REKLAMA

Jak w 2045 mieszkańcy Damaszku będą pamiętać wojnę?

Magazyn Radia TOK FM
Data emisji:
2019-10-05 11:40
Audycja:
Magazyn Radia TOK FM
Prowadzący:
Czas trwania:
16:48 min.
Udostępnij:

Agnieszka Lichnerowicz rozmawia o spektaklu "Damaszek 2045" Mohammada Al Attara i Omara Abusaady warszawskiego Teatru Powszechnego, z wicedyrektorem teatru pawłem Sztarbowskim

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Agnieszka Lichnerowicz było o pomnikach teraz jak będzie o muzeach, choć to bardzo uproszczona wersja tej rozmowy z państwa gościem jest teraz Paweł Sztarbowski wicedyrektor teatru powszechnego tutaj w Warszawie dzień dobry dzień dobry zainspirowała mnie do tej rozmowy czy dziś w tle tej rozmowy będzie spektakl, który można właśnie teatrze powszechnym upolować i obejrzeć Damaszek 2045 reżyseria Omar Abu osada, a dramaturgia autor jest Mohammad, ale katar zdaje się, choć Rozwiń » niektórzy tutaj krytycy narzekają na formę możemy też porozmawiać o tym, ale to, czego to co poruszają autorzy tego spektaklu wydają się niezwykle interesujące inspirujące, bo oczywiście to jest opowieść o o polityce pamięci o narracji zwycięzców, a wiemy, że prezydent Asad zwyciężył w Syrii, więc to jest bardzo przygnębiająca opowieść o tym jak w Syrii w muzeach będzie opowiadać w 2045 roku wojny, która się kończy, ale nie może zakończyć, ale też opowieść oczywiście, którą znamy bardzo dobrze w Polsce o tym, napięciu między społeczną pokojem sprawiedliwością transformacyjnym zaraz już daje gościowi głos, ale właśnie to co wydaje się najciekawsze w tym, że to jest perspektywa Syryjczyków autorów syryjskich niezwykle taka świeża, dlatego że coś co się dzieje oni opisują, więc w, skąd pomysł, żeby zaprosić jak pan też w 2 słowach ich przez przed stawił taki w jedno Omara osada Mohammad latarń od początku w ogóle rewolucji syryjskiej właściwie od marca 2011 roku zaczął się o nich mówić oni są takimi teatralnymi kronikarza mi wasz najpier w tej rewolucji, a potem wojny w Syrii nie dość szybko musieli emigrować najpier w do Libanu i potem Mohammad trafił z Libanu do Berlina Omar cały czas właściwie mieszka w Damaszku jego oficjalnym adresem zameldowania zamieszkania jest daszek i nawet po premierze właśnie miał wykupiony lot do Bejrutu i jak zapytałem Marek, jakiego ja jak to jakby jak to jest niepoważny gazetę wracasz na co, mówi że już wiele lat w ogóle nie był w swoim mieszkaniu i jedzie do Bejrutu i będzie sprawdzał w ogóle możliwości jak może stamtąd przedostać się do Damaszku jak wiemy to nie jest w ogóle tak na mapie, kiedy się patrzy między Bierutem Adama szkieł to nie jest jakaś jakaś duża odległość natomiast są 2 zupełnie odrębne światy, więc oni rzeczywiście bardzo szybko zaczęli robić spektakle syryjskimi uchodźcami na emigracji m. in. właśnie Trojan kij w Ammanie w obozie uchodźców w Jordanii i tam sztuka Eurypidesa była takim pretekstem ta sztuka Eurypidesa, która dzieje się tuż po wojnie trojańskiej nagle kobiety przychodzą na te wojenne zgliszcza i próbują w ogóle lokalizować, jakby po ciałach swoich mężów działa już równo morska, tak więc więc, jakby to jest ciekawe to 100 to ta ich próba, jakby też takiego tak takiego, jakby zderzania tego doświadczenia świeżego bardzo syryjskiego z jakim w ogóle obszarem właśnie takiej odwiecznej historii wojennej opowieści wojennej, którą nasza kultura Europejska jak też ma od tysięcy lat zapisane karty, jakby to właśnie opowieścią i tutaj jakby ciesz się, że jakby to co pani powiedziała jako świadczy o tym, że, że udało nam się znaleźć temat, który łączyłby w ogóle tę perspektywę syryjską w jakikolwiek sposób się z polską perspektywa, bo aż 2 lata rozmów z Omarem busa Handball latarek bardzo długo szukaliśmy w ogóle tematu, jakby co oni mogliby tutaj w Warszawie w teatrze powszechnym opowiedzieć i to na czym nam zależy to oczywiście, jakby na wyjściu z takiej zawężającej nacjonalistycznej perspektywy opowiadania często w ogóle współpracujemy z reżyserami z artystami nie polskimi powiedzmy najgłośniejszym przypadkiem była klątwa Olivera Frljicia, ale oczywiście możliwe odpowiedział on wiedział jak by taką też Street to bardzo polską historię tak zakorzenioną w jego doświadczeniu wojny na Bałkanach, ale jednak to była zupełnie inna perspektywa i tutaj jakby jej wynik jako środek już czasu rozmawialiśmy, że warto było, by zaprosić do pracy do teatru powszechnego kogoś spoza Europy to jest jeszcze kompletnie inna perspektywa i jest spoza Europy można też ciekawie o tym, rozmawiać na trasie tak jak duchowy jest jakby tym kręgiem kultura wymiar zajęć rei da się do władzy com Polak, więc Instytut też było jakieś ciekawe ja trafiłem rzeczywiście na NATO Trojan i oba Omara busa, gdzie syryjskie uchodźczym opowiadały swoje historie wojenne i zaczął śledzić w ogóle jakoś ich ich realizacja bardzo dużo w Niemczech też pracowali m. in . w teatrze lub zbliżone, więc bardzo prestiżowych scenach na na bardzo ważnych festiwalach ich spektakle były pokazywane dane, więc rozumiem takie poczucie, że jadę do Berlina rozmawiać z gwiazdami tam gram gościnnie też były pokazy ich i figi ani natomiast okazało się, że oni strasznie w ogóle ucieszyli się z tego zaproszenia z karnego dlatego, że jakby czuli, że ta syryjska opowieść po pierwsze ma szansę tutaj jakoś inaczej zupełnie za funkcjonować ze względu na doświadczenie drugiej wojny światowej w sensie może nawet właśnie w Polsce ten kontekst jest bardziej zrozumiały i taty te to ta opowieść bardziej do nas trafia na nasze doświadczenie niż do bezpieczniejszych państw zachodnich, gdzie za większość zrzesza oni jak pierwszą rzeczą jak tutaj już przyjechali i którą bardzo chcieli odwiedzić zobaczyć, bo muzeum powstania Warszawskiego i było muzeum Auschwitz, więc więc, jakby też gdzieś tak staraliśmy się nakreślić, jakby te mapy polskich problemów z pamięcią sprzed mamy wanie tej pamięci jest ciekawy nawet politycy ostatnio zaś recenzentka napisała coś takiego, że w tej sztuce Damaszek 2045 nazwa Instytut Pamięci Narodowej co prawda nie pada, ale wszyscy gdzieś w podtekście rozumiemy, o co tutaj jeszcze podrzuca tylko słuchaczom taką informację, że mogliście państwo nie zorientować, ale też Camino science-fiction tak naprawdę zacytuję za za teatrem powszechnym rokiem 2040 piąte Damaszek to kwitnące rozwijające się gospodarczo i pełne życia miasto, w którym nic nie zakłóca spokoju jednak 2 ostatnie pozornie niezwiązane ze sobą wydarzenia zaczynają zagrażać tej harmonii instalacja artystyczna w 1 z nowo otwartych muzeów staje się celem tajemniczego aktu sabotażu wkrótce mieszkańcy miasta zaczynają one mieszkańców miasta zaczynają nękać koszmary senne, które przywołują obrazy dziwnej przyszłości są oficerowie śledczy weterani Adam sam sam wszczynają śledztwo jednak każdy kolejny trop oddala ich od wyjaśnienia niepokojących okoliczności i narastającego chaosu to jest taka wystąpi ja trochę tak to jest bardzo zanurzone w roku w tym powieści Orwella 1984 g zarząd też pod koniec października mniej więcej w tym samym czasie będziemy grać co Damaszek, więc jestem ciekaw jak jak te 2 spektakle w ogóle ze sobą będą nagle rozmawiać, jakby takim głównym tematem, jeżeli mogę zdradzić troszkę tutaj tej kryminalnej intrygi, ale bardzo nie dotyczy, ale ostrożnie jest najogólniej mówiąc pranie mózgów pranie mózgu w tak, które właśnie dotyczy, jakby tej pamięci związanej z wojną Syrii tutaj jakby autor optymistycznie zakłada, że ta wojna właśnie w 2040 kamera będzie jak ci bohaterowie opowiadają o wojnie, która zakończyła się w 2021 roku, że jakby to jest ten rok graniczny, chociaż jak widzimy ta wojna właśnie tak się Inter i zakończyła i nie zakończyła i jakoś do końca wiadomo, że są Hiszpanami Sejm będzie leżenie z Czeczenią z tymi opowieściami o zbudowanym nowoczesnym szklanym groźnym, którym Ramzan Kadyrow staż przymocowuje dwudziestowiecznej historii tak, żeby ludzie nie pamiętali o tych krzywda zbrodniach wojennych czasów drugiej wojny światowej potem z lat dziewięćdziesiątych i to też dzieje właśnie w takich Super nowoczesnym otoczeniu tak jak tutaj napływ seria ta data ta historia też ona nagle jakby za widzimy też, że rzecz, że jakby pokonano, jakby zlikwidowano to państwo islamskie jak wszyscy naokoło mają takie ów jak była sadzie już właściwie nikt nie pamięta mówi diagnosta znaleziono, jakby tego winnego, jakby tak ma się zwiększyć ilość często były ofiary bombardowania sonda rozdzieli się, jakby to to co jest zupełnie nieważne, jakby OKE już jak usunęliśmy winnych sprawców już już teraz jakby możemy powoli zacząć budować jakąś taką normalizację i tutaj dokładnie byto to pranie mózgów czyszczenie pamięci, o którym mówię w sztuce on właśnie głównie tego dotyczy i wy kryta wojna w Syrii czy tam w ogóle jest takim tematem myśmy strasznie się tego bali, kiedy szukaliśmy tematu na początku zastanawialiśmy się w ogóle może dokumentalny ze spektaklu o Marii Mohammad powinni u nas zrobić, bo też w Polsce powiedzmy szczerze kompletnie w ogóle tej tej o tej wojnie niewiele wiemy czy wręcz nic nie mając taką spiralę dyskusji moralne i o i raz na monitor ma, ale gra im bardziej zaczęliśmy o tym, rozmawiać, tym bardziej uznaliśmy właśnie oni w, kiedy w, którego się dniami napisali, że już nawet sami Syryjczycy nie wiedzą, o co dokładnie w tej wojnie chodziło chodzi czy, że ten rodzaj chaosu też wprowadzany niestety przez tzw. mocarstwa zachodnie jakoś tak taktem sytuuje je tak tak tę sytuację zdestabilizować strefę w tym kraju, że nawet jak sami Syryjczycy mają kłopot z ułożeniem jakiejkolwiek narracji, choć pan do muzeów chodzę do muzeów na islam chodzę do muzeów, ale właśnie po tym spektaklu jak tutaj też nie będę zdradzać zbyt wiele, ale tam wręcz, jakby pojawia się pewne czy monolog teraz wzywają do tego, żeby nie wierzyć nic co w muzeach ogląda no bo to jest narracja zwycięzców jak w jakimś sensie też wydają się z bardzo bardzo smutna opowieść o takim sensie, że opowieść kogoś, kto wychodził jak rozumiem tak tak czytam też tych twórców przypomniał początek wojny ludzie wyszli na ulicę, żeby sprzeciwić się po prostu biedzie dyktaturze i poniżeniu i teraz już, kiedy wiadomo, że przegrali, bo wygrał dyktator, a wojna była straszna koszmarna oni już wiedzą, że przegrają też opowieść tak tak no i przegrają w ogóle, jakby jakiekolwiek nadzieje takie niezwiązany z demokracją w imię, których wystartowali, jakby w ogóle tak z tą SUS jest system rewolucją przyłączyli się do niej i tutaj też, jakby ta opowieść dla mnie najbardziej kimś takim wzruszającym momentem nie wie jako anegdotę pełniąca opowiem, ale myślę, że ona bardzo dużo pokazuje w czasie tej pracy była sytuacja, kiedy właśnie Omara osada reżyser pewne powiedział, że chciałby zatrudnić do do tego spektaklu do współpracy muzyka syryjskiego, ale mieszkającego w Polsce i oto ciekawe, jakby to trend ten okazało się, że właśnie nad nim Hus ni wykłada w ogóle Akademii muzycznej w Krakowie jest jest jakby Syryjczykiem SS z pochodzenia, jakby tak bardzo nie wnikamy w tym historię oka, jakby nad nim zrobił przepiękną w ogóle muzykę do dojdą do tego nie z po spektaklu wspaniały artysta i nagle już właściwie w tygodniu takim premierowym właśnie zaczęły rozmawiać na zimę, że to fajnie, że Omar jak znalazł czy jakoś tutaj o wino tak, bo my razem pracowaliśmy jak to razem pracowaliście mówił tak razem z serii robiliśmy spektakle tuż przed tuż przed wojną i okazało się rząd przyjechał do Krakowa właściwie na stypendium i na tym stypendium zastała go wojna i został tutaj tak i po tych kilkunastu latach oni tutaj w Polsce znaleźli przestrzeń znowu do wspólnej pracy być może w tym czasie, gdyby nie wojna zrobiliby w ogóle już Niewiem kilkanaście spektakli tak natomiast aby ta ta szansa została odebrana więcej trochę taka sytuacja jak wiemy dzisiaj, jakby spotykamy się rozmawiamy sobie w radach oddzielnie rysunku i nagle jakby coś takiego się wygasa także, że za 20 lat spotykamy się zupełnie innej rzeczywistości, więc świec i więcej to jest bardzo przygnębiająca opowieść, bo bardzo prawdopodobna wydaje, gdy się ogląda tak jak mówię niektórzy recenzenci narzekają na formę tak bardzo taka prosta opowieść zupełnie taka lidera linearna nawet można, by powiedzieć klasyczna przykuł żona tak kojarząca się do wsi z kryminału ami telewizyjnymi czy co jak pan to wytłumaczymy jak działają na wysokość i ja myślę, że to jesteś także był, jakby ten teatr powszechny przyzwyczaił widzów do jakiegoś takiego totalnego szaleństwa eksperymentalnej estetyki i rzeczywiście te spektakle które, które u nas mają premiery zwykle one jakoś poszukują nowego języka scenicznego natomiast tutaj jakby ta opowieść ona do to nie jest tak żona nie wyszła, bo ona jest bardzo stylu spektakli Omara osady i w ogóle, jakby na tyle na ile znam tak syryjski czy na tyle na ile znam teatr irański powiedzmy bardzo w stylu właśnie opowieści takich bliskowschodnich, gdzie wchodzi dwoje ludzi czy troje na scenę i opowiadają historię albo mówią monolog, jakby nie, wykonując przy tym niewinnie, stając na głowie nie, wykonując fikołków takie nie nie poszukujące nie było nagich naśladują rozbierali niech nie rozbierając się Donalda weekend, ale tak dalej, że to jest to jest, aby tego rodzaju sposób opowiadania historii bardzo prosty oparty na słowie na na teatrze słowa, ale moim zdaniem, jakby tutaj nie chce dyskutować z recenzentami, bo to jest jakby też kwestia odczuć każdego z zupełnie subiektywna, ale w Jane czka mam także ten spektakl bardzo mnie zabiera szczególnie w momencie tych tzw. koszmarów, które jak są koszmarami przeszłości, a de facto to są takie reporterskie w stylu opowieści o wojnie o tym, do zmian, że co dzieje się teraz przed chwilą nie poruszyliśmy kwestię, a już nie poruszymy, więc państwo obejrzycie albo nie, bo jeszcze stoczyć się wątek technologii w służbie kształtowania pamięci Damaszek 2045 Mohammada, ale tara reżyseria Maria busa możecie państwo i oglądać w teatrze powszechnym imienia Zygmunta Hübnera tutaj w Warszawie zobaczyć m. in. państwo Grzegorza Falkowskiego Natalie UG czy Kazimierza wysoko Oskara Tuszyńskiego Aleksandrę Bożek opowiadał państwu o tym, przedsięwzięciu o tym, artystycznym wydarzeniu Paweł Sztarbowski wicedyrektor teatru powszechnego bardzo dziękuję dziękuję Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: MAGAZYN RADIA TOK FM

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

40% rabatu w zimowej promocji TOK FM. Nie czekaj - zdobądź swój pakiet "Aplikacja i WWW" z solidną zniżką, aby słuchać wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!