REKLAMA

Dawid Żakowski: "Główną inspiracją projektu "Last" jest Wacław Niżyński"

Kultura Osobista
Data emisji:
2019-12-13 19:00
Audycja:
Czas trwania:
19:22 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest Dawid Żakowski, reżyser i pomysłodawca projektu "Last" i Borys Jaźnicki- tancerz, aktor, performer. Opowiadają o LAST czyli międzynarodowym projekcie interdyscyplinarnym. Tancerze, choreografowie, performerzy, kompozytorzy i artyści video pochodzący z Polski, Czech, Słowacji, Węgier i Ekwadoru tworzą razem złożony i wielopoziomowy portret najsłynniejszego tancerza wszech czasów, Wacława Niżyńskiego.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska las, czyli międzynarodowy projekt interdyscyplinarny performatywne choreograficzna wystawa realizowana przez międzynarodową grupę artystów łączących różne dziedziny sztuki dzisiaj będzie miała swoją premierę w galerii 18 przy Brackiej w Warszawie autor koncepcji tego przedsięwzięcia reżyser Dawid Żakowski jest gościem kultury osobistej witam serdecznie dobry wieczór jest z nami również Borys Rozwiń » rzeźnicki aktor performer i tancerz witam dobry zacznijmy od tego co było lub raczej kto jest tego projektu inspiracją spoiwem ideą przewodnią tego całego przedsięwzięcia główną inspiracją tego projektu Międzynarodowego to jest Wacław Niżyński tancerzy polskiego pochodzenia, a tak naprawdę to jest ostatniego taniec, który odbył się 19stycznia 1919 roku, czyli równe 100 lat temu odbył się ten taniec w Sankt Moritz w Szwajcarii Schweitzer tak i to było takie dosyć wyjątkowe wydarzenie, które niewiele wiadomo są tylko strzępki informacji dotyczące tego jak wyglądał ten taniec jest zapis w Dzienniku Wacława Niżyńskiego taka informacja o tym jak z jego perspektywy wyglądał ten taniec i ten projekt właśnie odnosi się do tego tańca taniec Wacława Niżyńskiego, który on sam nazwał ze ślubu nami z Bogiem tak padły takie sformułowanie w Dzienniku również potem tańcu Wacław Niżyński zaczyna pisać dziennik tego samego dnia nawet tego samego dnia tuż po zakończeniu tylko wydarzenia, które miało miejsce w hotelu urywek ta Haus przepiękny hotel w krajobrazie ALT musiał być niesamowicie krajobraz tego wydarzenia jako człowiek, który ma obsesję na punkcie Niżyńskiego był pan w tym hotelu nie byłem, ale kogo był taki pan, że tam jechać to co udało mi się w trakcie tego projektu zrealizować to odwiedzić miejsce, w którym zaczęło się całe szaleństwo powiedzmy cały proces chorobowy opracowanie żeńskiego, czyli dom w Budapeszcie był to dom teściowej Wacława Niżyńskiego, w którym spędził 2 lata całkowitej izolacji, ponieważ w 1914 roku Wacław Niżyński został potraktowany jako szpieg rosyjski wiemy, że tysiące czternasty roku pani już wybucha pierwsza wojna światowa i został Wacław Niżyński, jakby takim domowym areszcie zamknięty w tym domu dopiero w 1916 roku jak lew wyciąga go stamtąd nie byli wytłumaczy, bo może nie wszyscy pamiętają jak gaz jest to stworzył Wacława Niżyńskiego oraz rozwoju w bardzo ciekawa para, która ten moment też taki na początku dwudziestego wieku, kiedy zaczyna się dokonywać cała rewolucja w tańcu swój w tańcu w palecie, bo Sergiej gile stworzył balety rosyjskie, które już 1909 roku zaczynają sezon w Paryżu baletów rosyjskich i tam w Paryżu właśnie są prezentowane balety, które później w 15121913 Wacław Niżyński choreografowie realizuje choreografie do o popołudnia fauna gier i święta wiosny fundusz zaczyna cały skandal cała rewolucja aktu w sztuce też, a jak ile to jest taki współcześnie byśmy powiedzieli, jaki impresario impresario, który zarządza producent zarządza i tworzy warunki dla dużych wydarzeń artystycznych stał się jego kochankiem tak byli przez 5 lat kochankami cały dziennik jest taką relacją dotyczącą ich wspólnego życia jest dziennik, w którym tak naprawdę nie ma żadnej trzeba podkreślić literackiej kreacji to jest jednak zapisy dla jakiegoś emocjonalnego stanu graniczącego z błędem tym obłędem potem się z stający znaczy dziennik Wacława Niżyńskiego dla psychiatrów to jest takie czyste świadectwo postępującej choroby schizofreniczne to jest niesamowite, gdzie ta granica między racjonalizacją i tego co zaczyna się dziać umysłem i w jaki sposób ta kreacja wewnętrzna odbywa nie ma granic między tym szaleństwem, a relacja świata zewnętrznego też to było 1 z zagadnień, do którego podeszliśmy nasza koncepcja artystyczna w odniesieniu do ostatniego tańca Niżyńskiego, ale też Dziennika była taka, żeby wyciągnąć jak najwięcej racjonalnych informacji stamtąd, czyli zapis dotyczący powiedzmy ekologii zapis dotyczący podejścia do ciała w jaki sposób on obcuje z ciałem do natury relacji w jaki sposób konstruuje i przedstawia narracje z rodziną w jaki sposób odwołuje się do własnej choreografii do życia artystycznego te aspekty zostały podzielone na kilka elementów na kilka przestrzeni takich fragmentów w ogóle znaleźliście Bomi po głowie jako kołaczą się tylko i wyłącznie te wszystkie jestem Bogiem jestem Bogiem jestem wszystkim jestem życiem jestem nieskończoności ten dziennik jest na nas co one taką relacją, która jest pokłosiem zaślubin z Bogiem, czyli czymś mega Watykan innym i trudno się odnosić do tego wszystkie fragmenty dotyczące tego, że ktoś mówi jestem Bogiem albo o dotyczące religii staraliśmy się pominąć tak, żeby wyeliminować ten element czysto schizofreniczne wyciągaliśmy tego czynnika rzeczy, które wydawały nam się bardzo o trafne autentyczne i aktualne Borys jest niski, jaki stosunek do tego trochę wyciągania racjonalizm z tego co racjonalizm jednak moim zdaniem mimo wszystko nie było no my spędziliśmy dużo czasu na podłodze z tekstem czytając na głos, żeby dojść do tych momentów, w których właśnie nie ma pewnych abstrakcyjnych wypowiedzi tylko są bardzo bardzo konkretne np. propos jego fizyczności jego ciało bardzo mocno zwraca uwagę co jest oczywiście naturalne tancerzy, ale u niego to się, jakby wielokrotnie łoży bardzo mocno patrzył na delikatne ruchy swojego ciała tam jest bardzo zabawny fragment, w którym on opisuje o tym, że po prostu podnosi nogę i i zaczyna widzieć jak mięśnie poruszają go palcem on zwraca uwagę na całą system trawienny na w ogóle na ciało, ale też z drugiej strony okazało się, że tam są niezwykłe przemyślenia dotyczące np. ekologii i społeczeństwa w ogóle, które są oczywiście włożone pomiędzy te te zdania o tym, że on tak czuje, że jest Bogiem, że ze ślubu już z Bogiem, ale jednocześnie zaczyna mówić np. ma całe wykłady praktycznie o węglu, że węgiel jest niedobry i że węgiel po prostu popiołem tej ziemi, że ludzie wyciągają popił z węgiel ziemi znaczy, że zabierają mu jego Enei Energi ziemską i tym samym niszczą nie mam tu znaków zapytania jeśli chodzi o to, bo rzeczywiście piszecie o tym, spektaklu ostatni taniec Niżyńskiego to obraz protestu krzyk sprzeciwu wewnętrzną Europejskiego establishmentu rozpadającego się Europejskiego porządku, który był również dla samego tancerza symbolicznym końcem jego kariery, a ja jednak cały czas mam w głowie, że karierę Wacława Niżyńskiego zachęt zakończyła po prostu go ciężka choroba czy tak na pewno to była ciężka choroba z 1 strony, ale z drugiej strony, jeżeli spojrzymy na ten akt, który dokonał się sorbet chaos to był akt protest też wołanie o pomoc, ale nie wołanie o pomoc chorego człowieka, jeżeli spojrzeć na to z perspektywy psychologii głębi Jurkowskiej to można mówić o tym, że spektrum naszych doświadczeń psychicznych może być bardzo bardzo szerokie i że niektóre granice doznań świadomości czy doznanie, jakby psychicznych dla niektórych warstw społecznych jest normą, a dla innych warstw społecznych może być szaleństwem, gdzie jest granica jest bardzo ciekawe zagadnienie i z tym zagadnieniem zostaniemy bardzo proszę niech ono się unosi w powietrzu teraz przez kilka minut, bo teraz czas w radiu TOK FM na informacje mamy do naszej rozmowy o Wacław Niżyński i o projekcie nas zwraca tuż po informacjach dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska rozmawiam dzisiaj z twórcami przedsięwzięcia last, czyli Międzynarodowego projektu interdyscyplinarnego performatywne choreograficznej wystawy, którą realizuje grupa międzynarodowych artystów autor koncepcji tego przedsięwzięcia, które krąży wokół postaci genialnego tancerza Wacława Niżyńskiego reżyser Dawid Żakowski Gosię kultury osobistej witam serdecznie raz jeszcze aborcję niskie aktor performer i tancerz rozmawiamy o idei idei przedsięwzięcia, które właśnie nazywa się las las, czyli las des last ostatni taniec Wacława Niżyńskiego czemu nazwać wasze przedsięwzięcie wystawą, że przedsięwzięcie nazywamy wystawą ponieważ dokonaliśmy takiego zabiegu dramaturgicznego, że podzieliliśmy przestrzeń performatywne na 5 oddzielnych pokoi przestrzeni nazwaliśmy je dualizm wojna nieśmiertelności stagnacja i transfer rozumiem, że to są pojęcia, które wyciągnęliście ze wspomnianego już Dziennika Wacława Niżyńskiego tak one znajdują swoje odniesienie ponieważ, dlaczego dualizm ze względu na robaczki ograniczy to swego rodzaju podwójną, która ma miejsce i mechanizm nakładających się rzeczywistości nakładających się z racji wojna, ponieważ w podczas ostatniego tańca Wacław Niżyński powiedział do publiczności, a teraz zatańczę dla was wojnę wojnę, za którą jesteście odpowiedzialni nieśmiertelność ze względu na to odniesienie to boskości i ale też ta nieśmiertelność rządzona jest przyszłością, bo to zaraz potem opowiem, a stagnacja ze względu też na to, że Wacław Niżyński potem dziewiętnastym roku zakończy swoją karierę i przez przeszło 30 lat podróżował po różnych szpitalach psychiatrycznych ośrodkach to musiało być bardzo ciężki czas dla niego jako o osoby, które zajmowała się przez wiele lat tańcem, a tutaj w stagnacji w 100 porze było jak ja sobie wyobraża wręcz przenoszonych przewożonych z 1 ośrodka do drugiego i więc też ta przestrzeń stagnacji, ale też przeszłości starości czyli w jaki sposób zastanawialiśmy się w jaki sposób przedstawić to dojrzałe ciało performera człowieka, który zajmował się ruchem transfer jest przestrzeń pomiędzy nimi gdzie konstruujemy choreografia Wacława Niżyńskiego, gdzie spotykają się wszyscy performerzy a dlaczego wystawa, ponieważ wszystkie te pokoje działają równolegle ze sobą, więc widz przychodzi na wystawę i może dokonać sobie wyboru, którą przestrzeni chce odwiedzić, który przestrzeni chce przebywać, którą przetrzeć chcę oglądać aborcje żeńskich, który przestrzega występuję wojna końca wojny będzie wojna co powie coś więcej widzieliście o rekonstrukcji trochę techniki tak czy tego scenicznego zachowania Niżyńskiego, jeżeli nie jest do końca rekonstrukcja techniki te z nawiązanie to do oryginalnych choreografii Wacława Niżyńskiego, czyli popołudnie fauna tutaj dokonaliśmy takiej selekcji wybraliśmy 3 z 4, czyli popołudnie fauna gry i święto wiosny to jak się tańczy wojna to było bardzo trudne zadanie przyjechała do nas kadra spadkowa ze Słowacji choreograf Castro bardzo długo próbowaliśmy chodzić sobie na pytanie co to znaczy zatańczyć wojnę co znaczy to zdanie oczywiście w pierwszych skojarzenia to jest pewnego rodzaju agresja to jest pewnego rodzaju zniszczenie ale, ponieważ też robimy wystawę 100 lat później po tym wydarzeniu co co to wojna oznacza w tej chwili co ona oznaczała wtedy, kiedy była czym czymś ogromnym pustoszy Europę, a co taka wojna oznaczałaby teraz czyta wojna trwałaby sekundę tak naprawdę czy rzeczywiście też Ross rozlała się na lata też mogłyby spustoszyć Europę na nowo czy to wojna trwa wojna sam zdajemy sobie oczywiście wiem właśnie tylko, że ona nie jest akurat nie trwa w naszym obszarze geograficznym tak żyjemy w tym spokojnym chwilowo albo mam nadzieję dłużej miejscu taniec tylko jako ostrzeżenie bardziej skupiliśmy się na tym z, jakie są składowe myślenia o wojnie co to może oznaczać co ludzie, którzy znajdują się w trakcie wojny mogą odczuwać dlatego tam akurat moje choreografie znajdują się 4 różne części, które są mieszane ze sobą cały czas m.in. np. okazało się, że bardzo silną rzeczą, która uaktywniła nam się w trakcie myślenia o wojnie jest pewnego rodzaju tęsknota za dzieciństwem za ojczyzną w ogóle za za takim spokojem akurat w tym wypadku chodziło o Rosję za matczyną tak tak, że to jest bardzo, że to nagle się uaktywniło to jest konieczne, że bez tego, że to właśnie wojna wyciąga człowieka bardzo bardzo mocno dlatego jestem pewien rodzaj choreograf, który to ma przywołać ludziach, ale jest też pewnego rodzaju próba odzwierciedlenia pewnej mechanizacji wojny, że to jest to jest tak naprawdę to jest właśnie technika to jest mechanizm, który wkracza w różne miejsca i nie zwraca uwagę na ludzi tak naprawdę jako na żywe istoty tylko i i i w ten sposób kat rozpracowaliśmy każdy z tych elementów, tworząc na bazie improwizacji pewnego rodzaju choreografie, które następnie złożyliśmy 1 bardzo długo trwający taki stan pewnej hipnozy pewnego takiego transu i czy i w jaki sposób ten trans wprowadzić widzów, którzy przyjdą zobaczyć last 30 spektakl uczestniczący to jest premiera, więc zakładamy pewne reakcje w jaki sposób widz może wejść w ten materiał przewidujecie przewidujemy to na pewno, jakby specyfiką tego projektu jest to, że wszystko dzieje się równolegle, więc każda z tych przestrzeni jest różnorodna są kompletnie inne doznania ze względu też jak w kwestii muzycznej graficznej wizualnej też do każdej z tych przestrzeni został zaproszony inny choreograf, który pracował performer ami performerzy są jak też obcujący z techniką tańca współczesnego i cielesności, ale każdy z nich jak operuje inną technikę to też jest bardzo ciekawe, by jak i zaczynamy patrzeć na to ciało, że po tej rewolucji, że w powiedzmy, że w dwudziestym wieku dominował balet, że dzisiaj współcześnie taniec ma ogromne spektrum taniec współczesny ogromne spektrum, by patrzeć na to możliwości tańca czym jest jako taki i co możemy nazwać tańcem co możemy nazwać działania performatywne mi szukaliśmy też tej różnorodności i tego aspektu, żeby cały czas jakby ten ten aspekt ten mechanizmy wielokrotnego portretu zaistniał tutaj i żeby dać odpowiedź w jaki sposób po tych 100 latach ten taniec zmieniło jest jeszcze 1 w tym wszystkim tajemnica, której muszę powiedzieć trochę ciasna zgodnie tajemnice zapachowa podobnej Stwórca zapachu wasze Perform się tak jest zapach i zapach też był wkomponowany w odniesieniu do tych wszystkich haseł tak taki też te przestrzenie pachną one mają swój zapach, czyli tak naprawdę duże spektrum dziedzin, które spotkamy w galerii 18 albo będzie taniec i sztukę wideo też tak zaprosiliśmy do współpracy Łukasza, który komponuje dla Avatara, który będzie z nami też podczas wystawy z wielorakie doznania tutaj spraw zapraszamy w takim razie proszę państwa last w najbliższą sobotę i niedziele od dwudziestej to dwudziestej trzeciej galerii 18 przy Brackiej 20 był w Warszawie w poniedziałek wystawa będzie czynne od dwunastej do piętnastej w tym samym miejscu twórcy tego przedsięwzięcia Dawid Żakowski i Borys jest niski byli gośćmi kultury osobistej bardzo dziękuję za to spotkania dziękujemy teraz czas na informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i zabierz TOK FM na wakacje!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA