REKLAMA

Weronika Gęsicka: "W świecie fake newsów obraz ma wciąż ogromną siłę"

Kultura Osobista
Data emisji:
2020-02-05 19:00
Audycja:
Czas trwania:
21:22 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest Weronika Gęsicka, fotografka, laureatka Paszportu Polityki 2019 w kategorii SZTUKI WIZUALNE. Rozwiń »

Weronika Gęsicka:"Paszport dał mi power do robienia czegoś nowego" Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska gościem kultury osobistej dzisiaj Weronika Gęsicka laureatka paszportu polityki w kategorii sztuki wizualne za rok 2019 witam serdecznie dzień dobry FR rolnika Gęsicka fotografka artystka wizualna absolwentka Akademii sztuk pięknych oraz Akademii fotografii w Warszawie nagrodzone za pracę, w których pozornie uporządkowany świat nagle ukazuje pęknięcia rysy i podwójne dno od tych rysach i pęknięcia i Rozwiń » podwójnym dnie dzisiaj porozmawiamy, ale najpierw jeszcze muszę spytać emocje pewnie opadły po uroczystości wręczenia nagrody, ale powiedz czuje się laureatka paszportu polityki kilka tygodni po przyznaniu wyróżnienia tak na szczęście jest już trochę spokojniej niż ten pierwszy dzień zaraz po rozdaniu nagród cały czas jest trochę emocjonalnie cały czas stan jest trochę jednak zdziwienie z powodu tego, że to błąd nagrodę i rzeczywiście dałoby takiego powera, że już teraz ruszyłam, a nowymi rzeczami, które gdzieś tam na chwilę muszę schować, ale działam znowu to Opowiedz nam tych rzeczach mam nadzieję dzisiaj pobiec dla ciebie ten paszport polityki to jest początek czy jednak zwieńczenie pewnego okresu czy paszport otwiera nowy rozdział czy raczej coś podsumowuje staram się tego traktować jako początek właśnie jako taką mobilizację, a taki trochę kredyt zaufania, a na to, że zrobi teraz jakiś kolejny projekt, a które może będzie pokazywał jakąś inną perspektywę tych tematów którymi się zajmuje tak naprawdę jest to taki Power do tego, żeby zrobić systemowego tematów którymi zajmuje się tematem jest głównie pamięć, ale także te kwestie mnie interesuje swojego podejścia do fotografii twierdzi, że fotografia nie może być obiektywna, dlaczego to co w tej fotografią zainteresował tej właśnie pozorny obiektywizm, bo już lat po wynalezieniu fotografii w świecie, gdzie tak naprawdę są setki różnych aplikacji do modyfikacji obrazu różnych programów graficznych, które właściwie ma coraz więcej ludzi używa na co dzień, ale cały czas wierzymy tych fotografii tak jak wierzymy własnym oczom cały czas to pierwsza reakcja na zobaczenie obrazu fotograficznego jest tak, że przecież fotografa nie może kłamać tak naprawdę, kiedy poruszamy się w różnych mediach społecznościowych oglądamy większości przerobione obrazy jest cały czas nas podświadomy takie odczucie, że może jednak jest to obraz prawdziwe, a są bardzo byśmy chcieli, żeby tak często bardzo byśmy chcieli często byśmy chcieli, bo zaczynały się porównywać tych idealnych obrazów często to porównanie wypada niestety na naszą niekorzyść, więc w tym współczesnym świecy w swej newsów manipulacji cały czas ten obraz ma jednak ogromną siłę jak to jest fotografia twoim zdaniem równa się pamięć tak ciekawe fotografie to, że tak naprawdę została stworzona do zapisywania tej pamięci do zaprezentowania także zapisywania obrazu z Sopotem właśnie miały nam przypominać różne rzeczy i co ciekawe, ponieważ teraz więcej używamy tych obrazów fotograficznych właśnie do rejestracji rzeczywistości, a to teraz pewien sposób, a zapamiętywanie jest bardziej właśnie kimś przywołaniem pojedynczego obrazu nauki historii a kiedy np. nie wiem spoglądamy na jakąś tzw. oś czasów PiS mediach społecznościowych pojawia mam jakieś migawki pojedyncze obrazy często jest także jakieś wydarzenie łączy po prostu pojedynczym obrazem fotograficznym ani rusz jakąś historię, którą mamy w pamięci jestem naprawdę właśnie fotografia stała się trochę, a takim Dziennikiem, który zastępuje pewien sposób na pamięć właśnie tej pamięci to rozmawiajmy, bo w swoich pracach eksploruje ten temat pamięci powiedz czemu to sięganie wstecz jest na ciebie tak bardzo ważna czy też jest z tym związane jakieś twoje osobiste doświadczenie tak fotografią interesuje mam bardzo wielu płaszczyznach i tak naprawdę, a są to powody, które właśnie też są związane z medium fotograficznym czy też to, że po prostu uważam, że pamięć jest naprawdę równa tożsamości czy jesteśmy tym kim jesteśmy mamy tę ciągłość pamięci ową jak wstajemy rano, a to po prostu jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować, bo mamy po prostu cały ten przebieg, a tego co zrobiliśmy wcześniej nie tylko dzień wcześniej, ale lata wcześniej tak naprawdę jest to całe nasze doświadczenie cała nasza wiedza tak naprawdę wszystko bez pamięci nie moglibyśmy normalnie funkcjonować, ale pamięć bywa zawodna tak może wodna i tu też pojawia się taki wątek bardziej osobisty, ponieważ moja babcia chorował przez wiele lat na Alzheimera i tak naprawdę był to właśnie pierwszy taki kontakt długotrwały kontakt z bliską osobą która, tracąc wspomnienia tak naprawdę straciła część siebie wróciła właśnie tę tożsamość i to był też czas, kiedy zaczęła właśnie zgłębiać, a tematy związane z takimi właśnie z funkcjami pamięci, a z różnymi chorobami też jak właśnie wpływa, a ta pamiętna codzienne funkcjonowanie, toteż myślę, że był jakiś 1 z powodów do zgłębiania właśnie tego tematu szkoła treningu pamięci, toteż swoje doświadczenie tak tak była to szkoła szkoła była już kwestię w trakcie szkoły podstawowej to był taki, a roczny kurs a gdy były bardzo pokazywane ciekawe triki to nie kwestia nie była tylko szkoła zapamiętywania, ale też szkoła zapominania, bo oprócz różnych treningów z komentowania różnych rzeczy uczyliśmy się np. zapomina rzeczy, które nie są ważne ze bardzo bardzo ciekawe ciekawe jak można przełożyć na sztukę, którą tworzą tak właśnie też z ta tematyka się pojawia myślę, że Musze, który projekt będzie w ogóle skupionych właśnie ona na tym temat na tym zapominali uwag tak jak jak zapomina nie tylko jak za zapamiętywać, ale też jak zapominać pracujesz na obrazach znalezionych dla tych, którzy jeszcze nie mieli kontaktu swoją twórczością chciałbym, żeby wyjaśniła jak twoje prace powstają czy najbliżej jest do kolażu fotograficznego tak myślę, że większość tych prac można właśnie nazwać kolarzem tak naprawdę każdy obraz zbudowane bardzo małych fragmentów zdjęcia, a tylko w moim przypadku zawsze jest tak, a że każde zdjęcie jest przetwarzane legły w obrębie 1 fotografii czy mieszam ze sobą różnych obrazów, ale wycina po prostu bardzo małe kawałki zaczynam z nich kształtować jakieś nowe formy nowe sytuacje czy tak naprawdę jest cały czas to samo zdjęcie, ale po prostu pomóc bardzo zmodyfikowane nim, ponieważ niektóre fotografie, które te nowe kolarza składają się z tak bardzo malutkich części, ale zawsze staramy się zatrzasnąć granice między tym o pracę oryginalnym moje modyfikacją, a tak, żeby widz cały czas nie to niepewność typu 2 lata tak chcemy, żeby ta granica między modyfikację powiedz mi, gdzie znajduje się w te zdjęcia, na których pracuje czy to są też zdjęcia, które sama wykonujesz tak większość to są różne obrazy znaleziono tak naprawdę są takim typom Szpera czas internetowego a gdzie po prostu bardzo lubię przeglądać różne zbiory często są np. zbiory biblioteczne, które są często udostępniane to sami są to archiwa policyjne, które też można często obejrzeć w internecie, ale przede wszystkim banki zdjęć w bankach zdjęć też sądowy różne fotografie, które były np. wykonywane na potrzeby artykułu albo reklam, ale też takie typowe zdjęcia zszokował przede wszystkim są już zdjęcia archiwalne z chwilą wrócił do naszej rozmowy Weronika Gęsicka laureatka paszportu polityki w kategorii sztuki wizualnej dzisiaj gościem kultury osobistej teraz czas na informacje w radiu TOK FM dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska druga część kultury osobistej w studiu Weronika Gęsicka laureatka paszportu polityki w kategorii sztuki wizualne witam serdecznie raz jeszcze Weronika Gęsicka, czyli fotografkę, która pracuje nie ma swoich do końca fotografiach tylko na fotografiach znalezionych czy liście pytałam czy używasz swoich zdjęć do do do to do tych przeróbek tak jeśli mogę tak to nazwać do tych kolarzy np. swoich zdjęć z dzieciństwa kiedyś używało takie to są pojawia się pytanie jeszcze pomysł takiego projektu nie powstał zdarzają się jakieś pojedyncze projekty, gdy sama fotografuję tak naprawdę to jest właściwie bardziej artystką wizualną, która używa tej fotografii tak naprawdę bardzo rzadko mu w ręku aparat i nawet jeśli decyduje się zrobić jakiegoś zdjęcia właśnie takim bardzo kontekście zawodowym to zazwyczaj już samo naciśnięcie tego spustu migawki to jest już zupełnie ostatni etap pracy czy napisom przygotowania w formie różnych szkiców następnie zazwyczaj tworzy, jaki scenografię albo obiekty, które następnie fotografuje, więc to zdjęcie jest takie bardzo bardzo ostatni zazwyczaj powstaje kilka klatek, gdy np. przeglądać te banki fotografii, których mówiłeś to co musi mieć sobie zdjęcie, żeby zwróciło uwagę Weroniki Gęsickiej to chcę tylko tak naprawdę impuls akurat jakieś zdjęcie przyciągnięciem są zazwyczaj stoki taki 1, a 1 szczegół np. w przypadku cyklu Tracey, a tło zazwyczaj jakiś drobny gest, który się pojawi na fotografii jakaś relacja między osobami, które na tych fotografiach znajdowały i często było coś o takiego co może nie było głównym tematem fotografii ca nie była tak od razu rzucające się Wojciech, ale miało w sobie jakąś taką siłę przyciągania zazwyczaj chodziło, jakie relacje w ten cykl Tracey to właśnie on przyniósł ci rozpoznawalność był prezentowany w 2016 roku w sekcji sią w krakowskiego miesiąca fotografii rok później został wydany w formie fotobudka na zdjęciach przerobiona niejako idealnej na nich idealną Ameryka lat pięćdziesiątych sześćdziesiątych czemu ten temat akurat ten schował się w latach dziewięćdziesiątych i w Polsce zapamiętam jako czas zalewu Polski tą kulturą amerykańską, a ty tak naprawdę wychował się amerykańskich filmach amerykańskich serialach, a myślę, że tamte czasy kultura amerykańska była mi równie bliska jak ta Polska i myślę, że wtedy bardzo wielu z nas miało takie marzenia żeby, chociaż zależy do tego takiego wspaniałego świata, które tak naprawdę bardziej widzieliśmy jako taki świat amerykańskich seriali z lat pięćdziesiątych, a nie tym co było naprawdę, a i przez przez długi czas siedział we mnie właśnie taki obraz amerykańskiej realnej Ameryki, a taki bardzo sielankowe pastelowej to też idealne obrazki rodzin tak idealnej rodziny i tak naprawdę tymczasem wytworzyło się wiele takich obrazów model listy styl życia, które potem na długie lata, gdy zatrzymał się w naszej świadomości jak właśnie te najbardziej poprawne chociażby model rodziny nuklearne jeśli to najbardziej popularna rodzina 2 pozywa, która jest teraz, które pojawia się w reklamach, a która właśnie często przedstawiana jako taka typowa rodzina to właśnie ten model wypromowane w latach pięćdziesiątych i etyce chciałaś chciał coś dopowiedzieć do tych zdjęć akcjom, a przede wszystkim pokazać, a a, że właśnie te różna, a modele różne obrazy, które teraz są jakieś takiej świadomości społecznej jako coś takiego idealnego wspaniałego nie są tak naprawdę tym, a czym są tylko często mamy, a jakąś wizję innej rzeczywistości, która tak naprawdę jest tylko Samulak krę, czyli tak naprawdę ów obrazem udającym coś innego i też nasz współczesny świat jest trochę jak ta Ameryka lat pięćdziesiątych, czyli taki, a wykreowane nieprawdziwy, który stara się nam w jaki sposób budowania, że prawdziwe jest, czyli chce nami trochę manipulować tak tak ta historią pamięcią bardzo łatwo się manipuluje to też rozumiem chcesz pokazać tak raz ministranta z bardzo dużą właśnie teraz trendów też społecznych politycznych, a właśnie do tego, żeby jak, by przejąć tą pamięć społeczną właśnie manipulować nią dzięki temu można zacząć pisać swoje nowe własne historie, mówi że w pamięci społecznej, a twój projekt pamiętam swoje narodziny w warszawskim CSW w tym projekcie bardziej zajmowała się pamięcią indywidualną tak to był projekt, który nawiązywał do tematyki fałszywych wspomnień jest takie zjawisko, które tak naprawdę każdy z nas ma, ale nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego i fałszywe wspomnienia to są obrazy jakieś wizje, które mamy w głowie, który wydaje nam się naszymi własnymi historiami tak naprawdę są to jakieś zlewki historyk gdzieś słyszeliśmy, gdzie widzieliśmy, a i tak naprawdę jest to jak już coś zupełnie nowego, a myślę, że każdy z nas złapie się na tym, że np. opowiada historię dzieciństwa, które potem okazuje, że tak naprawdę była historią ścianą przez naszych rodziców albo dziadków albo opowiadam jakąś sytuację, która zdarzyła się znajomemu znajomego tak naprawdę wysoka scena w filmie, którą widzieliśmy, który widzieliśmy ich lat temu tak naprawdę to są właśnie te fałszywe wspomnienia czy po prostu tę, a obrazy, których jestem głęboko siedzą w tej pomiędzy życiem np. nam wydaje, że pamiętamy swoje urodziny narodziny tak właśnie ten też ciekawe, że tak naprawdę, kiedy zainteresowała się tym tematem okazało się, że jest bardzo dużą grupą są różne fora internetowe, które właśnie wymieniają się doświadczeniami ze swoich narodzin, a jest oczywiście z punktu medycznego niemożliwe, ponieważ dopiero wspomnienia, które jesteśmy w stanie, a gdzieś wyciągnąć ze swojej pamięci kształtują się dopiero to, w którym roku życia w 0304. a tak naprawdę pierwsze lata po prostu nie mamy możliwości zapis robienia zapisów pamięciowych, czyli znowu tematyka pamięci i mechanizmów działania, a ja chciałbym jeszcze, żeby opowiedziała o projekcie kolekcja młynek do mięsa w kształcie głowy mężczyzny grzebień drewniany ze zwisającymi włosami co za obiekty psu tak cykl kolekcja to są przedmioty codziennego użytku, która zaprojektowała wykonano nową następnie sfotografowała tak naprawdę wszystkie te obiekty nawiązują, a do ciała, a różne historie moich prywatnych związanych z moim życiem z jakimiś moimi lękami kompleksami czy właśnie historiami tak naprawdę w każdym tym obrazie w każdym obiekcie ukryła jakąś część tej historii swojego życia, a np. a jest tam wieszak, który tak naprawdę poszli przyjrzenia się, a wygląda jak kręgosłup jakieś połamane to np. nawiązanie też do mojej historii dzieciństwa, kiedy przez rok czasu musiałam chodzić specjalnym gorsecie, a które tak naprawdę uciska całe ciało i przez cały ten czas było wrażenie nie ma niemożności złapanie oddechu to są takie różne wydarzenia z przeszłości, który jako wpłynęły na postrzeganie tego kim jestem na to jak postrzega swoje ciało należeli ktoś te obiekty odkryje za kilkadziesiąt lat za kilkaset lat może za kilka tysięcy lat jak ziemia przetrwa to w ogóle nie będzie wiedział, o co chodzi tak to jest właśnie pytanie o to jak we współczesnym świecie, który z takim światem a gdzie ludzie w 100 gromadzą jak największą ilość przedmiotów, ale gromadzą wymieniają wyrzucają, a jak w przyszłości za pomocą tych przedmiotów takich właśnie codziennych, które nas otaczają jak będzie można odczytywać te indywidualne historie, ale też historie różnych społeczności, więc ten sektor nawiązuje taki sposób różnych przedmiotów, które widzimy np. w muzeach etnograficznych antropologicznych, gdzie często bardzo małych fragmentów jakiś codziennych, a nie wiem na cięcia jakich biżuterii staramy się odczytywać najwięcej historii to są właściwie widzimy jakieś skrawki, a do, których dołączono jest bardzo bardzo duża często bardzo ciekawa historia tak zaczął właśnie zastanawiać ile a kiedy tak naprawdę tak przygotowane modliło się niewiele rzeczywiście mogą one powiedzieć o jakiejś rodzinie takich konkretnej osobie bardzo dużą natomiast teraz właśnie w okresie tej wymiany wyrzucania, a ja tak naprawdę możemy tymi przedmiotami, a zbudować to kim jesteśmy czy to prawda, że Madonna zainteresowała się swoimi zdjęciami na Instagramie tak ze stroną takiej informacji od znajomych sza, gdyż umieściła taka jest moją fotografię powiedz mi na jakim projektem teraz pracuje, jakie obszary pamięci teraz eksploruje też traktem pracuje nad projektem, który też jest projektem opartym na zdjęciach archiwalnych też będą zdjęcia amerykańskie to portrety i to proszę bardzo charakterystyczna takie typowe, a Stokowiec, które byłyby one w taki sposób, żeby jak najbardziej neutralne, żeby pasowały jak największej ilości sytuacji i tych portretach widzimy zawsze pięknie oświetlonych uśmiechniętych naprawdę pięknych ludzi i podatek skarżyły się ze zdjęciem, które właśnie w dzisiejszych czasach widujemy w mediach społecznościowych takich trochę takie portrety o wykreowana i za pomocą programu graficznego jak takie neutralne gesty, które właśnie my mają zostać takie neutralne pasować jak największej sytuacji przekształca taki sposób występ, a gestami autoagresji po prostu stajemy, a twarzą twarz dosłownie sytuacja funkcja, która budzi nas trochę taki dyskomfort, bo widzimy sytuacje, które zazwyczaj a gdzie są głęboko schowana i te emocje wstrzymywane przez długi czas nagle wybuchają szykuję jakąś wystawę w Polsce, bo za granicą to można oglądać tak będzie na pewno wystawa, którą właśnie pokazywała ten nowy projekt będzie to wystawa premierowa, bo to jest projekt nad pracuje od początku 2 tysięcznego dziewiętnastego roku i będzie można zobaczyć w formie książki wystawy najprawdopodobniej we wrześniu galerii jednostka Warszawy doczekamy w takim razie na twoje kolejne wystawy kolejne projekty Weronika Gęsicka laureatka paszportu polityki w kategorii sztuki wizualne była gościem kultury osobistej bardzo dziękuję za to spotkania dziękuję, a wywiad z laureatką paszportu polityki również do przeczytania dzisiaj w tygodniku polityka do usłyszenia czesne Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj wszystkich audycji Radia TOK FM kiedy chcesz i jak chcesz - na stronie internetowej i w aplikacji mobilnej!!

Dostęp Premium

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA