REKLAMA

Pożyczone fortepiany i wygrana jako dowód przyjaźni polsko-radzieckiej

OFF Czarek
Data emisji:
2019-09-24 10:00
Audycja:
Prowadzący:
W studio:
Czas trwania:
34:46 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Cezary łasiczka program off czarek dzień dobry dla państwa bardzo serdecznie zapraszam na dzisiejsze spotkanie ze studia gości dr Ada Arendt kulturoznawczyni i historyczka kultury asystentka w zakładzie historii kultury w Instytucie kultury polskiej Uniwersytetu Warszawskiego dzień dobry pani doktor dzień dobry przynoszą ostatnie rozmowy wspomniała pani książkę kolejną, nad którą pani pracuje nie ta książka ukaże się w przyszłym roku, a na dzień 2020 pewnie nie, dlatego Rozwiń » że jest gotowa, bo wydaje się, że gotowa, ale dlatego, że przyszły rok to będzie rok konkursu Chopinowskiego, czyli Międzynarodowego konkursu Pianistycznego imienia Fryderyka Chopina no oczywiście będzie to dobry moment, aby wydać książkę, która traktuje o kulturowej historii tego konkursu pani dr Ada Arendt była na tyle miła, że pozwoliła mi zerknąć zajrzeć na strony tej gigantycznej, bo to prawie 500 stron właśnie historia coś nowego konkursu kulturowa trochę też Chopinowskiego i po prostu zagubiły się w lekturze tej książki czyta się to fantastycznie, bo pewnie pani doktor więcej opowie o tej książce, ale nie jest taka sucha relacja, że ten zwycięży ten startował to jest zupełnie inne spojrzenie pewnie moglibyśmy zrobić serię audycji o konkursie Chopinowskim i poszczególnych edycjach, ale ja bym chciał skoncentrować się na tych rozdziałach, które o, których pani pisała i to był piąty konkurs 0405. 0607. nie wiem czy starczy czasu, ale to są bardzo ciekawe konkursy, bo coś zmieniło czwarty konkurs Chopinowski to jest wrzesień 1949 roku, więc wracamy, gdyby do tej tradycji poprzedni konkurs Chopinowski to jest rok 16003007 . także po 12 latach na konkurs Chopinowski powraca i rząd już właśnie zawierające wejść, więc do pani głos proszę mówić czają się zamienia posłów to i tak na początek pewnie powinnam powiedzieć, że książka powstaje czy powstała, bo rzeczywiście jest już na ukończeniu w ramach grantu, który realizowaliśmy w Instytucie kultury polskiej zdobył Grant, który trwał przez 3 lata teraz dobiega końca powoli, że 3 lata analizowaliśmy bardzo różne źródła dotyczące historii konkursu to znaczy przede wszystkim prasę zrobiliśmy ogromną kwerendę prasową, ale też szukaliśmy informacji w archiwach archiwum telewizji polskiej Radia w archiwum akt nowych i oczywiście w archiwum Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, które nas wspierał w tych badaniach i rzeczywiście te moje 4 konkursy, o których pisałam, czyli odbywające się w latach 194965 i one są bardzo różne każdy ma swoją specyfikę swoje zabarwienie każdy inaczej funkcjonuje w rzeczywistości społecznej kulturowej medialnej też dlatego, że to jest czas takich bardzo dynamicznych przemian przecież medialnych, więc każdy jest relacjonowany na inny sposób, chociaż też są takie pewne light motywy, które zaczynają być widoczne, kiedy przyglądamy historii konkursu to można pomyśleć, że istnieje też coś takiego, jaki taki przymus powtarzania pewnych motywów tematów w myśleniu o konkursie mówieniu o nim ten oczywiście warto też powiedzieć, że miejsce, w którym dzisiaj kojarzymy konkursy chopinowskie było zniszczone także nie była to Filharmonia narodowa ta dopiero i to też ciekawy wątek tak to ta dopiero dołączy do konkursu Chopinowskiego przy kolejnych edycjach i stanie się też pewną kością niezgody pewną kartą przetargową no bo styl architektoniczny jest symbolem pewnej epoki pewnego systemu politycznego kulturowego politycznego słusznie minionego mówi nowa władza, więc należy się do tego stylu architektonicznego też w jaki sposób ustosunkować, ale skoro mówimy o przeszłości o tym jak komunistyczna władza komentowała czy też adoptowała, toteż warto dziś o oszukanie zmieniającym się tak, bo ten Chopin powojenny jest punkt widzenia propagandy komunistycznej pan, żeby dostosowany przy sposobie one adoptowane tak, a nawet jak napisał muzykolog Sławomir Wieczorek polakierowane na czerwono naj to rzeczywiście bardzo widać jak też stawiam na konta w moim rozdziale dotyczącym tego akurat konkursu, że te dokonuje się coś w rodzaju przechwycenia Chopina czy wręcz wynalezienia tej tradycji chopinowskiej nowa także chodzi o to, żeby odczarować Chopina jako no Francuza oczywiście jako kompozytora burżuazyjnego mieszczańskiego i przesunąć akcent na ludowość jego muzyki i to jest też ten to jest ta edycja konkursu, kiedy ta ludowość jest tak bardzo mocno ustanawiana, a potem kolejnych latach bardzo wykorzystywana, bo następuje takie sprzężenie Chopina w ogóle cepelią nawet potem przez wszystkie kolejne lata na parterze Filharmonii narodowej w swoje stoi kiosk Cepelii i bardzo ta ludowość Chopina, a chwilami wręcz powiedziałabym miejskości jest no bardzo mocno akcentowana to jest w ogóle także oczywiście po wojnie nowa władza ustanawia cały nowy kanon kulturowe i w tym kanonie kulturowym muzyka Chopina zajmuje równoważne miejsce pieśnią żołnierską przyjeżdżają do Warsza uczestnicy konkursu no pewnie chcieliby poćwiczyć na fortepianach, ale nie ma jak łatwo nie ma fortepianów no w ogóle to jest także trochę niczego nie ma w tej nowej Warszawie tak wtedy określa natomiast to czasami, kiedy patrzy na zdjęcia z czterdziestego dziewiątego roku to natomiast wygląda jak makieta jak plan filmowy wszystko jest nowe no rzeczywiście organizatorzy pierwszego powojennego konkursu ogromnie się natrudził, żeby sprowadzić fortepiany do miasta do ćwiczeń tych ofert to to zresztą są perypetie nieustające potem przez kolejne lata brak instrumentów w, więc wypożycza się instrumenty od mieszkańców Warszawy szuka się mieszkań położonych niedaleko hotelu Polonia, gdzie mieszkają uczestnicy konkursu te fortepiany bywają bardzo różnym stanie, więc z 1 strony finansuje renowację instrumentów, ale bywa także niektórzy uczestnicy dostają instrumenty historyczne to znaczy takie wraca stare brzmiące zupełnie nowej rady starej chaty, tak więc to są też kontrowersje, kto dostał jakiś fortel, więc ćwiczeń na ile godzin jak w jak daleko położonym mieszkaniu uczestnicy są w hotelu Polonia, ale członkowie żyli mieszkań w Bristolu tak, żeby się rozumiem nie mieszali to też mam nadziej, że porozmawiam o tym, po informacjach, ale zupełnie inaczej wygląda ocena praca żyli mamy bardzo te przestrzenie rozdzielone i symbolicznie i fizycznie no tak to jest ten konkurs słynny zażalił zwiąże słuchany zza żaluzji taka specjalna konstrukcja powstała, która miała zasłaniać loże żyli uczestnicy występowali pod nazwiskami tylko mieli numery i też, że wysłuchało właśnie za tym żaluzji, po czym jak rozumie punkty były obliczane, ale jeżeli punkty przyznawał profesor danego uczestnika to punkt został wyrzucony tak tak pozostało do dziś staje się, ale rzeczywiście widać pewną taką obsesję wręcz tajności w tym konkursie pierwszym powojennym nie ujawnia się punktacji tylko listę rankingową w ogóle zdaje się, że jest tak wtedy było tak w tym konkursie, że pianista, który miał grać następnego dnia dowiadywał się o tym, dopiero wieczorem dnia powszedniego był przewożony do Filharmonii, gdzie tak przynajmniej głoszą relacje prasowe były zamykane na klucz w pokoju, w którym mógł ćwiczyć i dopiero w ostatniej chwili wypuszczane czy władza komunistyczna widziała, kto będzie zwycięzcą tego konkursu zdaniu ten konkurs rozpoczął o tym, porozmawiamy po informacjach Radia TOK FM informacje już za kilka minut o godzinie dziesiątej 20 dr Ada Arendt kulturoznawczyni historyczka kultury asystentka w zakładzie historii kultury w Instytucie kultury polskiej Uniwersytetu Warszawskiego z państwa ma gościa chciane dr Ada Arendt kulturoznawczyni historyczka kultury asystentka w zakładzie historii kultury w Instytucie kultury polskiej Uniwersytetu Warszawskiego z państwa mają gościem raz 233 × słowo kultura się powtórzyło to musi być bardzo kulturalna edycja wracamy do otwartego konkursu Chopinowskiego rozmawiamy o książce, w której dr Arendt ma spory swój udział ta książka ukaże się w przyszłym roku Szanowni państwo jest orzeczenie nie szukać nawet też trochę celowo nie podaje tytułu, bo ten tytuł może się pewnie zmienić, więc każe będzie to bardzo fascynującej taka dogłębna historia tych konkursów czy najwyższe władze partyjne państwowe jeszcze przed rozpoczęciem konkursu albo na początku tego konkursu widziały, kto zostanie laureatem tak to był konkurs po prostu z góry ustawione jest na to dowód w Moskwie w Moskwie, jakim się archiwum centralnej instytucji, która wtedy trzymała pieczę nad całą kulturą nad wszystkimi przedsięwzięciami kulturalnymi w Rosji zachowała się taka notatka przesłana przez ambasadora Rosji w Warszawie, w której on pisze do centrali, że po spotkaniu z ministrem kultury Włodzimierzem Sikorskim pisze, że z góry wiadomo, kto wygra konkurs będzie to pierwsze miejsce ex aequo dla Polki Rosjanki Bella Dawidowicz Halina Czerny-Stefańska zgadza się zresztą październik 1949 roku był miesiącem przyjaźni polsko-radzieckiej myślę, że w wyniku tego konkursu można myśleć jako takim prezencie właśnie na ten miesiąc trwania chciał być takim prezentem, chociaż zauważyłam, że relacjach prasowych często pisze się o reprezentantach radzieckich i polskich trochę jako 1 drużynie w tamtym czasie to się trochę zaciera oczywiście właśnie w dyskursie prasowym w trybunie ludu np. prawda co pisze o tym, jako o wspólnym sukcesie dyplomatycznym pewnie tak dyplomatycznym no to jest najbardziej polityczne konkurs rzeczywiście ten czwarty konkurs pierwsze powojenne czy to jest konkurs, który rozgrzewał warszawiaków albo Polaków to był konkurs tym jak cytowano to jest coś co właśnie przeszło bez Echa jeśli chodzi o pracujące masy wsi miast czwarty konkurs przeszedł bez Echa rzeczywiście z różnych powodów 1 z nich jest to, że po prostu było bardzo mało rady odbiorców w tamtym czasie to dopiero akcja Radiofonii Zacisze rozkręcała, ale też myślę, że dlatego, że tak bardzo musiano wtedy społeczeństwo tego Chopina i ten rok Chopinowski w 1949 rok to jest też okrągła rocznica okrągła rocznica śmierci Chopina i to nazywano całe przedsięwzięcie całe obchody tego roku akcją chopinowską i w ogóle bardzo dużo takiego partyzanckiego bojowego języka w w tej akcji chopinowskiej, więc myślę że, toteż było jako zniechęcające dla odbiorców, ale też po prostu nie było jak i na czym słuchać tego konkursu także ten konkurs jest takim dość elitarnym odbywa się w sali teatru Roma i kto tam dotarł, kto dostał bilety z rozdzielnika ten przysłuchiwał się tym rozgrywkom kolejny konkurs pewnie może powiedzieć, że powinien odbyć się za lat 51954 roku, ale nie odbywa się rok później wszystko, dlatego że sala nowa sala, czyli sala Filharmonii narodowej nie jest jeszcze gotowa tutaj wracamy do tego wątku, który kilka słów wspomniał na początku, że ta architektura przedwojenna jest architekturą burżuazyjną jest architekturą starego systemu słusznie minionego, który odszedł niepamięć, więc nie można zezwolić na to, aby nowa Filharmonia narodowa nowa stara Filharmonia narodowa miała szatę burżuazyjną tak te perypetie związane z budową Filharmonii to jest bardzo ciekawa historia, ale co ciekawe samo słowo burżuazyjne wcale nie pada w tej dyskusji na temat Filharmonii natomiast próbuje się używać różnych eufemizmów np. ozdób kary stworzą elewacji każdy wie, o co chodzi, a więc nowy gmach niema być przeładowane ozdobnikami ma być monumentalne w środku właśnie trochę ludowe co ciekawe Niemcy pożyczkę spartaczyli robotę, bo niedobrze nie do końca zniszczyli ten budynek Filharmonii czy trochę zniszczyli także jest nie do użycia, ale nie na tyle, żeby go odbudować od początku Andy nie do użycia jako sala koncertowa, ale stały trzymał się dobrze część elewacji, a tam były sklepiki jakieś zakłady rzemieślnicze nawet część elewacji odmalowana i to była długa dyskusja wszystkich lat czy odbudować czy rozebrać ten budynek i dosłownie w ostatniej chwili, kiedy on miał stać się zabytkiem pięćdziesiątym czwartym roku wtedy opracujemy miasto projekt warszawskiej opracował nową koncepcję tego budynku przy czym ta koncepcja też bardzo ewoluowała to archiwum akt nowych zachowały się stenogramy z różnych posiedzenie tego miasto projektu niekończących się dyskusji np. tam padały takie pomysły, żeby zmobilizować robotników, którzy pracowali na budowie, żeby wciągnąć fortepian rusztowania i zrobić dla nich chopinowską masówkę, żeby szybciej budowali tę filharmonię, ale problem przede wszystkim polega też na braku materiałów, ponieważ tuż obok budowało się w tym samym czasie pałac kultury nauki, które podbierał bardzo skutecznie in różne materiały przede wszystkim kamienie marmurze do tego Filharmonia narodowa wygląda tak jak wygląda taką akustykę, jaką ma z tą krytyką to trudno powiedzieć, ponieważ tam w interesie bardzo duże wysiłki złożono w we współpracy z Politechniką warszawską, żeby akustyka była dobra, ale podobno zdecydowała nieszczelna stolarka drzwiowa o tym, że akustyka była nie do końca taka jak trzeba no dobrze no i czyli mamy ten drugi powojenny konkurs, który już odbywał się w gmachu Filharmonii narodowej odbudowanym w pocie czoła i w pośpiechu ani też z powodu przesunięcia się prac zostaje konkurs opóźniony o rok 1955 roku odbyła się w marcu i oczywiście lekarzem dlatego też dobudowana pewna ideologii, dlaczego później i nie do końca to jest także trochę postanowiono po prostu nie tłumaczyć się z tego, dlaczego konkursie opóźnił połączono go, że festiwal muzyki polskiej, a przede wszystkim podkreślano bardzo skupiona na tym nowym gmachu na tym, jaki jest rozświetlony świetlisty, ponieważ wtedy w Warszawie w ogóle był jeszcze wciąż problemy z dostawami prądu i to bardzo ciekawie widać w tych relacjach prasowych, że to jak bardzo ten budynek jest doświetlony, że to fascynuje wszyscy piszą wyłącznie kandelabr żyrandolach o tym ile tam światłach i to jest bardzo ciekawe jak przy okazji tego jak konkurs jest relacjonowany jak opisywane jak mimochodem widać różne inne aspekty po prostu życia w Warszawie w tamtym czasie bilety tanie do Filharmonii, bo po 1030 ówczesnych złotych czy na dzisiejsze pieniądze 619, ale były trudne do zdobycia były trudne do zdobycia duża pula biletów zawsze była rozdawana szkołom podobno też były wiele bilety fałszywe na rynku sfałszowane oczywiście kwitł czarny rynek wokół fałszowanych nawet pamiątki chopinowskie na znaczki konkursowe także zdaje, że konkurs już pięćdziesiątym piątym roku budziły dużo duże zainteresowanie już taką osobą, która oprócz Chopina była ważna na tym piątym konkursie był Witold Lutosławski Lutosławski tak, ale nie wiem czy Iwaszkiewicz nie był ważniejsze wtedy jakoś szef komitetu organizacyjnego i jako taka twarz konkursu ten, który gościł u siebie królową tak w rozmaitych wspomnienia dziennikach pamiętnikach ten lojalny wobec Mińska tak suknia królowej były bardzo podziwiane, ale też był ogromny problem jak godnie przyjąć królowała jednocześnie nie fotografować jej z członkami rządu ta oczywiście ówczesna władza musi też też uporać różnego rodzaju społecznymi chuliganami, żebyśmy powiedzieli no bo młodzież niekoniecznie słuchała Chopina, a wiadomo, że jeżeli ktoś szuka słucha Chopina to wyrośnie na porządnego patriotę dobrego Polaka takiego w duchu socjalistycznym, ale młodzież zaczynała zaczęła interesować jazzem albo czy dzieci bikini, a że różni chuligani nie rozumiem, że Chopin miał być taką odtrutką na to całe zło sączący się tak miało być robiono wszystko, żeby młodzież przeniosła swoje zainteresowanie właśnie z jazzu na Chopina czy coś się udało to nie jest groźna Andrzej Jagodziński aha połączył Bartuś lata później tak stać taką ewolucję, że konkurs Chopinowski w prasie przechodzi trochę z pierwszych stron trybuna ludu czy życia Warszawy wreszcie do Filipinki np. więc odbywa się jakiś taki ruch myślę między pięćdziesiątym piątym, a sześćdziesiątym rokiem między tym 0506 . konkursem, że ta impreza staje się coraz bardziej młodzieżowa, a konkurs piąty 1100 pięćdziesiątego piątego roku jest młodzieżowe, tyle że on został zapamiętany za sprawą tej słynnej piosenki wykonanej przez studencki teatr satyryków SL na melodię Salve Regina no to było wydarzenie, które bardzo się staje, że rozgrzało widownię pisano wręcz zbiorowe ekstazie nawet to się pojawia potem w dziennikach Marii dąbrowskiej oczywiście Iwaszkiewicza Mycielskiego zresztą sami Waszkiewicz był wtedy tamtego dnia na widowni w kinie Energetyk piosenka m. in. dotyczyła tego jak Iwaszkiewicz płaszczy się przed królową Elżbietę belgijską za co został później nagrodzone i tak nie, ponieważ potem już został usunięty z komitetu organizacyjnego konkursu wrócimy do naszej rozmowy o kulturowej historii Międzynarodowego konkursu Pianistycznego imienia Fryderyka Chopina po informacjach Radia TOK FM informacje o dziesiątej 40 studio dr Ada Arendt wczoraj państwa moim gościem jest dr Ada Arendt kulturoznawczyni historyczka kultury asystentka w zakładzie historii kultury w Instytucie kultury polskiej Uniwersytetu Warszawskiego w przyszłym roku ukaże się kulturowa historia Międzynarodowego konkursu Pianistycznego imienia Fryderyka Chopina, ale niektórzy już zamknęli dr Darren jest autorką kilku rozdziałów w tym w tej historii konkursu Chopinowskiego przed informacjami rozmawiamy o piątym konkursie 1500 pięćdziesiąty piąty rok co z Loreta laureatami co z wynikami czy były ustawione nie ustawione czy były rzetelne czytelne może nie do końca powiedziałem, że skorygowane przez polskich członków żyli, którzy troszeczkę jak wynika z protokołów, do których dotarłam zaniżyli punktację w Niemirowie Aszkenazy Emu, który zdobył drugie miejsce srebrny medal, a Adam Harasiewicz dał zwycięstwo tak oczywiście to jest także nie obaj byli wymieniani od samego porządku jako faworyci obaj zagrali świetnie i też Karasiewicz fenomenalnie zagrał finał natomiast rzeczywiście to widać w tych kartach głosowania że, że aż nadzieję na samym końcu troszeczkę obniżono punktacja i zresztą w protokołach też to wychodzi, że Arturo Benedetti Mika Andrzej Wolski pianista, który wtedy był członkiem żyli próbował, że przeciwko temu sprzeciwić protestował dążył do tego, żeby przyznać pierwsze miejsce ex aequo tak samo jak 5 lat wcześniej 66 lat wcześniej, ale komisja, że nie zgodziła na to i skaczemy tym razem o 5 lat do przodu luty marzec 1960 rok to jest rok, kiedy konkurs konkursem, ale właściwie osobowością niektóre w centrum uwagi jest, ale Artur Rubinstein tak Rubinstein totalnie monopolizuje ten konkurs na swoją osobowością, ale też myślę że jego przejazdu w jakim sensie bardzo potrzebne publiczności to jest taki poze w i Zachodu i i też tego przedwojennego czaru, który uosabia, więc o niczym innym się nie pisze w 1960 roku poza Rubin Steina co zrobił co zjadł ile zjadł pączków ile pączków 13 do południa staje się to zresztą były zawsze takie zawody, kiedy konkurs przez te 3 edycje odbywały się w lutym i przypada tłusty czwartek w trakcie konkursu to podobno warszawscy cukiernicy współzawodniczą, czyli o laury na najlepszego pączka z serwowanego w 23 konkurs na Litwę wygrywał zawsze, więc też Rubinstein właśnie chwalił pączki Bliklego w prasie bardzo chętnie chwalił popiół diament, który był wtedy w kinach ogląda ostatnio nie przetrwał próby czasu muszę powiedzieć tak tak mam czasu chyba zdawać go lekko swoim kołem rok 1500 sześćdziesiąty to też rok, w którym nie konkursu Chopinowskiego można słuchać np. narady odbiornikach sonat Tina oraz Nokturn tak, o ile wcześniej te nazwy brzmiały tak bardziej techniczne pionier n p . w to tutaj to są już odbiorniki chopinowskie niemalże prawda, ale pionier też będzie popularny w latach osiemdziesiątych na początku dziewięćdziesiątych przetrwa długo to jest też ten taki rok falstartu konkursu telewizji tak powiedziała, ponieważ czyni się przygotowania, żeby konkurs był transmitowany, ale w efekcie różnych problemów technicznych i chyba politycznych tylko kawałek taka migawka pojawia się w telewizji to jest czyta szósta edycja 1060 rok to jest konkurs, który jeszcze jakoś jest polityczne czy już od politycznie Johnny to jest pierwszy konkurs odpolitycznić one i dzięki temu zaczyna się pojawiać już powoli krytyka konkursu to znaczy zaczyna się już mówić otwarcie o tym, że słuchanie 13 × tego samego, na którym jest po prostu nudne i nikt nie ma na to ochoty zaczynają się pojawiać takie głosy w prasie to wciąż aktualne takie to prawda też pojawiają się takie porównania sportowe w tej krytyce to jest ciekawe nazywa się konkurs igrzyskami chopinowskimi skokiem osią panie szopie na dom w tamtym czasie zresztą trwa akurat olimpiada zimowa szykowali, tak więc porównuje się konkurs dla tej olimpiady porównuje się reprezentacja różnych krajów, ale to wszystko ma taki oddźwięk raczej krytyczne, czyli również STAŃ przytłacza jest takim osobą, która skupia na sobie uwagę krytyków zresztą osoba też jako rozpoczął środki recitalu Rubin Steina 2 koncertów daje 2 koncerty wykonał będą Brahmsa i f-moll Chopina Noto był to było wielkie wydarzenie bardzo na to czekano to była druga wizyta Rubin Steina po wojnie Alan był na pewno wtedy postrzegany jako idol wręcz można powiedzieć, ale też ciekawe, że ten konkurs wygrywa pianista bardzo oczywiste, a ulice powinni tak pianista określane jako intelektualne zrównoważone, czyli nie romantyk, więc mamy zderzenie tego romantycznego Rubin Steina z tym takim intelektualnym młodziutkim Pollini, którzy nowe fenomenalne, ale tam pewna nie był to taki bardzo oczywisty laureat mądry klasyk konstruktywistów ta wirtuoza razem dramatyczny i intelektualne z zrównoważony i w rozumowaniu i grze traktujący Chopina klasycyzujący co także widać, że coś się zmienia, bo po linii to nie jest reinkarnacja Chopina Iwaszkiewicz się nudził, a na koncertach po niego tak właśnie wielu się nudziło generalnie w 1960 roku na w podczas konkursu i o tym, się zaczyna mówić wtedy mamy jeszcze kilka minut i a to jest kolejny pani rozdział w tej historii, czyli siódmy konkurs Chopinowski rok 1965 też przełom lutego marca no jak państwo mogą sobie pewnie sami o tym, przełomie pomyśleć grypa grypa grypa ten konkurs zaczyna się od katastrofy można powiedzieć, ponieważ ewidencja, gdy to jest szczyt epidemii grypy w Warszawie nie tylko w Warszawie w całym bloku wschodnim wtedy była olbrzymia wydane, gdyby część żyli organizatorów zachorowała chorują kandydaci do konkursu na paraliż miasta w bufecie sprzedaje w Bucharze władze Filharmonii sprzedaje się pigułki na kaszel i leki przeciwgorączkowe Szpilka ukazać cykliczny satyryczny, który 1 z kandydatów po mogliby wziąć udział w konkursie i leży w łóżku grana fortepianie się w tym samym czasie na scenie Filharmonii narodowej szpilki w ogóle dostarczają wspaniałego materiału ikonograficznego do badania konkursu one też opracowują ten motyw czy to jest już naprawdę pierwszy konkurs, który zaistniał w telewizji, ponieważ pojawia się wtedy w telewizji specjalne pasmo serwis specjalny Chopin tak się nazywa, które relacjonuje konkurs pani nazwała ten konkurs konkursem Gombrowiczowski każdy konkurs Chopinowski jest konkursem gombrowiczowskiej moim zdaniem, ale konkurs siódmy w sześćdziesiątym piątym roku, zwłaszcza ta, ponieważ bardzo dużo się wtedy mówi o polskiej szkole pianistycznej i o tym, że ona właściwie nie istnieje nigdy nie istniała, a jednocześnie cały konkurs został powołany po to, żeby właśnie udowodnić istnienie, więc jest to taki w trochę fantastyczny projekt niemożliwe czyli dlaczego ma zachwycać skoro nie zachwyca, dlaczego ma być pokazać polską szkołę skoro polskie szkoły nie ma tak jak pokazać polską szkołę, która nie istnieje światu jak zachwycić świat polską szkołą pianistyczną, kiedy sami wciąż wciąż mimo tego, że to jest już siódmy konkurs nie wiemy czy ona jest niczym ma być to bardzo ciekawe bo do dzisiaj pojawiają się takie głosy są rozmawiałem z uczestnikami nie Polakami uczestnikami konkursu Chopinowskiego, którzy mówią no dobrze te wierzby płaczące ten krajobraz z wsi miasteczek Mazowiecki ich tak tylko, jeżeli nie wiem Chińczyk czy Japończyk czy Francuz przygotowuje się tego konkursu ma 6 lat 7 lat 8 lat 10 lat co, skąd ma tę wiedzę czerpać o o wsiach krajobrazach i wierzbach skoro to wszystko mówi zapisane w notach i to tam on szuka interpretacji i i emocji i warto też powiedzieć bez słów kilka o laureatce pierwszym miejscu osoba która, gdyby do dzisiaj jest obecna w tej przestrzeni konkursów chopinowskich marca schylić pisano wiele jej granatowych w USA stalowych palcach to w ogóle także kiedyś mówi i pisze o zjawiskach to, że często mówi o ich wyglądzie, ale też co ciekawe ma mazurki wykonanie mazurków Marthy Argerich określono jako sarmackie, czyli jak rozumiem z werwą zagrane i to była to największy komplement bardzo pani dziękuję pewnie 2 historie są tak fascynujące, że boi się tutaj sobie siedzieć i rozmawiać, ale też chciałbym zostawić zakończy dzisiejszą audycję z lekkim takim poczuciem niedosytu i spotęgować to oczekiwanie na na książkę, która ukaże się mam nadzieję w przyszłym roku dr Ada Arendt kulturoznawczyni historyczka kultury asystentka w zakładzie historii kultury w Instytucie kultury polskiej Uniwersytetu Warszawskiego państwa moim gościem informację o godzinie jedenastej już za kilka minut po informacjach wracamy do programu Owczarek Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" teraz 45% taniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA