REKLAMA

Sztuka życia Krzysztofa Minge (cz. 3)

Sztuka Życia
Data emisji:
2019-08-04 14:40
Audycja:
Sztuka Życia
Prowadzący:
Czas trwania:
15:17 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
trzecia część magazynu sztuka życia przy mikrofonie Hanna Zielińska naszym gościem jest Krzysztof Minge psycholog doradca rodzicielski doradca, który opowiada o rodzicielstwie bliskości o rodzicielstwie relacyjnym o rodzicielstwie podmiotowości no i teraz pytanie jak panu się pracuje w kontekście powiedziałabym polityczno-społeczny czy to, jakkolwiek wpływa na pana prace na tematy poruszane w gabinecie przez rodziców, którzy do pana przychodzą czy w jaki sposób jest to Rozwiń » możliwe, że rykoszetem np. będzie odbijało się Echo słów obecnego Rzecznika Praw Dziecka Mikołaja Pawlaka zwanego w niektórych kręgach Rzecznikiem Praw Dziecka, że rzeczywiście to co się dzieje w polityce może bardzo zaszkodzić na poziomie wielu rodzin na poziomie codzienności wielu dzieci i to w jakim sensie zmienia pana prace może, a może jednak nie może może to przesada na pewno częściowo tak chociażby, dlatego że w tym roku, a bardzo wielu osób z Radomia trafiło to było dzieci, które zostały posłane do szkoły sześciolatki dzieci z, które były wieku, a my go, na którą ze względu na to, że był właśnie edukacji domowej i była ta możliwość przez kilka miesięcy mogliśmy po prostu go zostawić wyglądać taka stopa, a tam, gdzie postój zdecydowali teraz naprawdę, zwłaszcza właśnie obce, bo to znowu są chłopcy, którzy emocjonalnie nie dają sobie radę przez to, że są o rok wcześniej są wobec nich wyższe wymagania, a także to jest konsekwencja i 1 czy zarządów poprzedniego rządu jeśli chodzi o obecny rząd no to też spora część dzieciaków, które były w ósmej klasie i to jest nawet nie to, że te dzieci miał jakieś poważne problemy tylko rodzice to lęk rodziców, które postu generował potem problemy dzieci rzeczywiście no to wyglądało fatalnie to co się działo w ostatnich miesiącach z tymi dziećmi, które były część z nich ósmej klasie część z nich kończyła gimnazjum to te dzieci, które kończyły gimnazja to to kończyły gimnazjum w sensie dosłownym gasiły światło jako ostatni w gimnazjach jako instytucji edukacyjnej wśród nauczycieli, którzy też tańsze stąd pracować też zniechęconych tak to nie jest dobre doświadczenie, aby do wchodzenia bardziej dorosłe życie w kolejny etap edukacyjny, którego okazałby jest znacznie mniej przepustowe niż, niżby się to należało kolejnemu pokoleniu jeszcze do tego takie motywacje ze strony polityków jak np. teksty, że noc w nie wszystkie marzenia są do spełniania ktoś marzył o liceum, ale się nie dostanie na to no to trudno no tak naprawdę jakieś konsekwencje tego jeszcze przed nami tak, a to się w przyszłym roku szkolnym właśnie będzie dopiero okazywać jak to w rzeczywistości jest jak być kierowcą najpewniej planują taki, że spora część z nich nie trafi do nikogo to bym ich wysłuchać czy pamięć tak, a część spojrzeń rodziców nie będzie miała tylko możliwości, że chodzi o słowa Rzecznika Praw Dziecka to, a nie wiem czy to specjalnie zmieni, bo tak ludzie i tak, a te dzieci bili niema NATO będą robić, a może część rzeczywiście dla jakich tam niewielkiej części będzie taki przyzwolenie na to, żeby wrócić to w końcu nie tak jest skoro jest także Rzecznik Praw Dziecka nie może tej skali specjalnie zwiększyć, bo rodzice bili i będą linii to czy jest tak, że Rzecznik Praw Dziecka mógłby tę skalę zmniejszyć, gdyby powiedział coś odwrotnego być może tak, ale to nie przeceniał roli polityków to jest także tam się wydaje często że, a to co w polityce do dociera to sporej części postu mogą być także po wyborach mają absolutnie gdzieś to co politycy mówią i w którą ma przekonują, że remont dróg jak pan postrzega zmiany we współczesnym modelu ojcostwa, bo z ojcostwem dzieje się zdaje się coś równoległego do tego co dzieje się z męskością w naszej kulturze to znaczy jesteśmy jakimś momencie zmiany tradycji, ale jeszcze nie wiemy co co będzie dalej mężczyźni bardzo często relacjonują, że czują się niepewnie czują się trochę wytrącenie z pewnego stałego toru, ale z drugiej strony strony wcale w tym tworzenie chcieliby pozostać, bo to jest model z poprzednich pokoleń model męskości model ojcostwa, którego nie chcą powielać jednocześnie te te dostępne inne wydają się modelami zagospodarowanym przez kobiety i tu się pojawiają pytań, ale czy, czyja mogę czy czy jeśli wyjdę z tego toru dotychczas uważanego za męski czy to oznacza, że muszę wejście w rolę kobiecą na ile z perspektywy pana perspektywy Gabinetowej to są faktycznie dylematy dzisiejszego ojcostwa dzisiejszych ojców czy oni czują się stabilnie w tej swojej roli w tej swojej pozycji ojca zaangażowanego ci, którzy zaczynali rzeczywiście samego początku, gdy dziecko się błotem niemowlakiem i tak naprawdę mi tak samo mało doświadczeni jak jak matka dżokej bardzo często są oni nad psem partnerskich właśnie zasadach także oni wtedy czymś dobrze wiedzą, że potrafi się tym dzieckiem zająć, a i nie są właśnie wtłaczanie w rolę tego o mężczyznę, który tam narodzić drugi Nowy Targ na trzecią bez obaw, że tak, bo traci, ale i tak ładnie, że ci pomoże dziś dają sobie radna i a oni oczywiście też mają problemy też pościel przychodzą do mnie, żeby się, że się poradzić, ale właśnie najczęściej, gdy trafiają do mnie pary to to jest mężczyzna, który turze złożył ton ten związek w dzieci i on dlatego w ogóle trafia tak tak, a druga właśnie te kategorie tak tak mamy też liczą przytoczone część samotne niezrozumiała i 13 i potem, jeżeli dom trochę też nie za bardzo właśnie wiedzą co mają zrobić, bo przecież robią to co robili ojcowie tak czy kupił dom tak za zapewnia tutaj jakieś minimum takie i to powinno wystarczyć na nigdy nie narazić się też mają zostać w grze wymagania wzrosły wobec mężczyzn tak wzrosły, ale gdzieś wzrosła dziś zmalały to zdjęcie odium macie zmów mężczyzn też z tym jakąż ulgą kulturową czy mężczyzna nie musi być teraz mężczyzna nie musi być osły mężczyzna ma prawo do relacji do uczuć do słabości mężczyzna w coraz większej ilości rodzin przecież nie musi być jedynym tzw. żywicielem rodziny małego często ekonomiczną nie ma oczywiście oczywiście to też ból dla tych mężczyzn tak tak tak nie mogą zapewnić byt rodzinie, chociaż te są kwestie mniej związane z wyborami w poszczególnych parach tylko raczej z realiami ekonomicznymi co się dzieje to cywilizacyjny proces nie tylko w Polsce nie tylko w Europie Stanach Zjednoczonych również coraz mniej rodzin takich, które mogą pozwolić na to, że tylko 1 rodzic pracuje z reguły mężczyzna kobieta zajmuje się kilkorgiem dzieci teraz chciałbym pana zapytać o sztukę płodozmianu właściwie, by zapytać czy stosuje pan tę sztukę w swoim życiu, bo pana życie pana ojcostwo, którym pan nam dzisiaj opowiada jest jednocześnie pewnego rodzaju właśnie laboratorium pracy zawodowej i zarówno to życie osobiste jak życie zawodowe jest prowadzone równolegle przez pana przez pana żony wy sobie to splata się te obie płaszczyzny razem to to partnerstwo w rodzicielstwie partnerstwo w pracy no i teraz wszyscy psycholodzy, którzy przychodzą tutaj do studia mówią bardzo ważny jest to, żeby mieć właśnie kosz możliwość płodozmianu, żeby móc robić sobie przerwę w tej aktywności tak dobry odpoczynek to nie jest nic nierobienie robienie czegoś zupełnie innego, a teraz pan wydaje się cały czas pracuje na dzieciach o dzieciach z dziećmi jeszcze cały czas w domu wokół domu na relacjach o relacjach przy relacjach i wszędzie jeszcze jesteście razem czy to jest obciążające to na pewno staramy się mieć taki czas, gdy nie pracujemy i kiedy po prostu gdzie no ale, żeby w ogóle kiedyś nie pracujecie tak też tak tak często rozmawiamy o równych rozważni nie uważa Mączka, gdy rozmawiamy, a dziećmi, gdy je uczymy, a nie czas to nie jest właśnie taki taki bardzo szkolne to jest tak mimochodem są takie luźne rozmowy, a i tak napady, gdy siadam do stołu to nikt nie wie o tym, będzie czy to nie jest zaplanowane w jakikolwiek sposób, więc ten sposób nie pracujemy tak z nim on się uczą ale, a nie pracujemy tak samo, gdy rozmawiam co temat, jeżeli czasem zahacza o jakiś temat zawodowym tak macie przypadkiem ktoś nie zaplanowano na po, dlaczego nie robimy to nie oglądam filmów takich psychologiczne nie ma takiej potrzeby naprawdę nie po prostu jakiś dramat tak dalej tego zbyt dużo jest praca żeby, a chcą się katować także bardzo często osób, jeżeli oglądamy coś co naprawdę takie różne leki lekkie na głupie czasem filmy tak taki popcorn to, żeby zjeść zapomnieć wyrzucić tak nic takiego co obciążało, a czy w rodzicielstwie albo właśnie ojcostwie może pojawić się syndrom wypalenia zawodowego czy spotyka pan takim zjawiskiem albo czy czuje pan się takiego zjawiska w swoim życiu, kiedy rodzicielstwo jest naprawdę o wiele bardziej zaangażowane niż rodzicielstwo osób, które mają tę zmienność praca korporacja dom dzieci czasami jest pan czyste chyba dosyć krótko, bo myślę, że ja żona bardziej na drugim nasze dzieci niż nasi klienci, którzy mają ich na dużo mniej tak to jest to, że po ustalonej radni nie znają tak widzą właśnie, gdy często właśnie ludzie, którzy trafiają a, widząc swoje dzieci już bardzo wymęczone po szkole podczas dni w przedszkolu czy widzą te rozładowany wanilię, a najgorsze zachowania dzieci dzieci, które trzymają jeszcze Garda, gdy są w instytucji, a potem wszystko można tak właśnie, więc my widzimy to i to także też jest łatwiej zobaczyć całość spektrum zachowań, ale się cieszyć też tak życiem rodzinnym komu polecał pan taki model rodziny jak dla was okazał się dobry spełniający, czyli model rodziny wielodzietnej zakładamy, że mówimy do osób, które podejmują decyzję, a niektórym to się przydarza model rodziny wielodzietnej to jeszcze właśnie w edukacji domowej do bliskości to jest coś co w ogóle podlega jakiemuś poleceniu właśnie bardzo trudno jest wzrost ten bardzo trudna decyzja, żeby coś takiego podjąć i na pewno musi to rosyjska para a bo to co często właśnie widzimy to pożar, a nawet, jeżeli kobiety chciały to często nie ma zrozumienia strony mężczyzn to mówi pan, że kobiety częściej chciały z mojego doświadczenia życzenia Natali tak jak one widzą po prostu one też często są po właśnie bliżej z tymi dziećmi widzę jak dzieci cierpią na widzę jak do konkretne dziecko nie obchodzi wtedy to że, jakie są statystyki albo cokolwiek innego cały system tylko jedno konkretne dziecko częstować Tomasz jest tym, którzy hamują, bo tak jak mówiłem wcześniej skoro mi się udało tak to ta szkoła na pewno tak bardzo nie zmieniła i trzeba pociągnąć tak co pan polecił słuchający nas teraz ojcom, którzy właśnie mieli okazję pomyśleć trochę w swoim modelu ojcostwa w swoim modelu relacji z dzieckiem dzisiaj coraz częściej ta relacja jest zmieniona przez rozstanie z partnerką matką dziecka to jest dodatkowy aspekt, który zmienia, ale też po prostu utrudnia taką bliskość taką codzienność taką zwykłą ość tych relacji od czego zacząć jeśli rzeczywiście ktoś sobie teraz pomyślał no dobra rzeczywiście mam do czynienia z tym dzieckiem albo rzekome złe albo, jaką jest zmęczona albo jak musi robić lekcje albo musi jechać na zajęcia albo od weekendu do weekendu co też nie jest zwykłą normalną codziennością od czego zacząć próba takiego samorozwoju w ojcostwie jeśli jest się jednak zawodowo bardzo daleko od tego czym pan zawodowo się zajmuje przed wszystkim dać dziecku bliskość fizyczną, zwłaszcza dotyczy chłopców, a dziewczynek dziękują wszystkim bardzo potrzebne i jeżeli chodzi o chłopców to taki tam dotyk uznawane za bardziej szorstkie bardziej męski taki bardziej zdecydowane to jest coś co jest postrzegane właśnie w tym mocno sfeminizowany środowisku Szkolno przedszkolnym jako agresja przepychankach kurhan bohaterki 2 lat rzecz nam w co po prostu kiedyś ich serca uwagi, a teraz wokół tego robić wielkie halo jeszcze nie nazwać tę radę pedagogiczną i to ocenia tutaj może od razu polecić książkę właśnie porażona agresja nowym tabu, która m. in. jest o tym, że nie każda agresja z przemocą, że trzeba umieć odróżnić, że czasami jest to po prostu bezpieczne ujście energii w szczególności jeśli jest to by agresja relacja Grecja partnerstwa partnerska taka, że rzecz taki, że chłopaki się szturchają i to zaleca pan również w tej relacji ojciec dziecko tak, ale nawet na wniosek tych bardzo sygnale nawet zwykły dotyk tak reguł, jakie mogą mieć zdecydowanie za mało tak, a przytulanie mocno dziecka, a po głaskanie go na uczynić jakiś element masażu coś takiego ma też to, żeby mogły poznać swoje dziecko zobaczycie, odkąd znowu tak jak taką mam małego niemowlaka my polecamy od takich podstawowych kroków podstawowych płaszczyzn bliskości dotyk czas pewnie też jest bardzo dobrym sprzymierzeńcem polecamy też państwu książki autorstwa Krzysztofa Inga Natalia Kinga tam znacznie więcej informacji inspiracji dotyczących rozwoju dziecka tymczasem bardzo dziękuję za rozmowę naszym gościem dzisiaj w magazynie sztuki sztuka życia był psycholog współzałożyciel poradni po kampusy propagujące razem z żoną Natalią Miga wiedzą psychologii rozwoju dziecka i rodzicielstwie bliskości Krzysztof Minge dziękuję bardzo czeka Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: SZTUKA ŻYCIA

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

40% rabatu w zimowej promocji TOK FM. Nie czekaj - zdobądź swój pakiet "Aplikacja i WWW" z solidną zniżką, aby słuchać wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!