REKLAMA

Droga do Rio: historie polskich emigrantów

Data emisji:
2019-09-19 11:00
Audycja:
OFF Czarek
Prowadzący:
Czas trwania:
35:48 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

wczoraj studia gości pani Aleksandra Pluta doktorantka w Instytucie teorii literatury Universidad do prasy Ilija dzień dobry dzień dobry pani mieszka w Brazylii mieszka w prezydium 10 lat, ale niedawno się pani doktorat od 4 tak bardzo krótko bardzo się przed w Polsce bo, ale jestem też autorką bardzo tysięcy książki, która ukazała się nakładem wydawnictwa naukowego PWN książki zatytułowanej droga do Rio historie polskich emigrantów i trochę tytułu mówi wszystko dziś o Rozwiń » 1000 będziemy rozmawiać ale, ale także historia, bo co fascynujące historie przystałem 1 tchem tę książkę konstrukcja jest wydaje się bardzo prosta to jest po prostu zbiór takich wywiadów pogłębionych z różnymi osobami, które urodziły się przed drugą wojną światową czasem także w trakcie wybuchu są też osoby, które urodziły po wojnie, ale są też w jaki sposób powiązane i skąd w ogóle taki pomysł, skąd pomysł na spotkania na rozmowy na na poszukiwanie czego książka ta powstała w wyniku pewnej też kontynuacji moich wcześniejszych badań, bo 10 lat temu powstała książka oparta na podobnym pomyśle książka ta nosi tytuł na fali historii wspomnienia Polaków w Chile i jest z kolei zbiorem zapisów 10 rozmów z polskimi emigrantami w Chile tak moja ostatnia książka droga do Rio jest moją piątą książką Jona powraca pewien sposób do tej idei zawartych w pierwszej książce wszystko się sprawdziło to jedziemy z tym pomysłem dali ta idea jest moim zdaniem słuszna, ponieważ chodzi tutaj odnotowanie zarejestrowanie wspomnień przedstawicieli polskiej emigracji z czasów drugiej wojnie światowej i to co jest ważne to, że ci ludzie to pokolenie już odchodzi też odeszli niektórzy już odeszli i wspomnienia trzeba zapisywać jest to moim zdaniem jakiś taki obowiązek, który mamy wobec naszych Niewiem może rodaków na obczyźnie dla mnie jest to pewna forma też przerobienia swojej własnej migracji swoich własnych jakiś problemów jak pani problemy problemy z dnia to te nie są prawomocne możemy mówić tutaj pewnej problematyce tożsamości emigranta Asia jak to jest tym życiem na obczyźnie oczywiście w ojczyźnie są plusy minusy jak z życiem we własnym kraju tak z życiem za wcześnie zawsze są plusy dodatnie plusy ujemne myśli pani obrazy jako ojczyźnie mimo 10 lat, które tam spędziłam ich wiem, że czuje się już tam na tyle swobodnie i mogę powiedzieć, że moje współżycie z Brazylijczykami jest już na tyle zaawansowane mogłabym powiedzieć, że mogę są momenty, kiedy czuje się tam w domu, ale oczywiście są to właśnie o te problemy, które pan zapyta jakieś czasami są to, jakie możemy mówić tu pewnym poczuciu wyobcowania czy poczucie tęsknoty są zawsze to jest obecny wżyciu emigranta może minąć 10 lat 2050 wydają się, że zawsze w są jakieś takie rozterki sentymentalne związane z tęsknotą za domem czy za językiem za własną kulturą, ale też doświadczenie emigracji w moim przypadku tak jak w przypadku wielu moich rozmówców bohaterów książki droga do Rio doświadczenie emigracji z doświadczeniem niezwykle wzbogacającym, ponieważ jest otwiera otwiera człowieka na inną kulturę otwiera to na inne formy współżycia z drugim człowiekiem jest to jest na pewno doświadczenie pozytywne, ale ma swoje ma swoją cenę na pewno te od historii to osoby to są osoby bardzo różnorodne powiedziałbym to ten to nie jest, gdyby tylko 1 rodzaj człowieka to są osoby my ze sfer wyższych średnich niższych to jest w tym czekały także są bardzo bardzo różne wspomnienia różne doświadczenia także różny sposób mówienia pisania swoich swoich doświadczeniach mamy artystów mamy i robotników mamy osoby, które chodziły do dobrych szkół i mamy osoby, które pewnie dopiero do szkoły poszła w ramach tam tajnych kompletów w czasie okupacji jak pani jak był klucz doboru tych osób jeszcze zwróciłaby uwagę na kilka innych podział, bo jest to na pewno podział pokoleniowy możemy zauważyć tutaj bohaterów, którzy urodzili się w Polsce przed wojną jak i tych, którzy się urodzili po wojnie są takie przypadki natomiast jest jeszcze kilka takich podziałów możemy zauważyć inny rodzaj narracji w opowieściach kobiet inny rodzaj narracji w opowieściach mężczyzn kobiety opowiadają w sposób, zwracając większą uwagę na szczegóły na pewne artefakty można tutaj zauważyć n p . z jaką uwagi ile ile uwagi poświęca Danuta Kaczyńska swoje opowieści przedmiotom, które udało jej się przywieźć jej rodzinie z Polski do Brazylii prawda cała narracja w ten sposób nabiera zupełnie innego wymiaru nabiera jakiś taki materialnej materialnych kształtów w opowieściach mężczyzna często ograniczamy się do jakiś bohaterskich wyczynów mężczyźni inaczej opowiadają o tej swojej o tym w swoim doświadczeniu innej inny jeszcze podział, który możemy zaobserwować w tej książce to są historie polskich Żydów i historie Polaków katolików tutaj też w relacjach polskich Żydów dużo uwagi poświęca się kwestią antysemityzmu i tego jak wraz z jakim krajem okazała się dla nich Brazylia krajem, w którym nigdy nie doświadczyli poczucia wyobcowania oraz nietolerancji, w którym byli przyjęci z otwartymi ramionami to było dla nich naprawdę takie przeżycie kluczowej o tym, bardzo często wspominają, kiedy mówią o tym pierwszym wrażeniu Brazylii, kiedy nikt się ich nie pytał czy są Żydami, kiedy żaden sposób nie nie odczuwali właśnie uprzedzeń na tle religijnym to było też ważny w ich relacjach rzeczywiście tak jak pan powiedział sąd relację różnych ludzi pochodzących z różnych klas społecznych bardzo ciekawą opowieścią była opowieść opowieść braci lepkich, którzy wyemigrowali z Polski opuścili Polskę we wrześniu 1939 roku wraz z przedstawicielami rządu polskiego, który udawał się we wrześniu na emigrację do Rumunii i oni właśnie ten szlak razem z nimi przebyli i trafili później z Rumunii do Włocha z miast obrazy ich stryj był adiutantem marszałka Piłsudskiego tak oprócz tego ostatnio, by tak ostatnio adiutantem marszałek marszałka Piłsudskiego oprócz tego był podróżnikiem badaczem i odkrywa wiele rejonów na świecie, które mogłyby zostać wykorzystane właśnie w celu osadnictwa polskiego brała również w razie szara strefa między nimi tam zaś negocjował z Madagaskarem, które tutaj pamiętamy z okrzyków Żydzi na Madagaskar tak właśnie w tej wyprawie na Madagaskar brał brało udział, a później również innych wyprawach do różnych krajów Ameryki Południowej m. in . Brazylii Peru Argentyny w bardzo ciekawa posty postać autor wielu książek podróżniczych to, że powrócimy do naszej rozmowy po informacjach Radia TOK FM informacji już za kilka minut o godzinie 1120 rozmawiamy o książce droga do Rio historię polskich emigrantów wydana przez wydawnictwo naukowe PWN autorką tejże, a także innych książek jest pani Aleksandra Pluta doktorantka w Instytucie to literatury uniwersjada oraz filia czy rozumie w stolicy Uniwersytet dzieci Brazylia wiele zależy rozwija w stolicy, którą jak wiadomo jest Brasilia TF dobrze informacje o 1120 po informacje wracamy do programu off czarek wczoraj państwa mają gości jest pani Aleksandra Pluta doktorantka w Instytucie teorii literatury Uniwersytet czy dzień Brasilia w prezydium w stolicy Brazylii i jest autorką m. in. książki droga do Rio historie polskich emigrantów książka wydana przez wydawnictwo naukowe PWN jak PIT druki i klucze pani dobierała osoby czy tak koło się dało czy muzyk nie to było takie przez długi przemyślane wszystko no takie takie są reguły gry trzeba przemyśleć w koncie osobistym książki ogólnie jednak wydaje się pewien produkty w świat trzeba być odpowiedzialnym za nie tylko za za treść, ale również za cały koncept prawda dlatego ta ten wybór był nieprzypadkowy muszę powiedzieć, że ja przeprowadziłem wywiady z większą ilością osób w książce znajduje się 14 relacji natomiast tych wywiadów było o wiele więcej oczywiście są to później sytuację przykre, kiedy trzeba komuś powiedzieć, że jak nie wiedzieli czy po prostu są rzeczy, więc może pewne pewne są zasady no trzeba się trzymać moim kluczem doboru bohaterów do tej książki było oczywiście okresy ich emigracji skupiłam się na emigracji wojennej i tuż powojennej wydają się, że jest to klucz słuszny, ponieważ interesuje mnie właśnie moment historyczny i sytuacja polityczna historyczna, która doprowadziła zmusiła tych ludzi do emigracji, ponieważ nie byli to emigranci z wolnej woli do własnego z własnej nieprzymuszonej woli tylko właśnie pewne zawirowania historyczne spowodowały, że to emigracja była konieczna oni byli emigrantami byli uchodźcami wojennymi to co jest najważniejsze, żeby podkreślić, ponieważ ich sytuacja była o tyle trudna, że czasami Brazylia w wielu przypadkach w przypadku wielu moich rozmówców okazała się wyborem zupełnie przypadkowym nieprzemyślanym bardzo często moi bohaterowie trafiali do Brazylii przez zupełny przypadek myśląc, że wyruszają do Ameryki myśląc n p . marząc o Stanach Zjednoczonych i wielkiej karierze self Made man w stanach Zjednoczonych okazało się, że trafiali do Brazylii czy do Argentyny w krajów, które oczywiście oferowały może inne możliwości niż stany Zjednoczone, ale jak ukazują to losy bohaterów tej książki wielokrotnie odnieśli oni pewien sukces zawodowy czy osobisty w tym kraju, ponieważ Brazylia jest krajem, który bardzo bardzo serdecznie przyjmuje obcokrajowców wydaje mi się, że cała całe bogactwo różnorodność Brazylii tkwi właśnie w tej mieszance kulturowej Brazylia jest 1 wielką mieszanką kultur co stanowi o całym jej bogactwie to jest najpiękniejsze, kiedy jedzie się do Brazylii nie mamy do czynienia z jakąś Homo logiczne masą ludzi tylko właśnie z całą stałą różnorodnością spójna panującym te zmiany w przejmujący, bo mamy rok 2019 pani przeprowadza wywiady pewnie w tym albo wzeszłym roku o wywiady do książki przeprowadzono w latach 20142017 kilka lat temu mamy wspomnienia np. Aleksander Alexa, który mówi w 1939 roku Niemcy napadli na polskiej po 2 tygodniach weszli do Łodzi zaczęto robić getto boli mnie bardzo, że kiedy szliśmy do tego getta to chrześcijanie nie mówię Polacy, bo ja też byłem Polakiem mówili życie żyć swój płaszcz tak zdechnie życzmy twoje buty i tak zdechniesz tak się, czyli moi koledzy to nie boli do dzisiaj to prawda jest jest kilka podobnych opowieści historiach bohaterów książki droga do Rio jest też opisana inna sytuacja, w której Polska Żydówka z Szydłowca wraca powojnie do swojego domu i nie zostaje wpuszczona do swojego domu, ponieważ jest to już zamieszkany przez inne osoby jest historia Liliany serki PiS, która po zsyłce na Syberię wraca do Polski i to co zostaje klimat, który zostaje i pogrom w Kielcach, o którym się dowiaduje Gazeta sprawia te wszystkie sytuacje sprawiają, że postanawia ona opuścić Polskę jest w tym pewna gorycz na pewno jest w tym w tym pewien realnie możemy się temu dziwić i może tym większa jest ich satysfakcja z tego, że trafiają do kraju, w którym antysemityzm istnieje w mniejszym stopniu i w którym mogą sobie spokojnie żyć właśnie bez bez takich nie będąc ofiarami takich nastrojów antysemickich jest to ciekawa historia osoby, która troszeczkę może być kursuje pomiędzy Brazylią polską, czyli były rodzi się w Polsce potem trafia do Brazylii potem wraca w latach czterdziestych do Polski po to, żeby potem znowu z ucieka jest niejako z Polski czy ma pan namyśli w historii Aldony Kozłowski kobiety, która tak to w historię rzeczywiście ciekawa już w Brazylii Odra jechała mają 14 lat, czyli to był jakiś rok pięćdziesiąty trzeci 55 kwarty, więc właściwie myśmy też z takim interesującym momencie historycznym w Polsce w i oczywiście przejść przez z rodzicami i od razu na wjeździe odbierają paszport daje jakiś świstek białymi pieniądze, które czy rodzicom pieniądze, które zaoszczędzili, żeby rozpocząć w Polsce nowe życie tak było jest to historia Aldony Kozłowskiej jest to historia o tyle ciekawa, że rzeczywiście nie wpisuje się ona w taką ogólną narrację przyjętą przyjętą w tej książce jest rzeczywiście ona o wiele bardziej skomplikowana jej należy dopatrywać się z początku jeszcze w tej wcześniejszej fali emigracyjnej, ponieważ tak jak powiedziałam na początku moja książka dotyczy fali migracyjnej Polski do Brazylii w czasach drugiej wojny światowej lub tuż po zakończeniu natomiast nie możemy zapomnieć, że jest to jednak kolejnych fal, ponieważ początki imigracji polskiej w Brazylii sięgają połowy dziewiętnastego wieku w tym roku obchodzimy zresztą 150150 rocznicy polskiej emigracji do Brazylii wiadomo 150 lat temu Polska jeszcze nie istniała była pod zaborami, ale to wtedy właśnie głównie z rejonu w Galicji spod innych zaborów również emigrowali polscy chłopi do Brazylii tam, gdzie obiecywano im ziemie mogli uprawiać rolę nie byli już byli chłopami wolno wolnymi tak, czyli mogli wolną upragnioną wolność proszą o prawie w zależności od możliwości każdy po swojemu i w UE na fali takiej właśnie tej 1 z pierwszych emigracji Polaków do Brazylii wyemigrowali rodzice pani Aldony jeszcze pod koniec pod koniec dziewiętnastego wieku mieszkali na południu Brazylii, bo to coś, o czym trzeba powiedzieć, o czym trzeba pamiętać to, że te początki początkowe fale migracyjne z rejonów obecnej Polski do Brazylii koncentrowały się głównie na południu Brazylii to były 3 główne 3 stany Brazylii Parana Rio Grandę Nor ci Santa Caterina, do których polscy emigranci trafiali tam zajmowali się rolą pani Aldona urodziła się jako córka polskich emigrantów leżeli w chyba w interiorze stanu Parana niedaleko Kurytyby jakiś małej wiosce te do dziś istnieją te wioski w interiorze w Brazylii urodził się w Kurytybie willi swej rasy jest dobrze dziękuję dziękuję za korektę i urodziła się w Polskiej rodzinie mówiła po polsku natomiast natomiast jej ojciec miał kontakty z polskim konsulatem w Sao Paulo i obiecano mu, że powrót do Polski zapewni świetlaną przyszłość całej jego rodzinie w związku, z czym jako Polski konsul zaprosił go na początku lat pięćdziesiątych do powrotu do PRL -u naj to był 1 wielki szok kulturowy, ponieważ kawy w polskich ambasadach w Londynie te zachęcone pisał istota 800  000 Polaków mieszkających Zjednoczonym królestwie zachęca do powrotu to później każdy będzie płacił ze swoją decyzję to są decyzje osobistej i tu nie można liczyć myślenie można kierować się jedynie względami finansowymi czy, że rodzice pani Aldony postanowili przekonań przez konsula postanowił wrócić do Polski tak do do Polski w latach pięćdziesiątych w i pani Aldona przeżyła poważny poważny szok, ponieważ jednak z beztroskiego dzieciństwa w Brazylii w kraju tropikalnym w o wspaniałym klimacie słońce przez cały rok przekroczyliśmy granicę Polski skonfiskowali na nasze paszporty brazylijskie dali tylko i zaświadczenie powiedzieli, że tego my jesteśmy Polakami skonfiskowali też pieniądze, które się już na rozpoczęcie nowego życia opłata za pieniądze daje nam maszyna do życia ja nie mówiła po polsku starsze siostry może parę słów mama ja po polsku tak to zaś to ciekawy wątek, do którego może uda nam się też, więc być po przerwie, ale po informacjach, ale wiele z tych osób pomimo tak zrozumiałem pomimo tego, że spędziły większość swego życia w Brazylii albo pod na pewno poza polską pamiętały jeszcze znany Polski tak to jest lot najważniejszy w zasadzie element tożsamości prawda język jest to narzędzie, którym się posługujemy, którym wyrażamy siebie i naturalne jest to, że wielu rodziców nawet mieszkając za granicą przed przekazuje język Polski swoim dzieciom to jest powszechne obrazili się to spotyka jest to my szczególnie można to było zaobserwować n p . w rozmowach z bohaterami mojej książki tam nie tylko pierwsze drugie, ale i kolejne pokolenia rzeczywiście dbają o zachowanie języka polskiego, ponieważ jest to pewien sposób gwarant na przedłużenie właśnie poczucie przynależności narodowej już było fascynujące mówią, że poza domem to n p . po portugalsku czy w innych językach, jeżeli są w innych państwach, ale rodzice naciskali na NATO, żeby po polsku rozmawiać w domu różnego rodzaju szkółki szkoły wokół instytucji polonijnych powstawały i ten język przetrwał tak jest to też pewna forma egzystencji, ponieważ tutaj trzeb trzeba pamiętać, że w latach trzydziestych brazylijski prezydent wetuje Vargas np. zamknął większość szkół polskich to nie tylko dotknęło szkół polskich, ale również szkół niemieckich szkół ukraińskich szkół wszelkich innych mniejszości narodowych w Brazylii, żeby właśnie zapewnić jedność językową jedność tożsamościowo Brazylii w latach trzydziestych dlatego jest w PIT od, o czym jeszcze warto pamiętać, że zamówienie w języku polskim w latach trzydziestych w Brazylii groziły kary mandaty i nie można było na ulicy na ulicach mówi w języku polskim Kalemba wrócił do naszej rozmowy po informacjach Radia TOK FM państwa moim gościem jest pani Aleksandra Pluta doktorantka w Instytucie literatury Universidad mecz Brazylia informacje o 1140 informacja wracamy, bo wczoraj państwowy goście wspaniale Santa Pluta doktorantka w Instytucie teorii i literatury Universidad Chile Brazylia Rosja je musi popracować nad moim portugalskim akcentem autorka m. in. książki droga do Rio historię polskich emigrantów wydana przez wydawnictwo naukowe PWN swoich rozmowach w swoich wywiadach pyta pani o tożsamość i różne są odpowiedzi ale, ale chyba się układają w w taki wspólny zbiór pewnej pewnego takiego konglomeratu pewnej takiej tożsamości mieszanej bycia właśnie i trochę tym trochę tym że, gdyby nie da się tej tożsamości określić bardzo precyzyjnie tak jest inny jeszcze taki termin, który bardzo mi się podobać takie określenie, którego użył poeta, z którym rozmawiałam, z którym opowieści zawarte w tej książce Tomasz Żuchowski to już zupełnie tożsamość pomieszana użyła takiego określenia tożsamość hybrydowa w jego przypadku to jak najbardziej się potwierdza, ponieważ jest on synem Niemki i Polaka urodzonym w Angoli, w który spędził drugą wojnę światową w Polsce w Warszawie na Pawiaku razem z matką Niemką i wyemigrował po wojnie do Brazylii to już zupełnie tożsamość hybrydowa pomieszana i rzeczywiście to co wiele osób mi powiedziało to on takie poczucie to co oni odczuwają względzie, kiedy mówimy, kiedy pytałam ich o te kwestie tożsamości to jest poczucie zawieszenia czy poczucie stania w rozkroku pomiędzy 2 światami przy częściowo przynależą oni do Polski do polskiej kultury do polskiego języka do polskiej literatury z tym są z tym światem są bardzo związani sentymentalnie natomiast należą się tak nie czuje się obcokrajowcem, ponieważ Brazylijczycy przyjmują wszystkich nie mają żadnych uprzedzeń dlatego tak mi tu dobrze tak tu się podoba nie pytają czy jestem Żydem katolikiem tak znowu powracamy do kwestii żydowskich natomiast tym Brazylia właśnie o tym, się charakteryzuje, że tam jest tam w układ kulturowej wkład różnych krajów jest bardzo doceniany na czym polega wydaje mi się, kiedy pozwala, kiedy pozwolimy sobie na otwarcie się na drugiego człowieka na to co może nam czym nas może wzbogacić to wtedy Sejm sam sami jesteśmy bogaci taka moim zdaniem charakterystyka Brazylii dlaczego, kiedy mówimy o nie wiem z załóżmy sobie mówimy o najlepszym szpitalu w Sao Paulo, w którym znam zbiorą się, który znamy seriali w trybie na peryferiach Opola rezydenci prezydenci Brazylii to jest szpital Syrię Liban jest, choć szpitale syryjska libański dlaczego, kiedy mówimy np. o innowacji uprawie soi to wspominamy o Polakach dlaczego, kiedy mówimy nie mimo wspaniałej gastronomi tomów myślimy o Włochach, którzy tacy którzy, którzy tą gastronomii przywieźli do Brazylii, ale nie tylko do Brazylii to kuźnie włoski też można, by mówić pod każdym pod każdą szerokością geograficzną, kiedy pozwolimy sobie na taką mieszankę i i otworzymy się właśnie na NATO, żeby inne kultury wzbogacały to jest najpiękniejszy prawda i w ten sposób można zauważyć tę tolerancję wśród Brazylijczyków ich fascynacji też innymi krajami innymi kulturami dlatego to co wnieśli imigranci polscy imigranci japońscy, kiedy mówimy n p . tutaj o o wkładzie japońskiej kultury cios w składzie kultury właśnie syryjskiej libańskiej jakiejkolwiek innej to w Brazylii to wszystko możemy rzeczywiście znaleźne najlepszym przykładem tego jest cały pas, kiedy możemy tam spróbować kuchni z całego świata w nas upały jest pięknym miastem bezpiecznym oczywiście, że nie, a Super szalenie niebezpieczny uznało, że zaraz biedy, że Nero jedno z najbardziej niebezpiecznych miast żyje się trudno jest miasto, w którym zawsze trzeba mieć oczy wokół głowy po prostu niebezpiecznie niebezpieczeństwo czyha na karę za dobra kuchnia, a zatem dobra kuchnia taki właśnie po niebezpieczeństwo na każdym kroku, ale za to dobra kuchnia slogan reklamowy w Opolu, a te rozmowy wywiady jak reagowali pani rozmówcy to jest coś co oni opowiadają bowiem wielu z nich działa w różnych organizacjach pole działaczy działało w różnych organizacjach polonijnych to jest coś czym mnie, gdyby żyją to jest dla nich znaczy czy 3 czy w jaki sposób była to podróż do do lat dzieciństwa, ale też lat trudnych traumatycznych czy takie rozmowy, jakie pani przeprowadzała były rozmowy, których ani w ogóle nigdy nie przeprowadza liczne są coś czym się od czasu do czasu dzielą z rodziną dziećmi wnukami ze swymi znajomymi domyślam się, że często takich rozmów z obcymi sam osobami to osoby nie prowadzą dlatego dla mnie ważne bardzo ważne jest takie na profesjonalne podejście do tych ludzi, ale przepełniony przede wszystkim jakąś taką ciekawością empatią również pokorą wobec tych osób trudno mi do niektórych osób było się trudno z niektórymi osobami było się skontaktować, ale oczywiście tak jak pan powiedział są tam istnieją tam organizacje polonijne i za pomocą niektórych tych organizacji udało się zdobyć kontakty do tych osób, ale nie mówię nie mówię, że wszyscy byli na początku tak samo otwarci i taką z takim samym entuzjazmem podeszli do pomysłu, żeby opowiedzieć o swoich najbardziej osobistych intymnych czasami doświadczeniach i przeżyciach z okresu dzieciństwa i czasami oczywiście były to wspomnienia bolesne, bo oczywiście, jeżeli mówimy o wspomnieniach, które dotyczą jak najbardziej dramatycznych przeżyć traumatycznych wspomnień z okresu drugiej wojny światowej to wiadomo, że czasami trudno jest się otworzyć obcej osobie, która przyjdzie z dyktafonem rozchodzi się i chce dowiedzieć się na temat tych najbardziej właśnie intymnych bolesnych przeżyć oczywiście to trzeba było pokonać pewną barierę nieufności, ale wydaje mi się, że dużo zależy właśnie od podejścia dużo zależy również od tego w jaki sposób przedstawić projekt, w którym te osoby miały przyjąć projekt tak jak wygląda on w rzeczywistości przedstawiała to w ten sposób, że jestem dziennikarką autorką publikacji na temat imigracji polskiej w Ameryce Łacińskiej zajmuje się tym od wielu lat i mój najnowszy projekt polegał na tym, aby w formie książkowej przedstawić losy tych polskich emigrantów w Brazylii i przedstawić najważniejsze punkty, które są były dla mnie najbardziej istotne, ponieważ skupiłem się na kilku najważniejszych elementach których, który chciał się dowiedzieć najwięcej i były to elementy związane przede wszystkim z poczuciem tożsamości emigranta z kwestią językową pamięcią pamięcią oprócz tego interesowała mnie od strony takiej czysto techniczną logistycznej nawet kwestie związane z podróżą jako wyglądały, bo oczywiście, kiedy myślimy teraz o podróży o tym, że sobie bez żadnego problemu kupujemy bilet na samolot częstej tani w sensie taki, że w zasięgu często w zasięgu bilety do Brazylii to jest to o kosztują około 4000 dajmy NATO natomiast w tamtych czasach było to były rzeczywiście warunki zupełnie inny kiedyś dostawało bilet zupełnie w, a trzeba sprzedać biżuterię futra, żeby sobie kupić bilet tam trzeciej klasy pod pokładem, dokąd podróż statkiem, która trwała tydzień dłużej dokładnie czym innym jest obecna oby, z czym innym są obecne możliwości turystyki, a czym innym była taka podróż na statku w latach trzydziestych czy w latach czterdziestych, kiedy była to zazwyczaj podróż tylko 1 stronę, kiedy nie było perspekty w na to, że kiedykolwiek wróci do kraju, kiedy towarzyszyła wielka niepewność wielki znak zapytania co dalej będzie z nami waszej płynęło okrętem wojennym czy statkiem, który był potencjalnym celem oczywiście takie sytuacje zdarzały oczywiście były to są to są historie zupełnie niemające nic wspólnego z tym w jaki sposób my przeżywamy podróże dzisiaj to niebyła to niebyła podróż w takim pozytywnym sensie w jakim możemy to słowo kojarzyć się w obecnie to była po prostu czasami jak za każdy się wyjeżdżało nawet te obrazy liczy ZAK może nie za karę, ale z tego powodu, że nie było możliwości, żeby zostać w kraju, ponieważ ktoś, kto przeżył drugą wojną wojną światową nie miał zamiaru znaleźć się w w Polsce po drugiej wojnie światowej NATO nie miał innego wyjścia i albo był zdemobilizowany żołnierzem w Anglii Anglia chciała się tych zdemoralizowanych żołnierzy jak najszybciej pozbyć wysyłali wysyłano całe rodziny gdziekolwiek, byleby tylko nie nie nie zasiedzieli się w Anglii to wtedy czy można usłyszeć w relacjach tych osób po prostu, bo mieliśmy do wyboru Argentyny Australię Brazylię stany w stanach już nie przyjmowali nie wiem w danym okresie w latach trzydziestych prezydent wetuje Varga też nie przyjmował Żydów, czyli trzeba, bo tam, gdzie nas chcieli tam tam, gdzie nie wiem komuś gdzieś w jakimś schronie tak żeśmy się za osoba, która chciała się do Brazylii, ale prezent artystyczne rzecz wydaje się, że zdobyła dokument od księdza katolickiego także są katolikami i przez dzięki temu wyjechali także wjechać do tak przejmujące są to historia musi przyznać czyta się po prostu za partym tchem słucha się jeszcze bardziej z zapartym tchem, ponieważ ten kontakt bezpośredni z bohaterami zapewnił pewien taki wymiar bardziej ludzki bardziej takiej wymiany doświadczeń bardzo bliskiej mówi wydaje mi się, że to na czym zależało to przekazanie takich relacji w najmniejszym stopniu starałam się ingerować w zapis, chociaż na pewno to co znajdziemy w książce bardzo różni się od takiej surowej transkrypcji, ponieważ dużo trzeba było wykonać prace redakcyjne, żeby te teksty nabrały w miarę literackiej formy, żeby można było też łatwiej czytać natomiast bardzo podoba mi się cała ta idea historii mówionej zapisu zapisu wspomnień utrwalanie i w pierwszej narracji pierwszoosobowej to było dla mnie najważniejsze bardzo pani dziękuje pani Aleksandra Pluta doktorantka w Instytucie teorii literatury Universita, że Brazylia autorka książki droga do Rio historia polskich emigrantów wydane przez wydawnictwo naukowe PWN była państwa mają goście dziękuję serdecznie za wizytę dziękuję również pani wraca do Brazylii za miesiąc też Czernik, ale strasznie zmarznie pani tutaj tak, ale tak jak robią taki na zimę, że emigrują do ciepłych krajów wracają potem później wracają ja mam taką samą drogę jak ptaki, które musiał się na zimę po prostu schować w ciepłym kraju, żeby było przyjemnie informacji już kilka minut o godzinie dwunastej po informacjach Mikołaj Lizut i jego program dzisiejszy przygotował Paweł Ziętara, a nad jakością czuwał Adam wczoraj Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Teraz 30% zniżki na Dostęp Premium! Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW", aby słuchać podcastów TOK FM na komputerze i w aplikacji mobilnej już dziś.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!