umiaru i i zdaje sprawę z tego, że przez wiele lat obserwacji Henryka Tomaszewskiego udało mi się też nauczyć i zobaczyć na ile umiejętność mówienia ruchem na scenie może być ciekawa, bo to też bardzo ważne, żeby umieć mówić ciekawie albo opowiadać ciekawie tak jak jak literaturze na jednych jednych czyta się bardzo bardzo fajnie, bo piszą mają ciekawe euro jak to mówią ciekawe pióro i piszą bardzo ciekawie i to co, o czym mówią to co piszą jest jest interesujące i na podobnej zasadzie to odbywa na scenie, że ktoś nas uwodzi ruchem ktoś nas uwodzi choreografią i mówi o rzeczach ważnych inny sposób właśnie sposób holograficzne można powiedzieć duchowy panoramiczny czy konstruuje taką opowieść w kontekście właśnie nie przeglądania i zarządzenia jak się wycina zbędny ruch jak się decyduje co jest ważne i czy do no, jeżeli dostaniemy znowu samo to co jest ważne to to znowu trzeba to jakoś lekko rozwodnić stworzyć tło akcenty oczywiście pantomima francuska typowa miała w sobie taką niesamowitą siłę i możliwość mówi pan mi bez rekwizyt owej z tym, że no w kwestii narracyjnej zdarzało się coś takiego, że ta odpowiedź musiała długo trwać, zanim aktor opowiedział dokładnie, o co chodzi i żeby widz zrozumiał Henrykowi Tomaszewskiemu zarzucano jego bogactwo teatralne bogactwo i ilości rekwizytów scenografii kostiumów, ale on w ten sposób, jakby już odsuwał od siebie tą potrzebę tłumaczenia widzowi, gdzie jesteśmy co się tutaj do call nie dzieje, więc zajmował się, jakby tym co jest najważniejsze opowiadał historie o człowieku to było dla niego najważniejsze, żeby gdzieś znaleźć to, z czym widz mógłby się w miarę szybko i w pełni identyfikować na scenie, a pan jak pan tworzy swoje opowieści jak jak znaleźć klucz tego co chce wypowiedzieć i teraz jak w ekstra chować odpowiednie ruchy czy to jest także pan się wciąż uczy po tylu latach czy ma pani już warsztat i to jest kwestia wyciągnięcia odpowiednich narzędzi to jest kwestia myślenia bo bacznie obserwowałem jak jak Henryk Tomaszewski tworzył swoje przedstawienia na co zwracał uwagę jak komponował układ tak nazwał tych środków, których układał te układanki i jaki w, jaki sposób patrzył co dla niego było ważne, a co nie co jest istotne też uczyłem się od niego jak komponować pewne rzeczy, bo to też pewnego rodzaju kompozycja tak jak trochę utwór muzyczny myślę, że że, gdy taki teatr ruchu to jest taki konglomerat różnych sztuk, bo z jej strony patrzy się na to jak na obraz, czyli mamy do czynienia z ołówkiem np. muszę dosyć sugestywnie jakimś obrazie zawrzeć pewnego rodzaju symbolikę i ta symbolika musimy otworzyć widza na określone myślenia musi go sprowadzić jakiś odporu odpowiedni kierunek i ja w tym momencie jestem odpowiedzialny, żeby on za tym kierunkiem podążał muszę mu za każdym razem otwierać coraz to nowe obrazy pokazywać coraz nowe obrazy, żeby on zrozumiał do czego zmierzam, dokąd zmierzamy co chciałem powiedzieć, że dobrze komponować stworzyć napięcia kontrasty dokładnie dokładnie właściwie to do te same kwestie dotyczą i sztuki filmowej i literatury pisania pisania książek to są to są rzeczy, które są bardzo ważne ta umiejętność prowadzenia czytelnika prowadzenia widza i opowiadania historii w określony sposób i to jest to bardzo ważne sam przyłapałem na tym, że gdzieś tam coś się w nocy śniło i tak kurczy jak jak opowiedzieć sen w taki sposób, żeby ktoś to metaforycznie ciekawie zrozumiał jak to 1 z kolegów kiedyś powiedział, że specjalistów od zdarzenia zażywania dowcipów mamy wielu natomiast niewiele mamy osób, które potrafią ciekawie takie dowcipy opowiadać no anegdota jest jest też rzeczą trudną do powiedzenia i ważną w naszym życiu i najważniejsze jest czasami, że jest stąpamy po kruchym lodzie, kto zna ktoś nas ciekawie prowadzi pewno będzie nagle okazuje, że mamy to umiejętność nawet śmiania się samych siebie czytacie w teatrze ruchu trzeba być 100 % formy siłownia od rana do wieczora trochę w balecie to akt to znaczy jest to też związane z rowery rowerem po górach po górach tak siłownia wszystko zależy od tego kto jaki założył sobie system pracy z własnym ciałem oczywiście ja zawsze wychodziłem z tego, że na początku to musi być coś w rodzaju kształcenia się w różnych kierunkach, czyli umiejętności tańca klasycznego umiejętności tańca współczesnego jakieś takie elementy, które w jakiś tam sposób uświadamiają nas czy uczą nas świadomości ciała przede wszystkim, bo to jest bardzo ważne no i umiejętności takie go o malowanie czy epatowania własnym ciałem znaczący sposób symboliczny sposób, czyli umiejętności mówienia własnym ciałem pewnych rzeczach oczywiście można, by się odwoływać do Bogusławskiego i mówić takich Canona, że smutny jest taki wesoły jest taki to są, jakby najprostsze rzeczy, ale jest wiele niuansów które, które mówią o tym, że aktor wychodzi czasem na scenę i właściwie, stojąc na scenie nie robi 1 palcem potrafi wzruszyć widza to jest ta siła to jest ta umiejętność czysta magia zwierzę coś sceniczne aktora, który potrafi tym 1 palcem zainteresować widza co drugi taki się skojarzyło że, że aż dziwne, że do teatru pantomimy nie wolno widzowie drzwiami oknami, bo trochę żyjemy w czasach, kiedy to właśnie nasze ciało to nasza ekspresja coś ekspresja bez słów za pomocą różnego rodzaju szybkich krótkich zdjęć albo filmików jest tym co zaprząta nasze umysły dzisiaj jak ja myślę, że właśnie sama sztuka pantomimy taki można mieć ekskluzywny sposób przeniosła się na Facebooka czy czy do innych mediów do Instagrama to są to jest właśnie ta forma komunikacji umiejętność opowiadania o historii o sobie oczywiście z 1 strony jest takie też subiektywne pokazywanie samego siebie innym ta umiejętność, jakby sprzedawania samego siebie, a z drugiej strony, jakby odczytywania tego u innych i to co to co czy co niósł do tej pory teatr pantomimy teatr ruchu jakiś sposób zostało przekazane właśnie mediom i to to jest, dlatego że dlatego siedzi wie czy i dlaczego bo w sumie ja twierdzę że, aby teatr pantomimy teatr ruchu jest relikwia reliktem dziewiętnastego wieku, bo on, że to jest przychodzi cały czas metamorfozy cały cały czas się zmienia i jakby mówił o nowych nowych rzeczach nowych formach nowych odczucia nowych estetyka to może to jest klucz panie dyrektorze porozmawiamy o tym, jak, w jakich narzędzi promocyjnych użyć może na rzecz promocji jest przyjść do nas pokażemy jak być królem Facebooka albo wałach na instagram, a od, a ja myślę, że każdy na swój sposób jestem królem jest chyba wszystko, ale proszę zobaczyć, że w tych z zdjęcia, które sobie robimy którymi zalewamy świat i królują pozy takie bardzo podobne do siebie to właśnie mało indywidualności obecnie słynny Dziubek czy jakieś takie spojrzenie to pewnie można zamknąć kilku na palcach 1 ręki policzyć, a pan mówi proszę bardzo nauczymy was jak na 1000 sposobów no tak tak tu jest kwestia kreatywności teraz i sposobu znalezienia narracji fotograficznej i próby nagrania już silników no ja widzę jak teraz młode pokolenie działa, odrzucając wszelkiego rodzaju autorytety, odrzucając pewne rzeczy, które są ważne istotne nic nie dzieje się tu i teraz wszystko wymaga pracy wszystko wymaga doświadczenia wszystko wymaga umiejętności i nauki nie da się pewnych rzeczy zrobić tydzień i nauczyć pewnych historii tydzień, a tylko możliwość te dzwony z złe wróżby nie tutaj brzmią tyle, a nie chciałbym, żeby moje słowa zabrzmiały w taki właśnie sposób bardzo dziękuję państwa mają gościem był pan Zbigniew Szymczyk dyrektor naczelny artystyczny wrocławskiego teatru pantomimy imienia Henryka Tomaszewskiego Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj wszystkich audycji Radia TOK FM kiedy chcesz i jak chcesz - na stronie internetowej i w aplikacji mobilnej!!

Dostęp Premium

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!