REKLAMA

90. Czy człowiek może się zmienić? Dimitrova i Stawiszyński o przeznaczeniu i losie

Nasze wewnętrzne konflikty
Data emisji:
10-06-2020 19:00 (Powtórka: 14-06-2020)
Czas trwania:
29:57 min.
Udostępnij:

Wychodzimy dziś od prostego z pozoru pytania - czy człowiek może się zmienić? A dochodzimy do fundamentalnych pojęć wschodniej i zachodniej tradycji duchowo-filozoficznej: przeznaczenia, losu, determinacji, wolności. Co tu dużo mówić - posłuchajcie! Niezależnie od tego czy uważacie, że Wasze życie stwarza się w każdej chwili, czy też, że w jakimś tajemniczym sensie jest już gdzieś zapisane i ustalone.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dzień dobry sweter Dymitrowa Tomasz Stawiszyński dobry wieczór albo dzień dobry o tym czy możemy zmienić chcieliśmy porozmawiać wyszła nam z tego dyskusja filozoficzna, która już takie fundamenty różne ociera bardzo, dobrze więc zmiana to tak tytułem wstępu, a jeszcze zmianie nieraz będzie okazja rozmawiać tymczasem odniesień dzisiaj tutaj wiele głównie takich właśnie metafizycznych i często do starożytności, bo ich charakter 3 pojawia i Platon Bogusław Wolniewicz to Rozwiń » jest to zostało że pod niektórymi względami niewątpliwych, ale jest to kto James Hillman będzie Pater lata dla Orlik dla ojca, czyli szerokie spektrum miał jeszcze chciałem tak bardziej diagnoza jest w całej na tak zbił nasz ukochany, jakbyśmy zapomnieli najdalej za najlepszy ten podejrzany zły człowiek, gdy słuchy dobry na manowce wszystkich zwolnią szczęście cieszący się dużą popularnością Stec no właśnie nie wiem czy to przejaw nie wiem czy to dobrze zapraszamy w każdym razie tylko ostrzegamy będzie spinał za tak się w nich się państwo strzegł nasze wewnętrzne konflikty podcast psychoterapeutyczno filozoficzny od pozornie dość banalnego pytania bym chciała zacząć ciekawe jest twoje odpowiedzi jestem ciekaw pytania czy ludzie się potrafią zmienić czy potrafimy się zmienić nie jest to pytanie fundamentalne aha musimy zacząć szczerze nie ja mogę odpowiadać, bo to było bardzo poważnie to jest pytanie fundamentalne bo jak twierdzi m.in. wybitny niemiecki filozof Peter latarnik co jest fundamentalna zasada każdej ludzkiej kultury zasada zmiany wewnętrznej przemiany to jest imperatyw, który u podstaw każdej ludzkiej kultury stoi właśnie imperatyw zmiany książka Petera latarnika nazywa się musi życie swe odmienić to jest cytat wierszy Rainera Marii Rilkego, z którym się pojawia ta fraza dokładnie no i tam w tej książce loterii właśnie pokazuje zresztą, odwołując się jak to ma w zwyczaju do różnych obszarów geograficznych różnych czasów, że właśnie gdziekolwiek nie spojrzymy to ca zmiana czy imperatyw zmiany jest obecny i edukacji i relingi im na razie imperatyw tak, ale pytanie czy tak naprawdę skoro już takim rekonstruują filozoficzną idziemy to czy jakaś fundamentalna zmiana jest możliwa głęboka po pierwsze, teraz mam z tyłu głowy też w tym te bardziej psychologiczny aspekt tego, bo wszyscy się zastanawiam czy na ile do jakiego stopnia jesteśmy w stanie zmienić mamy też rozliczne oczekiwania wobec ludzi zazwyczaj na bliskich i naszego otoczenia, żeby zmienili bardzo często fantazje na temat tego, że ktoś będzie odrobinę inne albo troszkę coś zmieni albo coś co nam przeszkadza zostanie wyeliminowane na nasze życie będzie lepsze nasze relacje będą lepsze i w ogóle jakoś będzie nam się lżej razem żyło tu oczywiście pojawia się kolejne pytanie na ile uprawniony jest w ogóle myślenie o tym czy taka potrzeba czy potrzeba jest uprawniona, ale być może jakaś taka jakiś taki nacisk na to, żeby żeby, żeby zmieniać innych myślę, że coś to jest dosyć, nawet jeżeli po tak na to sceptycznie patrzymy też dosyć odruchowo 1 z jakąś budowane, że zazwyczaj kierujemy się takimi potrzebami, ale wracając do tej kwestii bardziej filozoficznej NATO to jest w jakimś może uproszczonym w jakiej uproszczonej formie pytanie o to czy i w jakim stopniu jesteśmy zdeterminowani np. to znaczy to jest pytanie o to na ile np. nasze charaktery są czymś co jest do tego stopnia zdeterminowana, że nie jesteśmy też, że nie podlega jakiejś głębokiej fundamentalnej zmianie np. czy może czy może zmienić się styl naszej osobowości rodzaj naszej osobowości czy nie no charakter jest czymś głębszym wydawałoby się jak mówił Heraklit charakter człowieka jest jego przeznaczeniem skądinąd pojęcie charakteru praktycznie zniknęło z ze współczesnej psychologii właśnie m.in. pojęcia osobowości zastąpiło pojęcie charakteru charaktery chyba czymś czymś znacznie głębszy niż nic tylko osobowość, jakim taki, jakim takim jednostkom podstawową zupełnie dyspozycją jak jak jakimś taką taką różnicę gatunkową, która charakteryzuje najgłębiej człowieka i czymś takim bardzo indywidualizuje chcącym zrozumieć tak i charakter oczywiście w tym takim źródłowym sensie jest niezmienny jest wrodzone, ale w ogóle myślę, że to pytanie ma 2 w 2 warstw odpowiedź na to pytanie ma 2 warstwy 1 warstwa to jest oczywiście pewne tego rodzaju zachowanie to znaczy my możemy zmienić sposób w jaki się zachowujemy możemy inaczej w swoim życiu funkcjonować nie wiem, kto się studiować postępować ktoś był przestępcą później przestaje być ktoś pił alkohol przestaje pić alkohol za zajmował się czymś przestaje się tym zajmować nie wiem w jaki określony sposób wobec innych się zachowywał zmienia to zachowanie jest inne tylko pytanie czy to jest zmiana w takim porządku właśnie myślenia liniowego ludzkim życiu i rozwojowego, że startujemy w 1 punkcie nie wiadomo, dokąd dojdziemy jesteśmy taką przestrzenią różnych możliwości, które aktualizują albo nie aktualizują przy takim ujęciu na poziomie głębokim mogłaby za zachodzi zmiana w człowieku to znaczy ktoś rzeczywiście zmienia swoje zachowanie np. bo jakaś głęboka fundamentalna zmiana w nim zaszła no, a w drugim ujęciu którymi akurat jest bliskie bardziej, bo ja mam skłonność do myślenia w kategoriach charakteru raczej pewnego poczucia losu niekoniecznie metafizycznego, ale jakiegoś takiego takiej takiego czegoś co Bogusław Wolniewicz poczuciem lasu na nazwał mogę to zaraz wytłumaczyć, bo jeszcze się tutaj do 1 rzeczy zwolni wyciem odwołał, które miewał niezwykle ciekawe uwagi na temat losu charakteru właśnie ale, ale w takim ujęciu, które by jednak zakładało, że jest jakaś dyspozycja niezmienna człowieku, że mamy jakiś rodzaj charakteru i mamy jakiś rodzaj losu co powiedzielibyśmy raczej, że my odkrywamy różne obszary siebie, że my odkrywamy bardziej to co już jakoś nas jest no i w tym sensie zmiana głęboka nie następuje jesteśmy wciąż jakoś ze sobą coś sami, ale różne sytuacje, w których się znajdujemy pokazują nam różne takie obszary na samych, których żeśmy wcześniej nie widzieli nie zauważali no i w tym sensie wywołują zmiany w zachowaniu ja bym troszkę jeszcze skomplikowała, zanim wrócił dowolnie wicie wydaje mi się, że jednak psychologicznie takim 1 z powodów, dla których właśnie zmiana w nas samych albo zmiana innych, ale często też w naszym pragnienia dokonania zmiany w innych jest właśnie pewien rodzaj zakrywania różnych rzeczy przed sobą znaczy, że pewnych rzeczy o sobie nie chcemy wiedzieć nie nie takie aktywne świadome sposób, ale taki, że właściwie całe nasze życie może być ukierunkowana na to, żebyśmy musieli się z tym zmierzyć, żebyśmy musieli się z tym zderzyć, bo właściwie to zdarzenie prowadzi nieuchronnie do różnych rozczarowaniu stawia nas przed różnymi wyzwaniami każe nam wziąć odpowiedzialność za siebie no i to branie odpowiedzialności to jest bardzo wielkim ciężarem zarówno w sensie psychologicznym, jaki tak już idąc w stronę metafizyki od tego troszkę zaczęliśmy egzystencjalnym, ale może do tego wrócimy, bo jakoś ten wątek z wolnymi wolni liczą się wydał ciekawy był zazwyczaj takie wątki są anegdotyczne, więc czekam, ale jeszcze tylko 1 rzecz o charakterze właśnie, że ja z kolei mam takie skojarzenie inne niż to, że tutaj charakter jest po takim szerszym właśnie pojęciem to znaczy, że charaktery też kojarzy się z takim na pewną postawą życiową jest pewnym wyborem, czyli pewnym aktem samo Poznania i setne czy takiej samoświadomości to znaczy takiego, że jakby jest współtwórcą swojego charakteru jakąś jakimś elementem tego charakteru jest to, żeby świadomie dokonuje wyboru mniej lub bardziej świadomie, ale między pewną, jakby postawą powiedzmy, że moralną albo dno kierowaniem się określonym zestawem wartości, a tym co jest nie wiem może jakieś takie upraszczając bardziej pierwotny instynktowne itd. że to jest jakiś taki rodzaj formowania się charakteru w tym sensie też różne niż rynek różni się od osobowości, bo osobowość jest jakiś tam zestaw cech, które nie są zakorzenione w takim doświadczeniu naszym powiedzmy, że wczesnym, które jest jakoś tam wynikiem interakcji genetyki i wzrost doświadczeń itd. itd. tym powiedziały już oddaliśmy głos o tym, że kary już w takim w takich kategoriach, jakby losu lubię myśleć ja myślę, że to jest takie bardziej teologiczne, czyli takie bardziej jakaś taka inna perspektywa nie myślenie wstecz nie myślenie co jest czynnikiem warunkującym tylko myślenie kół czy jakiemuś horyzontach, ale może to jakoś orzeszki nie to ta kuracja się zgadza to znaczy jak mówiłem, że charakter z głębszym pojęciem głębszym wymiarem człowieka niż osoby osobowość tutaj myślę że, że się zgadzamy natomiast natomiast dowolnie Wicia to on miał taki tekst to jest tego z tej części twórczości Bogusława Wolniewicza, która nie jest osobliwa przerażająca momentami tylko właśnie z tej najciekawsze, czyli metafizycznej jeśli można tak powiedzieć no, więc jest takie jest taki jego tekst o pojęciu losu taki esej, który znajduje się w ostatnim tomie filozofii wartości wcześniej tam już też na ten temat sporo pisywał ale, ale tutaj jakoś tak zebrał swoje myśli do w 1 z 1 całość całość po prostu cały czwartym jest czwarty tak rzec, że w czwartym albo trzecim Lśnienie nie pamiętam może w trzecim, a właśnie tak, ale wydaje się, że czwarty w tym ostatnim to pojęciu lasu znajduję to było w edukacji filozoficznej publikowane tam przez paroma laty w każdym razie ten los są rozumie rzecz jasna inny sposób niż jakieś metafizyczne koncepcje czy takie religijne koncepcję, bo on po prostu, mówi że los jest pewną wypadkową determinacji naszej genetycznej i w przypadku, który jest świecie taką kosztom kreśli właśnie na 1 jest jest determinacja genetyczna drugi jest przypadkowość i wypadkowa trajektoria naszego życia to jest wypadkowa tego tej interakcji właśnie, ale powiada tam coś innego opowiada, że istnieją ludzie, którzy mają poczucie lasu i nie mają poczucia osób tacy, którym się wydaje, że wszystko jest do zrobienia jest ich za jakimś sensie się stwarzają w każdym momencie życie stoi przed nimi jak karta zapisana można ją zapisać jak się odpowiednio będzie chciało i miało miało siły i zamiary, a inni mają coś w rodzaju takiego takiego wrodzonego poczucia losu właśnie no jak powiada, że to są różnice bardzo fundamentalne tak naprawdę, która w głęboki sposób określają odmienny odmienne widzenie rzeczywistości to jest zresztą nie jest my wolni Wicia tylko jest ta myśl Henryka Grynberga to bierze dal embarga właśnie Altenberg mówi o tych brzmiał właśnie, czyli o takim takiej postawie która, która czuje czuje los, która ma takie poczucie losu no, więc zdecydowanie należę do tych, którzy mają poczucie losu do jestem technikiem korzystał z nie no bo to się czuje po prostu nas 13 mam taki rodzaj nigdy nie argumentuje szczucie nie znaczy to jest rodzaj pewnej intuicji czy pewnego pewnego właśnie wrodzonego sposobu widzenia pewnych rzeczy raczej raczej myślę, że więcej od nas nie zależy od nas zależy w jakim sensie jak przy to jest taki znakomity tekst, który kiedyś przeczytam zrobił na mnie wielkie wrażenie Artura Schopenhauera, który nazwał transcendentalnej jedności dającej się leżeć u podstaw losu ludzkiego no i tam Schopenhauer też pisze o tym, że, kiedy się przyglądasz ludzkiemu życiu pewnej perspektywy już takiemu domknięte gotowe mu albo nawet własnemu życiu, które oglądasz patrząc wstecz co można mieć odczucie, że tam pewne rzeczy się składają to znaczy, że jest jakaś logika, która prowadzi do tego miejsca, w którym nie jest też przy czym to często jest logika okrutna to nie jest tak, że ja tutaj daje jakiś romantyczny obraz losu, że prawda każdy z nas powinien odnaleźć swój swoje przeznaczenie i to jak odnajdzie też będzie wszystko wspaniale tylko raczej często jest także ten los jest ponury okrutny bezsensowny, ale jest w tym jakaś konieczność jakiś rodzaj, jakby bez alternatywności ja znam wiele takich życiorysów, które mam poczucie, że się bardzo źle skończyły, a jednocześnie, że działała tam jakaś nie potrafi tego wytłumaczyć, ale mam poczucie jakiejś jakiś taki właśnie upiornej termin na logikę greckiej tragedii to wrażenie szaraki latać do, a teraz wykład to jest bardzo ciekawe, aczkolwiek jak to mówisz to ja mam taką myśl, że jednak nasz umysł ma taką szczególną skłonność do opowiadania sobie pewnych rzeczy spóźniania ich i tworzenia różnych narracji to nam zresztą daje no nadaje w głębokim sensie sens właśnie naszemu istnieniu i że kiedy rekonstruuje my sobie przeszłość to i tak ją rekonstruuje w określony sposób wtedy zawsze można o tym, myśleć, jakiego jak o tym, jako o jakiegoś rodzaju determinizm będą oczywiście nie chcę tutaj iść w stronę tego ile w ogóle nas jest wolność myślenia w pewnym sensie deterministyczne jest bliskie, ale chyba w takim duchu bardziej wiem, że to jest taki prosty determinizm nigdy nie czy w takim duchu myślę najbardziej może do tego wrócimy, ale teraz los jest bardzo na czasie, więc jakoś tak w lutni nie nie mieszka wraz z nie straszne ateista doktorat chciała z nim w sieci, a więc, że w pewnym sensie nigdy nie jesteśmy, jeżeli chodzi o myślenie takie przyczyną skutkował nigdy nie jesteśmy w stanie tak naprawdę chce poznać z tymi wszystkimi czynnikami właśnie tymi wszystkimi determinantami, czyli tymi przyczynami, które powodują, że nigdy nie mamy dostępu jest niezliczona ilość więc, więc tym sensie trudno jest sobie wyobrazić myślenie o tym czy zawsze jesteśmy elementem, jakby składową jakichś rzeczy, które się wydarzyły natomiast i one są nie obejmowała naszym umysłem w związku, z czym możemy tworzyć sobie takie opowieści zbudowane na takim łańcuchowy myśleniu causa przed tutaj była jakaś przyczyna tutaj skutek oczywiście tych czynników jest znacznie więcej no to otwiera pole do takiego myślenia być może też mniej tragicznego być może bardziej włączającego jakiś rodzaj takiej aktywności albo świadomości albo możliwości zmiany w takim sensie, że jednak, gdyby miała nie wierzyła w to, że w, jakim stopniu możemy się Znicz w jakim się nie oszukujmy się nie tak znów się też bardzo wielkim na to, o czym się zajmuję, czyli psychoterapia nie byłoby dla mnie no zajęciem właściwie jakoś, w którym znajdowałaby jakiś sens to znaczy, że musi w tym być jakiś rodzaj nadziei wiary no mogłaby to raczej traktować kategoria odkrywania pewnych rzeczy, a niekoniecznie modyfikacji takiej tak rozumianej bo, ale tutaj odkrywanie i de la równoznaczne z modyfikowanie to znaczy czynienie czegoś świadomym to już kwestia tego jak się to nazwie to znaczy można i właśnie te kwestie w tym sensie nieweryfikowalna bo, bo to zależy od tego jak to definiuje, że jeśli zdefiniuje właśnie także dziś na po głębokim poziomie jest też dla samej siebie tajemnicą i może ewentualnie tylko odkrywać różne obszary siebie, ale nie się zmienić, ale oczywiście jak w takim twoim osobistym subiektywnym doświadczeniu ta zmiana może znaczy to odkrywanie może się jawić jako zmiana Noto wtedy nie musi wcale rezygnować z uprawiania psychoterapii tylko potraktować jako rodzaj takiego dokonywania się do jakichś głębszych wymiarów, w których być może nie dostrzegasz w danym momencie dlatego dlatego ma się z tego powodu dyskomfort, ale ja bym się powołana jeszcze 1 książkę, która musi się tutaj pojawić przy tej okazji bo, bo ona jest dokładnie właśnie o tym, czyli na kod duszy film ma nadzieję Hermana jakże na jak zawsze psychoterapii psychoanaliza i Troi, gdzie np. to szczególnie w panice w rajdzie nie mówią dzisiaj jeszcze nie, ale generalnie często mówisz no, więc to jest dokładnie książka właśnie na ten temat tylko, że Hej, Marta mówi my nie jesteśmy w stanie udowodnić ani 1 ani drugiego nie jesteśmy w stanie stwierdzić z całą pewnością, że nie wiem takie pojęcia charakter osobowość są zmienne albo niezmienne nie znamy tak naprawdę zakresu determinacji genetycznej nie wiemy wiemy, że tyle czynników pracuje w ludzkim życiu, że no my tego nie ustalimy precyzyjną pewnością, bo to też są właśnie głęboki metafizyczny w gruncie rzeczy przekona do teraz działa, że nie jest w Polsce tylko walne to co jakby, o czym tutaj mówiliśmy zastanawiam się co, o czym tutaj mówimy w ogóle jest certyfikowanych właśnie właśnie o to chodzi właśnie o to chodzi, że to są takie przekonania głębokie dotyczące życia, że trudno w zasadzie wyobrazić co jakiś rodzaj przetestowania ich Nowicki ma mówi zobaczmy to jako nie czy nie próbujemy tego zrobić jakieś ścisłej wiedzy nie udawajmy, że my potrafimy dosłownie powiedzieć, że wszystko co w naszym życiu idzie nie tak ma jakieś źródła w naszym dzieciństwie tego nie wiemy nikt tego nie wie pcha analitycy też tego nie wiedzą oni, zwłaszcza natomiast natomiast potraktujmy to jako pewnego rodzaju mitologię właśnie pewnego rodzaju mit i teraz chyba zadaje pytanie, jaki mit jest lepszy, jaki jest bardziej bogaty pożyteczne nie wiem taki, który daje więcej satysfakcji no na pewno nie ten mit tej determinacji dzieciństwem no to może ten mit, który nie jest takim prostym mitem czy prostą opowieścią o losie czy przeznaczeniu tylko jest jakąś próbą uchwycenia właśnie tego co w każdym człowieku indywidualne niepowtarzalne nie zdeterminowane jego dzieciństwa niebędące wynikiem działań jego rodziców tylko jakoś już w nim obecna, zanim jeszcze w ogóle jakieś wydarzenia w jego życiu zaistniały sięga po takim MEADS, który znajduje się u Platona w państwie w tym mają się też fragmentarycznie, ale w państwie przedstawione w całej rozciągłości od dusza, które wybierają sobie specyficzne okoliczności po to, żeby się właśnie w nich pojawić uwagi na jakieś swoje szczególne dyspozycje cech et Cetera mówi oczywiście to nie jest prawda, bo to wcale tak nie jest są jakieś dłuższej nam spadają tam na ziemi sobie wybraliśmy te okoliczności, ale możemy przez taki pryzmat na co popatrzeć po prostu na to co spotyka na jej robi bardzo ciekawą analiza biografii różnych znanych osób, które to analiza pokazuje, że coś tam w tych życia było samego początku wiele wielu z tych z tych bohaterów bohaterach jego książek już we wczesnym dzieciństwie zazwyczaj zaproszeni są jakieś problemów to znaczy jakieś trudności problemów kłopotów no jakimś sensie już ujawniało pewne dyspozycje, które później przyniosły im sukces artystyczny sławę et Cetera albo sukces naukowy tyle, że to nie znaczy, że to jest fajnie to znaczy on powiada często jest także Dimon właśnie ta używa tego greckiego określenia ta specyficzna siła nas ten obraz nas, bo to jest coś w rodzaju obrazu mówi o tym jak Żołądź jak jak nasi ono takie, które już poniekąd taka NT Lechia mówiąc językiem Arystotelesa, który już to wszystko gdzieś jest, że to po pierwsze, często bywa potwornie wymagające trudne i bezwzględna ten Dimon, że często ludzie przeżywają, zwłaszcza właśnie we wczesnym okresie życia różne bardzo trudnej sytuacji, bo Dimon już domaga w jakim sensie tego wszystkiego co później przyjdzie, ale jeszcze człowiek jest na to nieprzygotowany, bo jest mały i bezbronne, a potem często potrafi i to i to to jest przecież powtarzające się wzorzec życiu wielu artystów wielu ludzi utalentowanych wielu też wybitnych naukowców potrafi no spędzić uzależnienia w potwornie trudne sytuacje życiowe wczesną śmierć itd. ale ale jest właśnie rodzaj pewnego pewnej spójnej opowieści tych życiorysach, która wyparuje jak zaczniemy do tego z tymi determinizm ręcznymi schować się z nimi narzędzia właśnie dla mnie np. tę spójność jest też jest też pewnego rodzaju iluzją jak sposób, jaki opisujesz deterministyczne psychoanalityczną i druty różne rzeczy, które powracają naszych rozmowach jak refren to oczywiście to jest w ogóle, by oddzielnej niekończące się zresztą Międzynami dyskusyjna, bo ja bym nie powiedział, że wszystko jest nie wiem zawarte zakodowane w pierwszych oświadczeniach, jakby wyłącznie, że nic się w toku naszego życia nie zmienia albo, że wszystko zależy od naszych rodziców chciałbym czy też prowokacyjnie zapytać co z tymi głosami, które nie są ani jakieś tam zawarte drzemie duch wielkiego naukowca czy artysty itd. tylko po prostu są takie bardziej w cudzysłowie powiedzmy zwykłe życia i misie raczej wydaje, że dyskusja dotyczy przyjmowania różnych perspektyw życiowych jak i czasowych, ale i to jest oczywiście ciekawe może jakoś poszerzającej otwierające tak samo jak pewna umiejętność myślenia o sobie w kategoriach własnych doświadczeń również tych tak samo realne jak i tych, które są zbiorem pewnych naszych wyobrażeń na temat tego np. no naszego dzieciństwa czy naszych rodziców czy tutaj nie ma nie mamy dostępu do do jakiejś absolutnej prawdy, które się tam jeszcze poza tym jest to rezultat takiej głębokiej interakcji znaczy przychodzimy jednak na świat, jakim wyposażeniem wewnętrznym jakoś mam wrażenie, że takiego meta poziomu to jednak to spina za bardzo usług co wsie czy nie kwestie z dzieciństwa el takiego właśnie tego szeregu, jakby z różnych przyczyn, które jakoś kierują powiedz, że naszym losem, że jest tutaj w tym kontekście można posłużyć się tym pojęciem ale, ponieważ wygląda na to, że poczyniliśmy tylko jakiś taki filozoficzny wstęp w pewnym sensie zresztą można, bo na ten temat bardzo długo dyskutować to ja bym zapowiedziała, że kolejnym odcinku jednak byśmy w stronę takiej powiedzmy, że bardziej empirii może poszli m.in. po to tylko taka luźna myślę, ale że na jednak myśląc już kategorię bardziej neuro naukowych na to można powiedzieć, że zmiana w nas w naszych osobowości ach, posługując się pewne, że współczesnym językiem jest względnie możliwe, ponieważ nasz mózg jest plastyczny, ale właśnie względne to znaczy mózg, który jest na jakiś sposób no też ukształtowanych przez różnego rodzaju traumy to jaka jest, jaki jest stopień, jakby jego plastyczności w odzyskiwaniu pewnego rodzaju równowagi np. co ma na to wpływ m.in. bardzo rozległe są badania na ten temat na gruncie psychoterapii to znaczy najlepszych terapii, jakby dokonuje pewnych zmian również na poziomie takich na takiej naszej neuro fizjologii naj to z kolei kolejny znowu temat otwieracz, czyli taki też relacje między językiem doświadczeniem a, a ten co nas wewnętrzne właśnie zdeterminowane no, więc cały czas jakiś takich oparach psychoterapeutyczne metafizycznych jesteśmy, ale może na czerwcowy popołudnia dni wieczory sam raz z napadem liczne, bo znowu przyrastają zachorowania więc, więc do usłyszenia do usłyszenia przypominamy, że Bartosz Dąbrowski wydaje audycję i że mamy my na nasze wewnętrzne konflikty opat krokach nasze wewnętrzne konflikty opata kropkę FM i tam można do nas pisać podcast psychoterapeutyczno filozoficzny tylko na TOK FM w naszej aplikacji mówi kolejny odcinek w środę po dziewiętnastej Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: NASZE WEWNĘTRZNE KONFLIKTY

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i zabierz TOK FM na wakacje!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA