REKLAMA

Otwarty i bezkompromisowy – mały widz w teatrze

Weekendowy Poranek Radia TOK FM
Data emisji:
2019-12-22 08:00
Prowadzący:
Czas trwania:
27:22 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
ósma 7 niedzielną weekendowy poranek Radia TOK FM Filipka już przy mikrofonie oraz dobry jak mówiłem już godzinę temu będziemy po godzinie ósmej zapraszać do teatru, ale do konkretnego rodzaju teatru ze mną w studiu Dagmara Bąk dzień dobry i zamilkł dzień z teatru małego widza w Warszawie dzień dobry teatr małego widza z teatrem na warszawskim Starym mieście, który wystawia działa adresowane do najmłodszych właśnie znacznie od tego w jakim wieku są spektakle adresowane Rozwiń » do dzieci od ósmego miesiąca życia do szóstego roku życia spektakle od ósmego miesiąca życia są takim bardzo szczególnym przedziałem, bo dopiero dzieci od ósmego miesiąca życia do 1,5 roku mają taki spektakl, który nazwał ocean, który razem z Izą i Agnieszka Czekierda zrobiłyśmy Agnieszka Czekierda jest dyrektorką reżyserką teatru małego widza tak naszą matką założycielką serdecznie pozdrawiamy i są niesamowite spektakle są spektakle, w których faktycznie ludzie dziwią się, że dzieci tak malutkie mogą przyjść do teatru im cokolwiek z niego wynieść okazuje się, że tak zresztą sam były u nas ta już wówczas powiedziałem, że że, że pomysł na rozmowę zrodził się po tym, jak poszedłem ze swoją lepszą połową naszą drogę, którą na świat równoległy wystawiane przez teatr małego widza właśnie szczerze nie miałem, bo to było coś to było coś fantastycznego i radosnego odkrywczego dla mnie co z żołnierzem był wybitnym koneserem teatru, ale ale jednak gdyby ale, gdyby właśnie miał opisać sztukę komuś na poważnie w sposób dojrzały, żeby zachęcić te nie potrafi merytorycznie nic powiedzieć, tak więc skoro już jesteście to pytam was, o czym jest na początek właśnie spektakl świat równoległy 1 z wielu, które macie w ofercie światy równoległe to jest taka historia, która właśnie widzicie musicie wiedzieć, że teatr dla tak małe dzieci nie ma jako takiej historii tam nie ma słów to niema opowieści bardziej stawiamy na to, żeby takie wizualne doznania, ale też przede wszystkim muzykę na żywo tutaj ja jestem przedstawicielką aktorskiej strony, a ich z kolei jest przedstawicielką muzycznej strony naszego teatru i dba o to, żeby wszystko było jak na najwyższym poziomie tak jest akurat w spektaklu światy równoległe sprawa jest dość skomplikowana, ponieważ była Dagmara powiedziała jest w sferze domysłów, że tak powiem natomiast bardzo stawiamy na to, żeby było sporo wrażeń w obszarze takim modne słowo ostatnio sensoryczny, więc dzieje się wizualnie dzieje się dźwiękową dźwiękowo dzieje się tak bardzo nieoczywisty sposób, bo chłopcy tak nie mówimy to nasi aktorzy ucha pijacy obraz wiąże się z, który jest muzykiem i Arkadiusz wrzesień na wczorajsze aktor robią przeróżne psikusy, że tak powiem przy użyciu bardzo zwyczajne rzeczy garnków patelni fasoli soczewicy przy okazji wszyscy drukowaliśmy w teatr trochę z rodzajów naszą wiarę tam strączkowych, ale zauważam, że oka może nie ma fabuły, ale jest takie rozwinięcie akcji to znaczy na samym początku oni są na tej scenie we 2 i znajdują się tak w 1 końcu tej sceny, a potem ta akcja rozszerza się na całą scenę, której ekspansja jest jest bardzo głęboka z tego co widziałem i dzieje się coraz więcej, więc może fabuły rzeczywiście jako takiej nie ma, ale jest jakieś ciąg dramaturgiczny tutaj struktura spektaklu jest absolutnie tak samo dla dorosłych musi być wstęp rozwinięcie i jakiś finał katharsis, które nasi widzowie muszą przeżyć na koniec tutaj dochodzę do bardzo ważnej rzeczy, bo staramy się, żeby nasze spektakle wyglądały bardzo zaciekawieni co dla małych widzów i to czasami rodzi problem woni bardzo chcą wejść na scenę i tutaj uczymy ich rodziców również takiego rodzaju cierpliwości przez pół godziny spektaklu 40 minut w zależności od tego, który trwa muszą wytrzymać na widowni patrzeć zbyt zaciekawiony mimo faktycznie są potem mogą zawsze wyjść na tzw. zabawę po spektaklu, żeby móc dotknąć niektórych rekwizytów, żeby móc przeżyć to co my, żeby móc rozładować te emocje, które tak bardzo budowały się przez ostatnie pół godziny ido, czyli jest to część interaktywna warsztatowa potem tak możemy to tak nazwać głównie chodzi o to, żeby pozwolić im rozliczać z elementami tak 20, ale no właśnie kwestia kwestia nadawcy odbiorcy kwestia widzę kwestia aktora to są rzeczy, które na poziomie 8 miesięcy czy nawet roku 1,5 wydaje się, że są to dość abstrakcyjne dla młodych widzów wobec tego jak czy zarysowuje się jakoś te granice widownia scena czy jakoś następuje jakaś jakiś użyję brzydkiego słowa dyscyplinowanie dzieci, bo wiadomo, że nie wszyscy są tyle wysiedzieć mogą np. na tę scenę wtargnąć nie ma takiej możliwości zdarza czasami zdarza się, że widzimy rodziców, którzy trzymają za nogi co jest moje maluchy ale, toteż 3 niesamowite też na początku myślałam, że to jest te trudne i bardzo często, kiedy pierwszy raz ulice do nas przychodzą do spektaklu na do teatru to myślę sobie, że moja związkowi miesiąc to się nie uda mu się okazuje, że patrzą na swoją latorośl, która z rozdziawioną buzią patrzy na to co się dzieje na scenie i zaczyna klaskać uśmiechać się śmiać się komentować i sami nie mogą w to uwierzyć, że tak to półgodziny 40 minut ich dziecko jest w stanie wytrzymać na widowni, bo jest także ciekawe na nasze spektakle są przed wypuszczeniem taką ją do widza oficjalnego testowane są testowane są testowane w żłobkach na różnych grupach wiekowych w danym przedziale osobno, żebyśmy wiedzieli jak nam zareagują dzieci dwuletnie jak zareagują trzyletnie jak zareagują czteroletnie dzieci te spektakle są po tych testowych spektakle w żłobkach często troszeczkę przebudowywane w związku z tym tam zawsze dynamika spektaklu przebiega tak, żeby po dużych emocjach był moment takiego spadku, chociaż na chwilę, żeby można było się uspokoić, żeby można było nabrać tego powietrza pogapić się wypuścić myśli na chwilę i potem ewentualnie jeszcze raz każdy może za udział minister konstrukcja tak, o czym tworzyć spektakle, gdzie jest pomysł początkowy, gdzie nad, wokół którego zabudowuje się scenariusz co przekazujemy dzieciakom to ja się tutaj zatem już wiem, że tak na razie pech, ale ja mam taki spektakl, który wyszedł z zabawy sprzętem muzycznym tak naprawdę, bo do innego spektaklu, robiąc muzykę zakupiliśmy Lupar, który jest fantastycznym urządzeniem nagrywający i odtwarzając dźwięki nagrane i okazało się, że jest tyle frajdy z tego, że jakieś urządzenie zapamiętuje dźwięki za chwilę odtwarza, że postanowiliśmy z Agnieszką rozbudować to aż do rozmiarów spektaklu i okazuje się, że jedno pudełko świecące i parę kolorowych kabli oraz rozwiniętych po scenie mogą zapewnić atrakcji w cudzysłowie na 40 minut spektaklu spokojnie, bo Agnieszka Czekierda jest takim trochę naszą w nim cudotwórcę, bo Agi sposób pracy z aktorami muzykami taki, że bardzo zależy na tym, żebyśmy się dobrze bawili więc, iż ona na wieżę udziela potem tak, że Bartek i polega ta praca trochę na tym, że dostajemy różne rekwizyty i zaczynamy nimi bawić tak jak Iza zaczęła bawić lub RM tak ja np. w spektaklu zacząłem bawić się pudełkiem chłopaki zaczęli bawić się fasolę i nagle zaczęli układać z tych właśnie ze spektaklu świat równo równoległe zaczęli układać ich przedziwne krokodyle czy węch rzeczy i czy inne stwory z fasoli soczewicy i nagle okazało, że to jest taki van do tego Jacek Broński zaczął grać na garnkach na Pokrywka ach, i i tak powstają nasze spektakle zabawy z naszej zabawy, ale dzieciaki na bardzo uczciwie i są bardzo wyładowanie emocji, więc też odpowiedzialność po naszej stronie, żeby ta radość istniała podczas setnego dwu setnego otworzenia spektakularnie się wydaje, że to jest bardzo trudno żeby, odtwarzając mimo wszystko, odtwarzając scenariusz po raz kolejny w sobie radość wzniecić to bardzo dzieci pomagają takiej sytuacji ta jest takie małe oczka i takie małe rączki taki takie wielkie uśmiechy na tych małych twarzach to od razu jakoś tak się robi przyjemne zadasz one zarażają po prostu wykonujące stron relację Reagan, wykonując jakiś gest na na scenie mamy zawsze dobry kontakt z tymi widzami też specyfika naszego teatru cały sekret kryje się m.in. w tym, że jest mała sala jesteśmy blisko naszych widzów w związku z tym widzimy ich przez cały czas, wykonując jakiś gest na scenie natychmiast dostajemy reakcje reakcja tych dzieciaków jest powalająca czasem w związku z tym nastu natychmiast nakręca do do kolejnych ruchów i te spektakle też między sobą nieco się zawsze różnią właśnie, dlatego że ta widownia jest zawsze troszeczkę inna do widowni przejdziemy po godzinie ósmej 20 na za chwilę skrót informacji Dagmara banki salami z teatru małego widza są ze mną studio za kilka minut wracamy ósma 21 niedziele weekendowy poranek Radia TOK FM w studiu cały czas Dagmara bąki i salami z teatru małego widza jeszcze raz dzień dobry dzień państwo rozmawialiśmy tak ogólnie o tym jak jak powstają spektakle dla najmłodszych właśnie w teatrze małego widza działającym w Warszawie, a teraz zaczęliśmy temat właśnie widzów od ósmego miesiąca do szóstego roku życia, jakim widzę jest młody widz boi się cały czas zastanawiam czy to jest, więc bardziej wymagające mniej wymagającą dorosłego czy może nie ma sensu szukać takiego rozróżnienia i w dużej mierze to wszystko zależy od tego co zostaje przedstawiona jest na pewno dużo bardziej szczery otwarty, bo nie wstydzi się okazywać emocji, jeżeli coś co mu nie pasuje, jeżeli coś cokolwiek jest nie tak stał za wcześnie, bo za późno się obudził albo jest po prostu głodne to od razu o tym, mówi natomiast jeśli coś mu się podoba to potrafi też okazywać taki sposób emocje w jaki dorosły widz nikt ich nie okaże na scenie na widowni, więc wiele razy spotkałam się z tym, że nagle całe przedszkole dzieci, które do nas przychodzi na spektakl zaczyna tupać bardzo głośno i palą się denerwuję, gdy ze strony słucha ze strony aktora czy może jest tak samo paniczne reakcje emocji mocny sposób rozładowania emocji i ja to wielkie jak nagle zaczynają tu dzieci, bo jeszcze nie umie klaskać nie wiedzą jak rozładować emocje, żeby pokazać, że Chińczycy po podoba to za mało angażują ośmiesza zaczynają podskakiwać to, że chcą wejść na scenę też dla nas de facto bardzo bardzo przyjemnym żyjemy oznaką, bo pokazuje, że dzieciom podoba się one bardzo chcą wejść na scenę i zobaczyć dotknąć tego co tam robimy, ale musi też wiedzieć, że nasze spektakle są bardzo różne jeśli chodzi o formę, bo to nie jest tylko także nasi widzowie siedzą na widowni patrzą na scenę mamy różne Formuły spektakli mamy np. taki spektakl, który się w kosmos albo labirynt sensoryczny to już są interaktywne spektakle, w których widz bezpośrednio uczestniczy jest też twórcą pewien sposób są to takie instalacje sensoryczne muzyczną sensoryczne po, których my aktorzy muzycy przeprowadzamy naszych widzów razem z rodzicami i razem z nimi przeżywamy wszystkich chwile, które tam przygotowaliśmy dla nich wtedy jest oczywiście zaangażowanie ze strony dzieciaków, ale jednak, ale wtedy też my mamy bezpośredni już kontakt z nimi, bo wtedy ja mogę była drużyną w tej ławie dziecko za rękę albo razem z nim rozmawiam pokazuje mu, że może dotknąć tutaj tutaj koło stopką przejść po po sensoryczne Wyspach tutaj może dotknąć prawie wiatru, ale jeśli mamy takich widzów w tym momencie ten spektakl przyjmuje zupełnie za każdym razem możemy zupełnie inny przebieg to teraz pytanie jak potem zabrać ten spektakl potrzeby w odpowiednim momencie zakończyć właśnie pytałem jak to jest ze potrzeby projekt setny raz czy 15550 takich sytuacjach rozumiem, że jest inaczej za każdym razem to są inne spektakle Ney oczywiście one mają pewną formułę w ich ramy wokół, których my się obracamy i mają jakąś bardzo konkretną treść dlatego zawsze mamy bazę, do której możemy wrócić no czasami trzeba faktycznie Kiki któryś z naszych małych widzów się rozgadany po chce opowiedzieć czym jest kosmos NATO faktycznie musimy lawirować trochę, żeby jednak dojść do tego, że tu chodzi o chorobie jednak pokazu Reno Ordynacką bez, ale bywało także w pewnym momencie się wymykała spod kontroli z powodu emocji różnych być może pozytywnej być może negatywnych rzeczywiście były takie problemy aktorzy mieli problemy do systemu, żeby wrócić jakoś spiąć klamrą to całe wykonanie na pewno na pewno przez wiele lat istnienia naszego teatru były takie sytuacje ja miałam kiedyś takiego widza, który pozostał na scenie razem ze mną i na niewiele mogłam zrobić, bo ta jest tam był ze mną i wszelkie perswazje mamy, która mówiła, że szybko zszedł ze sceny, żeby tu staną kroczek dalej nie pomagały, więc musieliśmy po prostu grać razem a jakim widzą są w takim razie dorośli, którzy przychodzą razem z dziećmi, bo to też czekali to też jest bardzo różnie dorośli przechodzą takie fazy, że tak się wyraża przychodzą często jako osoby odpowiedzialne za dzieci i tutaj organizujące czas organizujące wejście całe w związku z tym tak próbują wszystko mieć pod kontrolą ogarniają swoje torby te swoje dzieci gnieżdżą się tam na tej widowni jak już się gnieżdżą spektakl się zacznie to bardzo często dorośli potrzebują zdecydowanie dłuższej chwili, żeby się dać ponieść, żeby nam trochę zaufać, żeby wejść w ten magiczny świat dzieci w momencie, kiedy posadzą swoje 4 literki na na widowni to natychmiast już są zajęte spektaklem natomiast dorośli jeszcze chwili potrzebują, żeby poczuć bezpiecznie, a potem za tak kontrolujący 1 okiem tutaj swojego małego widza odciążony zainteresowanej dopiero wtedy jak tak jakby przenoszą wzrok na nas, żeby sprawdzić czym co dziecko jest zainteresowane na jej to już na dyskonty także w pierwszej chwili rzeczywiście tak jest w tym interesują, bo tak tak często zaskakiwać o godzinie dziesiątej rano będę grała spektakl, który się nazwa rozpętanie ten czy ten polega na tym, że z tym konstrukcja tego spektaklu jest bardzo misterna, bo widzowie wchodzą na spektakl o Tęczy, a widzą przestrzeń, która jest całkowicie biała biała podłoga białe ściany i ta Biel ich trochę onieśmiela to wielu trwa przez dłuższą część spektaklu potem dopiero ten 1 malutki pomponik czerwony robi swoje takie wrażenie na na na widza, a do dla takich dzieci jest adresowane konkretnie spektakl ten od pierwszego roku życia w roku do piątego to jest spektakl tzw. inicjacyjne nasz bardzo polecamy go jako nasze jako pierwsze przyjście do do naszego teatru to nie jest takie rozczarowujące dla młodego widza, który wjeździe na aspektach, o czym kolorowym dostanie ten czy i nagle wchodzi się okazuje, że jest biało na początku wręcz przeciwnie pamiętaj, że to są widzowie, którzy np. mają roczek, więc np. na 3 i wiedzą co jest ten czas być może być może uważają, że to jest kolorowe miejsce, więc powinni teraz ten a ten nie ma też czy biało no właśnie jest biało biało biało, a potem nagle kolory zaczynają się rozpychać wtedy poznajemy też znaczenie słowa rozpytania ten czy tata zatkały się staram się właśnie na tym, bo tak mówić to dosyć za dużą pasję zastanawiam się też, jakie trzeba mieć predyspozycje jako aktor, żeby tam trafić, bo też zastanawiam się te światy równoległe, o których mówiliśmy są dla mnie punktem odniesienia zastanawiam się nad tym, kiedy oglądam spektakle na ile jest tam improwizacji ana ile jest to wszystko mimo tej całej zabawy, której mówicie dobrze dopracowane, bo to są bardzo precyzyjne ruchy mam wrażenie z 1 strony, a z drugiej może nie szukaliście może tak przecież ten element improwizacji liny i wszystkie czynności wykonywane przez przez aktorów mogą się różnić to jest to jest nie jest ścisłe scenariusz to jest reakcje to jest reagowanie między nimi akurat w przypadku spektaklu światy równoległe to ta precyzja, której mówisz to są po prostu setki wykonanych z fasoli dinozaurów różnych innych rzeczy jak kadra samych próbach potem sama nadal mniej, ale też trakcji między tymi 2 bohaterami, bo są setki zagranych spektakli i długie godziny prób tak miano tego są też niesamowitymi wariatami i są wstanie improwizować na salę natomiast frajda między nimi jest całkowicie wynikająca z tego, że będzie po prostu cieszą z tego, że zagrają spektakl musi przyjść koniecznie jeszcze na swoja tam też Jędrzej Taranek Arkadiusz wrzesień i ta jest jeszcze rozumieliśmy 11 formule spektakli mamy jeszcze spektakle, które są w formie koncertów to jest w ogóle odwrotna sytuacja, dlatego że widzowie, którzy przychodzą do nas są przyzwyczajeni, że scena jest po 1 stronie widownia po drugiej stronie nagle trafiają do świata, w którym ich stałe miejsce na widowni zajęte żądania z muzyką wariaci z instrumentami, a widzowie są zaproszeni na tę część, która zwykle jest sceną tam jest plaża dywan tak wielki w plażowe i w spektaklu mówi o spektaklu bosonoga to jest spektakl, który dzieje się na wyspie tropikalnej no i odbywa się tam regularna tropikalna impreza wiecie co właśnie to uwielbiam teatr, że nasi widzowie są zawsze zaskoczenia nikt nie wiedzą już przyzwyczają do 1 Formuły spektaklu znajdziemy wszystko zmienia chętnie przychodzą do nas nie mogą się nudzić dlatego też rodzice u nas nie mogą się nudzić takich pytałem o to jak rodzic, jakimi widzami są rodzice jak przyjdziesz na nasze spektakle oprócz fasoli po tak nazywamy roboczo światy równoległe to też zobaczy, że za każdym razem tak staramy się, by zaskoczyć Kia jak ktoś do nas trafiają bardzo zdolni w Czechach mają na to, że właściciel agencji właśnie czy są osoby, które nie mają wykształcenia aktorskiego chcą zmierzyć się właśnie z tą formułą czy może w pewnym momencie swej karierze swe swe swojej drodze artystycznej stwierdzili, że będą grali może łączą to ze spektaklami dla dorosłych nie nasz w naszym teatrze są profesjonalni aktorzy i muzyce bardzo stawiamy na to, żeby wszystko było jak na najwyższym poziomie chyba tylko ja nie mam wykształcenia aktorskiego, ale zapewne bardzo wysokie wykształcenie muzyczne jak ja po prostu w tej jest z z tej pozycji scenicznej muzycznej wyszłam tak się trochę w kradła no i jako muzyk okazała się być świetną aktorką w ostatni to 1, ale tak tak jest z naszymi muzykami trochę tak jest nasze bilateralne zimy aktorzy trochę wnikają w ten świat muzyczne siłą rzeczy, a nasi muzycy wnikają w świat aktorski tak się trochę przenika, więc tak musimy mieć bardzo zdolnych profesjonalnych aktorów muzyków, żeby mogli być bardzo elastyczni Kiszko, ale te predyspozycje ponoć warte są ludzie, którzy mogą nie być odważne dzieci w ten sam ją u nas auto oraz nocne tylko myśli mówiąc otwarto się nie mam koń koniecznie na myśli otwartości na dzieci w bardziej chodzi otwartość na robienie nowych rzeczy na pobycie dzieckiem samemu trochę na taką otwartość na wyrabianie się na zdjęcie tej maski dorosłego człowieka z siebie i poszukanie takiej takiej dziecięcej wrażliwości w sobie Januszka nigdy nie chciałam refleksji wspomnień nie wiemy co się wydarzyło po prostu gdzieś na swojej drodze zawodowej spotkała Agnieszka Czekierda ją policjant spróbuj na spróbowanie okazało się, że to jest wielki świat to odkrycie też aktorski i zdobywanie takiego doświadczenia, jakiego bym nigdy w życiu nie zdobyła pewnie w żadnym teatrze, grając równocześnie oczywiście dla dorosłych i w telewizorze i różnych form aktorstwa spektakli macie co najmniej tylko w repertuarze cały czas kilka tytułów spadło spektakle są regularnie w weekendy i z tego co się zorientowałem one spotykają się z dużym zainteresowaniem jak to wygląda jeszcze obserwuje cie w skali w skali całego kraju wobec samej Warszawie tak małego widza to nie jest jedyny teatr którego, który jest, które repertuar adresowany do dzieci oczywiście jest jeszcze teatr małego widza we Wrocławiu np. będą teatr Guliwer w Warszawie teatr lalka białostocki teatr Lalek tego dlatego tego jest multum rzeczy z waszego doświadczenia być może jakiegoś jakiś wymiany doświadczeń jest z innymi aktorami innymi twórcami widzicie, że to jest jakaś sztuka, która się rozwija zmienia czy to jest wciąż dość niszowe jak mimo wszystko wciąż niszowe stad dorosłych muszę przyznać rozwoju małego widza był prekursorem jeśli chodzi o Warszawę bo, bo faktycznie te w Warszawie byliśmy pierwsi jeśli chodzi o spektakle dla najnajów teraz po wielu latach to zrobił już faktycznie bardzo modne, bo okazało się, że jest taka jest mniejsza i bardzo się z tego cieszymy oczywiście, bo coraz więcej małych widzów może przychodzić do teatru, a to jest bardzo ważne, żeby rozwijać wrażliwość w tak małych ludziach, żeby później jako dorośli już widzowie też przechodzi do teatru, ale też teatr małego widza pewną ekspansji upraw, bo Agnieszka Czekierda otworzyła filie również w Amsterdamie okazało się, że tak nam się wydawało, że w Amsterdamie to na pewno są takie takie teatry okazało się, że jest tam pierwsza i teatr dla tak małych widzów teatru małego wice brak Cartier jest nam pierwszym takim eksperymentem we Wrocławiu nie jesteśmy pierwsi, bo jest tam teatr Lalek, który jest rzeczywiście niesamowity ma ogromne doświadczenie wielu wieloletnie, ale widzimy, że jest potrzeba, że jest jest taka jest takie zapotrzebowanie na spektakle dla dla dzieci bardzo małych poza radością poza pracą czy czujecie odpowiedzialność, dlatego że małe dzieciaki są jednak można na nich wpłynąć można zniechęcić do teatru tak, by się wydajne są idealną, ale też można im przez przez przypadek przekazać przekaz przekazać różne różne rzeczy być może różne wartości być może różne zachowania czy czujecie odpowiedzialność tak pracujecie pod tym kątem, że możemy zrobić coś co będzie miało konsekwencje po za teatralne znaczy np. młody będzie chciał bardzo dużo grać na garnkach albo stwierdzi, że nie wie, gdzie widownia scena przy w przyszłości będzie miał problem, żeby się zorientować w tym właśnie takim odnalezieniu się może traciliśmy patrzą nie wiem tak strzela, bo starałem się o to, że nie ma akurat tak raczej właśnie to uczy tego podziału na teatry kina na widownię w sensie naznaczonej widownię, ale jeśli chodzi o tę odpowiedzialność to z tego w ogóle powstał teatr małego widza, bo Agnieszka Czekierda kiedyś tak mówi się naszym aktorskim świecie robiło chałtura i powiedziała zostać blacha, która rusza program świecie to znaczy, że grała spektakle w samym początku swojej aktorskiej kariery, z którego nie była zadowolona, który był ustawione są do swojego decyzji wojewody o wtedy postanowiła, że chce z tym walczyć, że mały widz zasługuje na to, żeby dostawać produkt na najwyższym poziomie, żeby dostawać spektakl, który jest wartościowy mądry i które właśnie przekazuje jak najwyższe standardy i tak tworzymy nasz teatr przede wszystkim, żeby ten spektakl dla małego widza był do niego dostosowany, bo to nie jest tak, że to widz musi dorosnąć do konkretnego rodzaju spektaklu tak oczywiście może też być, ale w akurat nam chodzi o to, żeby jednak ten spektakl był dostosowany do możliwości małe komercyjne tak tak ma rachunki za ramię z teatru małego widza rozmawialiśmy właśnie o tej sztuce teatralnej dla dla najmłodszych bardzo serdecznie dziękuję za rozmowę dziękuję za chwilę inflacji traci życie i skrót Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: WEEKENDOWY PORANEK RADIA TOK FM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Dostęp Premium z 30% zniżką od serca. Pokochaj pakiet "Aplikacja i WWW". Słuchaj gdzie chcesz i jak chcesz.

KUP TERAZ 30% taniej

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!