REKLAMA

Anna Mateja: Kępiński to ktoś, kto nam pozwala siebie poznać

Kultura Osobista
Data emisji:
2020-01-02 19:00
Audycja:
W studio:
Czas trwania:
28:10 min.
Udostępnij:

Anna Mateja: "Kępiński był niekoniecznie świeckim świętym, ale był Rozwiń »
człowiekiem, który miał swoje słabości, swoje miłości. To był człowiek
szczery, otwarty. Nie było moim zadaniem deprecjonowanie bohatera, ale chciałam napisać biografię zgodną z bohaterem, prawdziwą." Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska nowy rok w kulturze osobistej wchodzimy literacko dzisiaj moim gościem na łączach Warszawsko krakowskiej jest dziennikarka Anna Mateja autorka wydanej ostatnio biografię Antoniego Kempińskiego najsłynniejszego polskiego psychiatry dwudziestego wieku witam serdecznie dobry wieczór książkę wydało wydawnictwo literackie, a jej tytuł brzmi poznawanie kępińskiego biografia psychiatry pani Anna od czego to poznawanie Antoniego Rozwiń » kępińskiego pani zaczęła zaczął od własnej bezradności i nie chodzi wyłącznie pisanie biografii Antoniego Kempińskiego pisanie biografii jakiekolwiek wybitnej osoby czy postaci dużo nawet po zabraniu wielu materiałów i po wielu rozmowach i przemyśleniach o tym jak pisać, o czym pisać czuje się bezradność zmierzenia z czymś co można byłoby nazwać prawdą drugim człowieku to znaczy z 1 strony każdy piszący chce jednak przedstawić rzetelnie fakty opowiedzieć to życie przynajmniej w najważniejszych wydarzeniach, ale nigdy nie wiemy czy wybraliśmy najważniejsze wydarzenia czy dotarliśmy do wszystkich istotnych faktów czy ta historia, którą opowiadamy o drugiej osobie jest jako prawdziwa to jest wyłącznie nasza o niej opowieść toczy się każda biografia zawsze jakąś opowieścią autora, ale chciałoby się, żeby była nie tylko solidna co do faktów, ale też rzetelne jeśli chodzi o przekazanie jakichś istotnych właśnie dziś istotnej prawdy osobie, której się książkę pisało i to tak to moje poznawanie Kempińskiego to jest przyznanie się też do tak jak mówię do własnej bezradności, że ja nie jestem pewna czy udało mi się powiedzieć Kempiński nawet nie tyle coś nowego ile coś solidnego mogę powiedzieć, że dołożyłem wszelkich starań, żeby to była solidna biografia lub zostało uporządkowane wyborcze dokumenty żyją i relacje żyjących świadków najważniejsze fakty, żeby to życie przedstawić najbardziej prawdziwie, czyli ani nie koturny woła z drugiej strony to, żeby nie nie strącać pomnika było to niewątpliwie Kempiński jest osobą, która stoi na pomniku nie tylko w świecie medycznym, ale w Polskiej humanistyce, więc skromnie wolałam zatytułować właśnie nie tyle jakoś tak fundamentalna rzecz o Antonim kępińskim, chociaż tak jak mówię bardzo solidnie podeszła do do materiałów, które były dyspozycji, których było niemało, ale jednak to jest wciąż poznawanie Kempińskiego też miał na uwadze od czego zresztą rozpoczął swoją odpowiedź powiedział, że nie jestem też pewna czy jest w ogóle możliwe osiągnięcie przez pisanie książki dla osiągnięcia dotarcie do prawdy o kimkolwiek jestem odwołuje do takiej metafory słońca zachodzącego za horyzontem, do której zresztą też Poznań odwoływał się kem Piński w 1 z książek, która została zatytułowana, bo wyszło już po jego śmierci poznawanie chorego i Antoni Kępiński pisał, że nie jest możliwe, że lekarz nie ma możliwości Poznania specyfiki chorego jego osobowości jego indywidualności chyba każdy lekarz psychiatra dla psychiatry to może być wybitnie trudne, że to poznawanie chorego czy po prostu drugiej osoby to jest taka Pogoń za uciekającym za tą tarczą słoneczną, która ginie w morzu i wydaje się, że wystarczy jeszcze kilka ruchów, żeby dotknąć ręką słonecznej tarcza to oczywiście jest wyłącznie złudzenie i zresztą może wcale nie chodzi o to, żeby dotknąć tej tarczy tylko samo podążanie tą drogą ta nieustająca chęć poznawania drugiego człowieka jest tu istotna, a im bardziej człowiek zbliża się do drugiego, tym bardziej ten, który miał być poznane czy nawet rozszyfrowany staje się zagadkowe te słowa te spadają w książce pani autorstwa pani Anno psychopatologii nerwic 1 książka Kamińskiego, która ukazała się za jego życia w rocku siedemdziesiątym drugim to była taka lektura obowiązkowa wielu polskich domach pozycja, która może nawet czytana, ale jednak na półce znajdował swoje miejsce u mnie w domu też pamiętam stała na półce w biblioteczce moich rodziców wcześniej chyba moich dziadków pani z tą książką i z Kamińskim autorem kiedyś zetknęła rozpoczęłam studia to był ulicą rzeczywiście nie słyszałam Antonim kępińskim przynajmniej nie pamięta natomiast rozpoczęłam studia prawnicze w dziewięćdziesiątym drugim roku na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i po prostu wśród moich rówieśników były osoby, które czytały Kempińskiego to był rzeczywiście heroizm na pierwszym roku, żeby między prawem rzymskim historią prawa w Polsce do osiemnastego wieku włącznie z naj 20 czas np. na czytanie schizofreniczne melancholii, ale rzeczywiście żeśmy znajdowali ten czas ja po prostu swoich rówieśników dowiedziałam się, że jest ktoś tak jak Antoni Kępiński, że to są książki które, jakkolwiek banalnie to teraz zapomina, ale tak to żeśmy sobie wzajemnie przedstawiali, że to jest ktoś, kto nam głębiej pozwala wejść w siebie samych wiele rzeczy zrozumieć, ale też zrozumieć ze strony osób, które są poza nami ze strony drugiego niekoniecznie chorego wtedy zresztą też po raz pierwszy zetknęłam się dosyć bezpośrednio np. z osobami, które chorowały na schizofrenię, który brał leki wcześniej w moim życiu rzeczywiście taki takie osoby nie były obecne wtedy się okazało, że w gronie kosztem bliższych bądź dalszych znajomych są takie osoby, więc naturalną koleją rzeczy chciałam się dowiedzieć kim oni są jak odbierają świat co to znaczy być chorym psychicznie, a czemu ten powrót do Antoniego Kempińskiego właśnie, bo wcześniej napisała pani biografia Napoleona Cybulskiego znanego lekarza, który badał z tego co pamiętam adrenalinę tak tak nadnercza m.in. bo on był rzeczywiście bardzo wszechstronną postacią fizjologiem żyjącym na przełomie dziewiętnastego dwudziestego wieku rzeczywiście jego najważniejszym osiągnięciem takim, które niewątpliwie zapisało się historii medycyny to są badania nad nad ner oczami i nad substancją, którą dzisiaj się nazywa minami KTH Lowe mi on nazwał nad dziewczyną później to nazwano adrenaliną, ale to jest niewątpliwie odkrywca substancji, która gwarantuje nam życie takie, jakie znamy nawet pracować nad biografią na planach polskiego tu też był 1 z kluczy do do Antoniego Kempińskiego do pomysłu na jego biografię klucze nie wiem to było chyba za dużo powiedziane natomiast niewątpliwie Antoni Kamiński poza tym, że jest wybitnym humanistą psychiatrą jeszcze lekarzem wykształconym krakowskim środowisku medycznym i przyznaje, że to miało o tyle znaczenie moje prace nad nad medycyną krakowską z przełomu dziewiętnastego dwudziestego wieku, że ja dowiedziałam się przy okazji tej pracy nad książką na polu na Polonię Cybulskim co było wcześniej co było przed Antonim Kamińskim jacy lekarze tutaj funkcjonowali jacy naukowcy, którzy później byli nauczycielami Antoniego Kempińskiego można powiedzieć, że takie drzewo genealogiczne trochę ułożyło się w głowie, ponieważ na bolący Polski poza tym, że był wybitnym uczonym był też bardzo dobrym taktykiem i stworzył szkołę uczniowie współpracowników i wielu uczniów i współpracowników Napoleona Cybulskiego później było wykładowcami Antoniego Kempińskiego m.in. prof. Maziarski, który zajmował się tkankami, ale jeszcze prowadził zajęcia właśnie dla Antoniego Kempińskiego, więc sporo myślę też takich tradycji już pomijam konkretną wiedzę, którą przekazywano Antoniemu Kamińskiemu zresztą ja te nazwiska istotne do osoby, do których chodził na zajęcia, kiedy jeszcze studiował medycynę w Krakowie wymiotowałam, opisując mniej więcej o utrzymanie się zajmowali, ale możliwe, że też była jakaś taka transmisja pewnych wartości nie wiem otwartości na świat pracowitości pewnego logiczna racjonalnego wywodu w oparciu, o który należy np. prowadzić badania naukowe czy praca z pacjentem wydaje się, że to jest taki konglomerat różnych wartości, które miały znaczenie i była w tym jakaś jednak kontynuacja nie chcę powiedzieć między Cybulskim Kempiński jest kontynuacja, bo to byłoby za dużo nadużycie, ale to jest to samo środowisko i i te same wartości kształtujących kolejne pokolenia krakowskich lekarzy w osoby, które pani rozmawiała na potrzeby książki o Antonim kępińskim świadectwa, do których pani docierała nieopublikowane dotąd listy czy łatwo było dotrzeć do tego wszystkiego i do tych wszystkich trudność była natury od powiedziałbym eschatologiczne i wielu ludzi tych najbliższych współpracowników Antoniego Kempińskiego już niżej Antoni Kępiński zmarł w czerwcu 1972 roku, jakby tutaj wiele osób odeszło nimi ja w ogóle zacząłem zbierać materiały, ale i tak jeszcze udało mi się dotrzeć np. dr Zdzisława Pajora lekarza pediatry, który później także psychiatry, który współpracował z Antonim kępińskim jest jeszcze Teresa reguła, która parę dni temu skończyła bodaj 91 lat też bardzo bliska współpracowniczka jest dr Elżbieta Leśniak pani Anna Lipowska to jest to już jest nowe pokolenie prof. Jacek bomba, ale z tego szerokiego grona zostało naprawdę niewiele osób, więc trudność była taka, że czasami miałam wrażenie że, gdybym ja albo ktokolwiek inny zabrał się za zbieranie materiałów wcześniej to mógłby dotrzeć do tych osób, które były blisko prof. Kempińskiego tych, którzy z nim współpracowali może tych, którzy byli wobec niego krytyczni, bo to też nie jest tak, choć teraz może takiemu złudzeniu łatwo ulec żegna Kempiński od razu się poznano nie miał swoich krytyków czy jakieś oponentów co do dokumentów NATO wiele dokumentów jest Kolegium w archiwum collegium medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, więc tam trudność polegała na tym, że trzeba się było po prostu przez te dokumenty przegrzewać przeczytać ocenić co jest istotne posprawdzać różne fakty porównać do wielu rzeczy też nie miała dostępu są np. karty choroby pacjentów Antoniego Kempińskiego naturalną koleją rzeczy do tego już dostępu nie miałam ich chyba przez kilka dekad następnych jeszcze nikt to co do dostępu wiecznie nie będzie mógł z powodów oczywistych ochrony danych osobowych tajemnicy lekarskiej i tym podobnych kwestii listy były rzeczywiście najbardziej interesującej muszę powiedzieć, że nie było trudności jedyna trudność polega na tym, żeby tych ludzi znaleźć i poprosić o to, bo tak się złożyło, że rodzina siostry Antoniego Kempińskiego mieszkająca obecnie we Wrocławiu była no to część, jakby środowiska Kempińskiego, z którą nikt już nie miał kontaktu ja po prostu od, szukając niemalże igły w stogu siana znalazłem ich we Wrocławiu przedstawiłam się pojechałam do nich bardzo to fantastyczne osoby okazały się być i podzieliły się swoimi zbiorami listowych mi arach archiwum zdjęciowym bardzo to było takie mięsiste spotkanie wypowiedział dziennikarską warto było zadać sobie ten trud szukania tych ludzi i jazdy potem materiały no oczywiście jest jeszcze rodzina Krakowska, która też zachowała listy zachował jakieś wspomnienia także listy Kempiński do siebie jedno to było takie źródło rzeczywiście, który pozwalał mi trochę się do tych postaci zbliżyć jakoś zrozumieć, ale też popatrzeć na nie innej strony, że to Kempiński niekoniecznie był świeckim świętym, ale człowiek, który miał swoje słabości swoje miłości pewne rzeczy bardzo lubił wobec niektórych był mniej tolerancyjne to taki bardziej prawdziwy pokazał w tych miejscach jak z reguły, bo to była 1 osoba niesłychanie związane ze swoją rodziną szczera otwarta, więc nie miał powodu kreować się kreować na kogoś kim nie jest w listach do siostry czy do żony, a dla takich ludzi jak ja w tym momencie jest to źródło wiedzy o drugim człowiek świecki Święty to sformułowanie myślę spadnie jeszcze w naszej rozmowie, bo tak się zastanawiam łatwiej byłoby napisać biografię Kempińskiego niż jego biograf się chyba taki już nawet powstawały teksty niemal hagiograficznych, ale myślę, że to oczywiście na takie teksty jest zawsze jakieś zapotrzebowanie, bo są Czytelnicy, ale myślę, że moje zadanie i tak było zupełnie inne nie było moim zadaniem deprecjonowanie Kempińskiego ja chciałem tak jak powiedział na początku przekazać jakąś prawdę o tym, człowieku napisać biografię, jakkolwiek może zabrzmi to dość buńczucznie prawdziwą to znaczy jako zgodną z tym jak było naprawdę nie mówię, że dotarłem do tego jak było naprawdę co co myślał Karpiński, dlaczego podejmował takie ani inne decyzje w swoim życiu, ale próbowałam się przynajmniej do tego zbliżać gościem kultura osobista jest dzisiaj dziennikarka Anna Mateja autorka biografii Antoniego Kempińskiego do naszej rozmowy wrócimy już za chwilę teraz w radiu TOK FM czas na informacje o dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska gościom kultury osobistej dzisiaj dziennikarka Anna Mateja autorka wydanej ostatnio przez wydawnictwo literackie biografie Antoniego kępińskiego poznawanie Kempińskiego biografia psychiatry zadam pani pytanie tego świeckiego Świętego czy łatwiej byłoby napisać hagiografia Kempińskiego niż jego biografię szef wpadł po śmierci w dziurę z napisem święte tak wspomina Anna Lipowska to pani książce Antoniego kępińskiego on tym świętym by, chociaż pewniak podkreśla pani rozmówczyni wzdrygnął się na to określenie prawdę, ale bywał tam Święty Jan bywał tu święta bez wysiłku jak się okazuje myślę, że to jest określenie, które my udajemy natomiast on po prostu tak żył wtedy się tłum zrealizowane może, gdyby to rozpatrywać w jakimś konkretnym przykładzie wtedy czuł się zrealizowane, kiedy miał kontakt z chorymi i miał z nimi jak wiadomo była to osoba niebywałej pracowitości przyjmował wielu pacjentów przyjmował zarówno w klinice jak jeszcze w 2 szpitalach krakowskich jeszcze prowadził prywatną praktykę jeszcze była też przychodnia Rzemieślnicza przy ulicy świętej Anny to jest naprawdę full Time Job on tych ludzi trudno powiedzieć nie chcę powiedzieć, że lubił albo kochał, ale skoro znajdował dla nich czas i uważał, że jego powołaniem jego zadaniem jest pomaganie im to znaczy, że czuł się wtedy, kiedy im pomagał, kiedy z nimi pracował czuł się zrealizowane nam może się to wydawać właśnie takim przyczynkiem do hagiografii, że to była osoba niebywała skoro tyle czasu poświęcała swoim pacjentom zamiast karierze zamiast rodzinie, ale dla niego to było jakoś naturalne poza tym był osobą niebywale wymagającą wobec siebie był też wybitnym naukowcem i kontakt z pacjentami tak różnorodnymi po prostu poszerzał jako pole doświadczeń myślę, że dla niego też to miało istotne znaczenie, a to rzeczywiście rozbudowało jako jego empatia to wiele wielu chorych mówiło, że mieli wrażenie, jakby on sam przeszedł pewne problemy psychiczne dlatego tak znakomicie rozumie ja myślę, że to była gigantyczna świetnie opracowana empatia do tego wątku właśnie przyczyn tego i dlaczego Kempiński tak dobrze rozumiał swoich pacjentów jeszcze wrócimy, ale może przejdźmy też do początków, bo tak naprawdę szuka pani książce odpowiedzi na pytanie co Antoniego Kempińskiego zaprowadziło do psychiatrii chciał być pilotem myśliwców to jest tak naprawdę tylko 1 z wielu zaskoczeń, jakimi pani jako autorka biografii Kempińskiego zafundowała podczas lektury książki to też takie fantastyczne momenty, dlatego że wiele osób szczególnie tych, które fantastyczny moment zbierania materiałów, bo wiele osób, które kępińskiego znał już np. wyłącznie jako wykładowca oni do dzisiaj mówią o nim jak ono nawet nie tylko świętem, ale jakimś doskonałym człowieku i oni też opowiadali o tym wie pani on miał być pilotem wyobraża sobie pani tu w tej od niemal już flegmatyczny takim czy mężczyzną w średnim wieku myśmy w nim siłę widzieli pilota myśliwca potem ja oczywiście to zweryfikowała nie było żadnego pilota, ponieważ okazało się, że Antoni Kępiński po prostu się tego organ do tego organicznie nie nadawał jakiż to miał zupełnie podstawowe problemy zorientowanie się, gdzie ziemia, gdzie powietrza jak przeprowadzi samoloty są dosyć istotne kwestie, więc nie był tym pilotem to też to podaje tego człowieka takim bardziej wydała w celu takim prawdziwszy wymiar, że nie wszystko wychodziło mu w życiu nie w każdej dyscyplinie był doskonały, ale rzeczywiście było to pewne zaskoczenie dla dla niektórych przynajmniej osób, że chciał być kimś takim myślę, że to niekoniecznie był wybór samego Kamińskiego po prostu trwała wojna na skutek różnych perypetii historyczną osobistych dostał się do Wielkiej Brytanii w czterdziestym trzecim roku, gdzie formowane były oddziały polskich sił zbrojnych na Zachodzie młodych mężczyzn zdolnych i już z takiej kadry podoficerskiej rekrutowano przede wszystkim na jak jako pilotów myśliwców tu się okazało, że to jest, że to nie jest strzał w dziesiątkę większy pożytek armia Polska odniesie z Kamińskiego jeśli go deleguje na dokończenie studiów lekarskich na opolskim wydziale lekarskim w Edynburgu tak się stało i wtedy już ten pomysł, żeby zostać psychiatrą rodził się w głowie Antoniego kępińskiego, bo pani też opisuje losy wojenne słynnego psychiatry tak się zastanawiam myślę pani również, jaki wpływ na jego wybór miała też wojna jego właśnie przeżycia wojenne wspomniane trochę przez panią, ale też nieudana kampania wrześniowa potem do internowania na Węgrzech i ponad dwuletni pobyt w obozie dla żołnierzy w Hiszpanii myślę, że zasadniczy, że ten wybór psychiatrii musiał być jakimś sensie powiązany z przeżyciami wojennymi ja nie udziela na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi, bo nikt tego pytania nigdy Kaczyńskiemu nie zadał tylko on 11 byłby w stanie powiedzieć ja znam listy, które pisał do matki już w wielkiej Brytanii po zakończeniu wojny, kiedy zastanawiał się nad tym czy w ogóle wracać do Polski jest tutaj po co wracać na pewno był osobą, która na skutek przeżyć wojennych straciła wiele złudzeń co do ludzi poznał ludzi z różnych sfer także takich, którzy nie mieli do kogo wracać poznał czym jest samotność beznadzieja przecież ten pobyt w koncentracyjny w obozie frankistowskich trwał ponad 2 lata równie dobrze mógł trwać do końca wojny albo nawet dłużej to była taka grupa ludzi wydawałoby się kompletnie zapomnianych Hiszpania była wówczas krajem przynajmniej pozornie neutralnym nikt nie na nie miałby prawo nakazać frankowe puszczenia żołnierzy obcych żołnierzy z jego obozu koncentracyjnego kompletna beznadzieja, jakby zapomnienie przez przez cały świat, więc na pewno te wydarzenia jego informował jako jako człowieka na pewno był osobą dojrzałą potem wszystkim co przeżył, ale z drugiej strony też myślę, że te doświadczenia utwierdziły w nim przekonanie, że są pewne wartości takie najbardziej istotne dla człowieka np. miłość bliźniego załóżmy, że to jest coś takiego istotnego które, jeżeli do tego się przywiązać i uznać za coś absolutnie takiego ostatecznego takiego, który jest w środku każdego z nas to pomoże nam przetrwać najgorsze warunki później to co tutaj nieporadnie próbuje opisać to jeszcze weryfikował, kiedy pracował nad nad zjawiskiem, które nazwano później gazet syndromem, czyli zespołem urazu, którego ofiarą były osoby, które miały za sobą pobyty w obozie koncentracyjnym myślę, że te 2 czynniki takie pozytywne negatywne miały wpływ na to czym Kempiński ostatecznie zajął się po drugiej wojnie światowej po skończeniu wydziału lekarskiego w czterdziestym szóstym roku i że to ostatecznie i tak było psychiatria nie np. chirurgia, do której podobno też jakoś miały pomysły, ale ostatecznie nie odnalazł się na sali operacyjnej, jakie były jego największe pani zdaniem zasługi dla psychiatrii wspomniała pani te pionierskie badania nad gazet syndromem te badania jednak tak jak pani pisze w książce rozgłosu się nie doczekały no może to jest właśnie wynik tego, że Kempiński bardziej zajmował się pacjentami niż osobistą karierą, bo zdaje sobie sprawę, że najbardziej odkrywcze badania potrzebują artykułów konferencji wystąpień osobistych pewnego szumu tutaj chyba tego trochę zabrakło, mimo że w którymś momencie pojawiło się tłumaczenia, ale widocznie to było za słabe i niekoniecznie dzisiaj badania nad gazet syndromem nazwisko Kaczyńskiego są tak rozpoznawalne jak światowej medycynie jak niewątpliwie na to zasługują natomiast nikt z tych osiągnięć Kempińskiego, którym się wydaje najistotniejsze to 1 zwróciła uwagę na taką rzecz, która wydaje się tak oczywista, że może niekoniecznie zwracamy na to uwagę to jest coś takiego jak podmiotowość pacjenta psychiatrycznego czy podmiotowość pacjenta w ogóle to jest także Kempiński to odkrył, ale on to w jakim sensie na nowo zdefiniował pokazał też pokazał zwrócił uwagę może tak, że pacjent ma swoje prawa nawet ten psychiatryczne, że należy uwzględniać jego zdanie, czego przejawem było np. stworzenie społeczności terapeutycznej rzecz po warunkach polskiej psychiatrii zupełnie rewolucyjna psy społeczność terapeutyczna polega na tym że, o ile stan pacjentów na to pozwala to oni decydują np. o tym jak wygląda sala, na której znaczy jak jak wygląda oddział, na którym są leczeni, że w funkcjonowanie tego oddziału są zaangażowani w jednakowym stopniu lekarze pielęgniarki salowe jak pacjenci mówią np. jak chcą być ubrani czy chcą mieć ubranie cywilne czy piżamy czy muszą leżeć w łóżkach mogą inaczej spędzać czas co chcą jeść w tych materiałach archiwalnych znajdę znalazł znajdowałam przeróżne materiały także o pamiętam sprawozdanie z dyskusji na temat żywienia pacjentów, które okazywały się z 1 strony koszmarnie niesmaczne, a z drugiej też niezdrowe i pozbawione np. jakiś tam podstawowych składników no to pacjenci też budzi takie rzeczy zaangażowani mieli prawo zgłaszać swoje życzenia trzeciej czy jakieś krytyczne uwagi to wydaje mi się istot tak może dzisiaj to już nie jest takie nie wydaje nam się takie rewolucyjne, ale zwracanie uwagi czy zwrócenie utworzenie pierwszej społeczności terapeutycznej w latach pięćdziesiątych w klinice w krakowskiej klinice psychiatrycznej to wydaje mi się było duże wydarzenie to był rewolucyjny krok no i oczywiście ten stosunek do pacjenta mam takie poczucie w ogóle po przeczytaniu pani książki, że lek. Kempiński nie traktował chorych jako chorych pani pisze widział pacjenci osoby udręczony objawami, a nie człowieka do naprawienia to na pewno, bo wedle Kempińskiego, jeżeli dobrze odtwarza jego myślenie o chorym choroba to jest tylko pewien stan, który się porzuca i niekoniecznie trzeba kiedykolwiek jeszcze niekoniecznie jeszcze kiedykolwiek do niego w swoim życiu wrócimy, jeżeli nie definiujemy nikogo przez fakt, że przechodzi grypę albo jest gruźlicze to nie powinniśmy go też definiować przez fakt, że jest np. schizofrenik wiem to jest wyłącznie stan choroby, które nie definiuje człowieka jako takiego nie powinniśmy patrzeć na kogokolwiek przez pryzmat jego słabości zdrowotnych zresztą to jest myślenie, które nie do końca jak wiemy zostało odrobione prawda, jeżeli jak w latach osiemdziesiątych wybuchła dyskusja o AIDS to jak blisko było niektórym ludziom do definiowania osób zarażonych wirusem hit wyłącznie przez znaczy bat do patrzenia na nich wyłącznie przez pryzmat wirusa i AIDS ani przez pryzmat jego jako człowieka dzisiaj mamy podobny problem w patrzeniu na osoby homoseksualne przejmie niektóre osoby wciąż chcą widzieć w tych osobach niepełnosprawnych jednostki tylko osoby obciążone nie wiem skazą jakąś chorobą przecież idea leczenia osób homoseksualnych przeciwko czemu bardzo mocno występował Kaczyński wciąż są obecne nawet w środowiskach kościelnych jeszcze do tych rys w jego życiorysie chciałabym wrócić, bo to jest zawsze ciekawe, że często w ogóle wokół takich rys geografii buduje się opowieść o człowieku czy były takie rysy w jego życiorysie no były plotki tak bym powiedziała, ale one niekoniecznie przerodziły się rysy, bo np. opowiadano mi, że był osobą która, która była ruchliwa tylko, że ja nie znalazła żadnych kochanek ani osób które, którym złamał serce wręcz przeciwnie wiele osób opowiadało to znaczy to tu u różnych osób znajdowałam informacje, że był właściwie nieśmiały wobec kobiet, że piękne kobiety go onieśmiela zły to prawda, że robił wrażenie, ale nie przekraczał granic z listów do żony dowiedziałam się, że to małżeństwo było niesłychanie zgranej i takie dobre kochające się właściwie do końca, mimo że oni fizycznie mocno się zmienili pani Jadwiga Karpińska przede wszystkim, ale wciąż byli dla siebie atrakcyjni spędzali ze sobą czas nie przechodzili żadnych kryzysów, mimo że tam też trudności nie brakowało chociażby takich Niewiem czysto codziennych ona rozumiała akceptowała to, że ma więcej czasu dla szpitala kliniki niż dla niej, więc ta rysa spełzła na niczym nie znalazła potwierdzenia tego rodzaju związków pojawiło się też sugestie salon chyba trochę za dużo pił tylko pomijam już okoliczności czasu przestrzeni, że w tamtym czasie w ogóle dosyć dużo nadużywany na to nadużywał alkoholu wiele osób, ale też nie przerodziło się to nie wiem jakiś potwierdzenie faktu alkoholizmu czy czy traktowanie tego alkoholu jako elementu niezbędnego w codziennym w codziennym bytowaniem, jeżeli chodzi o rysy, chociaż nie wiem czy to jest rysa, ale były osoby, które np. uważały, że Kempiński był za mało zasadniczy wobec swoich współpracowników, że były osoby, które powinny być z różnych powodów usunięte z kliniki, a Kempiński nigdy się na takie rzeczy nie zdobywał uważał, że należy dać szansę ludziom, że należy w nich wierzyć, że należy ich wspierać nie był za mordy stycznym szefem, choć może niektórzy, by tego po nim oczekiwali, że powinien silniejszą rynku np. prowadzić swój oddział czy później klinika może to jest zarzut, że był za mało zasadniczych bardzo pani dziękuję za to spotkanie i za tę opowieść o Antonim kępińskim bardzo dziękuję również zainteresowanie i moją książką i przede wszystkim postacią prof. Kempińskiego mam nadzieję, że tą książką trochę przybliżyła jego jako jako wspaniałą postać, bo mimo wszystko mimo tych rys, które tutaj gdzieś próbowałyśmy zbadać i przeanalizować to była wspaniała postać, która do dzisiaj robi wrażenie państwa zachęcam bardzo serdecznie do poznawania Kempińskiego Anna Mateja i jej książka wydana przez wydawnictwo literackie poznawanie Kempińskiego biografia psychiatry polecam bardzo serdecznie pani jeszcze raz dziękuję czas na informację Radia TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam, oraz sprawdź jak działa nowe internetowe radio TOK+Muzyka. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj wygodniej w aplikacji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA