REKLAMA

Anatomia klasowego wstydu. O książce „Powrót do Reims” opowiada dr Michał Krzykawski

Weekendowy Poranek Radia TOK FM: Idealna Niedziela
Data emisji:
2019-08-25 08:40
Prowadzący:
Czas trwania:
19:37 min.
Udostępnij:

Dider Eribon jest filozofem, gejem, członkiem paryskiego świata intelektualnego. W „Powrocie do Reims” opisuje podróż do domu rodzinnego, środowiska, w którym wyrósł. Domu z ojcem homofobem i matką rasistką. Środowiska robotniczego, klasy ludowej. I stawia przed sobą pytania. Czy jestem zdrajcą klasowym? Dlaczego klasa ludowa kiedyś głosująca na francuskich komunistów stała się wyborcami Marine Le Pen? Dlaczego lewica wyrzekła się swoich wyborców? O książce „Powrót do Reims” rozmawiają dr Michał Krzykawski i Zuzanna Piechowicz.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
idealna niedziela dzień dobry audycja idealna niedziela przy mikrofonie Zuzanna Piechowicz moim gościem jest dzisiaj dr Michał ciekawskich Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach dzień dobry jak dr Michał Sikorski już część państwa wie, że będziemy rozmawiać o czymś związanym z Francją i filozofią i nie mylą się państwo, bo rozmawiam porozmawiamy o książce powrót Dorę w 2 trybuna popra w mnie, jeżeli się Milan wydają się, że on najsłynniejszy jest, dlatego że Rozwiń » stworzył napisał biografię w oko napisał biografię ukuto, a i tak ważną jego książką wydaną w 1999 roku był refleksji na temat kwestii gejowskiej było ciężko, dzięki której stał się takim rozpoznawalnym intelektualistą we Francji i jakby na tej podstawie potem powstała też biografią myślą w oko dużo też współpracował wspieram, bo gdy, a i do dzisiaj jak funkcjonuje jako 1 z takich znanych intelektualistów we Francji 10 lat po premierze we Francji wydawnictwo Karakter opublikował książkę w przykładzie Maryny Ochab, a książka wydaje się wyjątkowo aktualna, bo książka jest esejem filozoficznym połączonym z autobiografią autor łączy fakt tego, że po śmierci ojca wraca swoje rodzinne strony trudne dla niego rodzinne strony jednocześnie pokazuje jak to doświadczenie naświetla przez to doświadczenie to, że lewica zdradziła swoich swych wyborców czy właściwie swoją grupę docelową nie ma być tą nazwą no złożona kwestia przede wszystkim tę książkę czyta no bo nie jestem jedyna, jaką jako wyznanie autobiograficzna rzeczywiście połączoną z jakąś analizą socjologiczną i może tego wyznania warto zacząć na czym ono polega Otóż polegał na tym, że Lidia album, który jest gejem, a zadaje sobie pytanie jak to w ogóle możliwe, że ja który, który przez tyle lat walczył o walczył ze wstydem wynikającym z własnej seksualności sposobu w jaki ona funkcjonuje w społeczeństwie hetero normatywne jak to w ogóle możliwe, że przez tyle lat przez cały ten czas wybierałem fakt, że jestem synem robotniczym pochodzę ze środowiska robotniczego, że urodziłem się gdzieś tam na Przedmieścia Hansa i całą moją gejowską tożsamość po wyjeździe do Paryża na studia skonstruował AM wypierając, jakby to moje pochodzenie społeczne ma dziś i jakby ta książka jest powrotem do Hans ale, ale przede wszystkim jest to powrót do siebie do dochodu do do to wy parta tej części własnej tożsamości, na której on zbudował, jakby siebie jako dają wraz z NATO nakłada się właśnie to nowo jego konstrukcja tożsamościową, którą zbudował na tym w oparciu i analizę socjologiczną, która jest zawarta w tej książce pokazuje w jaki sposób to jego rodziną i to jego środowiska, które to jego środowisko, z którego pochodzi zaczęło nagle głosować na front Narodowy i no no na skrajną prawica podczas gdy w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych wszyscy tam głosowali na ma na komunistów ona i jakby tutaj mamy takie jego podłoże dla dla całej tej jego refleksji to jest grupa też, która jest trudna dla współczesnej lewicy bo, opisując całą rodzinę autora to ojciec był homofobem i to takim bardzo agresywnym homofobem matka rasistowską zmarła parę lat temu już po premierze tej książki i to są jednocześnie jest ta klasa ludowa, która jest grupą docelową lewicy tymi wyborcami, których lewica powinna się troszczyć, na której założenia skupiała, ale to jest grupa trudna, żeby się nią opiekować, żeby z nią rozmawiać, żeby się na nich skupiać właśnie co Polska grupa, która jak pokazuje rybą swoje nalicza została przez lewicę porzucono, a i o i to się stało to było powodem, dla którego ta trudna grupa jeszcze bardziej się o tych o złych cechach skonsolidował, bo rybą wyraźnie, mówi że że, gdy jako młody człowiek tam dwudziestokilkuletni konstruował się jako intelektualista czy aktorskiego czyta Marksa miał ciarki na plecach, gdy czytał o o różnych ruchach czytam zrywach robotniczych rewolucyjnych, a jednocześnie nienawidził swojej klasy Klonowego na tym polegało na tym polegał wyparcia często tam wraca właśnie do do tego otwarte czy manifestowanego rasizmu otwarcie manifestowanej Homofobii, a jednocześnie to jest bardzo ważna podkreśla, że w latach sześćdziesiątych wieszcza partia komunistyczna przede wszy partia komuś tam francuska partia komunistyczna, która dotychczas z dostawą po kilkanaście procent w wyborach w pierwszej turze, a jednocześnie związki zawodowe związane z tą partią komunistyczną ujawnia ten rasizm ludowy potencjały i przedstawiały w tej kwestii bardzo jednoznaczne stanowisko, więc rybą jak próbuje tutaj pokazać, że tego to się jakoś balansował prawda musimy też spojrzeć na to szerzej MON -u lata 60 lat 50 we Francji to jest moment kiedy, kiedy do Francji kontynentalnej przyjeżdżają robotnicy z byłych kolonii Maroka Algierii prawda zaczyna się, jakby tamten ten napływ napły w siły roboczej, więc też był moment moment, kiedy społeczeństwo jest postawione przed takim klasycznym innym obcym prawa i reaguje reaguje tak jak tak jak reaguje no do IAI, jakby problem, który rybą z tej perspektywy socjologicznej porusza się, że począwszy od od od lat siedemdziesiątych aż do lat dziewięćdziesiątych jak francuska lewica w ogóle cała lewica Europejska nagle jakby w tym, jakby nim biec na woli neoliberalizmu który, który przyszedł ze Stanów zjednoczonych i szkoły chicagowskiej nagle wymazał ze swojego słownika pojęcie klasy, a zastąpiła je jakoś z tą Solidarnością społeczną więzią społeczną i przestała dbać o to o interesy tej klasy ludowej, której wspomniała, a jednocześnie przestała, jakby to, więc sensie w pewnym sensie monitorować, jakby to problem rozwiązywać prawda no bo jakby rybą pokazuje jasne no no, jakby nie możemy ukrywać, że omówią homofobia rasizm są obecne w klasie ludowej, choć to nie jest jedyna klasa, która ma ma tutaj jakby problem, ale jednocześnie pokazuje, że da się te problemy systemowo regulować jakoś im zapobiegać w momencie, kiedy kiedy, jakby lewica przestaje się interesować klasą ludową to się rzeczy przed siłą rzeczy przestaje się interesować tymi problemami na jej one mogą tylko łącznie, jakby pęcznieje narastać, bo miejsce lewicy zajmuje, a w przypadku Francji front Narodowy tutaj takim takim symbolicznym, a momentem był był był rok dziewięćdziesiąty piąty, kiedy kiedy jony z ospą kandydat socjalistyczne no na prezydenta Francji w drugiej turze wyborów przegrywa z takim silnikiem i Jacquesa Chiraca głosują właśnie głosuje właśnie klasa ludowa, która w pierwszej turze oddało głos na francuskich komunistów 76 lat później natomiast co się okazuje, że pan nawet nie wchodzi do drugiej tury wyborów, a chodzi chodzi do niej dzięki głosu francuskiej klasy ludowej żona lub ten rybą w wywiadzie dla gazety wyborczej, którego udzielił Michałowi Łukaszowi mówi, że to się utrzymuje to, o czym mówisz teraz wciąż, ponieważ ten wybór jest teraz między Macronem, a Marine Le Pen, a Mélenchon jest na marginesie polityki, bo już tej ta lewica jest takim w takim obrocie już nie jest ani gwiazdą telewizji ani nie jest zapraszany ani te słupki poparcia nie są zbyt spektakularne to prawdą prawda moim zdaniem akurat mam szczęście, że mogę na bieżąco śledzić o jak ta dyskusja o lewicy we Francji ono wygląda zupełnie inaczej niż w Polsce i właściwie, jakby tata ta ta relacja pomiędzy tym czym jest lewica o tym, czym jest klasą ludową czy klasę robotniczą właściwie nie została przez po przepracowaniu od lat osiemdziesiątych jestem czytelnikiem m. in. mądrego są to jest taki taki francuski dziennikarz właściwie założyciel 11 z założycieli Nouvel Observateur, który w latach 1980 roku napisał taką głośną książkę poza socjalizm, gdzie mówi z 1 strony co socjalizm humor, a z drugiej strony, mówi że umarła, a klasą robotniczą znaczy ludzie pracy przestali tworzyć klasę robotniczą ponieważ, gdy rozpadło się rozpadło się ich kultura która, która daje jak świadomość klasową i tę klasę scala jest rybą de facto w tej książce pokazuje nam natomiast tego tego rozpadu w pewnym momencie wspomina, że by to co to ta klasa, które się wywodzi ona była jakimś sensie zorganizowano było przy przy przywołuje tutaj np. sobotnie festyny, które która, który odbywa odbywały się na tych przedmieściach Śląsk, gdzie jego rodzice się poznali a gdzie oczywiście jak aparat partyjny organizował, jakby cały cały całe życie, ponieważ to było, jakby powiązane z głosami politycznymi, które ta klasa oddawało i jednocześnie wracając jeszcze długo długo są, o którym wspomniałem, jakby klasa klasy tworzyło to, że ludzie się inny ich identyfikowali ze swoim miejscem pracy ma z fabryką kopalnią jak ja jak w przypadku Francji jak i też Polski a jakby ten postęp technologiczny i w ogóle rozwój kapitalizmu spowodował, że praca przestała być miejscem, z którym pracownik robotnik się tożsamym w ogóle, by kłopot zaczął być głos z pojęciem robotnika na w momencie kiedy, kiedy następował coraz większa automatyzacja i ta jak duże zakłady produkcyjne znikały całkowicie albo albo przychodziły takie radykalne transformacja, a w ramach szalejącego neoliberalizmu tak tutaj to jest to jest główny powód prowadzi to spowodowało, że jakby dzisiaj, gdy ta kwestia klasowa jest zupełnie inna, a co za tym idzie mam wrażenie no zmienił się taki profil wyborczy potencjalnego wyborcy lewicy i mam wrażenie, że ten profil został o jeszcze przez lewicę Europejską ogólnie określone rybą pisze o tym, że jest zdrajcą klasowym też do tego, że tak jak mówiłem w tych fabrykach to jego los był pewien sposób już zapisane on będąc dzieckiem miał świadomość, że prawdopodobnie właściwie na pewno trafi do tej samej fabryki albo do fabryki obok, których pracował jego ojciec, a może zostanie rzecznikiem jak brat, ale że test spektrum możliwości nie było duże jego matka nie rozumiało właściwie jego aspiracji taki z taką nieufnością traktowała jego ambicja nie wiedziała, dlaczego on potrzebuje czegoś więcej to życie które, które wiodła ona czy lód jego ojciec i wydaje się, że to też pokazuje, że zmiana perspektywy tego, że dzieci obecnych osób nowe, które pracują w fabrykach, jeżeli już tych ostatnich fabrykach wcale nie mają takiego poczucia, że wiedząc będzie się z nimi działo dalej, że mają jakiś ten los zaplanowany, jeżeli chcą utrzymać jakieś tradycje rodzinne albo albo, że to co spotka dorosłości w jaki sposób poznane tego jest bardzo duża doza niepewności tak on jeśli dobrze pamiętam tej książce mówi o swoim przypadku jako cudzie, bo to jest cud, że on w ogóle mógł, by pokonać ograniczenia klasowe, która w sposób absolutnie ono pierwszorzędne warunkują historia każdego z nas no i też, jakby ta książka jest wyznaniem, a jednocześnie takim może nie może czuć w rodzaju podziękowania matce, która zatrudniła się w fabryce ca robiła pranie prawda innym rodziną tylko o to, żeby mógł skończyć maturę jak tam pewny momencie czyta mówi czytać prawda konta Marksa Trockiego i filozofować mają związek, bo jest świadomy toi toi toi toi tego tego takiego dysonansu prawna i tego cudu, który których, który zadecydował o tym, że, że jest tym kim miast i o tym, że w ogóle może tak historię opowiedzieć no bo to szyby wychodząc poza te ograniczenia klasy, a jednocześnie, rozpoznając sobie po poniewczasie tego syna robotniczego ma świadomość, że pisze o ludziach, do których on już podobnie jak Czytelnicy jego książki nie ma dostępu jest też pisze wyraźnie, że mam świadomość, że tej książki prawdopodobnie nie przeczytają ci ludzie, bo mam świadomość, żeby jak zrozumieć to co określa określiła jako jako ograniczenia klasowe czy w ogóle świadomość klasy, a także zrozumieć jak mogę z sobie z tą moją kwasowość radzić wymaga ogromnej pracy wymaga w jego przypadku ukształtowania siebie poprzez teorię poprzez, jakby życie intelektualne, bo tylko wtedy wydostaje narzędzia, żeby móc opisać, ale to powoduje, że ten opis staje się trudne to powoduje, że jak już, że to moje konceptualne chowanie świata razi właśnie, a tych od, których pochodzę mam to możemy przywołać tutaj taki fragment, gdzie on od, jakby robił taką retrospekcję i opowiada jak jak w wieku nastu lat za zaczął czytać mundur odda i ojciec patrzył na niego, jakby z takim z taką pogardą wręcz, ponieważ jako tako jako przykładny komunista wiedział z 1 strony, że to nie jest Gazeta dla niego, a z drugiej strony wiedział, że to nie jest Gazeta, która w 2 robotnika ona więc, jakby wygarnął mu, że czyta gazety le chów tam więcej tutaj to to to to wyjścia w jego przypadku w ogóle chyba wyjście z klasy klasy Robotniczej, a i Puszcza tę stronę właśnie intelektualną zawsze wprowadza te dysonans mojej i jakby to wyznania de facto jako jako powrót do Hans tak naprawdę nie jest powrotem duchem, skąd odjedzie rybą, który chce wrócić do siebie, mówi że nie ma powrotu do siebie obdarzony tak nie jest w stanie nie chodzi o to rząd, jakby tutaj na pewno w tej książce nie ma jakiejś takiej lub manii można wręcz przeciwnie on jakby w wyznaniem i odwaga w ogóle strukturą, którą nie ukrywam bardzo imponuje polega na tym rząd jak pokazuje, jakby usiłuje jak wyznać swoją nienawiść, a na, które jak zbudował siebie jako geja ona teraz próbuje rozpoznać tego tak do tego syna robotniczego zatroszczyć się niejako z niego i jednocześnie pokazuje w jakim do, jakiego stopnia narzędziami do tej troski są właśnie narzędzie intelektualna historia innych ani techno czy osoba wina Sartre, a o ludzi w kota bez przeczytania bez zapoznania się z tymi wszystkimi myślicielami czy pisarzami oni lub stania napisać tej książki też nie byłby w stanie być sobą polderem z Lidię rybą książka wydana przez wydawnictwo Karakter, a przetłumaczyła książkę Maryna Ochab bardzo dziękuję moim gościem był dr Michał Szyszkowski z uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Janowie się Zuzanna Piechowicz teraz czas na informację Radia TOK FM dziękuję Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: IDEALNA NIEDZIELA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 40% rabatu w jesiennej promocji. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA