REKLAMA

"Katarzyna Kobro jest osią tej wystawy" w Muzeum Sztuki w Łodzi

Kultura Osobista
Data emisji:
2019-12-20 19:00
Audycja:
Czas trwania:
22:35 min.
Udostępnij:

Gośćmi Marty Perchuć- Burzyńskiej są kuratorki, Małgorzata Jędrzejczyk, Katarzyna Słoboda. Opowiadają o przygotowanej w Muzeum Sztuki w Łodzi wystawy "Komponowanie przestrzeni. Rzeźby awangardy". Rozwiń »

"Ciągle mamy przekonanie, że twórczość Katarzyny Kobro nie jest w pełni zrozumiana" Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska komponowanie przestrzeni rzeźby awangardy do 2lutego muzeum sztuki w Łodzi wystawa o takim właśnie tytule kuratorki wystawy Małgorzata Jędrzejczyk Katarzyna słoboda są dzisiaj gośćmi kultury osobistej witam serdecznie dobry wieczór dobry wieczór łączymy się poprzez Skype, bo panie są w Berlinie ja jestem studio w Warszawie, a we wspólną wędrówkę wybieramy się teraz do Łodzi w tytule wystawy, które już Rozwiń » wspomniałam przestrzeni rzeźba i Awangarda to oznacza jednak tak naprawdę 1 artystkę, dla której te pojęcia są bardzo bliskie tak, choć oczywiście o Katarzynę Kobro jej teorię praktykę rzeźbę, która była ogromnie eksperymentalna i unikalna tak naprawdę ma na skali międzynarodowej i to ta została właśnie to pokazuje z Kobro to jest chyba dla nas co było dla nas jest dla ciągle najważniejsza otwierała rzeźbę, a przez to sztukę Nowica to widz stawał się jak czynnym uczestnikiem odbioru odbioru rzeźby i właściwie to w jego sposobie poruszania się jego odbiorze w jego spojrzeniu rzeźba dopiero nabierała kształtu nabierała sensu, bo to jest taka wystawa, na której mamy kilkanaście prac Katarzyny Kobro tak z tego co wiemy jak i tym pracom Katarzyny Kobro towarzyszą także prace innych artystów awangardowych tak się chciałem dowiedzieć jak zrodził się w ogóle pomysł na taką wystawę, której centrum jest Katarzyna Kobro pomysł zrodził się w podczas przygotowywania ustawy poruszony cały program nowoczesności, w której twórczość Katarzyny Kobro była punktem wyjścia do rozważań są innym kierunku poszukiwań w innym kierunku Milowicz w kierunku tańca choreografii i tam też twórczość Katarzyny Kobro jej rozumienie czasu przestrzeni ruchu i rzeźby w końcu było było spotkane psy i twórczością choreograf i tancerek, które raz zrewolucjonizowały taniec na początku dwudziestego wieku i zapytałam swoich swoje koleżanki z Unii z działu zbiorów sztuki nowoczesnej czy w ogóle była taka wystawa, która spotykała właśnie Katarzyny Kobro rzeźbiarka innymi rzeźbiarzami rzecz biorąc z przystankami okazało się, że w Łodzi muzeum jest takiej ustawy nie było wydawało się to coś co należy należy zrobić jeśli chodzi o pracę Katarzyny Kobro to muzeum sztuki w Łodzi jest w posiadaniu większości tych prac tego co wiem wiele z nich trzeba było rekonstruować i podobno bardzo mało tych prac się zachowało dlaczego głównym powodem była powiem tak może spektakularnie druga wojna światowa, bo Katarzyna Kobro razem z mężem woda sączy mińskim i z kilkuletnią córką musieli w czasie wojny czy okupacji przeprowadzać kilka razy w Łodzi w okolicach Łodzi i dużo łatwiej było im zwinąć płótna Strzemińskiego czy schować rysunki do teczki niż po prostu zabierać za każdym razem ze sobą rzeźby, więc one one zostawało niejednokrotnie w piwnicach u znajomych część z nich właśnie dzięki temu przetrwała, ale część została po prostu zniszczona podczas wojny zaginiona podczas wojny, nic więc to jest taki główne główne główny powód nie wiemy, że wodę wyjaśnia Katarzyna Kobro sama niszczyła też swoje rzeźby no jest taki tak tak, ale takie wspomnienie właściwie córki i jest to no cóż miasto dopiero banki kilka lat i rzeczywiście ta książka jej wspomnienia z z lat dziecinnych wspomnieniach o rodzicach po bardzo emocjonalnym tytułem miłości nienawiści rzeczywiście odcisnął piętno piętno na odbiorze prac Kobro i w ogóle ma na, jakby sposobie rozumienia jej twórczości poprzez biografia rzeczywiście jest takie podejrzenie że, że zniszczyła, że pan natomiast nie mamy takiego potwierdzenia czy jest jest to pewnie jest to bardzo no właśnie taki obraz bardzo obraz, jakby dramatyczne kobiety matki, która podczas wojny w 2 jednak głównie o dobro córki aż trochę nie chciałem przedstawić tę ustawę właśnie chciałyśmy, żeby biografia dobra jakość śpiewała jej nie twórczość, która no rozumiem, że jest dosyć trudna, ale może skomplikowana natomiast dziś mówimy w ramach wystawy staramy się pokazać, że wcale tak nie jest można ją odbierać też poprzez ruch ciała poprzez własne własną interpretację nie trzeba przejmować wysoką matematyką i geometrię żeby, żeby to sztuka odebrać właśnie chciałyśmy trochę to biografie nieco odsunąć odsunąć na bok, bo mam wrażenie, że poprzez c i film Andrzeja Wajdy, który wiadomo, że jest dosyć jednostronnej pokazuje bardziej jak biografie Strzemińskiego też trochę, pokazując bardzo w sumie dobrym świetle, a bywało bywało różnie też poprzez sztukę teatralną która, której premiera miała miejsce w etacie nowym w Łodzi jego biografia jest znana natomiast ciągle mamy takie to takie przekonanie, że i twórczość przez to, że widz może wydawać się trudna zbyt abstrakcyjna niezrozumiałe jest nie dotarła do widzów co nie jest taka rozumiana, a i tak spełni odebrana przez jakiś indywidualny czyta no tak ja tutaj zaczęłam panią zadawać biograficzne pytania rzeczywiście panie chcą to biografia trochę odsunąć, ale no to się rzuca trochę walczy, że panie, jakby stawiają w centrum Katarzynę Kobro bez kontekstu bez pryzmatu bez relacji właśnie z tym Władysławem Strzemiń ski to zdarza się bardzo rzadko nie do końca tutaj Strzemiński jego sztuka nie ulegają, ponieważ na wystawie zdecydowałyśmy się umieścić kilka prac Strzemińskiego, a jednak obrazy z niego obraz branży z tej serii obrazów architektonicznych, czyli może powiedzieć no do pracy, które powstawały głębokiej relacji z twórczością rzeźbiarską Katarzyny Kobro oboje wtedy pracowali nad zagadnieniem oczywiście w ramach cieszy granic i osobności własnych mediów, których używali, czyli granic malarstwa jako pewnego trudnego gatunku sztuki w stosunku do rzeźby jako dziedziny, która ma jednak odrębne prawa w stosunku do malarstwa i to bardzo istotny wątek, bo w ramach tej wystawy też chcemy pokazać jak rzeźba w początkach dwudziestego wieku zaczynała wypracowywać swoją własną nie tylko gramatykę formalną, ale też walczyć o osobne prawa dla siebie jako odrębnego gatunku artystycznego to 1 z tych wątków, które się pojawia i ich wiele, jeżeli chodzi o przywrócenie formalne natomiast 1 z wątków chociażby zagadnienie sposobu odbioru rzeźbę i patrzenia na nią przez przestrzeń bardziej prawdę poprzez przestrzeń naturalnie natomiast innym elementem równie ważnym jest zagadnienie ruchu wokół rzeźby i konstatacja może powiedzieć truizm, ale jednak patrząc na tory sztuki wieków wcześniejszych niezwykle ważna konstatacja rzeźba jest obiektem jest jest ciałem istniejącym przestrzeni to znaczy nieposiadającym tylko 1 takiego frontalnego doku tak jak malarstwo malarstwo oglądamy tylko właśnie frontami tylko jego płaszczyzna jako dzieło 2 wymiarach wiadomo, że ma swoją grubość, ponieważ jest, iż wrak nie jest jest obiektem, który też może powiedzieć mają wysokie elementy wskazujące na jego Volumetric czynność natomiast malarstwo było dziedziną gatunkiem płaski dwuwymiarowy natomiast rzeźba przez długi czas, mimo że była ciałem istniejących 3 wymiarach była oglądana z 1 uprzywilejowanego punktu widzenia, które byłyby zaprogramowany przez samego twórcę Instytut niezwykle ważny moment, kiedy rzeźbiarzy rzeźbiarki również Katarzyna Kobro zaczynają wskazywać na to rzeźba jest obiektem istniejącym przestrzeni i również w czasie i że ruch odbiorcy wokół rzecz jego aktywność przestrzenna i czasowa równie ważnymi składnikami kompozycji rzeźbiarskiej rytm czasoprzestrzenne to sformułowanie wymyślony przez Katarzynę Kobro jeszcze pani zapyta, ale to w kolejnej części naszej rozmowy teraz czas na informację w radiu TOK FM dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiaj w kulturze osobistej komponowanie przestrzeni rzeźby awangardy do 2lutego muzeum sztuki w Łodzi wystawa o takim właśnie tytule ze mną są kuratorki wystawy Małgorzata Jędrzejczyk i Katarzyna słoboda łączymy się za pomocą Skype, bo panie są w Berlinie jestem w studiu w Warszawie tak naprawdę jesteśmy myślami w Łodzi na wystawie prac, które koncentrują się wokół postaci i wokół twórczości Katarzyny Kobro Awangarda rzeźbie czym się cechowała przede wszystkim jeśli możemy na początek spojrzeć na tę kwestię szerzej i na czym też na tym tle polegała wyjątkowość Katarzyny Kobro była w awangardzie łódką awangardy jeśli chodzi o swoje koncepcje zaryzykuję twierdzenie, że tak, choć oczywiście Awangarda rzeźbiarska miała nie dla różnych odcieni i wiele różnych dróg którymi poszły poszukiwania eksperymenty twórców en, jeżeli awangardowej może powiedzieć, że pierwsza połowa dwudziestego wieku cieczy pierwsze lata nawet 3 dekady dwudziestego wieku były czasem niezwykle istotnych przeobrażeń w odniesieniu do kompozycji dzieła sztuki rzeźbiarskiej rzeźbiarskiego dzieła sztuki w odniesieniu do pewnej gramatyki formalnej, ale również w odniesieniu do do zagadnienia relacji między obiektem rzeźbiarskim, a odbiorcą też w odniesieniu do zagadnienia percepcji dzieła rzeźbiarskie, jaka miała być sztuka to miał być sztuka bliska człowiekowi pani mówi odbioru w dniu drzwi okazuje się, że w niektórych przypadkach on miał być bardzo bliska człowiekowi też powstawała w głębokim namyśle nad obecnością aktywnością człowieka przestrzeni i w czasie powstawała w odniesieniu do studiowania pewnych kierunków przestrzennym zajmowanych przez człowieka przestrzeni powstawała w odniesieniu do analizy ciała ludzkiego powstawała wodne w odniesieniu do analizy pewnego per forma pewnego aspektu istnienia człowieka na świecie jego ruchu i przemieszczania się właśnie w przestrzeni, a więc, mimo że te obiekty bardzo często są pozbawione bezpośrednich odniesień do człowieka czy do świata widzialnego to one wyrastają bardzo głębokiego namysłu na temat tego i w jaki sposób sztuka może odnosić się do człowieka i w jaki sposób może też kształtować przestrzeń i jego jego życia przestrzeń, w której istnieje możemy mówić jakimś politycznym wymiarze społecznym rzeźb Katarzyny Kobro czy to była taka sztuka, która chciała się wtrącać, jakbyśmy powiedzieli może nie bezpośrednio natomiast Katarzyna Kobro w swoich tekstach, które również przed lokujemy w książce towarzyszącej wystawie, której właśnie znalazły się oprócz tekstów Katarzyny Kobro teksty innych artystów artystek m.in. Barbarę raport tamten Namysł nad rzeźbą jako jako dzieło sztuki rzeczywiście chodzi o stronę życia codziennego i Katarzyna Kobro w swoim tekście o funkcjonalizm szczególnie mocno podkreślała taką powinna logikę stojącą za właśnie za jej eksperymentami z perskimi, które w, których przedłużanie widziała w rytmie pracy człowieka czy tej organizacji jak lepszej organizacji pracy takiej, w której w, której człowiek nie męczył się nadmiernie, której ten na ta nadwyżka nadwyżka sił byłaby równoważona wysiłku byłaby równoważona, więc ona absolutnie swoimi rzeźbami też i swoją teorią wpisywała się wtedy aktualny bardzo Namysł nad nad dynamiką codziennego funkcjonowania i też myślała układać takie takich sformułowań jak i emocje planowo ości to jest to jest kolejne kolejne zagadkowe dosyć US sformułowań które, które można można odczytywać jako właśnie włączenie tego emocjonalnego efektywnego bardzo ważnego elementu życia człowieka codziennych relacji co innego sposobu poruszania się właśnie planowanie codziennej przestrzeni człowieka, ale nie absolutnie nie miała namyśli to, że ona jak ona jako rzeźbiarka będzie teraz projektowała przestrzenie pracy przestrzenie mieszkalne przestrzenie miejskie, ale we współpracy tak sobie wyobrażał we współpracy z architektami socjologami pianistami mogłaby jak podzielić tymi eksperymentami tymi rozwiązaniami czysto formalnymi nawet ma matematycznymi dotyczącymi właśnie proporcji budowania przestrzeni czy otoczy otoczenia człowieka jak i właśnie przekazać, jakby to nie to wiedza doświadczenie dalej już ludziom, którzy po prostu na co dzień zajmują się tego typu prac miała absolutnie takiej taki plan, w którym w, którym jest teoria praktyka nie pomaga budować takie przestrzenie, w których trochę są znoszone hierarchie społeczne, w których niegdyś przestrzeń staje się bardziej otwarta egalitarne przyjazna sprzyja bardziej dobrym harmonijnym relację społeczną, nic więc miała taki taki horyzont myślenia rzeczywiście matematycznie wyliczała swoje prace tak większość, choć oczywiście nie wszystkie, bo należy pamiętać, że Katarzyna Kobro jest też autorką aktów no właśnie stawały akt jest centralnym punktem wystawy w Łodzi jest 1 z punktów takich najważniejszych, które budują osie koncepcji kuratorskiej jest nim niewątpliwie niezwykle ważny, ponieważ zależało na tym, aby zbliżyć do siebie te czasami zbyt odlegle UE czy rozważane zbyt dużej odległości od siebie obszary twórczości Katarzyny Kobro, czyli jej działanie eksperyment robimy to bardziej abstrakcyjne, które właśnie nie mają bezpośrednich odniesień na poziomie tego co wizualne bezpośrednich odniesień do do ciała ludzkiego czy właśnie świata widzialnego i właśnie ten obszar, w którym Katarzyna Kobro jako temat jako taki dosłowny punkt wyjścia wykorzystywała ciało ciało bliskiej sobie osoba też swoje prawdę tak też właśnie swoje no tak tak to były jej pracy takim wytchnieniem ona mówiła, że akty, które rzeźby jest taki wypoczynek w jej w jej pracy wreszcie powiedzmy koniecznie o tym, jacy artyści towarzyszą Katarzynie Kobro muzeum sztuki w Łodzi na wystawie udało się zebrać pracę ze wspaniałych twórców pierwszej połowy dwudziestego wieku awangardy Europejskiej, która wyznaczała nowe kierunki myśleniu o rześkie i nowoczesnej Katarzyna Kobro wspomnieliśmy jest z osią natomiast towarzyszą jej kasy takich artystów jak pan Report jakąś dekadę ery jak Gonzales jak Arsenal architekt tylko, więc jak Maria Jarema, więc mamy plejadę artystów z różnych kręgów awangardowych i z różnych części Europy też się prezentujących można powiedzieć różne sposoby artykułowania tego czym jest jak rozumiana jest, że pan na początku dwudziestego czy są wśród nich artyści podobnie myślący Katarzyny Kobro podobnie tworzący są wśród nich może tacy, którzy znali artystkę mamy chociażby pracę złożyłem to gardło, które były związane z rynny z holenderską grupą zostaje i żywa dżungla prowadził korespondencję z Katarzyną województwa Szymańskim zachowały się w spuściźnie po, że używa lokalu listy oraz też fotografie, które sobie nawzajem wysyłanie m.in. właśnie zdjęciu pocztówka z wakacji, którą Eko Reszczyński wysłali różowi handlu i oczywiste, a więc mamy przykłady takich bezpośrednich kontaktów, które były nawiązywane istniały pomiędzy twórcami tego czasu też Strzemiński był w kontakcie korespondencji listownej z 1 z RAŚ pochodzi, od którego film pokazujemy na wystawie, którego właśnie film oparty na takim urządzeniu do wizualizacji Ania przekształceń przestrzennych w oparciu o światło ruch i pokazujemy na wystawie czy to są takie samo czy to są zbliżone ustawy o jakimś sensie tak to znaczy taki, że są ustawy ukazujące poszukiwanie nowego języka formalnego na rzecz nowych podstaw dla istnienia rzeźby myślenia, że PiS do celów, które są formułowane w odniesieniu do sztuki natomiast na poziomie czysto formalny kompozycyjnym jednak bardzo unikatowe postawy, które też charakteryzują się odrębnością poszukiwań jest tak ciekawa tak istotne w tym czasie, że jest rzeźba Europejska używa światowa tego czasu charakteryzuje się właśnie tak wieloma drogami którymi podążali artyści artystki, szukając nowych akta sztuki jak Katarzyna Kobro rezonuje dzisiaj czy widać wpływy u współczesnych rzeźbiarzy wydaje się, że jak najbardziej tak no trudno tak bezpośrednio zobaczyć, bo właściwie poza Akademią sztuk pięknych w Łodzi nie pracuje się aż tak bezpośrednio z CAS teoriami właściwie bardziej wizualnymi, jakby elementami twórczości Kobro też, a słyszałam takie takie opinie rzeczywiście ten rodzaj języka, która opracowała często jest powtarzane jako takie ćwiczenie formalny bez takiego naprawdę głębokiego zrozumienia podstaw pod postać zaczynamy, za które za tym stały man mamy kolekcji taką pracę pracę, a Norkowski jedno miejsce artystek powiedz młodszego pokolenia absolwentek ASP, która właśnie efekt przypomnę sposób odnosi się w swojej pracy do to właśnie kompozycje przestrzenne gdzieś próbujące pokazać też całą niejako można to spora porażka myślenia o takiej egalitaryzm przestrzeń, która takim budowaniu przestrzeni wręcz nadzorowaniu przestrzeni, więc też podeszło do tego bardzo krytycznie co jest co jest dosyć ciekawe natomiast ja przez tatę naturze, bo na co dzień powiedzmy zajmuje się bardziej performance choreografię tańca i to wydaje mi się koniec końców co też zauważono Muza poza widać na tej wystawie, ale też dzięki pracy na tej wystawie rzeczywiście odnajduję pewne zupełnie nie bezpośrednie nawiązania czy liczyć punkty wspólne czy rozwój we instalacji którą, którą dzisiaj można oglądać na właściwie wszędzie, bo te eksperymenty, o których mówi, które wtedy wydarza i rzeczywiście było przełomowe teraz właściwie są czymś oczywistym artyści po prostu tak czy pracują w przestrzeni ustawę, jakby bardzo bardzo myśląc o ruchu ruchu widza o wręcz choreografii wystawy, więc najwięcej to myślenie te drzwi które, które oni uważali właśnie początku dwudziestego wieku absolutnie teraz stoją otworem i artyści czerpią nawet nawet niebezpośrednio, jakby tego z tego właśnie otworzenia odtworzenie rzeźby czy w ogóle dzieła sztuki na przestrzeni na udział udział widza wreszcie nic to jest to jest absolutnie coś co co niekoniecznie bezpośredni sposób, ale jednak, jakby ciągle aktualne i ciągle jest przedmiotem kolejnych eksperymentów powiedziała pani udziale widzów w folderze zachęcają panie odbiorców do przejścia do muzeum sztuki i do komponowania własnej wystawy za pomocą właśnie tych 3 pojęć od, których zaczęliśmy naszą rozmowę przestrzeni czasu i ruchu bardzo bardzo dziękuję paniom za za to spotkanie na łączach Skypea pozdrawiam Berlin kuratorki wystawy komponowanie przestrzeni rzeźby awangardy Małgorzata Jędrzejczyk Katarzyna słoboda były gośćmi kultury osobistej dziękuję raz jeszcze wystawa będzie czynna w muzeum sztuki w Łodzi do 2lutego 2020 roku dziękuję do usłyszenia czas na informacje w radiu TOK Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA