REKLAMA

"Chciałam zrozumieć dlaczego Jaremianka była taka harda, zdeterminowana" -Agnieszka Dauksza o książce "Jaremianka. Biografia"

Krakowskie Przedmieście
Data emisji:
2019-09-04 14:40
Audycja:
Krakowskie Przedmieście
Prowadzący:
Czas trwania:
32:28 min.
Udostępnij:

Historia buntu, rewolucji myślenia o sztuce, walka z hipokryzją i nierównościami społecznymi - to opowieść o Marii Jaremie, artystce, która ciągle szukała formy wyrazu. Agnieszka Dauksza w biografii poświęconej Jaremiance opisuje grupę artystów, którzy nie pasowali do swoich czasów, swoją sztuką nie wpisywali ani w sanacyjną Polskę, ani w socrealizm, którzy nie chcieli się podporządkować propagandzie. O dotykowej biografii Marii Jaremy opowiada autorka książki "Jaremianka. Biografia" Agnieszka Dauksza.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Ależ to jest opowieść, o ile to jest biografia powiedziano niewiele, ale my swoje 3 gr postaramy się dorzucić Agnieszka Dauksza będzie moim państwa gościem audycji krakowskie Przedmieście Agnieszka jest już ze mną z państwem, a w krakowskim studiu dzień dobry dzień dobry, a przedmiotem naszej dyskusji będzie książka napisana przez Agnieszkę jak Janka biografia książka opublikowana przez wydawnictwo znak o ary mające Maria ziemie ostatnio było naprawdę bardzo dużo, Rozwiń » więc postanowiłem dość buńczucznie zaprosić do rozmowy kontekstowe co byłoby spróbowali w ramach cechować samą miarkę historią i romansach rzekomy życiu piętno choroby życiu w ciekawej rodzinie, a zajęli się jej buntem albo brakiem buntów tamtych czasach nareszcie w taki sam ani ziemianka była bardzo zadowolona z takiego obrotu rzeczy, bo faktycznie to była ciekawa biografia to było życie rodzinne towarzyskie, ale przede wszystkim to była rewolucja rozmaicie pojęta i to była ciągła Niezgoda na zastany stan rzeczy walka z czasem hipokryzją słów to z nierównościami społecznymi naszymi przyzwyczajeniami co do sztuki takiej tradycyjnej przyjemnej i gładkiej ręką ja nie zrobimy naszą wspólnotę na nowo zrobić sztukę ona mówiła to no nie sama, lecz mówiła ton w latach trzydziestych w ramach utworzonej grupy krakowskiej, która właśnie była trochę takim buntem jakimś społecznym klasowym artystycznym była w laboratorium eksperymentalnym grupa Krakowska, która powstała rzeczywiście w latach trzydziestych to była grupa lewicowych artystów, których najważniejsza była nie tylko zmiana w sztuce, ale zmiana społeczna, która może dokonać się dzięki sztuce ani uważali, że jeśli oni wytwarzają rzeźby obrazy ich koledzy nie po fachu rozdział chleb tworzą budynki albo wydobywają węgiel to powinni mieć dostęp do tej sztuki tak samo jak artyści korzystają chyba to jest absolutna odpowiednio 6 działań nie powinna też sztuka odstawać od możliwości dostępu odstawać od jakichś takich norm, które byłyby zupełnie niedostępna oczywiście to było utopijne myślenie działanie natomiast robi wszystko, żeby spotkać z każdą klasę społeczną nie tylko podczas protestów wspólnych licznych Kraków artystyczny biedny był zawsze, bo vide historia Wyspiańskiego Kraków ten artystyczny bogaty był zawsze, ale ty pokazujesz to środowisko Akademii sztuk pięknych jako środowisko studentów bardzo czasami różnym statusie klasowym, ale studentów między którymi jest jakaś energia czasami pozytywna czasami negatywna i pokazuje również to, że w dwudziestoleciu międzywojennym Kraków staje się także miastem robotniczym i stąd też m. in . ta fala protestów np. 30 o akcji i ludzi ani przyjechali z różnych stron Polski w teren Lewicki m. in . Jarema Wiciński i postanawia widzi i eksperymentować także ze swoją wytrzymałością na wiedzę na zniszczenia na różne formy upokorzenia i to było także eksperymentowanie życiowe nie próbowali się wzbogacić nie próbowali zająć jakiś stoku wygodnych wciąż byli ludźmi pośród ludzi protesty co jedno organizacje samopomocowe co drugie potrzeć np. chodzić tą grupą lotniczych fabryk i pokazywanie sztuka willi dla nich szybki teatrzyki chcieli mieć na to czas to był priorytet bardzo brakuje mi tego w dzisiejszych postawach lewicowych czy jeśli idziemy na protest owoce, żeby zrobić dobre zdjęcie i pokazać się tam priorytetowych, gdzie indziej jako bardzo cenię tamte postawy wydaje się, że brakuje czy takiej wrażliwości takiego zaangażowania i uważności, bo tu nie chodzi o to jaki w, jakim stopniu je Janka była komunistyczna myślę, że w ogóle nie chodziło o przynależność do konkretnej partii najchętniej właśnie działa w ramach szerzenia edukacji o sztuce niż roznosiła ulotki komunistyczne, które wrzucał Wiciński pełna zgoda chodziło raczej taką pryncypialność lewicowość to znaczy uważność wobec drugiego człowieka i elastyczność odnoszenia się różnych form i różnych odmienności klasowych rasowych płciowych wszelako ona uważała, że emancypacja to pierwsze co powinni krzewić artyści w społeczeństwie, a po drugie, co rodzaj wrażliwość znaczy jeśli robimy rewolucję poprzez sztukę, bo nie jesteśmy w stanie zrobić inaczej znaczy nie wygramy na ulicy Sendecki bojówkami jest więcej są silniejsi nas jest garstka, ale oni nie są w stanie stanie z nami rywalizować w sztuce, więc mamy takie medium artystyczne, które uwrażliwić społeczeństwo i znowu brzmi dość banalnie, ale chodziło bardzo konkretne rozwiązania co znaczy sztuka nie ma być przyjemna rutynowa sztuka ma być dotkliwa oznaczać pokora nić oko i robić coś z ciałem to znaczy, kiedy konfrontujemy się z pracami ziemianki części wyczuwam rodzaj w Polsce wania falowania co się wydarza mówię o takim kontakcie Fest Pejski widzimy obraz galerii i my możemy dotknąć i energia gdzieś jakoś zdeponowana aktualizuje się na nowo relacji odbiorcy z z za sztukę grupy krakowskiej to czuję jak państwo nadzieję, że będzie okazja do eksperymentów odbiorczych uważała, że sztuka powinna sprawić, że poczujemy na nowo nasze ciała czujemy po co, żeby uzmysłowić sobie nasza nieszczelność naszą podatność ich kruchość i to jak jesteśmy przypadkowi w tym świecie i w tym układzie, iż to nas łączy znacznie się zwierzętami materialnymi jeśli będziemy stosować przemoc owe rozwiązania co skończy się coś dla wszystkich, a trzynasty wspólnocie to jeśli trochę drążymy ten temat związany no w ogóle takim społecznym charakterem sztuki odbiorem to jeśli sztuka w jaki sposób jest odbiciem światopoglądu twórcy to jak to było wiary, jaką możemy się wprowadzać poza tymi wątkami, o których opowiedziała się emancypacyjne poza tym, że dziś wpisywało się w ten nurt fascynacji możemy fascynację takie zainteresowanie ideami komunistycznymi w latach trzydziestych, a taki nie są oczywiste rozwiązania dla nich sztuka dla tej grupy grupy krakowskiej sztuka to było tworzenie nowych przestrzeni i światopoglądowych mentalnych, ale też przestrzeni publicznej oni chcieli poszerzać Horyzonty i to sztuka miała z nie tylko być obiektem estetycznym ona miała prowokować różne sposoby i jeśli nie widać w tych obrazach i w tych rzeźbach dosłownych tematów tej epoki co, o co jest raczej rozwiązane na płaszczyźnie w pościg nieformalnej jest jest często w tej sztuce wszystko jakoś narasta przenika dochodzi do bardzo mocnych spięć firma mówiła, że dla niej spotkanie 2 form na płaszczyźnie obrazu jest jak zderzenie 2 planet gigantyczna ilość uwolnionej energii i coś co się wydarzy to spotkanie, które się wydarza, więc raczej forma nie treść świadczyła o od skali doświadczeń tych lat działo się pisze głównie w Krakowie, bo to jest ta przestrzeń wyrażania się działalności grupy krakowskiej, ale tak jak zaczęliśmy mówić notoryczne protesty notoryczne strajki robotnicze, ale nie tylko upadają kolejne rządy o kolejne mnożą się nierówności rywalizuje endecja sanacja różne grupy stowarzyszenia Odrodzenia wielkiej Polski podziękują tendencje nacjonalistyczne i czerwca jeszcze wrzucenie dość nieporadnie wrzuceni w cały ten kocioł, którzy próbują swoimi drobnymi działaniami coś zmienić czasami uratować żydowskiego przyjaciela od od kolejnego bicia, a czasami poprzez sztukę jakoś nas uwrażliwić i upieram się że, choć to jest to kpina to byli w tym bardzo konsekwentni byli w stanie zapłacić każdą cenę włącznie nie dojadają przez długie lata i zakończyła się chorobami śmiercią sektory jak w przypadku Kwiecińskiego, więc stawka była rzeczowa, ale od tych działaniach pamiętamy dzisiaj, a niekoniecznie o tym, narastającym nacjonalizmie trzydziestych, choć powinniśmy bo kiedy pisałam w latach trzydziestych także końcówce dwudziestych w Krakowie zdają sobie sprawę jesteśmy dzisiaj to historia naprawdę się zapewne często swoją powieść to można odnieść takie wrażenie, że to jest daleko, ale bardzo bardzo dziś mentalnie zaczyna być nam blisko pojawiło się nazwisko kilkukrotnie już Henryka Chęcińskiego na jego przykładzie, bo on jest 1 z ważnych drugoplanowych postaci tej biografii Maria rybne pokazuje też tak mi się wydaje los człowieka artysty bardzo bezkompromisowego z prowincji, który potrafi zresztą jak grupa Krakowska drwić kpić z zielonego balonika, a jednocześnie walczy w jaki sposób przez sztukę pokazuje też taki los człowieka, który właśnie przepada bo, bo nikt nie chce go wesprzeć, bo stara się być po prostu artystą, a nie ma środków na to by sam kreować to jest totalny podobno 1 z najwybitniejszych polskich rzeźbiarzy, kto dzisiaj o nim pamięta no kilkoro specjalistów to on się z kraju on jest pani od nadmiaru energii twórczej społecznej i t d . i takich przypadków było więcej o odrzucenie przez wszystkie kolejne polskie systemy jest też przypadek Ormianki nie tylko Kicińskiego Ależ oni nie wpisywali ani w sanacyjnej porządki nie potrafi odnaleźć politycznie dwudziestolecie podczas wojny oczywiście Awangarda była odrzucona zakazana przez nazistów, a później niż krótka fascynacja epoką komunizmu, ale komunizm także wypluł partia wypluła nie chcieli pracować z ludźmi, którzy nie chcą się podporządkować żadnej propagandzie żadnej ideologii człowiek przede wszystkim, ale właśnie taki namacalny materialne panie jakich bohater i kierownik pierwszoplanowe znana, więc to państwo nie widzą, ale Agnieszka mówiąc namacalne również używa dłoni i to moje kolejne pytanie trochę technika Ali i sposób pisania biografii tych biografii bardzo różnych powstaje mnóstwo znalazła się mam wrażenie swój sposób na próbę odgadnięcia tej złożoności postaci, jaką była Maria Jarema próbujesz wielokrotnie dotknąć swoje bohaterki prześwietla Sługi fotografie zakładasz jej kapelusz, żeby dotykać miejsc, w których ona była nawet już do Paryża wiedząc o tym, wiedzą o tym, że to jest historia żona, bo 60 lat temu już niema żadnego śladu mariażem tam to jest taka dotykowa biografia tak im więcej o tym, myślę teraz zdaje sobie sprawę, że namacalną ość losów ziemianki przełożyła się bardzo nas mojego pisania i też obiektów, z którymi pracowałam podczas tego pisania prawie zam . w domu, który został pojawiające wciąż mieszka tam rodzina cen do misek Kochan w wszędzie są obiekty po Maria ziemie i jej męża Kornela Filipowicza i przedzierania przez przez kolejne warstwy kurzu, żeby sięgnąć po tę czy inna rzecz pojawiające była faktycznie mocnym doświadczeniem, którzy dziś Pietras tkance tekst to znaczy to wracanie to ogrzewanie co wraca i to co to jest świadczenie ciała rzeczywiście inna rzecz, że jak w Jankach chyba tak tworzyła to znaczy też wszystko było odciska własnymi pracami to była taka mocno cielesna sygnatura nie chodzi tutaj o to, że jeśli artystka kobieta co oczywiście to jest nasz okazu nic z tych rzeczy to była mocna koncepcja Warce złożony proces tworzenia wyrafinowana koncepcja, a jednocześnie właśnie sexy natura cielesna nie trzeba podpisy, żeby czuć wesele Janka jest bardzo ciekawy przypadek nigdy chyba nie spotkam się tak mocną osobowością twórczą być może to zdecydowało, że chciałem pisać biografie mamy ich dzisiaj wiele różnych artystów artystek i zna znanych postaci niekoniecznie chciała dokładać do do tej rodziny, ale w pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że pisanie tekstów naukowych oferujące wystarczy znać nie jesteśmy w stanie się przetrzeć do szerszych grup odbiorczych stąd ta wzmianka w wersji po i ta biografia opinię do końca po, dlatego że stawkę, żeby na nowo mówić o sztuce firma uważała, że w razie szuka przede wszystkim to przede wszystkim po drugie to co robi państwo polskie jest nie odpowiedzialne to znaczy tak bardzo ignoruje KUL, które artystów sztukę w edukacji podstawowej, że coś nie mieści w głowie będzie miało konsekwencje, ale w latach czterdziestych powiedziała wprost państwo polskie, który jest było wówczas jedynym mecenasem sztuki traktuje tak kulturę ich jak wyświadczenia skończyć 2 lata niewiele się zmieniła dlatego Jarema w pewnym momencie idzie bardzo można konsekwentnie, ale odkrywczo gdzieś wpasowuje się artystycznie abstrakcjonizmu w latach czterdziestych po wojnie następuje takie piszesz o tym, takie orzeźwienie wszystkim wydaje się, że powstają nowe związki nowe Formuły, że państwo, gdyż pozwoli na to, czego artyści domagają, czyli na to, żeby sztuka była dotowana, by mogła się rozwijać, bo nie mogli normalnie żyć tworząc, ale później szybko następuje ten kazus końca roku czterdziestego ósmego tak naprawdę styczeń 1949 roku, kiedy przychodzi do nas socrealizm i wtedy jak i oczywiście znika, ale ona też wtedy, gdzie nie ma tam gdzie, ale klub jest takie zdanie, które wynotowałem dość jasno, mówi że że ten abstrakcja nie jest świadomy, bo trzeba robić swoje niemożności ścieżką kapistów ani nie można też ulec realizmowi propagandowo partyjnemu rzeczywiście mam poczucie, że rynki chciała szukać partia chciała szukać komunizm chciał szukać ZSRR czerwoni uważali, że mogą robić swoje mogą robić swoją rewolucję społeczną artystyczną w odosobnieniu od tej wielkiej potęgi związku Radzieckiego oczywiście to nie mogła się udać, ale był taki czas czterdziesty 0506. siódmy, kiedy bardzo w to wierzyli i to im się udawało na swój sposób ta sztuka tylko czasu jest jest porażająco aktualne kolorowe liczyć zachłyśnięcie wolnością Niezgoda na kanał socrealistyczny przekreśliła marzenia rzeczywiście Jedynka została odrzucona i już już nigdy nie uwierzyła w możliwość współpracy sen z władzami państwowymi, a potem zaczęła się choroba na ich szybki rozwój kariery śmierć nie wiem co byłoby później mam poczucie, że mogłaby to być 1 z bardziej rozpoznawanych sieć artystek abstrakcyjnych, gdyby żyła, chociaż trochę dłużej była świetną ambasadorką własnej sztuki nikt nie był w stanie tego unikać bardzo ciekawe opisuje to życie Marii Jaremy i bili Filipowicza, czyli Kornela Filipowicza dla mnie tym co odkryłem, chociaż takich relacji z życia artystów w czasie drugiej wojny światowej było wiele było właśnie użycie tej dwójki tak dużej rodziny Filipowicz znowu tam się pojawia element biedy nie do badania zimna, ale jeszcze czeka w system od lat pięćdziesiątych, kiedy piszesz, gdyby ktoś z zewnątrz obserwował Marii Kornela przez szeregi uznałby za niespełna rozumu nie do dającą brani znoszone ciuchy całe tygodnie miesiące lata tracą na czynności, których nikt od nich nie oczekuje, których nie da się żyć nikt nie czeka na efekty tej pracy czy trochę chcą robić swoje każdy swój sposób po od czasu do czasu dziś spotykają, ale się, bo optykę myślenia o sztuce jest jednak trochę inna, a my mamy takie poczucie, że oni z jakimi pasożytami to jest się powieścią samotności Marii Kornela wielu innych tych artystów, którzy marzyli o wspólnocie chcieli wyceniał w niej jednocześnie nie potrafili o utopii utopie stawała się faktem i oni zawsze wyskakiwali korek wszystkich kart konkretnych układów i powiązań, a może założenie było złe, bo Jarema mówiła cytuję to w książce wielokrotnie podkreślała dziś piszą swoje co dla mnie było bardzo trudne, że sztuki nie można planować jednak w kontekście chociażby planów wieloletnich partii w kontekście tego, żeby coś sprzedać trzeba zaplanować jest to rzecz nieuchwytna prawda podrzucę po drugie, partie jednak działać to co innego wiemy dzisiaj z dość brutalne interesy ekonomiczne polityczne, a tam chodziło właśnie uważność co za tym idzie, żeby za każdym razem orientować się na nowo za każdym razem poczuć i popatrzeć z kim czym mamy do czynienia z SB to była zawsze świeże relacja, a co za tym idzie, żeby notorycznie wychodzić z rutyny na tym też projekt eksperymenty sztuki nie możemy robić Canona nie możemy się wpisywać w Cannes, ponieważ zawsze chcemy wyprzedzać i siłą rzeczy takie jednostki są skazane na samotność i na taką uporczywą beznadziejną walkę o swoje przetrwanie i o status tej sztuki i powodzenia, a to nie mogło się podawać nikomu ani władzom nie odbiorca nie bała się tego, że ta granica, w której może jako autorka biografii dojść do tego, że pokazujesz jak wzmianka, a jako taką cierpień ni czka trochę artystyczną o, a jest bardzo blisko zupełnie co ten przypadek opowiadamy o tych najbardziej, w którego słucha może od nas takie wrażenia tak to trwa niezwykle energiczna tradycyjna i mocna postać, które nie pozwalała sobie na melancholię sentymenty sam Kantor się chyba sam Kantor Tadeusz Różewicz było więcej, jakim sposobem była w stanie zdominować wszystkich wokół i każde spotkanie było niezapomniane co znaczy zrobiła coś takiego z ludźmi co powodowało, że czuli żyją, że żyją inaczej od tego momentu tego spotkania zetknięcia rzeczywiście były bardzo energetyczne i toteż władze w finansowa o historia ziemianki biografia jest po pełne różnych rozmaitych dziwnych przygód one to ta rodzina była bardzo oparte na taką kresową fantasy cokolwiek znaczy oni rzeczywiście dobrze się bawili kłócili spierali, ale i wspierali ich co najciekawsze rodzina jakich kiedykolwiek czytałam pisałam zarazem też barwne Towarzystwo mówimy o tym jak nie dogadali jak je dawali, ale ani też świetnie bawili w towarzystwie grupy krakowskiej jasne to ugrupowanie powstało z rozczarowania ówczesna ością lat i warunków polskich z beznadziei z takiego poczucia, że trzeba inaczej, ale ta grupa powstała także wielkiej fascynacji przyjaźni będzie naprawdę to, żeby w litewskim barwne, ale krakowskie przebieranek rozmaite psikusy, które urządzają sobie nawzajem co jest także kolorowa opowieść wbre w pozorom dobrze, ale nie będę sięgał do tych anegdotyczny historii państwo znajdziecie w książce bardzo ciekawiły mnie ten wątek jeszcze, który pozwoli porusza tego powiedzenia stanowczego nie Jarema takie wrażenie odnoszę po lekturze twojej książki nie mówi nie cały czas to znaczy ona stanowczo nie wypowiada kilka razy to są momenty przełomowe to jest czterdziesty dziewiąty rok, czyli znowu wejść socrealizmu to jest pięćdziesiąty szósty rok, kiedy raport Nikity Chruszczowa jasno pokazuje czym był stalinizm i ona takim geście bardzo emocjonalnym drze swoją legitymację związku plastyków i test jak bardzo ważny dla niej, gdzie się, ale tak naprawdę to to to nie jest taka historia to też jest dla mnie taka opowieść trochę trudno się do współczesności, że teraz co tydzień 2 tygodnie mam jakieś listy w czasie podpisać za tym przeciwko temu wspierać ono rzeczywiście gdzieś wybiera te momenty, kiedy mówi zdecydowane nie test nie bardzo konstruktywne tak i polega na zerwaniu, ale nie biograficzny, a ona zaprzestaje dotychczasowych czynności, ale życie za każdym razem w każdym z tych momentów, kiedy mówi nie nabiera tempa i zmienia tor i to to jest bardzo ciekawe jest jeszcze jedno nie może mniej radykalne w latach 30 kilo mówi nie ustawia się nie ustabilizuje się nie atakuje się nie sztuka przede wszystkim i i zerwania, a jednocześnie przed przekierowania przetrwania życiowe chyba także potęgują ten efekt, który był dla mnie dojmujące dominujący podczas pisania i poznawania rynki tego, że nie da się pisać takie jedno tura generację i że sama nie nadążam za za tymi zmianami przygotowaniami i nasi nie daje wpisać to tylko, że sama nie planuje swego życia są takie momenty, które doprowadzają ją do ostateczności i wtedy musi znaleźć zupełnie nowe rozwiązanie, choć wyszła na przekór na bakier wszystkim jej najbliższym także rodzinie przyjaciołom to jest stawka większa niż życia i kiedy mówimy o samotności no tak naprawdę lubiła samotność wybierała ją Anna miała poczucie, że tylko same sobie może polegać i że jeśli sama sobie będzie wierna to wygrać z życia to jest jakaś wartość zupełnie niepojęta kie, kiedy dzisiaj o tym, myślę, bo znowu te słowa brzmią banalnie ale kiedy wyobraźmy sobie, a takich mocnych mocno zerwania w przypadku naszych biografii co jednak robi się z tego, że sprawa, a to nie skoro już mówimy o tej figurze to niektóre mówi śmierci, kiedy dowiaduje się, że Lukrecja jest coś z tym będzie musiała walczyć białaczka to jest coś co może ją pokonać, a ten Strug 1956, kiedy piszesz rzuca się w wir pracy, czyli trochę to realizuje tę zasadę, kto powiedział, że mówienie ale jakby osobowo robi swoje znaczy pracuje jedno nie wpływa na drugie nie to ma konsekwencje to nie w czterdziestym dziesiątym roku, kiedy rama odmawia tworzenia sztuki socrealistycznej powoduje, że zapewne jest zestresowana osławiona zaczyna się znaczyły zaczyna chorować wrzątku nie wiadomo co to jest, kiedy w końcu przy chodzić jak na zarzuty białaczka wówczas to był wyrok nie nie zna znano żadnego sensownego sposobu radzenia sobie taką chorobą i kiedy nas słyszy, że zostały 3 lata życia właściwie sama domaga się jednak to wprost to ile została dobra teraz musieli zdać to bardzo trudne geograficznie pytanie ta informacja jest opisana przez siebie w takiej przepięknie teatralnej dla mnie scenie gry w karty czy ta scena wydarzyła się naprawdę tak obiecałam sobie jako graficzka nie będę zmyślać jeśli nie będę wiedziała to bowiem bywa może zapewne to scena wydarzyła się ten dialog to jest niewiele dialog otwarcie trzeba wszystkie są autentyczne i znam jest opowieści syna rynki to scena kry w karcie ogona, kiedy wszyscy nie wiedzą co się zaraz wydarzy, ale czuję, że sytuacja nakręca jest jakiś lekarz lekarz z 5 napięcie ziemianka pyta swego męża swych przyjaciół swego byłego partnera kariera Captiva lekarza i dzisiaj żyje człowiek jest białaczką i tron przekształcą Czesława Jan zostaje wyrok 2 do 3 lat jak było w rzeczywistości i to nie jest moment, w którym nasze łamie on po prostu konsekwentnie realizuje swe działania jego syna mówi będę miała dać jeszcze mniej czasu sama mówi mężowi i zamyka się w swej pracowni spędza tam kolejne miesiące tygodnie później jeszcze do Paryża leczy się, a trochę zeskoku jednak priorytetem jest stworzenie ona wie co chce zrobić wie mniej więcej czasu zostało bardzo stara się, żeby zdążyć zrealizować ten pan żadnej melancholii hodowania depresji ona wie, że niema nic do stracenia ten czas taki wątek, jeżeli mogę tak to nazwać nie wytłumaczono duchowy jest innej postaci, która stanowi pewną klamrę WUP na te opowieści, czyli w postaci siostry bliźniaczki Marii to tylko nie zdradzę tutaj w jakiej wielkiej tajemnicy jeśli powiem, że rzecz, że już w tym ostatnim na tym ostatnim etapie walki o Jarema siostra bliźniaczka decyduje się tak naprawdę tamtych czasach eksperyment, czyli na przeszczep szpiku później mariażem umiera na dziś siostra Maria rem jest na pogrzebie, ale mam wrażenie, jakby sam się wychowała, bo były bardzo podobne do siebie 3 jest taka część książki, której zastanawia się trudno je od siebie różnić, kiedy są osobne zdjęcia i ona dziś wkręca się, że też jest chora i okazuje się, że te diagnozy się potwierdzają umiera tak umiera kilka miesięcy później to jest odpowiedź na inne twoje pytanie nawet nie zadam to znaczy, dlaczego pisałam i skąd fascynacja postacią i odpowiem nie koń nie do końca może poprawnie, ale chciałam to widzieć się kim jest osoba, której pracy po latach nadal są tak energetyzujące tak mocne silne w odbiorze, dlaczego robią coś, żeby tego dowiedzieć musiałem zrozumieć, chociaż trochę w fenomenie ziemianki co dawała taką siłę tak to dlaczego była tak buńczuczne zdeterminowana harda to jest odpowiedź teraz na to pytanie rodzina, ale nie taka, której dzisiaj słyszymy tradycyjna Polska rodzina, która będzie odpowiedzią na wszystkie wyzwania problemy bolączki taka rodzina, która daje dużo wolności, a zupełnie niekoniecznie poprawna polegających na tym, że ręka była tak mocne wsparcie bliskich osób, że wiedział, że może pozwolić sobie niemal wszystko, że zawsze będzie ktoś, kto w razie czego będzie asekurował ich tak się stało w tym przypadku siostra była gotowa oddać za nią życie była w stanie wcześniej pomagać w wychowaniu syna i t d . tak dalej, choć taki rodzaj relacji, która niekoniecznie będzie odpowiadała społeczeństwo, ponieważ będzie się wpisywała w łatwy i wygodne modele lektura będzie trwała dużo siły i tu dużo energii ja też tak promieniuje na innych coś się jakoś utrwalają umacnia ciekawi mnie też można oddać Kraków i życie świadomie niemalże w, a on wiedział, że do pracy zapewne nie ta nikomu wcześniej nie udało to eksperyment prof. Aleksandrowicza miał być przełomem, ale co była tylko, jako że fantazja życzeniowe myślenie jest dziś odeszły, bo obie typu wielki dramat dla tej rodziny, ale nikt nie jest też pytania, dlaczego czy musiało się wydarzyć wszyscy wiedzieli, że na siostra zwana prosty co zrobi ciekawe przypadki marzy mi się biografia żony wysokich kobiet, które zawsze była w cieniu za przywłaszczenie swej siostry zawsze była gotowa użyczyć wszystkich sił całego zaangażowania wesprzeć Marii Jaremy, a prawie nic nie została jeśli archiwum oferujące pełne to, mimo że system sam dom pana nie istnieje szara chcesz bardzo ciekawie pokazujemy co chcemy pamiętać jak chcemy pamiętać co chce archiwizować jest to bardzo niesprawiedliwe jak zwykle to mi się marzy jeszcze jakaś większa opowieścią o Henryku Wiciński, bo swoją biografią się rysuje jako arcyciekawa postać tych arcyciekawych historii zawartych w swoje biografie zresztą mnóstwo nie wiem na szczęście czy nie, ale udało nam się trochę ominąć temat relacji damsko-męskich, czyli nie powiedzieliśmy zbyt wiele i Wiciński, który był wielkim pierwszym przyjacielem premierem Janki i o wymienionym przez siebie klubie, czyli człowieku, który był jak z rozwojem opiekunem i trochę no i oczywiście o relacji wieloletniej z Kornelem Filipowicz ciem także jak bardzo różny przebieg, bo to była znowu relacja dwojga artystów pracujących w zupełnie różnych przestrzeniach operujących zupełnie innym językiem to wszystko czytacie państwo z tej biografii duży rynek kosztowało sporo czasu sporo wysiłku seksie takie Eko zaangażowania nie tylko profesjonalnego jak jak przekroczyć własne zmęczenie własne ograniczenia ciała i dalej pisać dalej szukać, ale później w pewnym momencie uzmysłowiłem sobie, że region kata jest też szefem, którzy lekcje to znaczy, że nie trzeba robić wszystkiego idealnie tak samo jak nie trzeba być w relacjach idealnie można powiedzieć stronę dlatego złożono z matką zło przez członków z siostrą, ale dla wszystkich stron było satysfakcjonujące, więc być może ja jestem w stanie tak pisać znaczy to niema być, że takie, żeby spełniało wszystkie oczekiwania wszystkich recenzentów świata mam zrobić opowieść, która w, którą będę czuła się to psia i która sama mnie cieszy na koniec tego procesu i mam nadzieję, że to się stało i że to się czyta, ale to już od państwa oceny zależy w poprzeczkę zawiesił bardzo wysoko i powinien zostać po krakowsku, żeby mnie ta odpowiedź w postaci książki opowieść postaci książki o Marii, ale mnie wielce czytelnicza usatysfakcjonowała Agnieszka Dauksza była moim państwa gościem wielkie dzięki bardzo dziękuję, a książka jest miałka biografia autorstwa Agnieszki wydana przez wydawnictwo znak do odnalezienia w księgarniach teraz informacje kredytowe Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

40% rabatu w zimowej promocji TOK FM. Nie czekaj - zdobądź swój pakiet "Aplikacja i WWW" z solidną zniżką, aby słuchać wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!