REKLAMA

"Nocą drony są szczególnie głośne" Wolfganga Bauera

Poczytalni
Data emisji:
2020-02-22 17:40
Audycja:
Czas trwania:
14:34 min.
Udostępnij:

"Nocą drony są szczególnie głośne" - wybitny reporter Wolfgang Bauer w strefach kryzysu. Rozmawiają: Filip Kekusz, Agnieszka Lichnerowicz, Adam Ozga.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Agnieszka Lichnerowicz cały czas tutaj w studiu Radia TOK FM w Warszawie jest film Pack Kraków, żeby jeszcze raz, ale dołączył też do nas Adam Ozga dzień dobry dzień dobry i zapraszamy państwa na trzecią część naszego radiowego klubu książki poczytalni rozmawiamy o książkach, które nas zainteresowały i wydaje się, że rozmawiamy pewnie nawet częściej o reportażach pewnie z racji zawodu, które wykonujemy właśnie przyszedł czas na taki reportaż powiedziałabym Kremla Rozwiń » krem reportażu to jest autorstwa korespondenta wojennego Wolfganga Bauera niemieckiego związanego z Die Zeit opowieść z reportaże ze stref kryzysu tak jest po tytuł, czyli opowieść z miejsca, w których jak on pisze to jest pamięci załamuje się rzeczywistość jakoś się rozpada opowieści z frontów opowieści z Syrii Libii z miejsc, w których mają miejsce kryzysy, których jest dużo przemocy myślę, że tym co łączy to jest przemoc po prostu i są ciekawi waszych reakcji, bo ja sięgam po takiej książki zawsze takie reportaże z dużym wahaniem i dużym dystansem przypominam się opowieść Donatana jak się nazywa temat łaskawy Littella Littella był program był, choć napisał i Czeczeni cham był zdaje się 6 dni albo przepraszam może 1214 i tam użył takiego zdania, że wszystkie wojny są takie same i oprócz tego, że wydaje się, że jak się jest dziś bardzo krótko znaczyć powierzchownie rzeczywiście opowieści często są takie same hasztag mała złośliwość, ale aleja rzeczywiście też często mam takie wrażenie, że pisanie o wojnach o z o kryzysach np. kryzysie uchodźczym jest wielkim wyzwaniem reporterskim, bo oprócz tego, że są to opowieści słuszne potrzebne etycznie konieczne spór z perspektywy Solidarności rozumienia świata niezbędne to często brakuje im po prostu takiej odpowiedzialności Story dramaturgii one wie zbyt często są do siebie z mojej perspektywy osoby, która czyta dużo takich są podobne i nie mogę użyć słowa nudne, bo byłoby to zbyt brutalne i i jakoś nie czułem mojej strony, ale jest wielkim wyzwaniem dziennikarskim moim zdaniem pisanie takich miejsc, dlatego że tam się dostać zebrać na to pieniądze przeżyć tak dalej, ale też napisać takie historie, które będą angażujące dla trochę zblazowanego trochę przesyconego informacjami atakowanego przez kulturę pop kulturę i media czytelnika i wydaje mi się postawie teza i oddaje głos, że wielu z tych tekstów, bo nie we wszystkich Wolfgang Bauer podała temu wielkiemu 1 moim zdaniem z najtrudniejszych wyzwań dziennikarskich nie wszystkie niektóre z tych tekstów może są mniej czy takie czyta się trochę już dziś jest mało, ale jest kilka tekstów naprawdę niesamowitych tak i ktoś bierze z tego, że pytanie, gdzie reporter znajduje się w tym w tej strefie kryzysu tytułowej to znaczy jesteśmy na pierwszej linii frontu wydaje mi się, że nadal może mieć rację notowane są takie same, bo tam dominują konkretne emocje konkretne działania grzebały rzadko kiedy na pierwszej linii on w tych książkach bardzo często schodzi gdzieś tam do komórki i w pobliżu do komórki w pobliżu do wyspy już spory kawałek czasu na statek, który płynie w kierunku ta kara dla kraju dzięki temu pozwala to pozwala uzyskać trochę inną perspektywę niekoniecznie szerszą, aczkolwiek czasem szerszą, bo jeśli mówimy rzeczywiście wojnach kryzysach w pierwszym odruchu mamy przed oczami pierwszą ruchu myślimy o śmierci nalotach ofiar cywilnych w drugiej o uchodźcach i tym, że musieli porzucić swoje życie, a dalej cała reszta się tam rozpływa gdzieś w morzu może niejasności to nie jest już aż tak bardzo bardzo bardzo medialne no Wolfgang Bauer sięga tam gdzie, gdzie jest trochę może mniej medialni rzeczywiście uczciwie próbuje przedstawić to co jest zgadzam się temu Agnieszka są reportaże, które są bardzo takie klasyczne schematyczne pewnym zależne słuszna ale, ale jak już z takiego generatora reportażu Syrii, ale jest trochę też ze zbioru reportaży, bo to są na wybrane teksty z różnych lat począwszy od 2010, gdy w 2017 i w przypadku reportaży o Syrii one są rzeczywiście jako jako stan jak wszystko co czytaliśmy również polskich autorów tylko czasem nawet gorzej, więc zarówno miejsca sytuacje historia się wszystko jest już bardzo brutalnie brzmi jak to już sama czuje wiemy są brutalnie oni, ale my teraz o książce Piotra książka o koszty o sztuce warsztatowej na to niejako świadectwie nie określa bardzo ważny dzień też ryzyko, że występujemy do specyficznych pozycji Czytelników licznych tak dlatego pytań pytali mamy prawo tak myślę też patrząc pod tym ile książek na temat chociażby wojny w Syrii przeczytaliśmy w tej, gdy w ciągu roku nasza jak uroków poczytalny nie tylko w ciągu roku, ale na przestrzeni tych ostatnich 8 lat kiedy, kiedy toczy się wojna, że one też mogą stawać się do siebie podobne siłowe Gaba rano na pewno jest to w jaki sposób oddaje głos swoim bohaterom i w jaki sposób sam występuje w tych książkach, bo nie jest to ten tylko z czerwonego ufa, gdzie jestem ja wniosek jest najlepszy otwarcie reportażu chyba, jakie czytałam wżyciu jego pierwszych 78 zdań nie czytałam czegoś lepsze, ale którego książki tak czy pierwszego reportażu pochodzi napis kat tak aha tak jak on przyznaje się najszczerszych najciekawszych najbardziej ja przeczytaniu tych zdań wiedziałam, że tak skończyć książkę dostaliśmy, bo to jest krótkie wprowadzenie Wolfganga Bauera, w którym on mówi, jakby przedstawia siebie, jakiej trudnej sytuacji, bo właśnie w Syrii może się wdrapać na nie może się wdrapać na opiekę z rebeliantami, więc jest ostatnią osobą, która powinna być na tym miejscu, na które jest z punktu widzenia sprawności fizycznej, ale jednak próbuje, chociaż te wszystkie mocy, które tam towarzyszą są dalekie od jakichkolwiek euforii związanej z donoszeniem spoza linii frontu to jednak to i tak rzeczywiście jesteś uczciwy uczciwe w swoim strachu chociażby, jaka towarzyszy, a wielokrotnie podczas tych reportaży zresztą jak dodała właśnie to co dla mnie najważniejsze to, że to nie jest tylko Syria czy 1 z najlepszych reportaży oprócz tego, że zaczyna się reportażem z Afganistanu przemocy wobec kobiet tyle razy czytam, ale przyznam, że ten reportaż z tak skonstruowany takich bohaterów ma taką historię, że chodzi też daleko od frontu tak i choć opowiada historię znaną przemocy takim bardzo konserwatywnym hierarchicznym środowisku to jednak przytłaczające, ale są o poszukiwaniu broni w górach nubijskich w Sudanie moim zdaniem Super ciekawego tyle nie być ekscytująca historia to bardzo ciekawą chemicznej broni chemicznej przepraszam tak i bardzo moim zdaniem najlepszy reportaż z Somalii czy myślę, że my tam się dzieją rzeczy polityczne czy powstają kraju, o których nie wiemy ludzie przy czytam też niedawno reportaż chyba nikt tam się właśnie młodych Amerykanach, którzy dojeżdżają do mali, żeby budować ten kraj obrazowych społecznych politycznych, o których nie mamy pojęcia, choć pojawiają się tam piraci to jednak w takich kontekstach, o których rzadko myślą dla mnie to jest rzecz wybitna kawał opowieści o świecie no powiedz władze stanu czuła lista, czyli tytułowy reporter za Odrą o gronach nigdy do historii od od wolnych w ramach, ponieważ są współczesne wojny, których nie mówimy w ogóle niesamowite albo żyjemy w przekonaniu, które no nie tylko Wolfgang Bauer obala, ale m.in. tym reportażem po pierwsze, oddając głos ofiarom ataku gronowych rodzinom ofiar śmiertelnych, które przecież same są ofiarami, a po drugie, przytaczając statystyki, z których jasno wynika, że to jest to jest dzisiaj wojna konwencjonalna ataki dronów właśnie to jest zdanie to nie jest ciekawostka tak się tak dzisiaj Amerykanie prowadzą wojny w odciętym praktycznie od świata rejonie, uzasadniając to walką z terrorystami przoduje w tym ulubieniec mediów barak przodował w tym ulubieniec mediów Barack Obama, który pierwszy taki atak tejże 3 dni po zaprzysiężeniu przeprowadził jeszcze 1 reportaż, który bardzo mi przypadł do gustu to jest reportaż o aferze Iraku i też tym jak konkurują między sobą różne jednostki saperskie w tym kraju, ale przede wszystkim, dlatego że była to historia człowieka który, który zna na tym co robi, który ryzykuje tu, gdzie w jego jednostce jakiś czas po prostu ktoś ginie był tam opisany było opisane to jak się rozbraja bomby jak to jest trudne w jakim sensie, bo trzeba przeciąć odpowiednika trochę jak z filmów ja dodam Sudan południowy, ponieważ dla mnie to najbardziej wybitny reportaż na najciekawsze z nich wszystkich to znaczy reportaż o kilkunastu osobach, które żyją na wyspie na bagnach gdzieś wyspie wielkości, jaką to, jaką wolno chyba określił swoją wielkość boiska futbolowego ukrywanych tam od 2 lat przed przemocą, która panuje w Sudanie południowym jest bardzo powszechna, żeby dostać się na stały ląd potrzeba 2 godziny płynąć przez bagna do samej tej wyspy co kilka dni docierają handlarzy ewentualnie potencjalni kupcy czegoś tak, że nie ma co tam na tej wyspie sprzedawać wobec tego ta klaustrofobia zresztą pojawiła i te rozterki bała, który śle przyjechał na 5 dni wraz zjedzeniem dla siebie i zastanawiając się czy może po często poczęstować to straszne słowa czy może przekazać do jedzenia osobą, która na tej wyspie od 2 lat żyją tak na granicy życia śmierci czy lepienie też jest dosyć wstrząsające, tak więc okazuje się, że rezydent opinię Lewski pozytywne im dłużej rozmawiamy na ten temat, tym bardziej takie uczucie, które towarzyszyło przy tej lekturze że, że chciałbym jak i zwartej opowieści ani zbioru reportaży to z Afganistanu to co mali to z Libii to tym bardziej to uczucie nie słabnie dlatego wydaje się, że to jest siła tej książki, bo gdzieś wracałem myślami, gdy doczytałem do książki przez morze Syryjczykami Europy, gdzie to była jednak opowieść o konkretnym zjawisku kryzysu też zawiera też Bauera taką on przyprawiał 1 ze szlaków, choć czy właśnie Syrii Europy i gdzieś brakowało mi tego 1 tematu i to, że to są reportaże ze strefy kryzysu wydawało mi się zbyt zbyt słaby łącznikiem a, ale im dłużej na ten temat dyskutujemy, tym bardziej mi się wydaje, że nie nie te w ogóle nie mają takiego wrażenia, tym bardziej że te reportaże są mimo wszystko wąskich zjawiska, gdzie w tle przewijają się jakieś szersze zjawiska i to mimo wąskiej zjawiska są bardzo uczciwie i po w sposób pełny pisana jak ja z kolei, jeżeli dzielimy takim czytelniczym miałam taki problem z tym, jakie to czytałam dlatego oczywiście tamto w ostatniej chwili, więc oczywiście w zasadzie naraz musiałam wszystko przeczytać i miałam pewien taki niesmak i zastanawiając się, ponieważ jak się już tak czyta mafie się w pewnym sensie właśnie obrazuje chętnie uwzględni czasownik znieczula NATO przypomniał się tam występie zadaje takie pytanie jak znaleźć język, który czyni zrozumiałem okrucieństwo i miałam do siebie żal, że jednak każdy z tych reportaży powinnam odłożyć na chwilę jednak tę książkę na dłuższą chwilę i zmierzyć się z tym ogromem nieszczęścia przemocy, ale też takich takiej bym powiedziała analizy politycznej, bo bardzo tak prosto analizuje publicznie wojna tutaj jednak dzięki temu też lepiej rozumiemy mechanizmy społeczne, które temu towarzyszą mam taki trochę, jeżeli mogę się ze słuchaczami podzielić radą to wydaje się, że lepiej sobie dać czas i no no nie konsumować tego w takim właśnie masowy sposób jak JATO zrobiłem bo, bo mógł po bo powód taka znieczulica trochę wydaje mi się przy czytaniu trochę mnie ogarnęła znaczenie nie miałam pełni empatii i jakiej takiej wrażliwości przy lekturze i właśnie nawet myślami Adam mówi o tym, że ten reportaż z Iraku był taki dobry pojazd, którego tak troszkę królowała mając wrażenie, że już to już dziś ktoś przesadzał z i ale ale to jest problem przy lekturze oprócz tego, że ja się troszeczkę dałam nabrać tytułowi pomyślałam, ale moja wina też, bo nie doczytała moc tytułu, że będzie to właśnie bardziej o mnie to bardzo interesuje uważam, że samoloty mówimy właśnie o wojnach z perspektywy dronów, że to jest dziś coś, o czym powinniśmy więcej, ale to już w pełni obiektywny, bo ja uważam też 1 z ciekawszych takich reportaży stricte wojen konfliktowych, które w ostatnim czasie dała tak tak no dobrze to rozmawialiśmy o zbiorze reportaży Wolfganga Power, które wydało wydawnictwo czarne mocą drony są szczególnie głośne reportaże ze strefy kryzysu jeśli nazwa Agnieszka Lichnerowicz tutaj ze mną w studiu byli Adam Ozga Lipka jakoś bardzo państwu dziękujemy za to spotkanie już zaraz informacje mimo soboty niedzieli i poniedziałku wtorku aż w środy czwartku Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Z pakietem "Aplikacja i WWW" - niezbędna wiedza zawsze pod ręką!

KUP TERAZ do 40% taniej

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!