REKLAMA

Kto płacze po Mubaraku?

Połączenie
Data emisji:
2020-02-26 13:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
12:44 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
łączenie trzynasta 5 Jakub Janiszewski przy mikrofonie znam jest dr Marta Widy-Behiesse zakład islamu Europejskiego wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego dzień dobry dzień dobry państwu dobrego lekarza będziemy rozmawiali o Hosni Mubarak Hosni Mubarak, który zmarł wczoraj w Kairze i Kair władze Egiptu ogłosiły trzydniową żałobę ja bym zaczął może tego gestu co nam mówi o Egipcie dzisiaj w kontekście tego momentu, kiedy Hosni Mubarak tracił władzę w 2011 Rozwiń » roku jest dość jednoznaczny gest wskazujący, że obecna władza jest kontynuacją rządów Mubaraka wcześniej, a Fregata jeszcze wcześniej, a jeszcze wcześniej Nasera, czyli krótko mówiąc rewolucja zrobiła krok w tył można powiedzieć, że w zasadzie ta obecna władza jeśli popatrzeć na to czym się zajęła się zajął gen. Sisi, kiedy doszedł do władzy bardzo przypomina to pierwsze 5 ten pierwszy okres rządów Mubaraka, który zajął się właśnie organizacjami muzułmańskimi i tłumieniem tak to jest taki stały stały element polityki w Egipcie, czyli tłumienia opozycji opozycja akurat w tej części świata zazwyczaj odnosi się do wartości islamu różnym stopniu różne różnym natężeniem różne jest ten islam nawet, do którego się organizacje opozycyjne na odwołują natomiast Egipt jest miejscem, gdzie od samego początku lat dwudziestych, a islam polityczny stanowił alternatywę dla wszelkich rządów, które tam próbowały powstawać, które tam powstawały najpierw to było to by jeszcze Brytyjczycy później HD, który pozostał niejako w spadku po tych rządach brytyjskich najpóźniej kolejne kolejne rządy kolejni prezydenci wywodzący się armii, którzy zawsze w ramach opozycji mieli braci muzułmanów, czyli taką organizację o charakterze, a no właśnie muzułmańską politycznym, forsując ten islam polityczne jako model dla dla tworzenia dla organizacji państwa no bo również bardziej radykalne ruchy islamskie, które też tam władze w pewien sposób starają się rywalizować, chociaż są bez szans, bo tak naprawdę jak pokazały te wybory, które były no chyba jedynymi takimi rzeczywiście godnymi zaufania wyborami w wyborach wygrywa Bractwo muzułmańskie właśnie teraz zastanówmy się nad tym, kto płacze po Baracku poza samymi władzami Egiptu myślę, że społeczeństwo myślę, że to akurat nie jest jakiś taki wymuszony udawany smutek Mubarak przez 30 lat był nam prezydentem i różne dni chwały też ma na swoim koncie prawda, bo to on doprowadził do pojednania z ligą państw arabskich z państwami muzułmańskimi potem Cannes oraz zasadach podpadł państwom arabskim państwem muzułmańskim dogadując się mówiąc brzydko w sprawie Izraela i z Izraelem to Mubarak był ten, który wrócił Egipt do świata muzułmańskiego i przede wszystkim do świata arabskiego to on był tym liderem, który dążył do rozpowszechnienia idei pana arabskich to on był tym liderem, który prowadził taką politykę przynajmniej pozornie pro palestyńską angażował w inicjatywy pokojowe pomiędzy Izraelczykami Palestyńczykami natomiast no nie, stając jednoznacznie po stronie Izraela i niedające zbyt dużych gwarancji Izraelowi to on zaprosił Jasera Arafata do Kairu także rządu tym politykiem aha i to twarzą takiego zwrotu Egiptu przynajmniej pozornego czy takiego no w tej sferze obrazu obrazowej upale Chińczykom los Palestyńczyków są bardzo różne byłyby zupełnie inny, gdyby świat arabski stanął murem za Palestyńczykami NATO, ale to są kwestie polityczne świat arabski murem za Palestyńczykami nie stoi natomiast jest to zawsze w każdym państwie muzułmańskim bardzo silne hasło propagandowe władze powinny przynajmniej formalnie odpowiadać za Palestyńczykami, żeby pozostawały w zgodzie ze swoim społeczeństwem i to była właśnie ta ta twarz Mubaraka to on doprowadził do pojednania natomiast oczywiście to za jego czasów rozrósł się aparat propagandowy to za jego czasów rozrosła się milicja, która na nich również zasłużyła dla społeczeństwa to on podejmował decyzję bardzo różne względem właśnie tej opozycji czasem opozycja była legalna opozycja młoda legalizowane oczywiście była zdelegalizowana w tych okresach, kiedy zbliżały się, a wybory władz prawda bo, bo wtedy stanowiła ta opozycja jakieś realne zagrożenie to on ostatecznie nie przeprowadził Egiptu przez transformację nie doprowadził do tego, że Egipt był państwem stricte demokratycznym czy miał takie możliwości społeczeństwo egipskie jest gotowe do rzeczy było gotowe za jego rządów do takiego ruchu to jest zupełnie inna dyskusja natomiast jedno z takimi takimi zarzutami niejako z dołu odsuwane od władzy ostatecznie to on jest również tym prezydentem, który został skazany później uniewinniony, ale jednak był skazywany za masakry ludzi, którzy na placu Tahrir walczyli z jego, a z jego rządami właśnie też bardzo ciekawe są losy jego procesu prawda pamiętamy te zdjęcia z 2011 roku z tej klatki, którą ustawiono publicznie właściwe, żeby upokorzyć, a potem pamiętamy też po kolei rozpraszało jak prokuratura już 2013 roku usunęła zarzut korupcji jak potem skazano na 4 lata więzienia, ale się odwoła od tego wyroku ostatecznie do więzienia nie trafiłem go właściwie stopniowo coraz wyraźniej oczyszczamy tak no w pierwszym odruchu został niejako to też była taka pokazówka medialna mam wrażenie dla społeczeństwa w pierwszym odruchu został skazany ukarany on i jego synowie, bo tam jeszcze jego 2 synów w tle zawsze się o przewija prawna, a więc został skazany tak jak pan tak jak słusznie tutaj przywoływał najpierw się odwołał później wzrok nie był prawomocny w międzyczasie trafił do szpitala potem ten wyrok w części odbył, ale właśnie w szpitalu wojskowym na ostatecznie jeszcze zażycia, a został oczyszczony z zarzutów, a potem już aż się umocnił i powrócił i wygrał drugą tura na druk drugą kadencję kolejnych wyborach to jest też, stanowiąc oczywiście w kontekście tego co pani mówiła jest też absolutnie zrozumiałe jasne jak wielka zgodność panuje między Zachodem basem i będę Beniamin Netanjahu obaj żegnają Hosniego Mubaraka takimi słowami wielkiego uznania Beniamin Netanjahu mówi w imieniu obywateli Izraela izraelskiego rządu chciałbym wyrazić głęboki żal z powodu śmierci prezydenta Hosniego Mubaraka prezydent Mubarak mój osobisty przyjaciel był przywódcą, który doprowadził swój lud do pokoju bezpieczeństwa, który doprowadził do pokoju z Izraelem spotkałem kilka razy byłem pod wrażeniem jego zaangażowania w sprawę pokoju bardzo podobnym Mahmud Abbas, który mówi o zaangażowaniu dla dobra narodu palestyńskiego, by mógł określić swe prawa do wolności niezależności no każdy z nich właściwie ma rację, dlatego że rzeczywiście w tym konflikt w tym konflikcie izraelsko palestyńskim barek doskonale rozumiał, że tutaj nie można się cofnąć jeśli chodzi o prawa Izraela, ale z drugiej strony należy zadbać o to, żeby Palestyna powstała jako państwo, żeby Palestyńczycy mieli godne warunki życia on oczywiście do tego dążył, ale dążył do tego wielu powodów niestabilnej realnie tabel niestabilna Palestyna przy granicy egipskiej nie jest wygodnym sąsiadem no co najistotniejsze w Egipcie był jest w tej chwili ponownie takim państwem, które ma być dla Amerykanów za pomocą oczywiście finansową ma być gwarantem bezpieczeństwa stabilności w regionie ma być takim pozytywnym wzorem tego, że w państwach arabskich może panować pokój daje się zwalczać terroryzm jednocześnie Egipt ma taką rolę studzenia emocji tych anty izraelskich, a wracający do samego początku kariery Hosniego Mubaraka czy my właściwie wiemy dzisiaj, dlaczego on został prezydentem Egiptu po śmierci w zamachu po zamordowaniu gwara zasad, dlaczego on, dlatego że był wiceprezydentem natomiast bardzo wiemy, dlaczego tym wiceprezydentem został tak tak to mojej perspektywy wygląda został mianowany wiceprezydentem przez nią oraz data później konsekwentnie w ciągu paru dni po w ciągu paru dni po zamachu i po śmierci Jana oraz senator został wybrany prezydentem był takim człowiekiem może dlatego rządu człowiekiem środka Azji z 1 strony wykazywał się bardzo dużą charyzmą i może to dobrze z drugiej strony nie robił sobie wrogów poparły go właściwie wszystkie środowiska po śmierci brata Asada poparło go wszystkie właściwie liczące się, a środowiska, które mogłyby forsować jakieś kandydat osiągał po prostu kandydatem spokojnym bezpiecznym no tak też tak też jego rządy wyglądały oddalić rewolucyjnych reform nie wprowadzał nas co trochę się czkawką po 30 latach Egiptowi odbija, bo no zabrakło jakieś takiego pomysłu wprowadzenia na prowadzenie Egiptu w nową rzeczywistość się, że ten świat 2001. wieku właśnie teraz pogrążyło to jest takie pytanie, czego właściwie zostanie zapamiętany, bo można, by powiedzieć tak, słuchając pani rząd jednak preferował taką politykę kontynuacji polityki stabilności bez bez reform bez rewolucji bez aktywnych gestów, więc właściwie co byłoby ten znakiem rozpoznawczym okresu Mubaraka chyba właśnie to coś się też to co się w tej chwili podkreśla, czyli tę rolę stabilizacyjną na bliskim Wschodzie powrócenie do rozmów z Izraelem z Palestyną idee panarabskie takiej jedności arabskiej rzeczywiście w tym się w tym się realizował naj był takim przywódcą docenianym przez świat zachodni hołubiony przez świat zachodni, dlatego że był jak mówię było bezpieczne, bo takim gwarantem tego bezpiecznego Egiptu, który zdestabilizować byłby na podobnym zagrożeniem destabilizowania Libia prawda wiemy na ile destabilizacja Libii zaszkodziła Zachodowi stabilizacja Egiptu byłaby no jeszcze groźniejsza chyba w związku z tym takim gwarantem bezpieczeństwa zresztą podobnie w tej chwili misji człowiekiem, który jest dobrze widziane przez zachód no jednocześnie on Egiptowi gwarantował stabilność bezpieczeństwo jako takie zwalczają z 1 strony to przecież radykalnym przeciwnikiem wszelkich form działalności terrorystycznej te odwołujące się do samo no jednak nie odchodzi zupełnie od islamu, bo na to społeczeństwo sobie nasze społeczeństwo było tego nie darowała nie mógł odejść od islamu sekularyzacja się zupełnie Egiptu prawda nie wprowadzał żadnych radykalnych zmian w kodeksie rodzinnym przyhamował którymś momencie na nadmiernie rozbuchane ruchy feministyczne, które rozwijały w Egipcie rząd słuchało tylko mainstreamu społecznego no na tyle na ile nie wiązało się to, jakimi działa jako działalnością, która mogłaby zagrozić bezpieczeństwu jego władze tak myślę, że taki i dość spokojne konsekwentne przykręcają śrubę w okolicach wyborów i wtedy, gromiąc opozycja dziękuję bardzo, dr Marta Widy-Behiesse zakładu islamu Europejskiego wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego była z nami trzynasta 18 za chwilę informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POŁĄCZENIE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 40% rabatu w jesiennej promocji. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA