REKLAMA

Sebastian Fabijański: "Bardziej okoliczności niż ja sprawiły, że jestem aktorem"

Data emisji:
2019-09-05 19:00
Audycja:
Kultura Osobista
Czas trwania:
35:19 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest Sebastian Fabijański- aktor. Rozwiń »

Sebastian Fabijański: "W szkole aktorskiej są potrzebni ludzie silni, bo takich ludzi, którzy są układni, którzy sobie dobrze radzą w show biznesie jest większość." Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska ze mną Mateusz w kamerdyner, że Marian w umowie ptaków Józek wieża z Legionów Sebastian Fabiański jest gościem kultury osobistej wita serdecznie nie da się ukryć, że to jest strefa, która od głównych ról to obciążające bywa czy nie ja nigdy nie czuję takiego obciążenia w sensie zawsze oddaje jakoś służby w film po prostu zbyt tak zapalony do filmu jako takiego zapominam o swojej roli robi się Rozwiń » dziś miałem, że nie generuje tylko robi filmy no i nie jest buńczuczne wejście w buty reżysera tylko jest to raczej rodzaj energii, którą oddaje na planie wzrostu, a jest niesamowite, że teraz tak mówisz, a przed aktorstwem podobno się broniła rękami nogami no tak daj się tak to było, że okoliczności bardziej sprawiły, że jestem tu, gdzie jestem, jeżeli moje jakoś mu imperaty w i jakaś ambicja p t. sobie wymyślił, że będę aktorem raczej na nie przypadek no nie wierzę, że można zostać aktorem przez przypadek tego nie wiem czy to był przypadek czy nie myślę, że nie tak nie chcę Dorobisz swojej drogi jakiś naznaczony wręcz, ale faktycznie okoliczności, które towarzyszyły temu wszystkiemu i temu jak w ogóle, dlaczego ja zdawałem do szkoły teatralnej są dosyć dosyć śmieszne i można je można je odbierać dwojako albo jako przypadek albo jako totalny zbieg okoliczności kolega prawa albo jakoś tak no kolega zdawał tak tak często bywa no ale że także ja bardzo bardzo chciałem jakoś wydaje mi się moją młodość i czasy takie tworzenia w ogóle jakiś drogi były oparte na kontrze do ojca, że jakoś to mnie niosło i tak kontra w ogóle ten ten rodzaj sprzeciwu w ogóle takiego takiej aury konfrontacyjny to się zajmował ojciec w ogóle miał firmę dużą bardzo zarabia dobre pieniądze i to było stygmatyzuje łące trochę się, że miałem problem z tym, bo z rówieśnikami to niebyły czasy klasy średniej tylko raczej klasy wyższej niższej i te skrajności po prostu powodowały konfliktu, a ja chodziłem do szkół tak się akurat stało żeni nie chodziłem rodzicami wysłali żadnych prywatnych szkół chodziłem do państwowych szkół, których wiadomo, że większość ludzi na jednak nic nie pochodziła z jakich wyższych rejonu finansowych nazwijmy to, więc te konflikty zastraszał się same można powiedzieć ja musiałem jakoś w tym odnajdywać spełnia też dlatego ja miałem taką naturę konfrontacyjną od razu wiedziałem, że ci ludzie na mnie patrzą wilkiem ja muszę do tego jakoś ustawić, że musi ustawić defensywnie, czyli jak defensywnie, czyli atak no to ta przez długi długi czas się tak działo mnie w życiu jest ciekawe jak się za pierwszym razem nie dostałem do szkoły teatralnej to o po prostu się mówiąc wprost w miłym no, że zaraz, czyli miał rzeczywiście tak, czyli to samo co zwykle tak, czyli znowu znowu problem konfrontacyjny znowu problem z ludźmi znowu problem z akceptacją nosi się tak zacząłem dzień, że ten czyn ten moment kluczowy, ponieważ ja wtedy stwierdziłem, że nasze stwierdził emocji emocjonalnie poszło to tą stronę mówię ja mam jeszcze jest wam pokażę co to znaczy co to znaczy ja w ogóle i myślę, że to niosło przez lata ten ból po odrzuceniu, gdzie byłem trzecim etapie szkole teatralnej w Warszawie na egzaminach, gdzie 28 osób, a przyjęli 24, więc były wśród tych 4 odrzuconych mimo tak wtedy grzmotnął ono że, że dalej tuż myślę, że niosło mnie bardzo długo właśnie to dane potem był Kraków no potem był Kraków, bo z tym się z krakowskiego nie chce Warszawy z domu, ale z Krakowem już korzystały z Skra Kraków się ze mną rozstał były niekompatybilne to było bolesne rozstanie to było spodziewane rozstanie czy nie planują rozegranie spodziewane czy uzasadnione nie wiem wydaje, że paradoksalnie potrzebne, bo o ja w tej szkole też jakoś nie czułem się zbyt komfortowo i kompatybilne w ogóle miałem przez te lata swojej edukacji praktycznie czułem się niekompatybilne szkołą z z ludźmi z kolegami z pedagogami nie wiedziałem, o co chodzi nie wiem, dlaczego tak jest nie lubiła się dostosowywać pewnie też myślę, że nawet nie jest kwestia lubiłem tylko raczej kurcze umiałem tak jakoś mnie trwało jakiś kierunki, które nie do końca były akceptowane tak i i potem spotkałem Krzyśka Krzaka którymi to wszystko wyjaśnił w zasadzie nazwą po imieniu to co ze mną się tak naprawdę dzieje i to moje nazwijmy to waleczne serce ukierunkował po po to, był taki mój no artystyczny ojciec w ogóle dozgonną wdzięczność no zdawanie tak może to były bardzo ciężkie spotkania bardzo ciężkie starcia to o no to jestem bardzo wdzięcznym za to im wydaje mi się, że nie byłoby w tym miejscu też po ludzku artystycznie nigdy o karierze jako taki, czyli o tym, że grał główne role tylko mówię o o tym co ze mną się dzieje na planie nie był w stanie się tak uwolnić niektórych rolach bez pomocy wcześniejszej wszystko się Krzysztofa Majchrzaka spotkały się już w Warszawie tak, by kolejny raz, kiedy rozumnie wywalili tak jest w Warszawie później chętne szkoły totalnej sugestię, że to pierwszy nie chcę nic wspólnego z aktorstwem przed naprawą no i później był ten później główną Warszawa i co w Warszawie chcieli słuchać tego co miał dopowiedzenia stąd się nie zgadzał Sebastian Fabijański też celnie rzucić, ale na szczęście było także krzyże Maksia notą dosyć silną pozycję, bo rektorem był Andrzej Solecki, a to są bardzo dobrzy można powiedzieć przyjaciele nawet i przez to miałem chyba trochę łatwiej w ogóle umożliwili mi skończenie tej szkoły nie może oczywiście też nie mieli daleko i pewnie nie było łatwo, żeby nie pamiętam taki taką sytuację kiedy, kiedy system nagrody w Gdyni za debiut i miasto 44 Żerucha nowo osobnej koledzy odwrotnie kolejno z Jeziorakiem 44 to pamiętam, że ta była też konflikty w szkole w ogóle ja też były jako środku tego zamieszany w to jakoś dziekan z dyrektorem wojna i t d . i pamiętam, że dzisiaj taką kartkę na samym wejściu do szkoły i tablicy, że obecnie Fabiański dostał nagrodę za debiut tak dalej to było też takie znamienne dla do tej sytuacji w ogóle tej konflikt owej szkolnej że, że sikają z niewłaściwymi Czechów czy się górą ponownie górą tylko takie poczucie, że ci ludzie, którzy chcieli mnie upokorzyć chcieli ci ludzie chcieli któż, którzy chcieli mnie odrzucić, którzy chcieli mnie potraktować no o różne niewłaściwie nieadekwatnie oczywiście nie jest, żeby nie wyjątkiem była jasność swoje za uszami mam będą i tego trochę jest ale, ale nie tak się postępuje z ludźmi wzniesienie tak się postęp takich ludzi moim zdaniem szkole potrzeba szkole potrzeba ludzi którzy, którzy mają po prostu siły, którzy mają siłę, którzy w jak mają siły do walki, którzy mają siłę zmieniać nie tylko rynek, ale zmieniać świat jakoś świat, który nas otacza morze morze 30 osób finalnie, ale jednak, bo takich ludzi, którzy są układ dni i bardzo dobrze sobie radzą w meandrach show biznesu czy czy też w ogóle artystą kich jakiś rejonów to tu takich to większość, którzy tym powiedzą mi o tamtym powiedzą mimo takich ludzi którzy, którzy mają w sobie tak jak jest taki nie dobra nie będę mówił to brzmi zawsze jest strasznie buńczucznie, kto nie ma no tak właśnie się być jeszcze do szkoły będę pytała w kolejnej części kultury osobistej, jeżeli pozwolisz, zanim przejdziemy do twoich kolejnych filmów, które teraz, w których teraz występujesz również myślę, że słuchacze Radia TOK FM to interesuje cieszę się, że jesteś z nami Sebastian Fabijański gość kultury osobistej za chwilę wracamy do rozmowy teraz czas na informacje o dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiaj gościem kultury osobistej jest Sebastian Fabijański aktor aktor, z którym rozmawiamy o szkole teatralnej o tym jakie szkoła gotowała ci ciężkie czasy tak naprawdę no tak mocno się to, ale w ogóle ten okres jakoś bardzo mnie ukształtował, żeby dał siłę do do tej walki właśnie żeby, żeby nie pękać, nawet jeżeli są problemy, nawet jeżeli ludzie nie do końca wykazują jakiś jakoś Wola akceptacji i to trzeba jednak no co walczyć po prostu tak jak to pisał Herbert żywą trudnego życia tylko taki jest godny artysty, więc jeżeli mamy mówić w ogóle artyście w dzisiejszych czasach nie co jest dość kontrowersyjne czasami pejoratywne pejoratywnie odbierane no to jednak tak chyba powinno się było trudno, ale szkołę skończyłeś teatralną Akademię teatralną dokładnie w Warszawie, ale z teatrem przemierza swoim zawodowym życiu to tak się zastanawiam czy nie brakuje ci z cen może nigdy nie brakowało, bo to jest ciekawe pytanie nie wiem czy ja jestem w ogóle stworzony do Theatre no to nie jest ta refleksja refleksja myśl jest taka czy ja jestem w ogóle ja mam w sobie narzędzia, żeby wejść jakąś kontur nowość teatralnym się ja mam te narzędzia wiem, że to potrafi zrobić w sensie w szkole teatralnej było trzeba, żeby przetrwać było co czasami udowodnić, że się umie powiedzieć nośnym teatralnym głosem coś, ale zawsze czułem dyskomfort w związku z tym nie lubiłem tego nie chciałem nie chciałem jakoś eksplorować tego rejonu rejonu jak je raczej staram się eksplorować ją co, a to już jest troszkę bardziej filmowy niż teatralne filmy mogę operować z kontekstem w teatrze nie ma tego w zasadzie załóżmy, że jest scena w filmie p t. idzie sobie facet też książką nie pokazujemy w zasadzie jego od przodu wchodzimy z nim do Niemiec korporacji bądź wita mówi dzień dobry cieszcie się uśmiechnięty pełnym głosem w ogóle ich złość mają ich przez korytarz z pokojami konferencyjnymi zysku za szkłem tam pchają ludzi wita się tak dalej pewne mecze o skręca dzięki Belka zamyka kibel na klucz otwiera teczkę wyjmuje ze 33 wypija buteleczkę pod worek, żeby nie było widać tam ten wraca do sali konferencyjnej mówi dzień dobry dzień dobry uśmiechasz siada no i co aktor musi w tym momencie grać aktor filmowy not jakiś rodzaj luzu komfortu może dowcipu skrót dobrze, bo widz wie rząd machnął przed chwilą 033 skok Super, a w teatrze, a w teatrze trzeba było jednak jakoś wybrnąć z sytuacji po prostu trzeba w wygrać jakiegoś delikatnie wszczętego chociażby i to już coś co mi z stwarza problem, że muszę coś grać, że nie mogę po prostu operować inteligentnie operować kontekstem będąc totalnie w sprawie tej którą, której opowiadamy dobrze w takim razie jak w teatrze nie wychodzi to filmie wychodzi to bardzo dobrze wychodzi podobno bardzo szybko podejmuje decyzję zastanawiam się, o której żałowałem z tych aktorskich są to my dziś projekty, które jakoś szczególnie nie napawają dumą albo, które się po prostu nie udały ale, toteż są to też były projekty, które też mi jakoś no coś dały jednak tak myślę, że dobrze się nauczyć dobrze jest przejść porażkę filmu w ogóle taką, że jeżeli nie spotkał się w ogóle przyjęcie w jakimś dobrym został obie Hanny dobrze się zmierzyć z tym, że krytycy mówią drewno kawek kiedyś przyszedłem na swój temat takie komentarze kawałek chleba, aby zagrał lepiej niż Fabiański wszystko gra no widzisz, a rozstanie z Patrykiem wagą czym było podyktowane to jest rozstanie na wieki wieków pitbull tak myślę, że to jest na wieki wieków, ale czym było spowodowane światopoglądem i totalnym dysonans między tym co co Patryk robić filmy o tym co komunikuje po filmie, bo to w zasadzie przyszła botoks przyszła do mnie taka do mnie taka refleksja, kiedy z Patrykiem rozmawiam na temat tego filmują powiedziałem szczerze co uważam, podkreślając jednocześnie uważam, że dużo bardziej dużo bardziej utalentowany niż ten film pokazuje IT jednocześnie podkreślam jestem bardzo wdzięczny za tych parę wariackich przygód turyści przeżyli czy to w Pitbullu czy botoksie serialu to było dosyć ciekawe artystycznie dla mnie też rozwojowej też, jakby nigdy tego nie sposób nie zapomnę, ale no, kiedy Patryk zrobił botoks i zobaczyłem ten film byłem ciężko przerażony po prostu tym co zobaczyłem, jakim być czymś nie jest ten film jedno z Patrykiem i i czułem do niego kompletnie nie dociera w ogóle żadna krytyka i straciłem w ogóle mam wrażenie kompana do dyskusji myślę, że z nim nie można było rozmawiać krytycznie na temat swojego filmu tylko z nim trzeba było tylko rozmawiać, że Super Patryk Super świetny Super ja stwierdziłem, że kurde, chyba nie jest to po mojemu nawet dobra pal 6 ale kiedy zaczynałem Szkot pytać go recenzje ksiądz czyta i t d. powierzanie czyta recenzji w ogóle nie wypierał to i kiedy dodatkowo jeszcze zaczynałem słyszeć dochodziły do mnie jego wypowiedzi promocyjne p t. że ten film misyjny ważne społecznie ze swą duch Święty nie, oceniając tego publicznie w zasadzie no uznałem, że to niezbyt droga po prostu, że ja nie chcę robić filmów z ludźmi bez krytycznymi jak to robić filmy z ludźmi, którzy otwarcie potrafią powiedzieć rosła czynów film nam się nie udała poza tym trudno oczywiście do tego przyznać, ale też boli mnie to i to mnie jakoś też od odsunęła, że film, który był od początku do końca zakrojony jako film, który ma zarobić ciężkie miliony no bo uderzenie służby zdrowia w takim stylu było po prostu zabiegiem marketingowym i biznesowym nieprzyznawania się do tego to jest to moim zdaniem nic w porównaniu do tego, że robimy z takiego filmu film misyjny, jakby to jest dla mnie komunikat, w którym po prostu nie chce się godzić się jak chce być fair wobec ludzi, jeżeli ja zrobiłem, jeżeli się nie udał i jeżeli film, jeżeli faktycznie zrobiłem coś dla kasy to ja chcę powiedzieć coś się potrzebowałem miałem, więc nową sytuację finansową musiałem zrobić jakiś finansowy not KT życie biegnie, jakby tu być absolutnie FR Rostów i to się i to mi tutaj żeśmy się nie dogadali, a potem jeszcze sytuacje nerwowe na planie kobiet mafii już tak, a Xawery Żuławski odnalazły swoją drogę wspólną no tak no co jest nowe jest wszystkim wolnym człowiekiem no to nie jest facet, który robi filmy dla pieniędzy oczywiście reżyseruje dla pieniędzy też nie robi seriale i t d . ale to, jakby on po prostu wchodzi na planie wie, że zarabia pieniądze w przypadku filmów ptaków myśmy po prostu jako wolni ludzie kompletnie nic nie dbający o nasze własne wizerunki i opinie po prostu weszliśmy do jakiegoś wagonika rollercoaster nie wiedzieliśmy kompletnie, gdzie nas to zaprowadzi ja zaburzony filmie walczy się po stracie mojego ojca kompletnie w ogóle nie będących w stanie w ogóle grać każdego dnia wchodziłem na plan ugryźć część to się skończyło po prostu Xawery też, by na planie, przerabiając swoje lata ona to prawda troszkę troszkę dłużej już nową 2 lata ja byłem w tej w tym wyroku po no to to po składało się po składało wzrost sypał mnie kompletnie nie tam na planie też dołożył swoje i t d. były takie momenty, że opowiedziałem mu większe Remus rejestrują, jeżeli chodzi o proste to 1 rubel boja nie jestem w stanie, więc film okupiony jakimś cierpieniem w zasadzie film, którym ta wolność artystyczna powinna być bardzo dużą przyjemnością i w zasadzie jakoś tak kanonu budująca to miasto dziś kompletnie tym nie zajmowałem po prostu się zajmowałem przetrwanie ja wtedy moim mówiłem wszystkim żyje nie żyje tylko walczy, żeby przeżyć mojej głowie było takie piekło dziękuję serdecznie i też myśl dzięki temu ten film taki jest oczywiście nie o tutaj mówimy o o filmach komercyjnych i t d . ale w tym przypadku jest to film nie tyle artystyczny co jest to film po prostu który, który tyle kosztował czy też jakieś dzieło życia w sensie, że drugiego takiego filmu w tym konkretnym momencie mojego życia z tymi emocjami z tym człowiekiem z tymi ludźmi z tym scenariuszem tym kontekstem już nie będzie jedyny taki film ja mam wrażenie, że moja artystyczna droga życiowa i nie tylko, bo to ludzka zmierzała do tego filmu po prostu musiało się wydarzyć to wszystko co się wydarzyło w moim życiu miasta nią przygnieciony jakimś com jakąś kompletną destabilizację i dezintegrację psychiczną czy miasta na planie w takim stanie tego filmu Sebastian Fabijański opowiada właśnie o filmie mowa ptaków Xawerego Żuławskiego, który to film będzie brał udziału w konkursie głównym na festiwalu filmów fabularnych w Gdyni do naszej rozmowy wrócimy już za chwilę państwo będą mogli tej rozmowy tej kolejnej części posłuchać spotka Stach Radia TOK FM, a teraz pożegnamy się i zaproszę państwa na informacje w radiu TOK FM, a dalszego ciągu naszej rozmowy proszę szukać na tokfm PL dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska i kultura osobista bardzo poruszająca co mój gość Sebastian Fabijański aktor opowiadał o tym jak kręcił razem z Ksawerym Żuławskim filmowa ptaków często powtarza że, że stara się zaprzyjaźniać z granymi przez siebie postaciami tak się zastanawiam jak to było w przypadku Mariana zmowy ptaków intelektualista buntownik wyrzucone ze szkoły polonista alter ego młodego Żuławskiego polubiłem tę postać na planie nie chyba nie na ekranie jak rozumiem mającego lubię go rozumiem rozumiem go rozumie jego bólu jego frustrację rozumiem jego rozdarcie wszystko co nosi prostuje to rozumiem jak rozumiem to są emocje, z którymi ja to w zasadzie taka noty Marian w zasadzie można powiedzieć taka wersja mnie Level hard, ale też jest nim mój ojciec parę takich momentów mam w tym filmie nie będę mówił które, bo to zasadniczo nie ma znaczenia ale no parę takich momentów filmu jest dziś widzę po prostu swojego ojca, że tak literalnie swojego ojca okazuje się też w Marianie bardzo dużo Ksawerego okazuje się też zupełnie jakimś kom kompletnie dla mnie niezrozumiałe w trybie dużo pan Andrzej Kozłowski to wszystko jakoś mieli miksuje miesza mieni dialogu je Nora mowa ptaków bogaty śmieszny ten tytuł też tak dużo moim zdaniem mówi o mocy, czyli zmowa ptaków jak chodzimy sobie nie na łono natury słyszymy taki albo nie wiem załóżmy leci nad nami klucz ptaków ta jest Rzym, a po to nie jesteśmy w stanie tego zrozumieć w zależności od naszego stanu emocjonalnego jesteśmy w stanie tylko poczuć coś albo, że to irytuje wyobraźmy sobie, że jesteśmy totalnie zdestabilizowania i jakoś sfrustrowani tym co się dzieje w naszym życiu nagle trafiamy nie wiem stado kaczek przez noty obłędnie, ale z kolei z drugiej strony jak jesteśmy bardzo dobrym nastroju takim relaksie nagle nam ćwierkają wróbelki często relaksujący, ale tak jak tego nie rozumiem tylko poczujemy i ten taki jest nie można go rozumieć nie można go rozumieć się oczywiście można go rozumie i ludzie, którzy mają wielką wiedzę literacką muzyczną filmową różni mową oczywiście będą to dla nich to dla nich film też lubi nic w tym dla koneserów można powiedzieć no i po bardzo błyskotliwe analogie bardzo błyskotliwe metafory też nie niejednokrotnie cyniczne sarkastyczne ironiczne bardzo trafne w tym odnajdą, więc można rozumieć, ale zasadniczo ten film co po prostu poczuć co poczuć gnie w frustrację ból głównego bohatera Mariana w musiałeś poczuć to wszystko w filmach historycznych, w których grałeś był kamerdyner było miasto 44 teraz zobaczymy w Legionach jeszcze panie Dulskie tak oczywiście legiony 20 września, czyja to musiałem czuję oczywiście, że nie aż tak Józek Legionach to jest Super w ogóle goście go bardzo lubię w ogóle Józek wieża ta taki dzikus dzikus w ogóle ucieka z carskiej armii na początku filmu z Łodzi dlatego złodziej złodziej to złodziej nie umie czytać pisać no i trafia jakoś do regionu, ale nie bez potrzeby serca oportunistycznie tam powie, że Gierek to portu i do tego portu, czyli do Łodzi się ma nadzieję, że dostanie no i coś tam się po drodze wydarza parę takich momentów, które gdzieś go prowadzą zupełnie inną stronę niż on chce mimo rząd cały czas chce, że większość firm dowodzi styka się Super scen śmieszna bardzo moim zdaniem ja przychodzę tu bitwa wokół artyleria ciężko tu przychodzę pytam postać graną przez wielką pakę króla Stanisława Ossowskiego tam jesteśmy pokazuje nam PIT -u, a Jazz Łódź w w skoro państwo tego nie widzą jak tutaj te sceny odgrywa w studiu Radia TOK FM dostrzegani wybić na ekranie, ale powiedz mi co twoim zdaniem jest takim kluczem do tego żeby, żeby kino historyczne było dobrym kinem rośnie nie tylko efektowny, ale też jakością pod wieloma względami moim zdaniem nie może pomników stawiać po prostu nie możemy to jak za monumentu no trzeba opowiadać o prawdziwych ludziach bardzo bliskich nam szukać analogii szukać zbliżenia do nich poprzez postawy, które zasadniczo się nie zmieniają takich wózków wieża możemy tak na dobrą sprawę spotkać na ulicy 63 na 74 przypadkowo minie tych przez nas ludzi no bo ten koleś, którego by wyjąć z 900 szesnastego i wrzucić w 2016 to poradziło coś ukradnie tam, ale nagle np. wyjąć takiego Tadeusza, którego gra Bartek Bartek kelner, który jest osadzony w tamtych realiach jest maniery tamtych czasów i t d. jego życie w 2016 no już już już mniej i to jest moim zdaniem wielki atut tego filmu, że główny bohater tego filmu spotyka na swoich ludzi i różnych innych, którzy jakoś obrazują postawy z tamtych lat nie do końca kompatybilne z naszymi lata jakoś jest takim katalizatorem po prostu wydaje mi się to jest klucz do robienia filmów historycznych po prostu, że trzeba, bo robienie filmów n p . tak jak kamerdyner epicka historia Filip Bajon mówi otwarcie, że w inne epickim rozumiesz główną rolę rozumie jest granica no to tutaj w Legionach głównych linii praca styków Sebastian Fabijański dokładnie legiony w kinach od 20 września firm bierze udział w konkursie polskich filmów fabularnych w Gdyni podobnie zresztą jak mowa ptaków Xawerego Żuławskiego, chociaż mało brakowało, a umowy taką, by w konkursie nie było były gotowe zbojkotować tegoroczną Gdynię, bo mocne słowa dosyć przekazywały na temat tej decyzji oraz mniejszego odrzucenia byłem gotów i powiedział Osborne, czyli tak tak mówiłeś też Children te Revolution rozkładem grało w słuchawkach także na, ale stało się tak jak się stało mowę ptaków wróciła do konkursu także co mają 2 swoje filmy są w Gdyni w tym roku tak dobrze to jeszcze muszę się o 1 rzecz spytać, chociaż jeszcze miałam ochotę wrócić do tej szkoły teatralnej i spytać się n p . czy szkoła aktorska może w ogóle jest potrzebna, żeby ten zawód uprawiać już to nie rozpocząłem chcemy jest potrzebna tak oto żeby, chociaż spotkać takich Mistrzów jak Krzysztof Majda albo chodzi o spotkania, które determinują, które sprawiają, że jesteśmy inni, nawet jeżeli ci ludzie, których spotykamy uczone źle to, gdy są wartościowe spotkania moim zdaniem absolutnie trzeba na planie samym zdjęciowym nie nauczymy się tego musimy się zweryfikować no właśnie Krzysztof Majchrzak w radiu TOK FM zresztą mówił kiedyś, że wyzwaniem każdego aktora każdego artysty powinna być totalne nauka permanentne doskonalenie ciągłe szukanie ty masz poczucie, że to co robisz jest cały czas jeszcze tym szukaniem doskonaleniem nauką właśnie fascynujące w ogóle aktorstwo w procesach artystycznych jest moment, kiedy nie wiemy, kiedy ja nie wiem wszyscy artyści tego boju nie ja nie wiem to jest swoje już Niewiem w obozie do ja muszę wiedzieć, gdzie to jest coś, czego mogę się chwycić, żeby wiedzieć, bo ja chcę wiedzieć jak panie reżyserze jak pani reżyserzy pan minister mówi no, że też niewiele nie właśnie reżyserzy nie mogą tego przyznać w większości przypadków udają, że nie wiedzą co udają, że wiedzą, a nawet jak nie wiedzą są głęboko przerażeni, więc tak ten proces widzenia z niego trzeba moim zdaniem czerpać to jest to jest też, by ten proces wiązania się do tego otwarcie przyznamy wyprowadzi nas do wiedzy oczywiście ja nigdy nie chce wiedzieć jak na planie mity, by zaczynam po prostu coś gdzieś tam wie, gdzie my tu tu pociągnie tam pociągnie tutaj tam już nie wpuści tam z kolei otworzy drzwi to jest ciekawe w ogóle jak jak nasza wrażliwość, bo talent moim zdaniem to jest, by w aktorstwie to głównie wrażliwość umiejętność wchodzenia w wchodzenia naturalnego bez wysiłku w nasze wyobrażenia i umiejętność bycia w tej sytuacji czując, czując coś, czego aktualnie co nas aktualnie nie dotyczy, czyli de facto imaginacji, ale możemy mieć tak jakby jako aktorzy dużą wyobraźnię, ale jeżeli nie mamy wrażliwości, która to, która udźwignie no to zagram jakieś wyobrażenie na ten temat tak wyobrażeń, czyli ja sobie wyobrazić, że mój bohater oraz krzyczy, więc wiadomo, że do tego swoim aktorstwem, żeby krzyknąć właśnie cały PiS polega na tym, że to wrażliwość musi decydować czy krzyczymy czy nie, czyli ja w wyobrażony świat wchodzę i zaczną czuć no jakieś tam czuć się dzieje i niech się dzieje to jest manifestujący wartość musimy powoli kończy trzeba sobie bardzo żałuje, ale musimy jeszcze po 1 rzeczy podobno ty postanowiły ratować Polski hip-hop takie i zapowiada, że to zrobisz i że na jesieni ukaże się twoja płyta tak jest tak będzie coś więcej mogę zacytować ewentualnie jakiś swój 1 tak jak na Facebooku napisał jak to było, gdy dom produkuje kontent po co mają węszyć skoro mogę im dodać nic się zachłysnął jak na bankiecie, bo i tak nie pasuje furtkę ten był Forrest Gump to był Sebastian Fabijański bardzo dziękuję także spotkanie dzień Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

30% zniżki na hasło: WYBORY2019 - wpisz kod na stronie tokfm.pl/aktywuj aby skorzystać z rabatu!

Aktywuj teraz

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA