REKLAMA

„Jestem spokojny o przyszłość teatru” – cudowne lata Eugeniusza Korina

Cudowne Lata
Data emisji:
2019-09-22 13:20
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
30:27 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
cudowne lata w niedzielnym magazynie Radia TOK FM Przemysław Iwańczyk ponownie przy mikrofonie chciałbym przywitać naszego gościa ceni pan Eugeniusz Korin dzień dobry i dobry zawrzeć pańską sylwetkę w kilku zdaniach jest zadaniem bardzo karkołomnym muszę przyznać powiedzieć panu współwłaściciel dyrektor teatru szóste piętro, dodając do tego reżyser, a teraz także literat to będzie naprawdę zbyt mało, żeby gdzieś próbować przybliżyć tym, którzy o panu tak Rozwiń » wiele słyszeli pańską sylwetkę pan jest człowiekiem sztuki po prostu bardzo odpowiada panu takie określenie znaczy jeśli dorosłym to tak, bo do sztuki się dorasta całe życie, ale rzeczywiście od samego początku swojej taki bytności jako jednostki świadomy to chciałam być konkrety chciał być aktorem mam nawet takim zachowane chodziło dzienniczek ci taki kalendarz ja jako sześcioletnim NASK Roba Lem plan na życie tak było napisane plan na życie po rosyjsku i były jednak jedyne pozycje zostać aktor został były bardzo krótko co prawda, ale tak na tak serio mówi rzeczywiście wszystko co jest związane z taką twórczość jest mi bliskie pan lubi rozmawiać o swoich artystycznych dzieciach prawda uwielbiam no bo też lubi rozmawiać o moim dziecku 1, ale artystycznych tak lubię tak powtarza pan to dość często nie wyobraża pan sobie naszej rozmowy, gdyby ona miała abstrahować od Pańskiego najnowszego dziecka, czyli w myśl o książce tak tak polowanie sępy wydawnictwo literackie pracowałam długo wszystko co się tworzy tworzy się dla odbiorcy, więc sądzę po tym co mówią Czytelnicy tej powieści no dziecko jest chyba udane te, skąd potrzeba kimś, kto związany jest przecież na co dzień z teatrem no i zewnętrznie nie swojej literackiej fascynacji tego, by przelać swoje też kunszt właśnie literacki na na papier podzielić się tym z innymi zacząłem czytać naprawdę będąc takim rządzącym, bo to była taka ucieczka od samotności, bo rodzice byli bardzo zajęci, więc została bardzo często jako pięcioletnie i 6 letni chłopiec w domu wtedy, kiedy powstał dzienniczek tak tak tak i trzeba po prostu był trwałym dzieckiem nic dziwnego dzieci są najczęściej bardzo nerwowe i zaczął czytać i po prostu wie osoby właściwie nie wyobrażam życie swojego bez czytania bez muzyki czytałem strasznie dużo czytam dużo i reżyser to jest taka profesje, które przede wszystkim bazuje każda z moim wypadku w literaturze, czyli trzeba dużo czytać, żeby wiedzieć, jakie tematy, jakie utwory chciałoby się pokazać, że już wersji scenicznej i kiedyś był taki okres jako reżyser robi bardzo dużo pracy bardzo duże prozy i to różnej wszelakiej przerabiam ją na przedstawienie bardzo wiele przedstawień robił nie w szkołach teatralnych jako dyplomy aktorskie i ktoś kiedyś zwrócił uwagę, że słuchaj ty dobrze piszesz, a takim moim szczytowym osiągnięciem, jaka dyktatora była była adaptacja transatlantyk com Witolda Gombrowicza, który ma genialny język po prostu uwielbia mogą w każdej chwili otworzyć przy tak wszystko co napisał każde mogą tworzyć obłędnie autor i zacząć z tego stronnicy czytać, bo to jest gliniane autor i robiła dotacje trasa muzykę i trzeba było kiedyś trzeba było, żeby mieć pozwolenie to trzeba by to wersje przekazać dla pani Rity Gombrowicz, który miała za zaakceptować adaptacji, bo to jest utwór to jest proza trzeba przejść go wymiar utworu teatralnego wysłał do adaptacji do pani Rity Gombrowicz to był chyba 80 pierwszy i w tej adaptacji w związku z tym, że chciałam wysyła wyszłam adaptację wybitnego autor chciał, żeby sama adaptacja miał takich literackich charakter i podrobił z tych Gombrowicza, czyli nie tylko te fragmenty, które były jego prozy stres dlatego były to jest normalne to jest on, ale wszystkim nie didaskalia w trend wstępy i t d. pisałam niby będą z Gombrowiczem, iż te to strasznie spodobało no i od tego momentu wiele osób, mówi że zaczął pisać, więc tak tęsknoty miałam to był pierwszy bardzo ważny powód, a drugich bardzo ważny powód, że zawód reżyser to zawód w ogóle zawód związany z teatrem filmem to zawód zespołowy, czyli aktorzy najczęściej grają zespoły reżyserzy najczęściej pracują z aktorami kompozytorami i t d . tak dalej to jest zawód, który właściwie cały czas uzależnia od siebie od stanu ducha talentów innych, a pisanie jak się okazało to jest taka rozkoszna podróż z sobą samym jest ograniczone tylko własną wyobraźnią talentem jeśli takowe się posiada napiszesz, więc dla mnie to była taka terapie przygody niesamowite uczymy się pisać co innego pisanki scenariusz, ale co to zupełnie co innego, bo jak pisać scenariusz to filmowy np. teatralny to wierzy później masz aktorów kamery sceny dekoracje muzykę i to wszystko co, czego nie dopisały to co się pojawia, a w wypadku prozy musi ten film napisy na kartkach papieru to jest wspaniała rzecz chyba żaden literat nie miał tak komfortowej sytuacji jak pan, czyli myśl tej stronie promocyjnej książki, bo tylu znakomitych aktorów przystąpiło do do tego, że właściwie trudno sięgnąć gdzieś w pamięci znaleźć inną taką pozycję literacką, która czekałaby takiej promocji ze strony takich znakomitości to nie nie był mój pomysł nigdy bym nie pozwolił sobie zaprzątać uwagi moich kochanych kolegów promocję książki, ale ktoś z promocji na to wpadli koledzy widzieli oczywiście Janusz Chabior Michał Żebrowski Bartłomiej Topa tak notami to one Popławska Agnieszka Grochowska Szymon Bobrowski im przyprawić kogoś nie wymieniłem powiedział pan bardzo istotną sprawę o tym jak teatr staje się grą zespołową szukał, poszukując analogii odniosę się do do sportu a, ale w grze zespołowej biorą udział ludzie, którzy mają, zwłaszcza artyści bardzo szerokie ego teraz jak pan, nadzorując tę pracę będąc ich inspiratorem potrafi to go pochować albo dziś nakłania pan tych artystów, którzy bardzo często chcieliby być na pierwszej linii frontu, by czasami się z tym pierwsze dni wycofali opowieści oczywiście starać pracować z ludźmi, którzy mają talent, bo co to jest talent talent to jest świadomość dla mnie talent to świadomość po co ja to co się Robbie i jakie środki są potrzebne, żeby to coś osiągnąć, żeby to zrobić między ludzi z talentem ego musi to ogólnie nie wierzy w ludzi, którzy nie mają poczucia własnej wartości natomiast ludzie z talentem rozumie że, żeby ich wartość była, tym bardziej zaznaczono uwypuklona to tym bardziej muszą współpracować ludzie talent to rozumieją błyskawicznie najbardziej bolesne zderzenie to są ludźmi, którzy tego talentu nie mają i z tego powodu mają kompleksy i wtedy zaczyna się gehenna, bo każdy sytuację, w której z nimi się znajdują oni muszą udowodnić, że czegoś są warci to jest trudna sprawa nigdy nie miałem pracował z najwybitniejszym aktorem dwudziestego wieku to mówię z odpowiedzialnością się zmienił się zadłużą niskim pracowaliśmy nad królem lirę grał on rolę tytułową genialnie żadnych problemów także ego jest bardzo zdrowym elementem w charakterze każdego twórcy, ale każdy mądry twórca wie, że on jest potrzeba tylko po to, żeby odważyć się w ogóle cokolwiek robić, a podobno już jest nieważne, tworząc Tatr szóste piętro jaki, jaką miał pan jego wizję ja przed tym byłem przez 12 lat w Poznaniu dyrektorem teatru nowego w latach 190090  0002012, czyli najgorsze lata w teatrze polskim początek każe pytać, dlaczego dlatego, że było to przemiana ustrojowa obyczajowe i właściwie teatry też musiały na nowo wypracować formułę dla kogo są to co istnieje tak daleko np. już ten język polityczny zup zupy język prawdy, kiedy droga do widowni, mówi że czerwoni są AB i wiecie, o co chodzi i właśnie widzowie przychodzili, żeby służyć przede wszystkim że, że komunizm są do niczego ta formuła wyczerpała, więc ja wtedy musiałam sformułować no po co po co ludziom teatr jest przekonany, że teatr jest potrzebny dlatego istnieje ponad 2000 lat już wszystkim to jest miejsce dzieli coraz bezinteresownie przychodzą widzowie i wychodzą aktorzy i trudno powierzono aktu, które są intensywnie, bo zarabiają, ale może zarobić widzi więcej inaczej tak dalej nie to jest taka wspólnota, które ludzi wymieniają się emocjami myślami i najczęściej ta wspólnota jeśli aktorzy są na poziomie teatr to Widzew zawsze na poziomie i tę wspólnotę bardzo pozytywny przepły w energii, więc w momencie, kiedy potem przez kilka lat nie chciała być żadnym dyrektorem to był bardzo ciężki obowiązek ten ciężki kawałek chleba jest odpowiedzialny przed łódzkim przed zespołem przed widzami i przed społeczeństwem i to wcale nie uderzy w jakiś takie wysokie tony po prostu teatr kosztuje wszystko kosztuje aż pół biedy, kiedy szef teatru angażuje się w kwestie artystyczne nie musi wypełniać proceduralnej papierkowej roboty zabierać fundusz jak ja w to i szczerze był dobry lider teatralnej musi wiedzieć o wszystkim musi potrafić wszystko musi się wszystkim zajmować musi potrafić, bo to jest powtarzam bardzo duża odpowiedzialność w kraju, w którym są takie braki do tej pory zresztą, więc ci, którzy rządzą teatrami publicznymi tak to nazwać miejskimi czy Marszałkowskim czy wojewódzkimi mają bardzo duża odpowiedzialność, żeby po prostu pieniądze nie zmarnować z Michałem Żebrowskim wymyśliliśmy prosty pomysł, że chcemy tak chcemy, żeby do nas przychodzili, żeby tu miejsce, w którym ludzie będą razem chcemy rozwoju widzą także go nie nudzić tego widzę, żeby on miał świadomość, że warto było przyjść i warto było zobaczyć przedstawienie, bo czegoś takiego gdzieś dzieli te nie zobaczy się, ale po dzisiejsze Michała, że powinniśmy całkowicie wziąć odpowiedzialność za to co robimy na siebie i otworzyć teatr prywatny o nic poza tym w niczym innym nie różni robimy ten sam repertuar proszę porównać nasz teatr z każdym innym prawem publicznym u nas grają ci sami aktorzy mamy tzw. repertuar, czyli widz jak wchodzi na naszą stronę to, więc będziemy grali za 5 miesięcy 6 miesięcy mamy ponad 12 tytułów on niczym innym się różnie jeśli chodzi o artystyczną stronę poza 1 my z Michałem Żebrowskim odpowiadamy za wszystko własnymi pieniędzmi od nikogo niczego nie bierzemy mam żadnych dotacji to daje poczucie większej niezależności to daje poczucie uczciwości przede wszystkim niezależność oczywiście, bo jak jest władza dla nas w obojętnie od strony finansowej, bo my od nich nie jesteśmy zależni natomiast najważniejszy poczucie to jest poczucie uczciwości artystycznej ludzkiej my nikomu niczym nikomu niczego nie zbieramy my staramy się dawać czas na bardzo się udaje czasem mniej jak to w teatrze, ale nasze przesłanki są szczere i taki jasny chcemy, żeby widzowie mieli powód do nas przyjść nie czy to jest niemal one albo na półkę, bo na razie przychodzą to wypracowane credo teatru, a to w jaki sposób lat chce się komunikować z widzami powinno pańskim zdaniem dziś wybrzmieć w samym początku i tej reguły tak dyrekcja i aktorzy powinni się trzymać czy też teatr w swojej formule powinien ewoluować powinien się zmieniać w zależności od tego jak zmieniają się widzowie w zależności od tego zmienia się rzeczywistą pan, więc poziom każde przedstawienie tego samego tytułu zmieni się co wieczór podczas granie, bo to nie żadne metafizyka to nie żadne rozsiewanie takiej cegiełki widownie tworzy przedstawienie dzisiaj i w dobrym teatrze profesjonalnym teatrze tym Kontek ten przepły w energii między ceną, a widownią jest co wieczór to nie jest także przyczynić nie zmienia zmienia, bo w nim oddycha przecież aktorzy to są żywi ludzie oni oddychają, żeby wejść na scenę, żeby coś powiedzieć zrobić pokazać trzeba wziąć oddech oni za każdym razem biorą oddech tymi płucami, które są dziś to jest dzisiejszy powietrze niestety się zmieni i nie dlatego jestem spokojny los teatru, bo pomimo wszystkich tych młodych tych idiotyzmów, których pełno jest w bardzo wielu twórców uważają, że teatr zacznie się od niego właśnie dziś tego, czego przedstawienie przed tym wszystko co było jest do niczego nie to bardzo śmieszy teatr był jest i będzie, bo to jest moment do wymiany mocy Eugeniusz Korin z moim państwa gościem cudownych latach w niedzielnym magazynie Radia TOK FM zapraszam państwa oraz informacje po informacjach wracamy ciąg dalszy naszej rozmowy cudowne lata w niedzielnym magazynie Radia TOK FM Przemysław Iwańczyk przy mikrofonie kłaniam się pan Eugeniusz Korin jest z nami dzień dobry dzień dobry na to popłynęliśmy sobie definiując teatr nie na nowo tylko chcące też pokazać słuchaczom jak wszystko płynie jak zmienia się to godziny na godzinę w teatrze muszę panu powiedzieć, że spotykał się opiniami widzów, którzy do teatru chodzą dość regularnie, które ten moment nie zaskakują ta jest po to, by nawiązać dialog na linii aktor aktor widz, by współtworzyć, więc spektakl, który będzie jedynym w swoim rodzaju wreszcie wyciągać wnioski z tego co się zobaczy na scenie, ale też wciąż wielu widzów chodzi tylko i aż po to, być może nie wychodzić status głębokimi myślami, ale po to, by podziwiać kunszt aktora aktora, który musi zapamiętać tekst aktora, który musi odegrać swoją rolę, który niezależnie od nakładu i przygotowań i też dyspozycji zawsze musi być w formie spotkał się z takim widzę z takim taką kategorią widz, który niezależnie od tego co aktor zagrał zawsze będzie podziwiał artysta przed łódzkim Widzewie chodzą dla aktorów i naprawdę nie ma nic nadzwyczajnego nie między bajki trzeba włożyć tłumaczy, dlaczego między bajki włożyć chodzić na rysy na reżysera inscenizację na tekst, owszem, ale to promil tak oczywiście gdzieś powiedzmy do 15 % widzów, którzy mogli chodzą do teatru być może właśnie wśród tych 15 % tak są ci, którzy pamiętają nazwiska nie mieli reżyserów pamiętają nie mylił nazwiska autorów pamiętają inni mylą nazwiska to jest naprawdę bardzo trudne podejrzewam kompozytorów g i t d. widz przychodzi na aktor, dlaczego dlatego, że to jest istotą teatru wymiany energii nie wymienia się energii z reżyserem autorem tylko z aktorem, który oczywiście jest wyreżyserowane aktor bez reżysera to jest biedny istota autor bez mądrego tekstu to jest podwójnie biednej istoty, czyli musi być powód, żeby tę w energię w sobie wzbudzić, ale w momencie, kiedy jest mądry tekst jest mądry reżyser, który może pracuje z aktorami to w aktorach powstaje energii po to, przychodzą widzowie oni odbierają od aktora energii czy, a drzwi z tego zdaje sprawy i podejrzeń, że nie z tego większy niż ze sprawą i po co po co ma widz przychodzić do teatru, że po tym, zajmować analizą tego co recenzenci biedni, które współczuje krytycy tak, by nie jest przychodzi po to, żeby zobaczyć wyjść powiedzieć było fajnie, ale potem było fajnie bądź nie fajnie, ale potem było fajnie kryje się właśnie to, o czym mówię wymiany energii natowskim ma wymienić energię z reżyserem nieobecnym z aktorem dlatego chodzą oni marginalizowania tego im się uderzenie idą zobaczyć fajną twarz znajomą twarz, którą widzieli w telewizji kinie być może tak jest, ale tak naprawdę w rezultacie przyjście jeśli aktor i teatr robi swoje swoje to widz wychodzi naładowany energią to coś niesamowitego i aktor wychodzi ze sceny schodzi naładowane energią nagminne są sytuacje to sam bym był kiedyś aktorem sam w czymś takim brałam udział wychodzisz wchodzić na scenę chory po prostu myślę, że będzie go na 399 masz garbu, który tak zwalone w ogóle charczy wychodzisz i ten ładunek kilkuset osób wynosi od tego jaka jest widownię energetyczny ładunek jest taki, że aktor w zdrowie to naprawdę to jest dzieje się nagminnie, czyli ludzie tak naprawdę aktorzy lido i widzowie w teatrze są po to, po energię czy zdają sobie sprawę z tego czy nie teraz właśnie pisze takie też taki podręczny to być nazywa krótka instrukcja obsługi aktora potrzebne dla pedagogów i reżyserów, którzy jeszcze tak krótka instrukcja taki podręcznik co z tym, którym trzeba robić i tematy Energi PiS bardzo duża wróćmy do pańskich początków startem korzystał w ogóle się znalazł w Polsce no banalne historie świętej pamięci genialny aktor Tadeusz Łomnicki kiedyś był rektorem to były lata 70 dyrektorem szkoły teatralnej w Warszawie i wymyślił, że będzie taka wymiana kulturalna między studentami ostatnich lat raz pojadą na wschód, czyli do Rosji drugi raz pojadą na zachód gdzieś tam do Anglii Niemiec Francji i t d. ja akurat rocznik, na którym była moja przyszła żona przyjechał do nas do ówczesnego Leningradu myślę, że poznali 2 lata byliśmy takim narzeczeństwa potem pobraliśmy się mną ja bym kiedyś, w którym i miał niedokończone studia reżyserskie no i zastanawialiśmy się, gdzie nam będzie mądrzej lepiej się żyło i wybraliśmy Polskę przyjechał do Polski bardzo szybko dokończyć studia reżyserskie został temat początki, bo mając taki bagaż doświadczeń z polskim teatrem, ale też w rozmiarze utrzymuje pan kontakty z Rosją tak wzrost małe małe, bo już mam tam rodziny, a śledzi pan co dzieje się na tamtejszych scenach nie ma co miałam przerwę, bo dużo robi z tym czy kim zajętym, tym bardziej że taka najbliższą rodziną mieszka bardzo bardzo daleko zupełnie kierunku, czyli w Los Angeles, więc miałam taką długą przerwą prawie kilkudziesięciu lat natomiast od 2 lat odnowił takie kontakty z moją ukochaną koleżankę, z którą chodziłam kiedyś ponad prawie 20 lat temu i właśnie pojechałem rok temu po wielu powtarza się po 20 latach nieobecności czy met dłużej i bym tak, by w Petersburgu w kilku teatrach jest niedobrze muszę powiedzieć się zmieniła niedobrze z jakiego powodu bardzo interesuje mnie na ile czynnikiem determinującym jak wygląda teatr są uwarunkowania społeczne uwarunkowania gospodarcze Toma czy to ma wpływ już nie chodzi o samą rolę szefa teatru, który musi nim kierowałem, choć miała osobliwy dobór repertuaru, czego oczekują widzowie i świadomości no teatr jest nowe nie byłem badany powtórzę za Szekspirem jesteśmy zwierciadłem społeczeństwa klimat nawet nie warunki finansowe, bo można na pustej podłodze robi wspaniałe przedstawienie, więc nie chodzi o warunki finansowe chodzi o klimat im wydaje mi się, że klimat w Rosji, by tam bardzo krótko oraz tydzień drugi raz ty znowu tydzień, ale z tym stamtąd, więc chyba mam prawo o tym, mówić o klimat nie jest odpowiednie tak bym powiedział, czyli czuję taki bardzo duże parcie na to, żeby być jak wszyscy z 1 strony, a z drugiej strony jest taki brak rozliczenia się z tym kimś było to bardzo ważne nazwać powiedzieć ocenić wymierzy sprawiedliwość z tego wszystkiego kim się było z tym Rosja ma straszny problem, a poza tym przepracować, do którego momentu to taka retrospektywa z refleksją powinna nastąpić za granicę, bo można rozliczać się, wędrując Stali się pan chyba to niemal dekada to nie jest granic do niej tak rozliczymy ostatni swoje 100 lat rzeczywiście czy wypadku oraz być może to jest troszeczkę proszę, dlaczego dlatego że kraj przeżył długi okres nie mówienie prawdziwym głosem, czyli dla mnie ten moment rozliczenie to jest ten okres, kiedy kraj nie mógł wyrażać swoje myśli słuch nie mógł mówić naprawdę to, o czym myśli, więc powiedzmy PS ostatnio 80 lat dziś tak, ale mogą się pochwalić bardzo proszę wszyscy, którzy w Polsce większy w każdym razie bardzo ma duże kompleksy wobec szkoły rosyjskiej aktorski nie Rosjanie wrócą po urodzeniu aktorzy, gdzie mam tam Otóż ta właśnie koleżanka moje po wspaniała wybitna aktorka rosyjska pracujący w 1 z najlepszych, a może najlepszym pracy obecnie w Petersburgu przyjechała na tydzień do Warszawy były na nie zwyciężony to jest przedstawienie, które gram od kilku sezonów Agnieszka Grochowska, ale Popławska Szymon Bobrowski Bartek Topa angielski tekst nie BC i po przedstawieniu zapłakana przyszło do moich aktorów sam prosił wtedy przyjść i powiedział patrząc im oczy my tak nie potrafimy i w tym momencie, o czym aktorów też zrobiły wielka jest największy komplement, jaki może dostać ktoś na pańskim stanowisku ja nie, ale aktorzy no ja myślę że ocena profesjonalisty jeszcze ty wiesz, że to jest duży rangi artystę no i przyjemne roślin np. na licencji nie zwracam uwagę prawie żadnej, dlatego że ograniczy te, dlatego że papież nie znam ludzi w większości nie co osobom reprezentuje, owszem, jak ktoś przychodzi czy te zwraca uwagę najbardziej interesują rzeczy krytyczny to zawsze daje domyślenia, ale jeśli mówi ktoś komu ufam kogo znam i wiem co potrafi i on to akceptuje to coś co zrobił no wtedy tak to duży jest wart chciałbym zadać pytanie, które wyda się panu pewnie bardzo pretensjonalne, którą stronę ten świat zmierza trzeba by sztuka wyższa nie nie stanie się niszą w dobie rozwoju technologiczną cywilizacyjnego, w którym do treści są błahe szybko dostępne i one tak naprawdę zajmują dużo czasu rywalce ja ja uważam wszystkim i zawsze się tak troszkę się zżyma na określenie sztuka wyższe to jest naprawdę sztuka jest dobra, czyli tak, który ma interesujących ludzi treści i form odpowiednio do tych treści albo jest albo zła, więc niedzieli bym nie dzieliłby sztukę na dobrą, bo jest wysoki na złą, bo jest niska, owszem, ale nie kategorią nawet sztuka wyższa nie jest sztuką popularną nieprawdę i głoszenie nieprawdy jeśli my artyści jesteśmy na poziomie co zrobić na poziomie jeśli my wiemy, dlaczego robimy piszemy malujemy kręcimy jeśli mówimy, dlaczego dla kogo no to co znaczy, że jesteśmy luźno to jest w ogóle jest oksymoron przecież sztuka bez odbiorcy czegoś takiego nie ma przecież prawdę więc, owszem, śmieci strasznie dużo, bo wszystko widzę jak widzeniem Gian hut i łatwiejszy papież jest tańszy jest tego pełną prawie nie trzeba się stary, żeby zjeść, bo dziś na każdym rogu ulicy nie to jest, a wyciek lubi sobie ułatwić, ale jakoś nie, dlaczego może, dlatego że mamy już swoje lata ja wierzę, że jeśli artyści są na poziomie i unika tego wynika to rozwój tych artystów obojętnie czy to jest piosenka czy to jest utwór symfoniczny, bo n p . no prosty przykład na np. prosty przykład Maria Peszek czy wysoką sztukę to popularna sztuka sztuka ambitna powiedział coś ambitne po prostu potrafi wie do kogo i wie, o czym turystykę tylko tylko tyle pan co i pan, jakie dzieli sztukę dla pieniędzy swoich pieniędzy może być dla sławy dla tak dla dla chwały czy, bo mam coś do powiedzenie to jest wszystko jest dla pieniędzy, czyli dla wszystkiego innego niż, bo mam coś do powiedzenie to będzie tanie i będzie marny jeśli po coś to no przepraszam Forrest Gump powieść i czy to jest ambitny i basowy czy to jest po prostu świetne i za każdym razem pan włączy pan ma guzy młodszych i paszy śmie pan mówi cholera to jest kawał życie to metafora genialnie zrobiony od biurka poczynając na kilku kończyn jeśli artysta powtarzam robi to co do niego należy to widz się odbiorcy się znać moim państwa gościem cudownych latach niedzielny magazyn Radia TOK FM był pan Eugeniusz Korin dziękuję panu bardzo przed podziękowania chciałbym zaprosić gorące Widzew i naprawdę wiem, że warto do nas przyjść samotny zachód Magdą macha Czech, który otrzymał 4 Oscary ten autor reżyser, a gra wspaniałą obsadę Magdy Cerber Grzegorz Daukszewicz Michał Czernecki Eryk Lubos samotny zachód naprawdę warto przyjść będziecie państwo w tym przedstawieniu wstrząśnięci dziękuję bardzo przekazuje informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: CUDOWNE LATA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 40% rabatu w jesiennej promocji. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA