REKLAMA

Maria Ornaf: "Piołun" to film o dziedzictwie

Kultura Osobista
Data emisji:
2019-07-17 19:00
Audycja:
W studio:
Czas trwania:
22:13 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest Maria Ornaf, reżyserka filmu "Piołun", który bierze udział w konkursie krótkich metraży na Festiwalu Transatlantyk 2019. Rozwiń »


Maria Ornaf: "To czego może mnie nauczyć szkoła filmowa to przezwyciężanie swoich słabości. To czego mnie uczy szkoła to pokonywanie lęku. To w czym się upewniłam to jest na pewno to, żeby robić filmy w zgodzie z samym sobą.
"Piołun" to pierwszy film, który mam poczucie zrobiłam po swojemu, w zgodzie ze sobą."

Maria Ornaf: "Piołun" to historia oparta na faktach. Moi rodzice, kiedy miałam 2 lata zaadoptowali dziewczynkę z domu dziecka, ona miała 12 lat. Ewa była 8 lat w naszym domu, działy się różne trudne rzeczy. Jak miała 20 lat odeszła z naszego domu, nie wiem co się z nią dzieje, ale często o niej myślę. Dotarłam do pojedynczych faktów z jej dzieciństwa. Chciałam zrozumieć dlaczego ona trafiła do domu dziecka. Dotarłam do pojedynczych faktów, które stały się bardzo silnymi obrazami, które nie dawały mi spokoju i musiałam zrobić o tym film." Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska kultura osobista gości na festiwalu transatlantyk w Łodzi, który trwa do najbliższego piątku jak co roku mnóstwo wydarzeń na łódzkim festiwalu nie możemy narzekać na ich brak w programie filmy retrospektywy warsztaty spotkania z twórcami wiele wiele innych atrakcji, ale także m. in. konkurs polskich filmów krótkometrażowych to jest stały element transatlantyku prezentujący najciekawsze krótkie formy Rozwiń » zrealizowane w Polsce w ciągu 2 ostatnich lat także tego roku w konkursie o nagrody powalczą zarówno firmy fabularne, jakie dokumenty animacje czy obrazy eksperymentalne wszystkie tytuły tradycyjnie oceni międzynarodowe żyli w tym konkursie udział bierze m. in. nagrodzone już za najlepsze zdjęcia na festiwalu młodych firm w Koszalinie firma czoło w reżyserii Marii oraz Maria jest dzisiaj gościem kultury osobistej wita serdecznie i tam spotykamy się w Łodzi miejscu ważnym dla polskiego kina to jest miejsce ważne także dla ciebie bardzo ja muszę powiedzieć bardzo żałuję, że w ogóle nie urodziłam się w Łodzi, bo odnalazłam tutaj od kiedy sobie w szkole filmowej takie swoje miejsce i właściwie zakochałam się w Łodzi od pierwszego wejrzenia bardzo dobrze się tutaj czuję, więc to jest absolutnie ważne miejsce dla mnie także ze względu na szkołę filmową to właśnie Łódź to jest też spotkanie na pewno dla ciebie ze wspaniałymi ludźmi myślę tutaj właśnie wspomnianej przez siebie łódzkiej filmówce w co też koła młodego filmowca dzisiaj wyposaża przede wszystkim myślę, że to co jest najważniejsze to, czego uczy nas szkoła filmowa to jest przezwyciężania swoich słabości, bo nie wiemy ile tak naprawdę można kogoś nauczyć robić filmy, ale na pewno, stawiając pewne wymagania i oczekujących i szczerość wobec od młodych ludzi można wymagać właśnie tego, że będziemy przekraczać swoje słabości, robiąc filmy to jest najpiękniejsze w tym procesie tak naprawdę nas takie poczucie, że przecież ktoś tak, dlatego że w ogóle robienie filmu wiąże się z dużą ilością lęków i ze stresem wątpliwość tak z wątpliwościami zwątpieniem różne swoje pomysły i czy da radę i to co jest właśnie to co jest dla mnie najważniejsze wszy to, czego uczy mnie szkoła filmowa to jest właśnie pokonywania stresu lęku i takiej wiary w siebie swoje pomysły w większość do szkoły filmowej to miałeś sobie też jakieś wątpliwości z tym związane z bardzo duże wątpliwości tak jestem Grekiem wątpiącym człowiekiem więc, więc bardzo duże wątpliwości i cały czas mam, ale one się zmieniają dotyczą różnych różnych rzeczy innych rzeczy, a czym się upewniła się podczas studiów w łódzkiej szkole filmowej tak to czym się upewniam to jest na pewno to, żeby robić filmy w zgodzie ze sobą, żeby robić je o rzeczach, które są dla nas ważne i być w tym szczerym nie bać się tego w zgodzie ze sobą zrobiła swój film krótkometrażowy piołun, który dzisiaj z tobą chciałabym porozmawiać tak myślę, że to jest w tym procesie edukacji, ponieważ jest trzecią rocznych firm to jest taki pierwszy film, w którym mija mam poczucie, że zrobiłam go po swojemu zrobią go naprawdę w zgodzie ze sobą żony z właśnie dlatego tak najważniejszy na razie, bo to jest to po raz pierwszy też pomógł mi w tym bardzo właśnie mój opiekun Mariusz Grzegorzek rektor tak rektor filmówki którym, które po prostu dziś też pracował na to z nami, żebyśmy odważyli właśnie zrobić te filmy po swojemu to opieka na czym polegała się przy tym projekcie akurat no opieka jest bardzo dziwna właśnie w przypadku naszego rektora, dlatego że tak jak cała jego barwna osobowość, toteż ten proces pracy nad filmem myślę, że bardzo niekonwencjonalne i ja akurat mogę powiedzieć dostała bardzo dużo wsparcia w tym w tym pomyśle w pomysłach na obsadę, która też była niekonwencjonalna i potem już w procesie montażu i udźwiękowienie dostałam naprawdę dużo wsparcia od prof. Mariusza Grzegorzka praktycznie szkoła pomaga ogromne tak no nie jest żadną realizują projekt nie jest żadną tajemnicą, że jesteśmy no mamy ogromne szczęście ci, którzy studia w szkole, dlatego że my dostajemy budżet na filmy i sprzęt dostęp do sprzętu także no tak naprawdę bez tego byłoby niemożliwe, bo święto pieniądze no tak to porozmawiajmy teraz o opiekunie, bo piołun to jest film, który opowiada historię no właśnie tutaj trochę zawiesza głos jako powiada się lub zarysowuje historię filmu krótkometrażowego tak, żeby trochę opowiedzieć o fabule, ale nie zdradzić do końca tego co wydarzy się przez 15 tych bardzo intensywnych minut myślę to może zaczną tytułu, bo ten tytuł dla mnie był bardzo ważny okres tytuł się zaczęło tak od tytułu się zaczęło najpier w powyższe słowo piołun i on był ten to słowo, bo uosobieniem takich emocji, które chciałam powiedzieć, czyli o piołun jest takie gorzkie ziele, które może zabić może wyleczyć i i jest symbolem goryczy przede wszystkim to właściwie był taki kierunek emocjonalne, który miał chciałam powiedzieć to była jakaś taka gorycz przekazy przekazywana z pokolenia na pokolenie i takim dziedzictwie trudnym, które dostajemy właśnie w spadku po naszych przodkach po po rodzicach, gdzie znalazły się słowa przyczyniać się ona jakoś tak do mnie przyszła, ponieważ się bardzo interesuje roślinami i ziołami tak duża suma bardzo kocham niektóre w ogóle rośliny i słowa to on jakoś tak przyszło do mnie też bardzo interesowała mnie, gdyby taka ludowa historia tego ciągu na, dlatego że on był używany przez matki dawniej, kiedy matki karmiące piersią chciała odstawić dziecko piersią nacierały piersi pełne wtedy dziecko, które spodziewały się mleka właśnie dostawała bardzo gorzki smak no już więcej nie chciało po prostu mleka matki czy to trochę symbolicznie miało być, gdyż właśnie takim opisem tego filmu no ja przyznam oczywiście słuchaczom, że widziałam ją film trwa 15 minut i szczerze mówiąc myślałam sobie w trakcie oglądania i po obejrzeniu, że jestem wdzięczna reżyserce Marii ornaty, które dzisiaj w studio kultury osobistej, że ten film trwał dłużej, bo napięcie, jakie wywołał we mnie emocje idącą intensywność to dla mnie bardzo trudne przeżycie filmowe, kiedy te myśli o tym filmie to on jest właśnie takim filmem zbudowanym głównie swoich emocji takie właśnie jeszcze wracając trzeba uważać bardzo jakiś nadaje tytuł właśnie filmowi nie tylko bo, bo ten tytuł, który wyznaczył ten kierunek takich trudnych emocji gorzkich towarzyszył też te emocje towarzyszyły w całym procesie powstawania filmu i myślę ten film jest trudne w odbiorze jest jest ciężki miałem takie momenty też, realizując ten film, że trochę byłam na siebie zła, że może za ciężki za trudne i też to powoduje, iż takie rozmyślania moje w kontekście przyszłości umów na ile właśnie też dawać widzowi jednak jakoś Jasną stronę życia nie tylko właśnie opowiadacz taki najtrudniejszych najciemniejszych stronach też mam dużo takich myśli, jakby co robić filmy, dlaczego co dawać widzowi też takie pytania, które sobie zadaje tak na przyszłość właśnie po realizacji tak tak, ale wszystko przed tobą Maria to znaczy ta jasna w stronę kina też pewnie gdzieś tam wejdzie w tobie i swoich przyszłych realizacjach popiołu dzisiaj rozmawiamy i będziemy rozmawiać w kolejnej części kultury osobistej teraz czas na informację w radiu TOK FM dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska kultura osobista dziś na festiwalu transatlantyk w Łodzi, który trwa do najbliższego piątku podczas transatlantyk odbywał się kilka konkursów m. in. konkurs polskich filmów krótkometrażowych i 1 z filmów, które bierze udział w tym konkursie piął nagrodzone już za najlepsze zdjęcia na festiwalu młodzi i firm w Koszalinie jest również w programie tego festiwalu festiwalu transatlantyk ze mną w studiu reżyserka wciąż na Maria ornat w Witaj serdecznie raz jeszcze piołun to jak sama podkreśla swój pierwszy w pełni autorski obraz to znaczy pierwszy w pełni autorski myślę, że to znaczy to, że on od początku do końca, bo robione bardzo w zgodzie zemną ja też troszeczkę byłam tutaj taką służalczość nastawiona wobec pewnej historii, która po prostu nie dawała mi spokoju, ponieważ przychodziły do mnie pewne obrazy jest to historia oparta na faktach właśnie porozmawiajmy tak to jest taka historia ponieważ, kiedy miałam 2 lata zwrotnie otrzyma rodzice zaadoptowali dziewczynkę z domu dziecka we i one wolne 8 lat w domu działy się różne trudne rzeczy z tego powodu oczywiście i potem zniknęła postanawia odejść zerwać kontakt z naszą rodziną i z przeszłością i nie wiadomo co się z nią dzieje, gdzie jest ile wam wtedy lat, kiedy odeszła, kiedy przyszło 7712 lat tak trzeba już całkiem dużą dziewczynką nastolatków tak i też przez to że, że właśnie nie wiem co się z nią dzieje, gdzie jest bardzo dużo myślę też przez to, że zacząłem tropić, gdyż takie wczesne lata dzieciństwa, żeby zrozumieć, dlaczego trafiła do tego domu dziecka co tam się takiego strasznego wydarzyło i dotarłam do takich pojedynczych faktów, które tam nie stały się bardzo silnymi obrazami nie dawały mi spokoju i po prostu wiedziałam, że muszę zrobić ten film i że może właśnie wolałabym zrobić film o czymś jaśniejszym, ale to był temat, które temat bohaterka i wydarzenia, które po prostu bojowe mniej musiały się zmaterializować w postaci firm zrobiła sobie trochę nosiłem taką auto terapie myślę, że trochę tak było tak przecież bardzo musiał przeżywać rozstanie z kimś z kim no tak, że 1 dachem przez kilka lat, a potem nagle zniknął swojego życia tak myślę, że jest, by do końca nawet nie zdaje sprawy jak bardzo cały czas przeżywam także to jest bardzo ważne, więc mniej myślę, że z tego powodu żony jest dla mnie ważne też wielu ludzi stał się ważny to znaczy Miami jest takie takie słowa zwrotne po po projekcjach że, że dla ludzi ten sam jakoś też był ważny to znaczy wzbudzał wielkie emocje to było dla mnie Barca nad najważniejsze, jakby można było o tym filmie teraz tak, żeby słuchaczom naszym trochę przybliżyć powiedzieć bardziej szczegółowo nie wiem czy możemy to zrobić jest dziecko tak najważniejsze jest dziewczynka, która 8 lat ma przystąpić niebawem do pierwszej komunii mieszka w takim zacofanym miasteczku, które ciężko określić wiek ich gdzie ono znajduje na mapie i jakie to są czasy co jest taki bez czas nie ma telefonów komórkowych jest trochę taki upadły świat to dziecko, który ma swojego szczegółu piękno taką czystość jest niestety w środowisku które, jakby nie pozwala tego piękna ten problem i rozwinąć na toteż, jakby film miał stawić się pytanie właśnie oto oto dziedzictwo prawda na ile jesteśmy w stanie się z takich trudnych warunków wyrwać, kiedy nam się dzieciństwo odbiera, kiedy ona zostaje zrugany przez dorosłych innej można z tego uciec z tego wyjść czy to potem będzie się powtarzało właśnie taka mantra przez całe nasze życie jak na rozwój dziewczynka, która wcieliła się w postaci casting trwał bardzo długo to znaczy ja chodziłam codziennie po szkołach podstawowych w chodziłam do do klas oglądam dzieci, zwłaszcza tak w Łodzi i zapraszamy na casting natomiast była dziewczynka, którą zobaczą pierwszą w ogóle zobaczyłam ją na korytarzu na zamyka chłopców w toalecie biegała po prostu jakąś zawrotną prędkością różnica tak tak wesoło bus po prostu bardzo polskim tak, że co zwróciło moją uwagę na to, że 8 Victoria, którą tutaj pozdrawiam serdecznie Wiktorię miała po farbowane na rudo włosy i takie delikatne odrosty czarne tak mówiła być może to jest bohaterkę potem przekaz sejmowa bardzo dużo dziewczynek tylko o to, żeby wrócić przekonanie, że to jednak jest Victoria i toteż po ciekawe, dlatego że jej historia dziś jej domu i jej życia dziś miejscami spotyka się ze scenariuszem dni też bardzo bałam się właśnie nie zrobić krzywdy jakiemuś dziecku poprzez taką trudną rolę nowsze Otóż chciałem, żeby zapytać myślę, że to jest niezwykle trudno pracować z dzieckiem przy takim projekcie dla siebie to pewnie no było nowe doświadczenie prawda to twój pierwszy poważny film jak udało dzisiaj w ogóle wydobyć nawet te wszystkie trudne emocje, które musiała zagrać w pełni tak to ja oczywiście się właśnie bałam wrzucać dziecko takie trudno precyzyjne sytuację, że jakoś mogłaby je skrzywdzić natomiast Wiktor jest szalenie odważną dziewczynką i też już przeżyła swoje różne trudne myślę trudne wydarzenia i mają dziś rany i jest bardzo po prostu emocjonalnie dojrzała i myśmy bardzo dużo rozmawiała dobrze się poznałyśmy w tej pracy przed każdym ujęciem tak naprawdę rozmawiałyśmy o jej też różnych trudnych emocjonalnie sytuacjach i bazowały my na jej przeżyciach czasem jej mówiłam wyobraź sobie n p . jakby to było, gdyby prawda czasem słyszałem, żeby wyobraża sobie dziś obraz, a czasem bazowała właśnie na przeżyciach ze swojego życia to było dosyć myślę intensywny dla ciebie tak bardzo palca, a powiedz jeszcze o matce, bo główną rolę w filmie zagrała Natalia Sikora od początku myślała o niej w tej roli właśnie tak nadal się pojawiła jeszcze zanim właściwy pisałam już już miesiąc oni ten scenariusz zachwyciła mnie twarz, która ma w sobie Tre niejednoznacznych właśnie historii misji ma jakość tajemnice mają gdzieś właśnie przeżyte trudy ma ogromne piękno jest dla mnie taka twarz wśród aktorów no bardzo rzadko spotykana, a ja też zakrycia twarzy, a potem usłyszałem jak Natalia śpiewa i zachwyciła mnie też jakaś taka właśnie szalona energia i Natalia zgodziła się zagrać w tym filmie bardzo jestem za to wdzięczna i bardzo się cieszę że, że została tą filmową matką w samym procesie powstawania filmu chciałabym, żeby z tą chwilą powiedziałem były w tej pracy elementy improwizacji czy jednak to jest także realizuje bardzo precyzyjnie scenariusz i w ogóle staje kompletnie gotowe bez żadnych wątpliwości, chociaż wiem, że wątpliwości masz, bo już tych wątpliwościach, które są bardzo twórcze jednak rozmawiałyśmy oznaczono warunki robienia w film w szkole filmowej są dość specyficzne wydaje mi się tam zawsze niestety wkrada się jakaś jakaś doza takiego spontanicznego działania, bo jesteśmy do tego po prostu zmuszeni to znaczy n p . nie ciężko jest zrobić takie prawdziwe próby aktorami, które trwają długo my po prostu nie mamy na to budżetu nie zawsze można tych aktorów zdobyć wcześniej przed filmem i wykonać im odpowiednią ilość prób dlatego, gdyż w warstwie tej pracy z aktorami, którzy mają też są zajęci często nie zawsze mogą przyjechać tutaj dowodzi właśnie w pracy z aktorami pojawiają się improwizacja natomiast jeśli chodzi o konstruowanie samego obrazu samych zdjęć, bo to bardzo precyzyjnie zaplanowaną oczywiście wiek w obrębie go za zapach tego planu tam też, bo miejsce na jakąś wolność operatorkę także w tak wolność operatorski widziałaś wspomniana przeze mnie już nagroda dla pioruna festiwalu w Koszalinie powędrowała do Zuzanny Zachara autorki zdjęć za konsekwentne budowanie dramaturgii obrazem i za wyrazista autorski styl wciąż nie jest waszym pierwszym wspólnym projektem niemy z Zuzanną tworzymy taki duet reżysersko operatorskiej jest nasz piąty wspólny film myślę że, toteż przynosi właśnie dobre dobre owoce, kiedy proces się dość już dłużej z kimś przyjaźni tak w przyjaźni w takiej też twórczej wymianie no ja w ogóle, ponieważ właśnie skończyłam Akademię sztuk pięknych w Poznaniu to dla mnie obraz jest szalenie ważne nawet Niemcy nie najważniejsze w filmie bardzo długo szukałam swego operatora i bardzo się cieszę, że że, że mogę pracować z Zuzanną, dlatego że i myślę, że Zuza jest w ogóle takim wybitnym operatorem dopiero się oczywiście zaczyna i rozwija się, ale bardzo się też cieszę z tej nagrody po to, też było takie moje marzenie, żeby została nagrodzona za zdjęcia właśnie z bardzo zadowolona z tych zdjęć właśnie jak te zdjęcia ustawione co do najtrudniejszego w tej pracy nad zdjęciami właśnie spełnia ciemności do innej najtrudniejsze, bo to, że ja założyłam liczby taką pracę dość nietypową dla kamery to znaczy bardzo chciałam opowiadać właśnie bardzo wizualnie ten film, ale na podstawie błędów operatorskich i zawsze jest trudno przekonać operatora, że by sława pewne zasady błądzi tak zbłądził, ale świadomie i imię tak przekazania widzowi pewnych emocji także myśmy miały założone właśnie te błędy tak jak nieostrość prześwietlenie za ciemny obraz czasem o patrzenie przez coś przez jakąś brudną powierzchnię trzymaliśmy się dość, jakby tutaj tego że, że to miał być właśnie taki spójny język, który działa błędem wydaje się, że to dziś nam wyszło o, tyle że właśnie ten obraz przekazuje pewne emocje pewne skrzywienie siak to to też miał być taki trochę język wizualny pamięć takiego za zacierając, czego się obrazu takiego nieodpowiedzialnego obrazu wydają się tak tak koduje obrazy nasza pamięć po prostu kolejny film już tobie drzemie pomysł projekt tak myślę, że gdzieś już kiełkuje i mam na razie pierwszą scenę, która nie bardzo napędza do szerszego opisania rozumnie tytuł taktykę pierwsze tylko cenę tak dokładnie tym razem nie tytuł, ale jest pierwszą scenę, gdzie już mam bohaterkę i jakoś bardzo bardzo mnie uskrzydla ten początek tego kolejnego filmu, ale na razie są dla mnie również tajemnicą, bo dopiero sam na etapie pisania także bohaterka też z życia tak jak w przypadku pilnym inspirowana tak inspirowana prawdziwą osobą, ale trochę przed transformacją na kogoś nowego na festiwalu transatlantyk piołun bierze tak jak już mówiliśmy udział w konkursie polskich krótkich metraży zakwalifikowała się także do konkursu filmów krótkometrażowych czterdziestego czwartego festiwalu polskich filmów fabularnych w Gdyni oczywiście życzymy ci samych nagród są dla ciebie istotne to jest także nagrody pomagają w następnym zawodowych krokach w realności jestem w ogóle bardzo onieśmielona i zdziwiona tym, że ten utrzyma się w ogóle zostaje na festiwale, więc już strasznie, że z tego, że mogą go pokazać po prostu ludziom tak jak teraz na transatlantyku w Łodzi później we Wrocławiu na nowych horyzontach moim ukochanym festiwalu później w Gdyni i to jest dla mnie tak po prostu wspaniała możliwość podzielenia się tym filmem, że nawet jakoś nie my się w specjalnych nagrodach i to, że pojawia się ta nagroda za zdjęcia dla Zuzanny to jest po prostu też dla mnie ogromne tak przyjemności nie radość dla nas też to jest przyjemności radość i przyjemnością radością była rozmowa z nową bardzo bardzo dziękuję Maria ornat w reżyserka, której film krótkometrażowy piołun bierze udział w trwającym właśnie w Łodzi konkursy na festiwalu transatlantyk zagości kultura osobista bardzo dziękuję za to spodniami życzę dalszych sukcesów oczywiście proszę państwa, a u nas teraz czas na informację w radiu TOK FM jeszcze przypomnę, że festiwal transatlantyk w Łodzi trwa do 19 lipca radio TOK FM jest patronem medialnym tego wydarzenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Z pakietem "Aplikacja i WWW" - niezbędna wiedza zawsze pod ręką!

KUP TERAZ do 40% taniej

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!