REKLAMA

Jak Ibsen został sfinksem?

OFF Czarek
Data emisji:
2019-12-11 10:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
33:04 min.
Udostępnij:

Prof. i jej komentarz do tekstu "Ibsen's Soulcraft". Rozwiń »

Więcej: https://www.firstthings.com/article/2019/12/ibsens-soulcraft Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Cezary łasiczka program off czarek dzień dobry witam państwa bardzo serdecznie zapraszam na dzisiejsze spotkanie studio pani prof. Ewa Partyka z Instytutu sztuki Polskiej Akademii Nauk dzień dobry dzień dobry dzień dobry państwo bardzo interesujący artykuł ukazał się niedawno w mediach niepolskich tym razem First Things com to jest taki portal dotyczący pisarstwa twórczości Ibsena tak sobie pomyślałem coś w tym w stanie takiego jest, że gdzieś nie zniknął nam w mroku Rozwiń » dziejów, że przetrwał przetrwał próbę czasu i takie jak powiedziałbym tego artykułu wynika z psem jest wciąż bardzo aktualny taki sen to bardzo aktualne autor, chociaż może w Polsce jesteśmy tego tak bardzo świadomi, ponieważ w polskich teatrach nie pojawia się tak często jak np. niemieckich, ale statystyki pokazują, że jest o Szekspirze po Czechowie jednak najczęściej granych dramatopisarzy na świecie niezwykle popularny w tej chwili w krajach azjatyckich także na bliskim Wschodzie to pokazuje, że w w tych miejscach, w których zmienia się życie ludzi zmieniają się problemy, których ludzie myślą o nic się pojawia jako taki punkt odniesienia i pomaga rozmawiać o tym co dla ludzi ważne i tak było od od od początku od dziewiętnastego wieku drugi powiedzieli naszego wieku, bo to właśnie na drugą po dziewiętnastego wieku ta twórczość Ibsena przypada w tym tekście z takim interesujący, wstępując o tym, że dziś żyjemy w czasach, kiedy w teatrze można sobie pozwolić na więcej znaczy, ponieważ różnego rodzaju sposobu spędzania wolnego czasu mamy wiele to teatr nie musi przyciągać on może bulwersować może odpychać może irytować, gdy jest mamy do czynienia z teatrem wielowymiarowym mamy tzw. kontrowersyjnych reżyserów reżyserki czy kontrowersyjne wystawienia to jest część tego świata teatru natomiast teatr czasów Ibsena to teatr, który w pewien sposób musi się do publiczności uśmiechać stawie sposób musi zachować taki zdrowy dystans nie może bić serca w nóż albo noża w serce mieszczucha może tak lepiej tylko musi w pewnym sensie wprowadzić pewną grę jednakowoż stanowi udało się prowadzić grę, a jednocześnie pokazać pewną prawdę o człowieku, która gdzieś powinna jednak uderzyć serce tak myślę, że sukces Ibsena taki globalny sukces, bo trzeba będzie zatem rzeczywiście one jeszcze zażycia odnosi sukces w całej Europie i w wielu krajach pozaeuropejskich sukces jest właśnie związane z pewną umiejętnością balansowania pomiędzy oczekiwaniami publiczności podważaniem tych oczekiwań czy stawianiem pytań, które nie dla wszystkich widzów wtedy jasne, ale dla części publiczności był jasny ważne natomiast wspomniał pan na początku artykułu o tym, kontrowersyjna książka poglądzie, że teatry był tylko w dziewiętnastym wieku pod takim miejscem, które spędzało się czas w celach rozrywkowych w gruncie rzeczy tak nie było w gruncie rzeczy na samym początku dziewiętnastego wieku, a także pieszy po połowie dziewiętnastego wieku, zwłaszcza w Norwegii ten teatr był takim miejscem o może być debata o tożsamości narodowej z takim miejscem, w którym tworzyła się tożsamości narodowe Norwegów bardzo ważnym dopiero w drugiej połowie wieku istotniejsze stało się gazety czasopisma oraz książki krótko mówiąc dróg nad miastem ten ten początek dziewiętnastego wieku oraz lata pięćdziesiąte wtedy, kiedy i sen jest aktywny w teatrze jako praktyk on przez 10 lat w zasadzie pracuje tam najpierw wały w Bergen, a potem Christiania taki moment kiedy, kiedy właśnie teatr jest miejscem do czego się przychodzi po to, żeby życzeń jestem dowiedzieć kim jestem czy negocjować ze wspólną tożsamość właśnie się, zwłaszcza dowiedzieć kim jest jako Norweg muszę o tym, że właśnie konstytucja norweską napisali ludzie czy przegłosowali ludzie państwo na początku dziewiętnastego wieku ludzie, którzy tworzyli teatr to oni tworzyli takie Towarzystwo dramatyczne działali Towarzystwa dramatycznych także właśnie właśnie Norwegia można było spędzić, które im sen wyrasta, której poznaje teatr jest takim miejscem obrad absolutnie nie wyłącznie wyłącznie z rozrywką, ale jest takim takim taką przestrzenią na publicznej debaty czy tak to w ogóle kształtowania wizerunku z tożsamości narodowej oraz oraz tożsamości indywidualnej po części to zmienia w latach sześćdziesiątych i sen, który ma doskonałe wyczucie publiczności i doskonałe wyczucie rynku wtedy przedstawia się na pisanie dramatu jego pierwszy dramat były wystawione w teatrze przede wszystkim media też dramaty słabo znamy w Polsce też tzw. spec narodowe romantycznej scena natomiast drugi powielacz 60 przedstawia się na pisanie dramatów wydawanie w postaci książek i jest związany z tym, że wtedy zmienia się również taka orientacja publiczności publiczność kieruj się ku słowo drukowane mu i ta obecność książek Ibsena sięgania po takim fundamentem ma być jego popularności czy nawet bardziej takie dramaty, które są do czytania niż do oglądania i do czytania oglądania, dlatego że jak jak jak wszyscy wiemy grupować z tego tylko ten moment rozkwitu powieści, ale wszyscy czytają powiecie są bardzo ważne powieściopisarze są ogromnie istotni Cento świetnie wyczuwa pisze powieści pisze dramaty, ale takie dramaty, które nie są dramatami do czytania wiemy, że norweska publiczność czekała bardzo na każdą kolejną książkę Ibsena i psem zresztą miał taki zmysł bałabym biznesowe ekonomiczne ją wydawał książki w okresie przedświątecznym Patryk można było kupić i właśnie podarować nie tylko podarować ani te dramaty wtedy czytali w domu mamy zapisy takie pamiętnika Ars potwierdzające to, że każda nowa książka Ibsena była czytana w gronie domowników również nastolatków chociażby to bardzo kontrowersyjne tematy także w salonach kobiecych, do których zapraszano go za zapraszało się inne inne panie, po czym wspólnie głośno czytać tak, żeby to nasze rozumienie książki dzisiejsza jako czegoś co czytamy sobie po cichu i spokoju jest na troszkę rozbieżne z tym jak uprawiano czytanie dziewiętnastym wieku i syn doskonale wyczuwa ten moment i pisze tak, żeby się dało czytać pisać się też tak, żeby coś dało wystawiać w teatrze fascynujące jest myślę sobie takie cofnięcie się w czasie bardzo trudne, bo pewnych rzeczy, żyjąc dwudziesty pierwsze roku nie da się od widzieć nie da się wyrzucić z głowy, ale mamy do czynienia ze światem gdzie, jeżeli ten wolny czas się pojawia to niema zbyt wielu rozrywek teraz pojawia się słowo pisane nie pojawi się teatr pewnie pojawi się wspólne muzykowanie w domu czy właśnie wspólne takie performatywne czytanie do rangi co jeszcze robić, bo w Kristianii tak tak tak, ale zwłaszcza, jeżeli ma się takiego autora, który jest znany na całym świecie, który jest gwiazdą konia psa rzeczywiście w latach osiemdziesiątych po ukazaniu się one najsłynniejszej sztuki, czyli domu lalki z najsłynniejszych może najbardziej kontrowersyjnej z psem staje się taką na tak celebrytą można opowiedzieć w całej Europie nie tylko w Europie zresztą ten swój wizerunek celebryty bardzo świadomie buduje np. za pomocą fotografii fotografuje się w najlepszych baterie europejskich te fotografie są później kolportowany na wiele rozmaitych sposobów sprzedaży na rzecz SLD takie wczesne selfie on ma rację, używając tego słowa Selvita oczyszczony sfotografowany w tych Atelier, ale on bardzo dobrze reżyserują, kontrolując wizerunek od początku do końca wrócimy do Ibsena po informacjach Radia TOK FM informacje już za kilka minut o godzinie dziesiątej 20 pani prof. Ewa Partyka z Instytutu sztuki Polskiej Akademii Nauk jest państwa mają gości wracamy po informacjach które państwa moim gościem pani prof. Ewa Partyka z Instytutu sztuki Polskiej Akademii Nauk rozmawiamy o i scenie tak można rzec wybitnym dramaturgiem pisarzy wciąż aktualnym jak twierdzi autor artykułu i sensu Kraft Alvis chwalił nas w tekście, który pojawił się w portalu First Things i powiedziałem, że i sens wciąż aktualny, a wcześniej formacji czytałem na portalu wyborcza PL jakieś newsy dotyczące księdza Tymoteusza Szydło, który odchodzi ze stanu duchowego i w oświadczeniu przesłanym katolickiej agencji formacyjne powiedział z bólem stwierdzam też, że nie udało się pokonać kryzysu wiary i powołania i pomyślą sobie jakieś to senackie tak też jeszcze bardziej senackie, ponieważ kwestia powołania to jest 1 z najważniejszych tematów Ibsena od początku do końca oczy to związane z wychowaniem tradycji protestanckiej i powołanie protestanckiej kulturze jest niezwykle ważnym elementem kształtowania tożsamości człowieka oczywiście musi pamiętać o tym, że jesteśmy drugie powiedzieć nas tego wieku wtedy, kiedy kończą się takie najważniejsze narracje wszechogarniające naszą egzystencję tłumacząca nam nasze życie m.in. ta ta ta narracja religię one one może nie kończą się całkowicie, ale ten następuje taki zasadniczy kryzys bohatera kościół traci monopol trochę na kościół państwo monopol na na na tłumaczenie świata i nowości zasiadali np. ale też wiele rozmaitych innych sposobów myślenia oświecić sposób porządkowania tego świata, ale przede wszystkim taka nowoczesna, która się rozwija powoduje taką fragment relacji do świadczenia w związku z tym jak nasz codzienny świat codzienności trochę zaczyna rozpadać w tej właśnie końcówce dziewiętnastego wieku to to o rozpada się również obraz to jest taki temat powracający Ibsena od początku do końca bohaterowie może pędzić są bohaterami kryzysie nieustannie, a być w kryzysie oznaczać poszukiwanie swojej tożsamości oznacza rozmaite stany rozmaitych pytania kim jestem na początku twórczość Ibsena te pytania są też powiązane z pytaniem kim jest mój Bóg później ta kwestia kwestia wiary jest traktowana troszeczkę inaczej, ale ona cały czas jest ważna jest istotna ta tradycja protestancka zaważyła też na tym, że Biblia jest takim niezwykle ważnym interesem wszystkich właściwie utworów Ibsena tylko zmienia się rola, dlaczego jest ważny interes tekstem, dlatego że w tym 19 wieku język norweski dopiero kształtuje po to, po wiekach, by królowania dulszczyzna jako języka urzędowego języka elit i szukającej swojej tożsamości językowej Norwegowie oczywiście szukają też w BIK pojawią się kolejne przykłady Bitona właściwie napędzić przekłady można będzie także na duńskich wersji Biblii wkrada się coraz więcej norweskich wyrażeń coraz więcej norweskich służb oraz nowe coraz więcej norweskich struktur, a także od norweskiej mentalności możecie i psa nie bardzo uważnym czytelnikiem kolejnych wydań Biblii właśnie po to, żeby mieć kontakt z językiem pani czasu wolnego czasu ma na to, żeby o nowe wydanie Biblii może Wieczorkiem sobie pocztę czytam ze 100 udziałów tak miało ono nie robi w wolnym czasie robi w pracy dlatego, że to jest praca w języku to jest to jest to czy mam się zajmuje to stąd wciąż utrzymuje i mieszka za granicą ceny 1004. roku wyjeżdża wyjeżdża z Norwegii mieszka przez lat ponad 20 we włoszech w Niemczech pisze po norwesku przez cały to znaczy po norwesku tak jakby taka taka wersja mężczyzny co trochę na wejściu na temat skomplikowany nie będę wchodziła w różowej, ale naprawdę ciekawie zapowiada języku o tym w jaki sposób norweski wtedy kształtuje tam są 2 modele 2 sposoby myślenia o tym, jaki powinien być ten norweski 1 jest zakorzenienie norweskiego jednak mężczyźni, jakby rozwinięcie jego z tej tej pisanej mężczyznę i to owocuje taką formą języka, która dziś jest określana jako Bóg MOL natomiast drugi nurt to jest taka próba dotarcia do tego przed duńskiego norweskiego próba, która polega m.in. na poszukiwaniu na na porównywaniu są rozmaite dialektów, ponieważ Norwegii dziś funkcjonuje ponad 300 w dziale tu ludzie mówią na co dzień dialektami ani żadną taką literacką formą języka, jakby tych dialektów tych Białek szuka się słów są takie najbardziej norweskie najstarsze szuka się szukało ich zresztą w miejscach obecnie najbardziej izolowanych od wpływu tych elit kulturowych które, które miały największą styczność z zdaniem i w ten sposób LO wy wolą je ta druga forma nawet uznać inność nasz sen pisze VIX, czyli Bóg MOL jak z tej właśnie formie, która jest zakorzeniona mężczyźnie, ponieważ on bardzo mocno też dba o to, żeby ta rodząca się czy jakby odradzająca się norweska kultura była mocno powiązana z kulturą Europejską w związku z tym tutaj te ten kontakt ciągłość kulturowa jest istotna oraz by ten tamten mężczyzna jako miejsce kontaktowania się z kulturami europejskimi rozmaitymi, ale czyta cały czas rozmaite nowe przekłady nowe wersje beat taka taki taki przekład, który się okazuje dopiero taki prawdziwy norweski, żeby opowiedzieć ukazać dopiero w latach 70, czyli dość dość późno i i może być on czyta Biblię dla języka właśnie dlatego żeby, żeby mówić, że jego bohaterowie mówili ze sceny oraz kart książki do Norwegów właśnie w takim języku, który będzie najświeższe najbardziej odpowiedni na najlepiej zrozumiały to jest 1 przyczyna oczywiście kwestia wiary i bić jak tego architekt, które nam świat porządkuje jest tu także niezwykle istotna IT cytaty biblijne, które tam pojawiają one czy jakby aluzje biblijne dość trudno wykrywalne, bo one są bardzo mocno wrośnięte w tkankę języka można wreszcie z niej ogromnie trudno to przełożyć bo, bo w Polskim przekładzie zaś od razu zaczęły wystawać tekstu, by tutaj chodzi o to, żeby żeby, że te biblijne cytaty takich wnika przez skórę można było powiedzieć tak to jest u Ibsena oryginalnie, jakby pobudzały właśnie ten poziom refleksji egzystencjalnej refleksji nad wiarą nie wprost daczy, jakby ten ten kryzys wiary czy te problemy z wiarą pytania o wiarę one pojawiają się nie tylko na wierzchu w takiej warstwie retorycznej, ale one też są ryby są uczone zapowiedzieć poprzez osie to nasycenie języka serbskiego tymi rozmaitymi BBC, by bliznami i rozumiem rozumiem że, gdyby tutaj mamy do czynienia trochę z kryzysu członkiem kryzysie także w kryzysie wiary, czyli człowiek, który poszukuje odpowiedzi, która poszukuje wewnątrz samego siebie i odrzuca ten model, że odpowiedzi napytanie ma instytucja kościół, który zaraz powie, jaki sens ma moje życie jak powinien postępować co jest dobre co jest złe, które przed środek ciężkości przenosi się i decyzyjności podmiotowości człowieka tak tylko, że to tak było już nas niż matka wraz z upiorów, kiedy kiedy, kiedy bohaterka upiorów powiada, że właśnie, by odrzucić upiory w dawnych dawnych wiar tych dawnych sposób porządkowania świata, ale ja bym się upiera się przy tym pojęcia porządku sposobem porządkowania świata, dlatego że kościół jest jedyną instytucją która, która ten świat porządkują to jest też ojciec w rodzinie razem rozmaite takie instytucje, które czasami nawet nie postrzegamy konstytucji i to co bohaterowie jak najlżejsze bohaterowi scena wydziałem zaczynają rozumieć gdzieś tam w toku swojej wędrówki przez przez świat przez siebie samego polega na tym że, żeby wszystko trzeba przemyśleć na nowo, żeby to nie jest takie automatyczne odrzucenie wszystkich wiar tylko by świadomość tego, że nic nie jest naturalne zdarza, by wszystko jest, gdy jakiś mierze produktem kulturowym wynikający właśnie z tego w jaki sposób zostaliśmy wychowani w jaki sposób, jakim świecie funkcjonujemy i jakby tym zadaniem wejście w dorosłość polega na tym, żeby czy dojrzałość polega na tym, żeby nie samemu trochę przetrawić samemu trochę przytrafić raz jeszcze taki błąd polegający na odrzucenie w gruncie rzeczy potem dziecięcą tutaj tego nie prowadzi to nie chodzi o odrzucenie tutaj chodzi o o, jakby takie naznaczenie swoim własnym piętnem to nie jest tylko także ten zwrot zwrot ku wnętrzu oni absolutnie zwrotem ku zewnętrznym tylko jakby chodzi o to, żeby to to co zewnętrzne wszystkie uwarunkowania, których żyjemy przefiltrowane przez szczerze przepisy anty ogromnie trudne dla nich wtedy dla nas dzisiaj będzie również uważam wiele rzeczy za naturalne, ale takie, które są na oczywiste role społeczne jak jak i jakie są nam zadanej wiele wiele rozmaitych rzeczy jednak również wysiłku wymaga dojście do biegu, by ustalenie tego miejsca, w którym naprawdę jesteśmy my jako jako podmiot dlatego ten cel jest aktualne dane, by te pytania one one się zwrócić się nie zmieniły cały czas jesteśmy w tym w tym w tym kryzysie w tym takim poszukiwaniu, którym po prostu wiele zależy od nas wrócimy do naszej rozmowy po informacjach Radia TOK FM informacja dziesiąty 40 z kijkami pani prof. Ewa Partyka z Instytutu sztuki Polskiej Akademii Nauk jest państwa gość wcale studio pani prof. Ewa Partyka z Instytutu sztuki Polskiej Akademii Nauk rozmawiamy o scenie niedawno w portalu First Things okazał się artykuł dotyczący Ibsena, ale wyczuła, że pani nie podobał się za bardzo ten tekst nie tekst się nie podobało nie tylko za bardzo w ogóle nie zachował z 2 powodów po pierwsze, dlatego, że autor ma dziwne bardzo wyobraźnię teatrze właśnie o tym miejscu rozrywki bardzo ograniczone po drugie, dlatego, że prezentuje takie taki uproszczony obraz Ibsena po trzecie, dlatego że że z 2 w ten uproszczony obraz jest takim obrazem inwestowanie tendencyjnym, bo można można oczywiście i czasami trzeba w tego typu artykułach pokazać rzeczy w sposób niezbyt skomplikowane, ale warto wtedy przynajmniej zaznaczyć że, że to jest jednak wielu możliwości interpretacyjnych na siłę Ibsena polega na tym, że tych możliwości pracy jestem bardzo bardzo wiele i to drugi powód lat, dla którego jest pisarzem aktualnym pierwszy to ten podejmuje rzeczy dla nas ważne dzisiaj drugi to ten właśnie każdy może w nim zobaczyć coś innego a dlaczego on nie jest mówi Ksenia ludności popularną szuka dobrego słowa, choć miał Polskę i myślę o tym, że, gdyby nie pojawiają się nowe tłumaczenia nie wie w Niemczech pewnie co co chwila jakieś nowe tłumaczenie nowe odczytanie na nowe nowe wystawienie tak tak tu jednak że, że Niemcy są o niemiecką między czym ma być obszar językowy jest najważniejszym obszarem którymi psem funkcjonuje, z którego wypływa w świat zresztą był od początku kariera kariera globalnej cena zaczęła się właśnie w Niemczech to tam jego sztuka podpory społeczeństwa miała, ale ogromnym sukcesem została w ciągu 1 roku wystawiona w prawie 30 teatr na 30 premier tamtych czasach to 1800 siedemdziesiątym siódmym roku to było bardzo bardzo dużą i ten sen dobrze tam sprzedawał w teatrach inscenizowane równolegle na różnych cenach i majątku tradycja dziewiętnastego wieku rzeczywiście te tłumaczenia wstają właśnie na potrzeby na potrzeby konkretnego przedstawienia potrzeby mówi do tej publiczności, która tego teatru przejdzie takim reżyserem, który robi scena może nieco sezon, ale bardzo często Oster Meyer, który był dyrektorem berlińskiej Schaubühne i to jego przedstawienia z lat dziewięćdziesiątych senackie wywoływały rozmaite dyskusje, ale te przedstawienia były robione dokładnie dla tej publiczności, która musiałaby wtedy przychodziła ta część mogła zobaczyć na scenie swoje mieszkania gadżety, które wtedy się zajmowała tam się nawet filmy seriale, których oglądała tylko przyglądali się bohater, więc ten przed niemieckim cały czas jest takim naszym celem naszym, czyli niemieckiej publiczności scenę i w taki sposób próbuje się go stać się pokazywać, dlaczego w Polsce się nie przyjął nie przyjął też jakoś bardzo w Anglii, chociaż miał tam promotorów znakomitych ale, ale w gruncie rzeczy nie ma się bardzo wybitnych przedstawień i senackich w Anglii we Francji różnie są były bardzo interesujące, bo syn zaczynał w takie nowe fale można powiedzieć nowe sposoby myślenia o teatrze inicjowały go sztuki z winy strony teatru naturalistycznego z drugiej strony Tatr symbolicznego to było bardzo niedługim czasie te 2 nurty inscenizacyjny się po pojawiły natomiast w Polsce i psem był grany dlatego, żeby grać w Niemczech tak budzi jednak w tym wieku i tak właściwie można powiedzieć jest troszkę do dziś, jeżeli pojawia się wybitne przedstawienie niemieckie dobrze przyjęte to wtedy również ta sztuka jest stylizowana w Polsce, dlaczego do trudno mi trudno powiedzieć w Polskiej tradycji i psem był postrzegany zazwyczaj jako dramatopisarz aktorów tak było rzeczywiście pod koniec dziewiętnastego wieku w Polsce i psem na promowali przede wszystkim wybitni aktorzy od Maciejewskiej poczynając oni mi od rywali popisowe role tak się zaczęła historia scenicznego Ibsena w Polsce może być na etapie zatrzymała w momencie, kiedy ta europejskim zaczął holować reżyser i chodzi o to by mi pewien pomysł na syna w Polsce ciągle g cena dla aktorów pod aktorów potrzeby oni mogli błysnąć w tym teatrze i najczęściej byli aktorzy już ukształtowani nieco wcześniej czy jak wnoszący nie muszą tego nowego powiewu powiewu świeżości tak wobec w okresie międzywojennym po wojnie nabyło kilka inscenizacji ważnych istotnych, ale Anna, ale żadna z nich nie była nie była takim wydarzeniem można, by powiedzieć teatralnym ja się, że to, dlatego że żaden reżyser nie uczynił z psem na swojego autora tak widzianą w Niemczech Thomas Oster Meyer uczynił Ibsena 1 ze swoich bardzo ważnych autorów wraca do niego ciągle w Polsce niema nic takiego kto by uważały cena za ważną postać i robi jego sztuki w miarę regularnie po to, żeby z nim rozmawiać, żeby ten był świeży na scenie trzeba z nim rozmawiać znaczy musi rozmawiać reżyser musiał z nim rozmawiać aktorzy i dzięki temu będzie z nimi rozmawia publiczność oczywiście jest kwestia przykładów pojawiła się pojawił się ostatnio oczywiście przykłady pani Anny Marciniak główny, które są przykładami z norweskiego Bodo pewnego momentu będą tłumaczone z niemieckiego tak różnych za przyjęciem różnych języków, chociaż Józef Wójtowicz tłumaczy również norweskiego i przykłady panią Marciniak w nocy on odsłaniają pewne pewne aspekty, które do tej pory były skryte przed okiem polskiego czytelnika, więc niższe niż taki bogaty to właśnie jest także przykłady też muszą ze sobą rozmawiać nie wystarczy, że mamy 1 nowy przekaz musi być kilka przykładów, by wtedy Beatka Iskra zapalna się się rodzi i i staże to interesujące dla reżyserów, kiedy widzą różne przekłada to taka możliwość interpretacyjna jakaś inna tak uważam, że polszczyzna na swój własny rachunek i biegły myślę, że to jest skomplikowane zagadnienie, dlaczego lipca w Polsce się nie przyjął wciąż jeszcze wierzę, że może ten trend odwrócić może jako rozliczenia, ale za euro leży z szansą rozmaite Jaskółki inscenizacja inscenizacja Jana Klaty wróg ludu słynna inscenizacja Narodowego starego teatru z Krakowa wędrująca po całej Polsce granat do dzisiaj już nie najświeższa w ubiegłym sezonie premierę miał tak Blair w teatrze Narodowym to są 2 zupełnie różne przedstawienia w zupełnie inny sposób myślące o psa nie każdy zna na swój sposób ciekawe i i myślę pobudzające do myślenia jakieś Jaskółki też się pojawiają i być może że, że z psem jeszcze zwycięży doczeka się tego swojego reżysera, który i psem kontrowersyjny dla współczesnych sobie to jest to ciekawe pytanie był i nie był zarazem czy był rzeczywiście ogromnie kontrowersyjnym autor może inaczej porusza ogromnie kontrowersyjne kwestie nowego w tej sztandarowej sztuce, którą wszyscy znamy w domu lalki finale żona opuszcza dom to żona opuszcza męża to nie jest tak bardzo bulwersujące nie było tak bardzo bulwersujące w tamtych czasach tradycji protestanckiej to może rozwody były możliwe, ale ona opuszcza również dzieci to było bulwersujące dla dla wszystkich to bohaterka wydawała się krytykom nienaturalna z tego powodu niemożliwa wymyślona jakaś bardzo możliwe, że kobieta opuściła swoje dzieci i i wydawca Ibsena dyrekcja gal z dala namawiał Ibsena na samym początku lipca zmienił jednak zakończenie tej sztuki żeby, żeby główna bohaterka nie opuszczała tych dzieci finale i psem na to nie zgodził, a jego wydawca był osobą bardzo wierzącą w ogóle szefem Towarzystwa biblijnego ale, ponieważ ceni też artystyczną wolność i oczyszcza artystyczne dokonania cena to ostatnie walki został wydany i wszedł do teatrów przez 3 straty jak burza sprzedał się znakomicie doskonale to było absolutnie ogromny wielki sukces komercyjny wszyscy o tym, rozmawiali i do tego stopnia, że pojawiały się w salonach nawet przy zaproszeniach na na jakiś nacisk ankiety prośba o to nie rozmawiajmy już od domu lalki, bo to, by zbyt zbyt gorący temat budzący budzących kontrowersje i no tutaj to się udało, ale później cena za upiory sztukę jeszcze bardziej kontrowersyjną sztukę, w której mamy motyw z ukryty motyw znaczy kazirodczy mamy dziedziczony syfilis mamy życie w kłamstwie mamy mamy nawet motyw eutanazji w finale bardzo kontrowersyjna sztuka, która była zakazana przez cenzurę dość długo nawet w Niemczech, których ten sen był taki popularny w Anglii jeszcze dłużej premiera odbyła się dobro parę lat po pokazaniu tej sztuki i ta sztuka wzbudziła rzeczywiście ogromne kontrowersje i ogromne dyskusje ale, ale ona z kolei zapewniła synowi pozycje właśnie tego o oryginalnego pisarza tego niezależnego pisarza burzyć raczej, jakby zbudowano go zapytać kapitał symboliczny, żeby za każdym razem można było coś ugrać po, poruszając kontrowersyjne tematy i wykorzystać to wizerunkowo taki sposób, żeby ten wizerunek nie został nie został załamany tak jak powiedziałem na początku lat 80 i są już absolutną absolutnie celebryta europejskim i tras w jaki sposób się udało tego wizerunku nie zburzyć Otóż wtedy, kiedy ukazał się kontrowersyjne sztuki i było wiele dyskusji wokół tego psa zaproponował swojemu wydawcy żona pisze taką 200 stronicowa książeczka, której on opisze jakiś sposób powstawały jego sztuki to nie będzie biografia to nie będzie to, żeby taka aplikacja, ale i miał potrzeba wyłożenia swego stanowiska w tej sprawie wtedy wydawca powiedział nie nie prostego absolutnie nie robić, bo to podam malarki popiera zupełnie już było to niemożliwe i dzięki wydawca c został z większym z pięknem i właśnie można powiedzieć, że ta decyzja wydawcy, żeby sen zamilkł nie wyjaśniał nie tłumaczył tego co pisze zaowocowała właśnie tym, że stał się tak jeszcze bardziej popularne bardzo dziękuję pani prof. Ewa Partyka z Instytutu sztuki Polskiej Akademii Nauk państwa moim gościem dziękuję informację o godzinie jedenastej już za chwilkę po informacjach wracamy do programu off czare Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" teraz 45% taniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA