REKLAMA

Ukrył bicie serca setek tysięcy ludzi we wnętrzu góry w Japonii - francuski artysta Christian Boltanski bohaterem Andymaterii

Andymateria
Data emisji:
2020-01-16 14:40
Audycja:
Czas trwania:
12:58 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Andymateria czwartek 1440 stóp jest już Anda Rottenberg historyczka krytyczka sztuki dzień dobry panie do winy Brytania Anna Anna Wacławik-Orpik redaktorka Radia TOK FM antymateria to program o sztuce co wyjaśnia tym, którzy jeszcze nie mieli okazję się u nas natknąć, ale my jesteśmy emerytom powiedzmy natomiast to co dzisiaj bierzemy na warsztat efemerydą nie jest bynajmniej jest niewątpliwie 1 z tuzów sztuki współczesnej można, by powiedzieć on chyba nie lubił, żeby się Rozwiń » nie mówił tuż w ogóle Tusk może powiedzmy, że nieładne słowo LO na szczęście Francuzem, więc może nie mówimy zresztą Francuz ojciec Wilna matka z Korsyki no ale on z Paryża nie on jest rzeczywiście jest bardzo typowym paryżanin w pewnym sensie i bardzo nietypowym Paryża niczym innym sensie, ponieważ właśnie te jego nietypowość tra być może też ma związek z pochodzeniem w jaki sposób działa na sztukę, bo on patrzył na w sztukę swego czasu inna Francję swego czasu i na kulturę swego czasu z pewnym dystansem, który pozwolił mu przybrać taki ironiczny ton na początku, kiedy stawiał pierwsze kroki było to pół wieku temu na to powiedz, kto to jest ich ewidentną zajęć właśnie Krystian Bogdański, kto o, którym faktycznie jeszcze Wandy materii nie mówiłyśmy zastanawiam się czemu nam umknął nie było powodu bezpośredniego wszak też mówi musi za zabić księcia arcyksięcia Ferdynanda, by jakaś wojna się zaczęła panien mam nadzieję, że to jednak nie będzie ten mierzona jest trwa już od paru tygodni jego wielka retrospektywa w centrum Pompidou, ale w Polsce też kiedyś było w Polsce było parę jego wystąpień ja im też pracowałam w dziewięćdziesiątym piątym roku, ale my ze sobą wystawę w galerii Foksal potem miał wystawę w zamku Ujazdowskim 12 no i pojawił się też w Cricotece co nas nie dziwi o, tyle że wielbią Kantora tak to jest uwielbiał Kantor, bo on w ogóle zaczął od od sztuki performatywne taki bardzo ironiczne i w jaki sposób mającej jakieś punkty styczne kantorem i dlatego chyba wówczas siedemdziesiątych latach został zaproszony do fok o i potem troszkę się przesunął na inne pozycje właściwie przestał uprawiać performance, a w, którym nawiązywał też ze slapstickowej komedii i zajął się poważnymi tematami tak zajął się tym termosem nadwozie ma upodobanie do archiwów w ale zawsze związanych z czymś nieistnienie lub istnieniem nie oczywistym mówię o niej oczywistym istnieniu bank, kiedy zrobił wystawę wypożyczając obiekty zbiór rzeczy znalezionych przedmiotów, które utraciły właścicieli i te postawił ten znak równości między biurem rzeczy znalezionych, a tym co pozostaje po zmarłych, a biurem ludzi znalezionych też tu też jakichś dajmy na to masowych grobach, żeby sobie przypomnę taką instalację złożoną z ze skóry ma, który szmat jeszcze trochę potrwa nawiązuje do kolekcji zbierany, które ma w dalszym ciągu Wałczyk tych przypadkowych sztucznych szczęk sztucznych nóg co to co może było trudne co można było trafić w biurze rzeczy znalezionych, ale co jest elementem zbioru pozostałości po za gazowanych ludziach np. tam te granice są niewyraźne i o nich nie stawia, bo był kiedyś wystawę, które składała ogromnych stosów roślin umierających, jakie umierające bukiet rozmaite kwiaty, które zaczęło się rozkładać to przy okazji były też wrażenia poza wzrokowe właśnie nawiasem mówiąc zastanowią się co człowiek spoza naszego kręgu kulturowego albo co człowiek spoza wiedzy o Holokauście np. zobaczył w tej górze Macy i towarzyszącej towarzyszącymi w mieście takim na podłodze wprost kontach poukładanych ma również, które wyglądały jak dla mnie np. jak odkrywki grobów masowych po prostu i to właśnie składane do identyfikacji rzeczy co widzieliśmy np. Mirosławy i zarabia się tak zastanawiam się co człowiek, który np. nie ma o tym, pojęcia co zobaczy w takiej sztuce, bo ja miałem tego rodzaju skojarzenia one były silniejsze od wszystkich pozostałych one są, bo to jest to budzi bardzo silne emocje, ale refleksja no cóż w naszym kręgu kulturowym to jest chyba oczywisty natomiast nie nie jestem w stanie sobie wyobrazić tego co czuje ktoś, kto nigdy nie słyszał o zagładzie, ale oglądał, ale sam Polański też gra z takimi one szybko zrobił wystawę poświęconą 10 000 zmarłych Szwajcarów i skomentował właśnie żaden Schwarzer nie ma powodu, żeby umierać w umierają tak praktycznych i tych kwestii zmarli Szwajcarzy bali śmiercią naturalną no jednak też już nie żyją ta refleksja taka że, że on ma upodobanie do archiwum są przez taką książkę upodobanie do archiwów, gdzie próbuje wytłumaczyć, o co chodzi m.in. pisze także archiwa powinny być zachowane, bo nie ma powodu, aby uśmiercać ludzi po raz drugi, ale jednocześnie same archiwizuje różne rzeczy podczas ostatniej wystawy tutaj zamku Ujazdowskim on kolekcjonował bicia serca nagrania bicie serca no to może niektórzy z naszych słuchaczy nawet są tam archiwizowanie już ja np. tak tej japońskiej wyspie oraz archiwum centrum sztuki współczesnej również także panie serce tam dziś wizję wojewoda górą będzie kierował moim najdłuższym życiu co sobie, że moje nie będzie widzi pani to jestem taka, że ma nie będą miały tworzyć słabych słabo, żeby wpaść do Krystiana bocheńskiego w Paryżu jak ma dobry krótką na krótko do gry w kontekście to jeszcze je, ale jednoczy się on też eksponuje pewne rzeczy bądź symbole pewnych rzeczy inny przykład od pewnego momentu jego symbolem życia dla niego zapalona żarówka i też żarówki mają rozmaite natężenie światła jedne przygasa ją innej jeszcze się dobrze walną na różnych wysokości powieszone tak taką instalację zrobił dziewięćdziesiątych piątym roku na wystawie, gdzie jest brat twój Abel np. a tutaj w Pompidou jest cała ściana takich mniejszych 0 beczek w 1000 tych może być albo więcej na dźwięk nie liczyłam też nie podał liczby, które też w różnym stopniu natężenia światła, które są połączone właściwie, do których to światło dochodzi za pośrednictwem splątanych przewodów i właściwie to co najbardziej uderza to nie te światełka tylko splątane przewody, których nie można rzecz planetę widać, że to jest jakby sieć w pół zależności, że tworzymy tworzymy tę społeczność zajęć od siebie uzależnieni tak jesteśmy ze sobą powiązani że, że właściwie trudno znaleźć tenże porządek, a także, że właśnie nie wiadomo, który przewód jak biegnie przewód, który doprowadza światło do określonych żarówki no taka inteligentna refleksja bardzo kolegę po podam rękę jest pewnym dystansem bez bez rozdzierania szat AZS w spokoju, ale też tak spektakularnie także jak mogą tłumy, iż to oglądać tak, bo wyobrażam sobie też tanie dobre rzadko znalazł da, bo to jest retrospektywa, więc on sam powtarza niektóre swoje wystawy takie jak light boksy z powiększaniem fotografii tylko oczu albo tylko portretów dziecięcych rozmaitych właśnie archiwów nie wiemy czy te są ludzie którzy, w jakich okolicznościach oni zmarli, czyli jeszcze żyją nie wiadomo ale, żeby państwo już butów nie wciągali to powiem od razu to w Paryżu retrospektywę w centrum Pompidou jest wielka retrospektywa Krystiana Polańskiego, która trwa, a jeszcze potrwa aż do połowy marca, więc warto tam pojechać, tym bardziej, że to jest wyjątkowa wystawa, której kuratorem jest dyrektor centrum Pompidou wedle Listen, że aż aż pani Andy coś kliknęło, a przepraszam bardzo na to moje serce, a skoro tak brzmi to warto było się nagrywać podstawą on też tworzył kiedyś teatr cieni to jesteś ten teatr cieni pokazany właśnie są to każde wcale takim rozdziałem poświęconym innemu momentowi jego twórczości do mnie też relikwiarze takie Serie, a album albo rodziny de, czyli rodzinny album, który on czyjeś niezwiązane z Villa może jednak albo i zwyczaje Franciszka c wszystko jest taką w pewnym sensie nabiera takiej anonimowości, a jednocześnie jest wspólne dla nas wszystkich w każdym możemy odnaleźć w takiej czy inny sposób to jest jego fenomen Krystiana Maltańskiego co wydaje mi się jest jakby czynnikiem uniwersalność jego sztuki wszędzie zrozumiała sztuka podana na sposób zachodni, gdzie można iść i proszę w takim sensie, że należy szybko na sposób zachodni jest pani każda uniwersalna sztuka jest uniwersalna wschodnie zachodnie jednocześnie to jest to ten warunek, który pełni Krystian maltański tworzy sztukę uniwersalną, a więc możliwą do czytania wszędzie, gdzie ludzie troszkę myślą inni, a nawet być może intuicyjnie mogą ją odbierać także NLP być dobrze, gdy się język przy czym krew tryska na kafelki w łazience to jest kara za to, że powiedziałam określeniami, bo gdańskim sztukę moje serce bije dla pań ale, ale dosyć rzadko widzę nie wiem czy w mieście istnienia związku to jest takie w takich odstępach równych co 60 uderzeń jest mocniejsza 1 to już państwo wiedzą bardzo dużo o również bić serce Andy Rottenberg oraz mam nadzieję też troszkę Krystianie Maltańskim wszelkich zachętach może państwo wpadnięcie do Paryża na karnawał po, aby życie sobie wystawę w końców w 1 z najważniejszych dni sztuki Paryża no w każdym razie tego państwu życzymy i usłyszymy się za tydzień po czternasty 40 Andy Mater w radiu TOK FM Anda Rottenberg i Anna Wacławik-Orpik antymateria Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: ANDYMATERIA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Teraz wszystkie pakiety TOK FM Premium 51% taniej!

KUP TERAZ 51% taniej

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA