REKLAMA

"Pierwszy święty gej paralita". Przyjaciele wspominają Rafała Urbackiego reżysera, choreografa krytycznego, performera

Lepiej Późno Niż Wcale
Data emisji:
2020-05-24 21:00
Prowadzący:
Czas trwania:
58:26 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
, gdy ja się różni to ona już mniejsze Puław bardzo, że święci strażnicy tyle smutku życie nie spełnia łącznie aż nie ma żadnej koleżanki na publiczną mam niemal żadne musi łącznie na spanie ma taki sąsiadki, które niszczą w krocze pijacki nie wiem czy mu, dlaczego o jest prawie zamiast ciężko norma chodzenia z pozycji, gdy mąż to łącznie już, że muszę się, że wszyscy się pan pochwalony Jezus Chrystus na wiele wdzięku zdradza Isia bardzo cieszę się, że Rozwiń » jesteście państwo zawartym w wyjątkowym miejscu dobry wieczór państwu edycja lepiej poznać stole Katarzyna Szustow przywitać państwa, a jako chorwackich, które z nami dziś nie ma nie ma z nami rok i 2 dni Rafał naszym przyjacielem kolego znajomym reżyserem teatralnym choreografem performerem, który zadecydował właśnie 2010 roku spektaklem, jaki program ruchu dzisiaj, demonstrując przyjaciele współpracownicy i Pawlak producent Platformy oraz aktywista wytwór cześć czołem oraz Anu Czerwiński filmowiec dokumentalista raportem dobry wieczór cześć mojej drodze wciąż jeszcze opowiedzieć naszym słuchaczom słuchaczką właśnie pierwsze spotkanie z Rafałem spotkania zawsze są niezapomniane zgłasza z tą osobą udają się z państwem ja dokładnie pamiętam swoje spotkanie w ramach podeszli podzielę, ale chciał najpierw władz poprosić to ja zacznę trochę Rafał wiele wiele wiele osób, które spotkały Rafała mówiły o czymś takim, że Rafał potrafił miał taką terapeutyczną moc nie tylko chodzi o to, że miało piękne tak jak samotny głos miał dosyć dużo empatii dla dla dla z osób stron rozmawiał, ale miał coś takiego terapeutycznego sobie i moje pierwsze spotkanie z Rafałem to było po prostu jakimś kompletnym życiowym kryzysie, kiedy po 6 latach wróciłem z Francji do Polski i byłem jakimś potwornym życiowym zakręcie trafią do mieszkania, w którym Rafał akurat też pomieszkiwał gdzieś tam podnajmował pokój i on po prostu po 2 dniach od tego takiego mijanie się w kuchni zaproponował mi zrobienie wspólnie spektaklu i wyciągnął mnie po prostu przez tą wspólną pracę se East News totalnego życiowego zakrętu i ciągnął mnie po prostu robienie sztuki i to było coś niesamowitego i do dzisiaj mógł też zawdzięczam myślę, że to kim jestem Rafałowi z grubej skóry jak zawsze w Philip, jakie tematy spotkania pomiędzy tym moje tak chronologicznie jest chwilę później myślę, że po tym spotkaniu Anu, a pamiętam, że pierwsze spotkanie z Rafałem było na laboratorium, które było jakimś egzaminem raz nie egzaminem na open kolęd do do udziału właśnie gatunkach chronionych pamiętam, że byłem w Warszawie zgłosiłem się, żeby brać udział w gatunkach chronionych w tym jak to było pisane w nowym projekcie partycypacyjnym choreografa Rafała Urbańskiego mówi dobranoc spróbujmy właściwie nigdy nie robiłem taki serce to jest pytam czy obok mnie spróbujmy najpierw halę siedział sobie kilku dosyć dziwnych ludzi w małej sali w Bytomiu w teatrze Rozbark, a siedział Rafał w 1 ze swoich bluz dresu i kazał nam robić bardzo dziwne rzeczy starać o ziemi uśmiechać chodzić, po czym jakby mówił, żebyśmy się po prostu musieli tak jak nam się podoba to było coś absolutnie kosmicznego nawet nie miałem pojęcia, że można nazwać tańcem, a po jakimś czasie okazało się, że zrobiliśmy razem ten spektakl razem z Ano zresztą i są ekipą gatunkową, więc taką pierwszy kontakt z Rafałem przy tym projekcie przydadzą te chronione, a film pierwszy ten pierwszy projekt, który z Rafałem wtedy w tym moim wielkim życiowym kryzysie myśleliśmy to był właśnie gatunki chronione to istotne jest mała luka pomiędzy tymi sankcjami Hess po prostu nie układało nam potem już poszło oczywiście też siedzenie picie herbaty jedno biuro i właściwie bardzo intensywne 3 lata życia z Rafałem dwa-trzy lata wspólnych projektów to tak tak było nie pamiętam spotkanie z zapałem w marcu 2012 roku, kiedy była taka akcja na etat jest produktem widz jest klientem na posiedzeniu dnia też tworzyła będziemy poszkodowana tymczasem nad bronią się audycja tymczasem na sobie banku, bo nie mówiąc już 3× poznać mówi jednak ważne dni kultury w ofercie zabawne nigdy nie będzie ministrem kultury, ale spotkanie było takiego, jaki dotyka pan euforię dziki tłum ludzi ni do kwesty krzyczeliśmy postulaty składaliśmy wybrankę o powyższej sprawy będą takie totalnie skoncentrowanego Rafała mogła być onego, ale bardzo, bo patrząc na pobocze i oceniając własną takiego bardzo głębokiego kontaktu, które łapie ten pierwszy 7 sekund albo ktoś, kto wejdzie, a właśnie tutaj nie spieszy, więc to jest taki taki bardzo była na mnie ciekawe spotkanie, bo ona nim mogą one kontynuować pewno byśmy setki osób wszyscy się wesprzeć Hliba i potem spotkaliśmy byłem w pracy, robiąc spektakle na ponad 2012 była edycja la druga nie dostał 103 edycja czytam państwu tekst, jakim był manifest nie są opisy tak tak to nazwijmy to były spektakle się bo kto podskoczy z problemem Sejm i otwarci i do końca trwała do premiera i interesowałem się na drodze w bankach polskich męczenników brakuje wciąż dają takiego oficjalnego patrona nowej rewolucji, a miasta parku jego imienia i porządkiem i musiałby stąd pielgrzymki równości poznał odbywałoby się co do oczekiwań brakuje bazy uliczki były każdemu rozpiskę imprez masowych dla wierzących zmianę eucharystyczny Katherine nie ma do kogo zanosić tęczowych modlitw ani za co przelewać krwi, która miałaby kolor różowy koncerty pokazy tańca łagodna choreograf oraz piękną muzyką równości historycznym miejscu miejsce klub Santa to rok 2012 Warszawa myślicie, że Rafał może się stać takim naszym męczennikiem ja może dziękują taką historię, bo też kontekście Rafała wiele osób zapomina o tym jak nam tożsamość Rafała i na sztukę, którą zrobił, jakby tam są tam kilka takich ważnych komponentów jego tożsamości dzisiaj wszyscy wspominając go podkreślają, że o tym, że on był tą osobą o alternatywnej motoryce która, która wprowadziła pionierski sposób ten temat do polskich sztuk performatywnych tak oczywiście oprócz tego ten okres Śląski Rafał był Ślązakiem bardzo bardzo walczył w spektaklu, który robił w tym swym ostatnim okresie o o to, żeby tą śląską tożsamość jakoś nazwać, żeby ten postindustrialny odradzający się Śląsk jakoś ogarnąć, ale Rafał jako 1 z pierwszych twórców na polskiej scenie auto wał się na tej scenie w swoim pierwszym są pierwszą spektaklu jako gej niepełnosprawny i to myślę, że w tym czasie ruch w 2011 rok była to była taka mała rewolucja i ja też wiem tak zakulisowo Rafał wtedy poniósł z tego bardzo takie wręcz ekonomiczne konsekwencji swoim życiu za to, że w tym swój pierwszy spektakl się walutowa i no myślę, że dla naszej społeczności LGBT on też być w ogóle chętni to nim nie miał nie było żadnego kompromisu w tym czy, ucząc się czuje, że jest gejem czy nie o tym czy porusza kwestię w spektaklu świat nie dostanie jakieś kolejnego dofinansowania za rok na swój kolejny spektakl w ogóle nie było nie było tematem to wie, jakie bezkompromisowy sposób opowiada o swojej tożsamości geja i też to trzeba podkreślić z prowincji Rafał pochodzi z Gliwic nie jest także urodził się w inteligenckiej rodzinie w Warszawie i może sobie przed swoją rodziną czy przed znajomymi w łatwy sposób zrobić spektakl, którzy zdają to było to wymagało ogromnej ogromnej odwagi heroizmu dociera też ponieść konsekwencja, ale nigdy nie było dla niego jakimś tematem wątpliwą oczywiście pewnie miał wątpliwości do tego, ale zawsze zawsze robił bezkompromisowo i myślę, że w tym sensie Rafał jest absolutnie Gajewskim bohaterem przynajmniej dla mnie jeszcze mogę 1 rzecz powiedzieć jest spotkanie z Rafałem na początku mojej tradycji jestem osobą trans jeszcze wtedy na początku nie wie mało osób z mojego mego otoczenia akceptowało taką łatwością jak Rafał Rafał był właściwie pierwszą osobą, która bez zamknięcia się zwracać do rodzaju męskim i jakby w ogóle nie było kwestii nie było nie było tematu ja nie musiałem wykonywać przy Rafale żadnej pracy w związku z tym, że jestem osobą trans i ja tego nie zapomnę nigdy to to była dla mnie też taka ludzka rewolucja Poznań Rafała i i to, że mogą przy nim być takim komforcie z własną tożsamością miasta Rafał dla mnie jest bohaterem ja bym się jeszcze w tym, że z bohaterem jak sam o sobie mówił pierwszy k Święty Gaj para elita natomiast mam ten problem ze słowem, którego użyła śmiertelnik najpewniej stężenia tego tego, by w rozmowach wielu z nich itd. jasne, że ta spektakl czy sytuację on używał lubią pro lubi prowokować publiczność, ale myślę, że chyba nie chciałby być zapamiętany jako męczennik albo też jakoś cały czas wiąże z litością, a trochę to wiąże z zapamiętaniem tylko jego cierpieniu pamiętam, że jak już mieliśmy zło mniejszy kontakt widziałem jego kolejne posty na Facebooku o tym jak opisywał swoje cierpienie to było bardzo bezkompromisowe, ale jasna one nie były pisane po to, żeby budzić litość one były po prostu zapisem jego rzeczywistości, która była bardzo trudna także przez całe swoje życie rzeczywiście przeskakiwał z wszystko kiwał z idei do idei bardzo szybko kosztują biorąc całą za rogi jeśli jakiś problem mówił Okaj to wymyślne sobie, jaka odpowiedź co należy zrobić zacznijmy tak żyć po prostu tak się działo i każdego kolejne decyzje realizacja, a była po prostu bezkompromisowa dobre słowo, którego znaleziono, więc dla mnie to może Święty Gaj para elita, a nie meczem myślę, że to warto warto przytoczyć drogę Rafała tej słuchaczom Boga słodką ta słuchaczom słuchawką przepraszam bardzo, żeby nakreślić trochę postać Rafała do tego droga właściwie od sprawności poprzez niepełnosprawność Rafał w wieku 11 lat został zdiagnozowany postępującym zanikiem mięśni musiał, jaką małe dziecko usiąść na wózek inwalidzki, który jeździ właściwie czasu swoich studiów tak długo aż nie wypracował już jako tancerz na wózku pod opieką Iwony Olszewskiej słynnej choreografki tańca współczesnego wypracował taką taki pomysł fotograficzne na swoje bezwładne nogi i nauczył się chodzić po prostu bez czucia w nogach w państwo mocy w obrazie dziękuję panu stycznika tak jak można chodzić nie ma czucia od gustu łączy przez stopę kolano, a my ten ruch Rafała fenomenalny 2 biografii w ogóle uruchomić ciała zupełnie inne momenty trudne wchodzący mijają od tej alternatywnej motorycznych zwiększa sprawy on tam i na właściwe taka droga to takie myśli zawsze z szefem słyszeliśmy, że swojskim gejowskim powstańcem, bo on, bo powstał z tego wózka i no już taki w wieku 33 lat niestety tego choroba postępowała i on czuł się pod koniec życia coraz gorzej oczywiście 2 ostatnie lata życia no to było ogromne ogromne fizyczne cierpienia, które właśnie Rafał w każdą trudność chętnych tutaj do tego co co film powiedział Rafał każdą trudność taką właśnie dla nas mogłoby się bać graniczną potrafił przekuć w projekt artystyczny potrafił przekuć spektakl i taki ten dla mnie ostatni spektakl Rafała była tego opowieść na Facebooku bardzo dużo pisał ruchu świetnie pisał Super pióro i on opisywał swoje zmagania z tym, bo po raz bolą tym ciałem cierpiącym ciałem na końcu też umierającym ciałem i no to inni to było też coś coś niesamowitego, bo on potrafił o tym, fizycznym cierpieniu pisać właśnie z poziomu spójrzcie na mnie jak jest biedne pomóżcie mi umieram tylko po prostu literacko sposób niesamowite opisywał swoich uczuciach opisywał o tym co ludzie dookoła niego jak się zachowują wobec tego umierającego i cierpiącego na chroniczne choroby ciała tak myślę że, toteż trzeba trzeba ten kontekst słuchaczom przytoczyć Philip Pa DEK, gdybyśmy opowiedzieć trochę nam pracy z Rafałem ja znam jako o marszałek w sobotę na scenie czy zapraszałam do projektów, ale nigdy nie pracowałem z nim niemal w procesie twórczym czy muszę powiedzieć wygląda wasza relacja współpraca, a wszystko trochę wiąże z tym coś przed chwilą powiedział panu jego ostatnie miesiące te ciągłe mieszanie życia prywatnego takie poinformowanie własnego ciała rzeczywistości w tej sytuacji Rafał nie miał nie zna różnicy między życiem prywatnym, a pracą on był absolutnie pochłonięty to co robił to było zrobić rynkowa jeśli umiera tu cierpienie reformował to na Facebooku tam, gdzie mogło przekazywał to jakby całe go o życie wszystkie kontakty, jakie z nim czy większości kontakt, jaki mieliśmy on zawsze były w pozycji do czegoś były przed pewnym przetwarzanie od nich zamówić intensywne w tej pracy, a czasem stawia się, kiedy łączki pamiętam wiele innych rozmów z Rafałem o tym, Rafał trzecią działek nad tekstami do czwartej jest dziewiąta jest też czas się od siódmej rano, bo rano byłeś oglądać kwiaty na łące chciały sobie pooglądać markom wino tak, ale rano po prostu medytował czy 40 minut zdążyłem się wyspać 8 godzin, jakby tych sytuacji jest od groma, który Rafał idziemy na całonocną imprezę do Poznania pracując w Gnieźnie wracamy do teatru, gdzie robiliśmy spektakli Rafał po prostu wchodzi na samej zaczyna prowadzić gruba, ale kupmy sobie wcześniej owsiane ciasteczka, które pomagały mu przeżyć prawda ponad 17 ciasteczka potem, że cały dzień, więc tak ładnie to była jakaś niesamowita energia teraz perspektywy czasu trafi zestaw zastanawiam czy ta totalność jego decyzji środków wyboru też tak komunikatów, które wyda, które pokazywał, jaki był po prostu kontakcie ze swoimi przyjaciółmi ze swoimi współpracownikami nie była związana właśnie z tą świadomością czasu, jaki ma ten zwykle nakład staraliśmy się nie rozmawiać na ten temat jakoś nigdy o tym, tak szczerze porozmawiałem z Rafałem, ale zastanawiam się czy czytanie było coś takiego, że jednak wiem zostało mi parę lat będę żył tak jak chce dokładnie tak jak tak jak tworzy sztukę to imię, czego ją tworzy, jakie idee w niej zawrzeć nie może stać w sprzeczności z tym jak ja chcę żyć po prostu, żeby dokładnie tym światem, w którym który tworzą na scenie co było jest wciągające i na pewno ciekawe na widzów, a teraz badaczy, bo możemy zobaczyć jakieś potężne potężną liczbę spektakli Platformę są źródeł materiałów, które zostały po Rafale i Senat wejście na wykładni Ano napisał z tego co pamiętam o nim był społecznym dyskutantów ME to tak tylko z drugiej strony właśnie takim prywatnym życiu powodowało to jakiś taki Rafał przychodził zmieniał życie jeśli jeśli wpuściły go swoją rzeczywistość codzienność to kontakt z nim nie mógł uchodzić jakoś neutralnie też nie mogły także tutaj będą 3 godziny dziennie pracował z Rafałem będzie próba to tyle nie wiadomości maile telefony spacer rozmowa kapusia nocnych mnóstwo mnóstwo mnóstwo co było niesamowicie rozwijające, ale czasem też oznaczająca cofa to ciekawe co mówić, bo tę z perspektywy producenta jego spektakli i Rafałowi rzeczywiście piekielnie się spieszyło z tym, żeby powiedzieć co do powiedzenia, a ponieważ dla mnie Rafał intelektualnie był postacią wybitną jeśli chodzi o, jakby tak taki Namysł nad nad nad tematami, którego interesował nad tematem alternatywnej motoryki cieśli, którzy mówią niepełnosprawności nad tematem tożsamości małych wspólnot lokalnych, czyli akurat w jego środku Śląska nad nad tematem bycia gejem w Polsce czy na prowincji on po prostu to wszystko potrafił naprawdę przefiltrować przez swoje ogromne oczytanie, bo czytał bardzo dużo jest udało nam się dostać tylko mamy książki, które pani zostały tam są wspaniałe notatki, którą robi też na marginesach też badaczy twórczości Rafała ciekawa rzecz, więc nie brzmiał, jakby taką naprawdę jest intelektualnie był wybitny to on jeszcze niebywale kreatywna miał niesamowitą taką wyobraźnia właściwie to apartament zaczęliśmy wymyślać gatunki chronione wpadliśmy na taki tam pierwszy pomysł co byśmy chcieli opowiedzieć to Rafał po prostu potrafił w ciągu 1 godziny w takim rejestru gmin gór rzucić po prostu ilością taką scenę to było coś niesamowitego naprawdę dlatego no ja też myśli rządu on był w takiej tak jak pod koniec życia strasznie dużo gorączkował sami staliśmy w nim, że tak właściwie tej gorączki takie fizyczne realne ani rusz odnieść się niczym od jego takiej gorączki kreatywnej artystycznej auta są noty takim Drive takim do tworzenia takiej praktyki twórczym, ale też braku takiej opowieści o tym, Rafale, które w, jaki sposób, bo nie czuję, żeby on przekonywała do siebie tym taką energią, które czasami taka dość silna opresyjnej dopadł do chwili, ale on wrażenie, że jego sposób tego wyciszenia słuchania takiego uwodzenia drugiej osoby to uważność tylko tylko realnego bycia drugą osobą słuchania co przekładało naprawdę świetnie mówi Tatiana 1 z choreografem decyzje dotyczące platform Marek, które wypracowały SCR, ale o tym, rozluźniają się od pracy właśnie jak etap tańca kojarzy się przeważnie z katorgi fizyczną także ujawnianiem ciała trenowaniem trenowanie maszyna po prostu jest na granicy wyczerpania tylko artykułów na budowanych jeśli siły fizycznej mocy tej osobie zostaną również pracował w gminach wprowadzono do buta tym ta koncentracja na na nieświadomych aspektach rozróżnianiu, czyli takim rewersie faktu pracy większość programów to było absolutnie niesamowite jeśli chodzi też o otoczeniu takiej pracy już konkretnie nad spektaklem przed chwilą powiedziałem o tym co się szeroko wiązało kontakt z kontaktem z nimi absolutnie siano podpisuje po tym, że to niebyła jakaś taka idea, którą sobie goniło ją świetnie przemyślaną to był niesamowicie oczytany człowiek, który naprawdę mówiąc, o czym dokładnie wiedział co za tym stoi jest z czego korzysta, jaka jest historia dalej a o czym mówisz każe mocno tak on już w jakimś wielkim źródłem tyczy piękną rzeczą pracy z nim było była właśnie ta empatia on pozwala nam jako performer ROM bez edukacji artystycznej, którzy po prostu mieli jakąś zajawkę i nagle poczuć się tancerzami nagle zobaczyć samych siebie jako artystów, czyli przebaczyć wstyd to jest niesamowita umiejętność, żeby tym ciepłem jakąś taką gęstością tego kontaktu rozróżnienie mógł spokojnie po prostu robić piękną rzecz i może się na niej skupić bez litości za to wielką troską i takim taką próbą wyciągnięcia tych najciekawszych rzeczy najważniejszych jakości lekkiej struktury tanecznych, które później on sobie układał tworzy z tego spektakl, ale taka troska o bezpieczeństwo na sali z jego performer ami to odpowiedzialność, którą brał za cały proces od początku do końca powiedział, że niestety w Polsce nie da się zdobyć pełnego wykształcenia aktorskiego tanecznego jako osoba z alternatywną motoryką, a on wiedział, że musi nas to prowadzić musi dać nam te odczucie, że my możemy coś powiedzieć ciekawego, że mamy coś ciekawego do powiedzenia, więc on przeprowadzał na bardzo świadomie czule troskliwie przez cały ten proces oczywiście dając nam mnóstwo zadań nie była spokojna zabawa przeprawa stanie, więc 3 siedzenie na łące jedynie to było dosyć ciężkie nagle odpowiedzieć sobie na wiele trudnych pytań, ale trzeba przyznać potrafił stworzyć jakąś taką niesamowitą atmosferę wokół siebie aurę, która dawała przestrzeń zmian dodawała przestrzeń do zauważenia sobie czegoś się czegoś nowego i często te zmiany zmiana zostawała zbiera zostawiłem, a propos tych wszystkich notatek książek, które powiedziały one zostały po Rafale i 1 kart, czując na, atakując te rzeczy, które pani pozostały zauważył 1 cytat, który od razu rzucił mi się oczy cytat z premedytacją chce zapomnieć o projektach miejscach ludziach rozmowach i faktach niczego to nikomu nie przyniosło strasznie mi to uderzyło po myśli przyniosło mnóstwo myślę, że przyniosło mnóstwo Rafał naprawdę zmienił spojrzenie na świat na siebie na sztukę zostawić sobie naprawdę mnóstwo ludzi o kompletnie innym stanie po tym, jak z nimi się spotkał być może nie miał niestety czasu tego zobaczyć, ale myślę, że zmienił rzeczowa utrwala panu, a przy gatunkach chronionych na 11 ze scen z wideo jest w tej pracy, jaki procent z tej przecież razem z taką dżunglę jakąś i każdy mówiąc prosto nie jest łatwo poruszali się, że ktoś nie ma jednak główną albo na wózku jest jednak się zadanie karkołomne w jaki sposób Rafał generała ten komfort psychiczny jak on pracował z aktorami aktorkami formami, żeby oni w ogóle nie myślę o sytuacji to jest po prostu, ratując jego istnienie niewygodna sytuacja też, bo prowadzona w kwiecie odpowiem jeszcze wrócę do tego, o czym mówił myślę, że ten aspekt takie polityczne sztuki Rafała to warto podkreślić, że dlatego on potrafił wprowadzić taką taki spokój u swoich performerów zarówno Perform z niepełnosprawnościami jak i potem w swoich projektach partycypacyjnych chce społecznościami lokalnymi na Śląsku on potrafił tzw. amatorów wciągnąć do robienia sztuki dlatego właśnie wierzą w to zmianę wierzył w to że, że robienie sztuki wcale nie wymaga wielkich nakładów finansowych wielkich instytucji tylko, jeżeli mamy coś ważnego do powiedzenie, że chcemy to naszą sztuką zmienić coś zmienić świat zmienić postrzeganie widza pewnych tematów to możemy to zrobić i ja myślę, że tutaj taka determinacja Rafała w tworzeniu sztuki, która chce coś zmienić społecznie to trzeba tutaj to podkreślić też taka jego wielka zasługa i nie zawsze go za to podziwiałem też procent cel takiego technik interesuje mnie technika pracy metod pracy Chałas sytuacja nie ma portowych czy innej strony potrafił stawić osoby sytuacje niezręczne niewygodne niedobre, a z drugiej strony one bardzo lekki to nie jest teatr nie wiem końca lat dziewięćdziesiątych Putin początek 2 tysięcy Siarkę i inne sektory, które przedstawia rzeczywistość to coś zmieniać i robią to jednak na sposób to znana scena rozbijania się ściany i krew plastikowa sztuczna szaleje tylko zupełnie się miękki delikatny sposób jak jak wyglądała praca na planie tego ujętej w tej przy przeciwny podróży nie będą widzieć po pytanie zjawiskowa ma decydujące sytuacja ma tak wyglądać, ale to co to co też ciekawe Rafał, jeżeli nie byłby tym kim był czyli, czyli choreografem i reżyserem teatralnym to byłby doskonałym takim okresie menedżerem, bo to co też miał w sobie on znał on potrafił zabrać czy to przy okazji robienia projektu czy przy okazji zwykłego przeciwko spaceru zabić człowieka w jakiś taki jest niesamowite miejsca z historią i w sposób fascynujący przeprowadzić np. nie robiliśmy na dokumentację do gatunków chronionych, które były kręcone w parku Krajobrazowym zabiegało w Bytomiu potrafił przeprowadzić przez ten park powiedzieć mi o każdym zakamarku tego parku opowiedzieć, jakie gatunki ptaków tam latają, dlaczego opowie historię tego miejsca to było przy okazji każdego każdego spaceru z Rafałem czy to jakimś piecu pieczona z zawodu parku Skaryszewskiego w Warszawie jak nie zabierał na spacer po Katowicach Bytomiu po Śląsku on był po prostu też chodzącą encyklopedią miejsc przestrzeni tak trochę w duchu beniaminek z kim i to tą też świadczyło o jakimś jakieś takiego wybitności właściwie to naprawdę była chodząca encyklopedia przypadkach chronionych to był bardzo ciekawie myśmy sobie wymyślili taki pomysł na to, żeby wrzucić osoby alternatywną motoryką osoby na wózkach czy z jakimi jakimi problemami w poruszaniu się, które mają problemy na co dzień np. na ulicach, bo są wielkie podjazdu na chodnikach po środki transportu publicznego są nieprzystosowane, żeby wrzucić te osoby do jeszcze bardziej ekstremalnej takiej właśnie surrealistycznej sytuacji, czyli przeprowadzić przez dżungla parku Krajobrazowego i myślę sobie wymyśli oczywiście w teorii potem Rafał znalazł oczywiście taki park i pokazał mi miejsce, które jest dla mnie dla mnie dla osoby jak też oczywiście myśmy mały budżet, więc na planie mieć 1 asystenta, który nosił tam były duże kamera statywy mikrofony itd. więc dla mnie to było strasznie trudne ze swoją kondycję fizyczną jak powiedział od początku Rafała, że sobie wyobrażam mówi spokojnie damy radę i pamiętamy jak weszliśmy gatunki trwał tydzień wszyscy nasi performerzy czwórka była wszyscy spaliśmy wtedy w teatrze Rozbark i wyjeżdżaliśmy rano taksówkami, które rzeczywiście płaciliśmy natowska własne z własnej kieszeni, ale zamówiliśmy zawsze 2 duże kombi taksówki, które podjeżdżały pod teatr ładowaliśmy się do tych taksówek gminy taksówkarze też zawsze były bezcenne czwartej rano trzeba załadować 2 wózki 1 chodzi i ładują jakieś przedziwne osoby na tych taksówek i panowie założyli podstaw wodny w parku Krajobrazowym tymi taksówkami po PiS wertepach też i codziennie zaczynać oczywiście o świcie ten ten dzień pracy, żeby złapać światło dzienne i Rafał dla Rafała w ogóle ta praca była taka bardzo Rafał Tyburek filarze moja psia przyjaźń z nim też była taka zawsze strasznie radosna on miał Super poczucie humoru takie trochę czarne trochę przaśne taką grubą kreską rysowane i my to wszystko właściwie zrobiliśmy na takim 1 wielkim dowcipie żarcia, czyli np. mamy 2 dziewczyny na wózku teraz nakręcimy scena w wielkich hałdach piachu i ich i to wszystko zawsze robiliśmy właśnie na takim oczywiście byli piekielnie zmęczeni Jani dziewczyny na wózkach zawsze buntowały Rafa co przecież my nie przejedziemy reform mówił podczas spróbujcie a dlaczego mówicie, że nie przejdziecie może właśnie zawsze potem jeszcze leciał jakiś taki żart typu no może jakoś przetrwamy przestęp jak coś takiego i on po prostu zawsze tak wystawia ludzi na próbę, ale taką trochę figlarna ością takim trochę za wzorem żartobliwe i i właśnie takiego taki upór to co miał sobie, że dla niego nie broni nie było takiej odpowiedzieć goście nie da zrobić, ale za każdym razem to było jakoś taką czułością lubiane i w właśnie Solidarności na święta co może być wulgarności, bo artyści słyną z tego, że manipulują my koła, gdyż ich pracą na pracy i często nie, wymieniając jednak nic, ale teraz okazuje, że temat to, że taki czynnik lat amatorzy, którzy właśnie takiej sytuacji kurcze coś jednak czujesz się wykorzystamy wykorzystana gdzieś granica przesunięta wyszło rzeczywiście coś Super nowego i intrygującego i ludzie wybierają ten spektakl film, ale jednak często koszty są po stronie tych osób to tworzą, a mam wrażenie, że nigdy wcześniej spotkał jakieś negatywne opinie, że popuści kolej ma minąć go porzucił jednak są takie spotkania z nim, które dawały więcej otwierało oczy na coś zupełnie nowego i jak takie kolejne przejście do kolejnych komnat takiej świadomości i też coś dodać na temat tej pracy tak, bo to, o czym mówił Ano, czyli absolutnie szalone ekspedycję na hałdy i to dla nich się na piasku o świcie to było jak finał naszych wszystkich przygotowań myśmy na początku pracując nad gatunkami akurat nie musieli się bardzo dobrze poznać TV pierwszych 2 tygodniach pracy pokazywał nam jak funkcjonuje nasze ciało wykonywaliśmy mnóstwo ćwiczeń wzajemnych taki, kiedy nasza oparliśmy się, kiedy improwizowaliśmy mnóstwo pod różne kryteria pod przestrzeń podczas spot światło dźwięk zapach, włączając sobie różnego rodzaju Factory i podążając za nimi dalej improwizacji na początku robiliśmy to w sali bezpiecznej sali, którą na początku świetnie poznaliśmy tak, żebyśmy mogli poczuć się skrępowani naszą motoryką i tym też odwagą w tym co chcielibyśmy zrobić to nie tak no przy tańcu zrobić 1 rzecz jest szczęśliwy, że ją zrobiłeś, ale musi treści dotyczących cały czas się motywować to dawanie sobie kolejnych wyzwań i tracą tak umiejętnie żonglować tymi wyzwaniami na początku w sali ćwiczeń później wyszliśmy na do ogródka przed hotelem Ross Martin ćwiczyliśmy tam przekonaliśmy się dobrze tu laliśmy się po trawniku dopiero w ostatnim momencie były nagrania filmowe, kiedy już czuliśmy dobrze, jakie mamy granice naszych ciał, gdzie możemy kogoś dotknąć, gdzie być może nie jak ruch byłby dla nas problemem Rafał też przewidział, jakie zadania może nam postawić czy coś nie będzie dla nas zbyt mocna wiadomość cały czas jakieś szukanie balansowanie na moment, w którym trzeba było wejść do wody, aby tam tańczyć w wodzie niesamowite niesamowite fragment gatunku filmowane przez firmowane przez stanu, a czy tu dla nich się na kolejowej linii kolejowej nad ustawą trudne rzeczy, ale jednak jakoś nie będąc w tym procesie mogliśmy sobie pozwolić to, o czym mówić to się stało później czy być może ktoś nie pomyślał, że pośród daleko no myślę, że zawsze to jest pytanie, które być może kiedyś badacze będą zdawali samym performera na razie badamy same spektakle jak artefakty, a to co później zostanie, czyli te wypowiedzi wszystkich uczestników to jest kompletnie inna historia ja mogę ze swojej strony powiedzieć, że nawet kilka kilka rzeczy było dla mnie być może z perspektywy czasu zbyt mocne czy nam nie chodzi tutaj przekraczanie granic działa kilka idei za szybko mnie zeszło myślę, że dopiero niedawno do nich wróciłem, żeby naprawdę pracować jeszcze raz na nią spojrzeć nie wiem jak reszta myślę, że większości to było jednak z dużą dawką zaufania i odpowiedzialności za to, żeby te granice nie przekraczać, żeby to były bezpieczne, żeby to o jakość taka stała pamięć, która tam było właśnie polegający na tym zaufaniu nie została nadwyrężona gorzowską bardzo bardzo równa na wielu względów chwili, a albo panu czegoś do jeszcze same sobie w procesie pracy ale Ano no ja się dowiedziałem że no to jest, że nie trzeba się wstydzić odkrywać siebie w pracy artystycznej się można mówić własnym głosem o reformę do taką przestrzeń Góra też na początku jak myśmy się spotkali jak myśleliśmy ten nasz pierwszy wspólny projekt to ja nie miałem zielonego pojęcia o tańcu współczesnym w ogóle ten rodzaj sztuki się wydawało totalnie abstrakcyjne i tak naprawdę trochę niczym RAAF RM i Rafał nigdy nie robił też jakiegoś spektaklu z pracami wideo i i myśmy się poznali reform nie wziął jak bez z tym co ja miałem z tym mają powiedzmy techniką robienia dokumentów i okazało się, że dogadujemy się na poziomie takim idei czy tego co chcemy przekazać tak bardzo, że to, że operujemy 2 różnymi mediami nie ma żadnego znaczenia, że możemy zrobić spektakl taneczny czy spec performance połączyć go z kinem dokumentalnym, więc on dał mi taką przestrzeń w ogóle też do rozwoju tego mojego medium mojej mojego sposobu wypowiedzi i pokazał że, że nie musi się się bać mówić głośno o swoich doświadczeniach i o tym co mnie co nie boli myślę, że w ogóle też dla wielu osób, która co chwilę powiedział, które się wstydzę trochę tego, żeby być artystą, czyli na jakiś amatorów na dna osób, które Rafał znajdował np. nie wiem, jaki na różnych kółkach tanecznych czy też przy jego pracy SN NATO ściekami osobami lokalne społeczności z byłymi górnikami np. na Śląsku z pracownikami hutę on te wszystkie osoby znajdowały mówił im Słuchajcie wasza historia to co macie do powiedzenia jest ważna i możemy na podstawie waszej historii zrobić sztuka to było niesamowite rządową taką niesamowitą motywacja i pokazywał że, że z rzeczy, które człowiek ma w sobie można można powiedzieć coś ważnego można coś dać widzowi można się tym podzielić Filipa to było coś tam już na na swój temat na temat swoich ograniczeń co ma swoje możliwości przez dzięki Rafałowi myślę, że bardzo wielu rzeczy Rafał pokazał mi, a w, którym można właśnie być artystą tak jak panu miałeś jakieś doświadczenia dokumentalistki pracy z kamerą ja cały czas jednak po dosyć takich w zderzeniu w zderzeniu ze światem rzeczywistością, która nie przyjęła mnie na uczelnię artystyczną itd. absolutnie się dołączyłem myślałem długi czas, że nie wrócę nas sama raz pokazał mi patrzeć dalsze trwanie jest jako mogę robić i że naród istnieć może dalej jednak występ Zbigniewa ten brak edukacji ale, a ukazał się da na jej rzecz inna, bo niezwiązana z alternatywną motoryką, ale pokazał bardzo dużo o odwagi mówi o tym, że jest się również budowy Rafał był 1 z pierwszych krajów, które poznałem czasu pewnie tak zresztą Aną podobnie ta cała ekipa była niesamowicie Kurowa ja nagle wcześniej nie będąc aż tak bardzo zaangażowany w różnego rodzaju dziwne Towarzystwo z wyprawy śledczego w siedział wyciąg w ogóle z mm nad nimi notorycznie z salonem dzieje z transem chodziliśmy po PiS w salonach daliśmy górnikami społecznie stoi to być absolutny strzał, a to co się później działo no utwierdziło w przekonaniu chcemy to zrobić ścieżek jest też system otwarci na to po prostu robili wychodząc z tego kilka rzeczy na insekty, które zostało ono być Zachodniego w dniu własnej tożsamości ja też nigdy nie zapomnę pewnie nie pamiętasz te momenty jak robiliśmy potem był Philippe po gatunkach chronionych, gdyby performerem potem produkowały nasze śląskie projekty z Rafałem idziemy do robiliśmy taką trochę pracę choreograficzną dokumentalną na temat byłych górników na Śląsku nigdy nie zapomnę tych momentów, kiedy przy projekcie serca robotnika napędza praca siedzieliśmy z grupą emerytowanych górników śląskich piliśmy z nimi piwo i ci górnicy za sprawą Rafała ja byłem jeszcze wtedy powiedzmy no wyglądają dziwnie tam, gdzie trzymać cokolwiek ci panowie górnicy starzy przy piwie mówili do mnie synku globalnego na czerwono no no to jak Rafał potrafił po prostu te środowiska, które były zupełnie innej planety posadzić razem przy stole i robić wspólnie sztuka nota taka Kurowa Kurowa ekipa, jakby producent refaktura robi spektakl o górnikach i szliśmy razem na piwie to było coś coś niesamowitego no to wiemy też zostało we mnie na bardzo dużo przemyśleń, bo z 1 strony była niesamowita robota, która pokazywała, że taki projekt partycypacyjny mogą tworzyć realną zmiana serca robotnika napędza praca absolutnie było częścią takim, w którym nago po latach udało nam się zaprosić górników do budynku Kopańskiego zostali wyrzuceni, aby tam mogli po raz kolejny po latach wrócić i odbyć Barbórkę, na której specjalnie dla Rafała dali mu wegetariańską sałatkę ziemniaczaną, bo w styczniu kwietniu występ tylko golonkę, a on jak pewnie też być mecz górnicy dziwni ludzie jeszcze musi też pewnie jedynie, iż Błaszczyk obok lekcji sytuację, ale pozostało tam czy godzi się spotkali oni zaczęli sami odważnie mówić o swoich historia o tym, kim są, więc to to było niesamowite aż w gorszej strony zostało mi dużo złości na instytucje, które po prostu roztrwoniła zostało dużo żalu na torze dużo grup, które zostały stworzone przez członka przed serca robotnika przy porcelanie czy Gnieźnie jak wykazały niezwykłą odwagą, żeby wejść na scenę mówić o sobie o sposób, który wykracza absolutnie czas gry Rafał tworzą te polskie warunki, jakie nastręczały, żeby tego po prostu umarły, żeby żadna instytucja nie pomogła im zostać trwać dalej rozwijać serwis grupy gatunki żyły najdłużej, ale też mocno emeryta, bo tam miała się zmęczy performerzy, a większość projektów nie przetrwała dzisiaj mamy ze sobą znajomości, ale ministerstwo energii została oswojona na mecz na na temat spółki, którą tworzyły zastanawia się na ile wytrzyma taki stary styl pracy jest otworzy swoje studia o swoich tancerzy, z którymi przez lata pracy od 7 procesy bardzo intrygujący ciekawy, ale jednak taki emeryt powiedział na ulice są trudne styki pełnego punktu widzenia generowania wyższych siła się zasobów czy potencjału, ale dziś można powiedzieć właśnie rokował już takich miał taką energetyki Million euro dlatego wysokich tak się już siły Święty upadł rząd będzie, więc mega muska z drugiej strony jego różne takie zabawy takie takie głosy takie lekkie traktowanie pewnych sytuacji wznawia się na inne oczywiście to to jest irytujące dla nas chcielibyśmy te wypłaca mi przestrzeń do tworzenia mówi postać mniej postępowej komfort pracy i obyśmy mogli robić więcej lepiej może pani spektakularnie imię jest zainfekowana oraz księgami głosowymi, jakim jest jak w praktyce taki nasz Rafał właśnie urzędnicy nie chcą dziś jest Łukasz jeszcze ludziom część ludzi też bierze to zostaje na tym polega magia teatru co się dzieje coś jest też bardzo mocne i 1 zmienia, ale właśnie się nie odkłada w sposób taki emocjonalny myślę, że to zmiana jednak jakoś tam coś coś co się zmieniło, bo ta idea, która istniała w Polsce otworzył Rafał też będą zainspirowanym wieloma tekstami czy artystami zagranicznymi jakoś jednak utrwaliła i Litwa aktualnie duży Europejski projekt robi on Access, który dokładnie o tym, mówić, żeby dać tym artystom szansę na równy rozwój, a czysty projekt prowadzony 8 krajach będzie trwać 3 lata, które polega właśnie na 2 w tworzeniu wielkiego networkingu sieci artystów alternatywnych motorycznie artystów nie jakiegoś obozu w terapii czy miękki narzędzia mają zwiększyć możliwości na rynku pracy czy inne tego typu rzeczy równie ważne, ale nie tutaj konkretnie mówi artysta, więc te doświadczenia, który miał raz okazuje się, że są wspólne dla wielu artystów Europie dla wielu organizacji dla grup, które nie mają bezpieczeństwa nie mogą się organicznie rozwijać muszą cały czas walczyć o przetrwanie wiek warszawski tam 21, który dopiero teraz po tylu latach może sobie dać chwilę na odepchnięcie od walki przestrzegał na kluby okazuje się ta ciągła walka ta niepewność jest spójna na mnóstwo artystów i to poczucie taki takiego osamotnienia w tej walce oraz walce zostałem ministrem kulturalnym, który przecież też często bardzo zamknięty powalczy samo siebie nagrodziło projekt, który myślę, że trochę z tym walczyć, bo mamy tutaj czy rezydencje artystyczne czy opiekę sztuki czy konferencje na mnóstwo akcji rzeczywiście potężny projekt, który ma nadzieję, że nieco bardziej na trwałe zmienią ten pejzaż sztuk performatywnych na stałe okaże, że obecność artystów z niepełnosprawnościami ty równe części się unika wzrokiem jest kluczowa jest radykalna jak mówili to Opera jest na ostatnim krokiem prawdziwej Wanga, bo obecność się alternatywnych ciała umysłu na scenie absolutnie bratowa i zmienia wszystkie zasady gry o tym, Rafał mówił parę lat temu jest teraz widzę aktualnych dyskusjach, które toczą się nie tylko w Polsce, ale w wielu miejscach w Europie na świecie myślę sobie działały jeszcze spotkali Rafała, jakbyście mogli z nim rozmawiać o parę lat temu to, a może bylibyśmy już trochę dalej, ale cieszę się, że tematy wracając do dyskusji cały czas obecna moje pytanie na początku audycje dotyczące czy Rafał musi stać się na różowym czynnikiem jest cytat dnia też specjalna wiodło powiedział, że jeżeli będzie ślizgać jak obecnie taką kategorię, a dziś jest z nami na taką strategię budowania sukcesu tak powiedziała osoba, która pracuje w komunikacji zajmuję się co do otworzenia Marek rozpoznawalność brandu ten itd. pytanie tak poważnie, że polskie środowisko trochę na tym cierpi tak, bo wszystko się krępujemy, że nie wypada, że to statystyki trywialne takie jak co bez sensu, a może właśnie się postawić ojcu te właśnie, o których Rafał domagała pomniki pomniki był dzień musiały stamtąd pielgrzymki równości po zmroku odbywały się całonocne czuwanie scena przepiękna wysokiej zupełnie nie pomyślano być może jakiś przedziwny sposób pisze o sobie czy mógłby się kimś takim spojrzeniu gotowe też na a gdyby nie mamy nasz bohater za bardzo zyskuje chociażby Karol Radziszewski pracując Kisielem czy mamy Ewy Hołuszko czy Ryszarda rybaka, bo państwo się pojawiają od od niedawna takie są to sąd, by ciężka nasza praca, żeby mieć swoich bohaterów, a także inne pokolenie AK ratusz z naszego pokolenia postać człowiek to ja może teraz uchylę rąbka tajemnicy przed całą polską i powiem rzecz, która dla mnie jest czy uważa tak samo jak tyka się, że Rafał powinien zostać 1 z ikon, bo przed wszystkim jest bardzo ważnym twórcą na polskiej scenie teatralnej, ale też bardzo ważną postacią w naszym życiu LGBT my po śmierci Rafała grupa przyjaciół zrobiliśmy takiego teatralny pogrzeb otworzyliśmy ostatni spektakl, na którym Rafał pracował w trybunie w końcu zrobić w komunie Warszawa ktoś nazwał solą czy tak jak ostatnia sztuka Rafała i w tym spektaklu używaliśmy archiwów, czyli takich rzeczy osobiste, które po sobie zostawił jego notatek jego książek jego rekwizytów do spektaklu ubrań i kół mojej ogromnej ogromnej radości te rzeczy zostały przejęte przez Instytut teatralny w Warszawie z inicjatywy m.in. ja Jankowskiej studentki wiedzy o teatrze na Uniwersytecie warszawskim, która pisze pracę magisterską o Rafale i która też wyszła z kapelami, żeby jak Platy przez o przepraszam 5 lat NSR w wpływać wybacza się z inicjatywy z inicjatywy oraz Zakrzewskiego udało im się te rzeczy przenieść do Instytutu teatralnego, gdzie powstaje archiwum takie teatralna Rafała Kubackiego myślę, że ten doskonały doskonały początek na to żeby, żeby ta pamięć o Rafale nie tylko żyła w nieskończoność oczywiście jego przyjaciel to moje wielkie marzenia ale, żeby też służyła kolejnym pokoleniom twórców, żeby służyła nam też społeczności LGBT, żebyśmy zobaczyli, że możemy w sposób bezkompromisowy mówi naszej tożsamości ach, z pożytkiem oczywiście dla widza, żeby dać coś widzowi i to, o czym mówić aż takim zachowaniu pamięci budowaniu naszych własnych bohaterów myślę, że to doskonały początek na to, żeby Rafała oczywiście nie za sztukę to słyszał, bo chciałbym bardzo ciasno manto, bo bardzo nieśmiały no właśnie o to chodzi, że trzeba wydać się po takie drastyczne decyzje w takiej sytuacji to nie jest to samo robi tak błędy nie przypadkiem są bohaterowie kontrakt z zagranicy, których znam rozpoznawalni dla w latach po co się zadziało ktoś wykonał pracę to wtedy korzyść naszego wszystkim oleje masy innych rzeczy ręka się, więc akurat pan w tym była niezbyt przypadek, by były one taką energię, że on potrafił jednak tacy ludzie wszystkich i tworzyć wspólnoty wokół siebie wcale nie jest łatwo jak ten ten, zwłaszcza teraz tak taki czas, jaki mamy, że ty skrajnej polaryzacji, jakby już nie mówię nawet Brela, bo prawo to po prostu podgrup jednak nieugięte i będzie on niepodzielnie znam osobiście siostra nie lubi tak można mu się szczyt na niego bywasz musi odejść w pewnym momencie z relacji współpracy, ale nie znam, który był mówiły, że oni z pytaniem naciągaczy, czyli państw kuratorem tak mieszka się to co chce też niezwykłe w ogóle w postaci Rafała z wcześniej kupił mu swoją formę przecież jako postaci to inny temat to co niezwykłe w Rafale jest to, że on i łączył w sobie bardzo wiele tożsamości tak naprawdę potrafił je wszystkie razem zgrać to, że on nie tylko może być tą ikoną gejowską czy dla społeczności LGBT, ale też dla osób z natrętną retoryką też dla lokalnych małych wspólnot to jest niesamowite nim rząd po prostu skupia kumuluje właśnie takie pojęcie wspólnoty wielu grup i tam wykluczonych czy czy czy nie nie słyszany dlatego notes postać fascynująca i moim takim wielkim marzeniem jest żeby, żeby ta pamięć o nim służyła dalej i rady państwa, jeżeli zainteresowała postać szeroko rybackiego reżysera program performera podarł sporo materiałów w internecie, więc trzeba daleko sięgać, jeżeli interesujecie odsyłamy do Instytutu teatralnego przypuszczam równa takie odsłonę projektu, który on będzie proponował, by świat w komunie Warszawa zobaczymy medal jak jeszcze na koniec dodam, że jeszcze do dzisiaj do godziny do północy na profilu krytyki politycznej mogą państwo oglądać film dokumentalny, który zrobiliśmy takie teatralne pożegnanie Rafała z firm solą grupa przyjaciół postanowiła odtworzyć po śmierci Rafała jego ostatni spektakl to jest takie nasze dokumentalne pożegnania z naszym twórcą i najdroższym przyjacielem zapraszamy do oglądania macie jeszcze jeszcze chwilę dziękuję bardzo, dzisiejsze audycję wydaje Karina Korczyńska analizuje Maciej Kulczyński z mostu dzisiaj byli mili problem producenta forma oraz lista Czerwiński filmowiec u nas reporter jak nas Katarzyna Szustow, aby była, więc lepiej późno liczny elektorat, ale rybackim strusie niestety musi się pożegnać się tam dobranoc pań dobranoc dobranoc Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: LEPIEJ PÓŹNO NIŻ WCALE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Teraz wszystkie pakiety TOK FM Premium 51% taniej!

KUP TERAZ 51% taniej

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA