REKLAMA

"Czarna książka kolorów". O tym, jak przybliżyć dzieciom rzeczywistość osób niewidomych

Jak z dzieckiem
Data emisji:
2020-06-14 12:40
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
15:32 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
jak z dzieckiem w niedzielnym magazynie Radia TOK FM, a naszym gościem jest pani Małgorzata Szumowska dzień dobry dzień dobry dzień dobry dyrektor generalny niewidzialnej wystawy tematem naszego dzisiejszego spotkania naszej dzisiejszej rozmowy jest czarna książka kolorów państwo wybaczą, że za każdym razem mówi naszego spotkania później dodaje naszej rozmowy, bo spotykam się moich z moimi gośćmi za pośrednictwem Skype, a niektórym się widzimy z niektórymi się nie widzimy Rozwiń » i tutaj myślę, że te wątki przeplatają też w nawiązaniu do czarnej książki kolorów może pani Małgorzata rozpoczniemy od tego czym jest ta pozycja i na czym polega unikalność to jest bardzo bardzo przewrotna krótka i przepiękna dla mnie osobiście przypominająca trochę nie prowadziło sztuki książka, która faktycznie czarna i faktycznie traktuje kolorach niesamowite prawda oprócz tego, że traktują Kolorado takiego wyboru musi pani przeznaczono la muszę przyznać, że tak jak bardzo lubią mówić trochę wspomniani dzielną wystawę, chociaż faktycznie niewidzialna wystawa powstała wcześniej i książka przywędrowała do Polski bodajże w 2014 roku z wielką przyjemnością powitaliśmy ją u nas na półkach, bo tak jak mówię ona przypomina trochę naszą działalność taki jest czymś bardzo bardzo unikalnym jest bardzo dziwna, a budzi na początku zmieszanie szok, bo czarne książka kolorów jak to możliwe jest książka dla dzieci, ale nie tylko tak naprawdę to książka dla wszystkich i on nas samych naprawdę czarna powtórzę faktycznie przepięknie wykonana przepięknie drukowana napisana z 2 językami dodaje nie same, a tutaj poprawić sam z 1 językiem oraz alfabetem Braillea, a to właśnie inaczej myślą w alfabecie Braillea miał namyśli język to błąd chyba taki komunikacyjny, który popełniają wszyscy znaczy na szczęście nie wszyscy, ale bardzo często jest to błąd językiem brajla francuski brak był Francuzem natomiast alfabet brajla jest właśnie coś co tenże Ludwik Brazil sobie wymyślił co funkcjonuje do dnia dzisiejszego, ale co jest ważne czarna książka kolorów niż książka dla niewidomych osób jest kilka osób widzących właśnie po to, żeby trochę otworzyli oczy na tę problematykę na problematykę niepełnosprawności wzroku na problematykę postrzegania świata wspólnego świata różnymi zmysłami Best Kruk książka trochę uważności trochę wyobraźni i właśnie jest napisana jest oczywiście normalny tekst są bardzo delikatne subtelne wykluczenia właśnie w brajlu, aczkolwiek od razu muszę powiedzieć dla tych, którzy w tym momencie uruchomili sobie głowy wyobraźnie fantazje, żeby brali bardzo słabo wyczuwalne dlatego też cały czas sygnalizuje też książkę dla osób widzących osoby z niepełnosprawnością wzroku dotykając tych wyłączeń na pewno miałby zbyt wielu możliwości do czytania sami, bo to naprawdę subtelne i tylko łącznie symboliczne pod koniec książki jest mała ściąga można co nieco z tej ściągi uszczknąć i czego się nauczyć, ale tak naprawdę to co jest najważniejsze kryje się bardzo krótkiej treści tej przypowieści o małym chłopcu Tomku, który opowiada jak świat jak do jak widzi kolory no właśnie porównuje to kucia powinny zdradzać tak naprawdę i może ponieść właśnie my my teraz tak naprawdę się usłyszymy, więc widzę żadnych znaków, które pewnie pan chciałbym dać może na chwilę przystanąć bo, bo właśnie, o czym będziemy tutaj to ja raczej będziemy to ja pozwolę sobie zacytować przynajmniej fragment 1 stronę kolor brązowy 6 pod stopami, kiedy liście są suche czasami pachnie czekoladą, kiedy indziej bardzo brzydko no i właściwie taki pisane obraz postrzegania kolorów przez osoby nie do widzenia bądź też osoba przez osoby niedowidzące albo niewidzące przewija się przez strony tej książki dokładnie tak z 1 strony taki podział i właśnie powinniśmy też książka o kolorach, choć czarna z drugiej strony jest książką wyobraźni, bo tak naprawdę każdy z nas w tym momencie dosłownie w tym momencie może zamknąć oczy i zastanowić się, z czym np. kojarzy się kolor czerwony książę pan każe kolor czerwony niczym się przed chwilą musu truskawkowego mimo właśnie zamykałem oczy zobaczyłem taki jest niesamowite, bo pan mówi się truskawkowym, czyli mówimy tutaj właśnie ta powinna materializuje my opowiadamy o kolorze, a we mnie np. pod sam musi truskawkowy z kolei to już gdzieś tam też linki uruchamiają, więc tak jak taki podział wcześniej też kilka niesamowicie zmysłowa, a i możemy tutaj tak naprawdę mieć pewnego rodzaju odpowiedź pretekst do różnego rodzaju ćwiczeń i z dziećmi, ale też między nami dorosłymi tak myślę czy nie jest książka tylko dla dzieci, bo tak ja przynajmniej zrozumiałem intencje autorek i dlatego zaprosiliśmy panią do naszego cyklu jak z dzieckiem to jest książka absolutnie dla dzieci, ale myślę i wierzę głęboko, że każdy z nas ma w sobie trochę dziecka i pielęgnujemy to jak jak najmocniej możemy myśleć to świetna książka dla rodziców ja osobiście jestem mamą sześciolatki już przerabialiśmy czarną czapkę koloru to właśnie zabawa toż to świetny trening uważności książkę jako taką można tak naprawdę podbijają statystyki czytelnicze przeczytać w ciągu dosłownie 10 minut i to naprawdę bez specjalnego pośpiechu, ale jeżeli tak naprawdę wkręcił się to, o czym książka nam opowiada to my z Melanią miałyśmy naprawdę około 40 minut fajnej rozmowy w ogóle książka czarne książka kolorów jest niesamowitym pretekstem do rozmowy o niepełnosprawności wzroku oni widzeniu w ogóle myślę o niepełnosprawności różnorodności można tutaj robić właśnie fajne ćwiczenia wyobraźni dla mnie osobiście to jest 1 z moich ukochanych książek w ogóle, a na pewno 1 z topowych pozycji, które gdzieś już przerobiłam razem z moim córkom i książka niezwykła ona w 2007 roku zdobyła szturmem podbiła bolońskiej targi dla dzieci zdobyła tam bodajże pierwszą nagrodę Enei od tamtego czasu się, że cieszy się niesłabnącą popularnością w Polsce wydawnictwo widnokrąg tak jak powiedziałam, ale nie mam ręki odcięcie to był rok 20132014 chyba bardziej 2014 też właśnie dziewczyny widnokręgu, a zwrócił się do nas właśnie na niedzielną wystawę do mnie z prośbą o takie troszkę partnerował nie temu daniu sprawdzenie czy wszystko jest w porządku i to był też początek bardzo bardzo fajnej pozytywnej znajomości książka się przydała ja straszliwie męczyła dziewczyny, kiedy do dróg, kiedy dodruk, ponieważ tak się złożyło, że kiedy zapragną mieć egzemplarz dla siebie to po prostu już nie było no właśnie dopiero co niedawno mieliśmy okazję cieszyć się z tej tradycji na książkę z powrotem jest na półkach w księgarniach i naprawdę, ale to naprawdę mogę powiedzieć też, że jest to 1 potencjalnie najpiękniejszych prezentów, jakie można dać dziecku, bo to nie tylko książka jest również akcja no właśnie, bo pani mówiła o uważności o tym, że możemy ją w sobie kształtować pielęgnować, a moim zdaniem to też taka lekcja empatii, a teraz przeniosły się ze świata ludzkiego świata zwierząt właściwie w tym momencie razem ze swoją rodziną zmagamy się już z niej widzeniem naszego psa i na początku tego jak zaczął pies tracić wzrok było to przynajmniej przez chwilę dość zabawne, bo nie wiedzieliśmy, jakiego powodu przyłożył głową drzwi później zaczęliśmy się zastanawiać co ten pierwszy rzeczywiście czuję i to, o czym pani mówi co pani mi poleciła zamykaliśmy oczy, by zastanowić w jaki sposób może się zachowywać to też determinuje nasze zachowania cóż coś na kształty książki właśnie myślę, że tak tak naprawdę pierwszym problemem jak sądzę było zrozumienie czym jest orientacja przestrzenna, bo tak naprawdę lista znamy przestrzeń, w której żyjemy w momencie, gdy zamykamy oczy, gdy zasłaniamy je tam wciąż jesteśmy w tej bezpiecznej przestrzeni polegamy na swojej pamięci i trochę też jest tak jak sądzę właśnie ze zwierzęciem prawda gorzej, kiedy ruszamy dalej, kiedy próbujemy plądrować jakieś nieznane miejsca i to bez względu na to czy jest to człowiek jest zwierzę my mamy niepokój na lęk mamy obawy potem one dziś oswajają pewne pewnego przestrzenie stają się dla nas coraz bardziej gdzieś tam zaprzyjaźnione nazwijmy to w ten sposób, ale wszystko proces jest to droga i myślę sobie wracają do książki właśnie, że to też może nam bardzo mocno pomóc tak zrozumieć chęć w ogóle perspektywy doświadczania świata przez wszystkie istoty, które borykają się właśnie ze nie widzenie, a sama książka to ponownie tym powiedzieć zachęcić wszystkich, jeżeli ktoś będzie miała w swoich rękach będzie mógł podziwiać to dzieło jest przepiękny naprawdę to będę mówi ja za każdym razem to myślę, że po wykonaniu takich ćwiczeń wyobraźni no warto wtedy przyjść konfrontować się już w tym, że z dzieciakami troszkę starszymi od dziewiątego roku życia właśnie do nas na niewidzialną wystawę, którą otworzyliśmy 1czerwca ponownie i tam spróbować swoich sił dalej tak właśnie chciałbym, żebyśmy przy tej okazji także powiedzieli niewidzialnej wystawie już wiemy, że od dziewiątego roku życia wzwyż i w jaki sposób należy przygotować do zwiedzania tej tej wystawy cudownie jest prawie Tarnobrzeg kolorów, ale tak naprawdę to bardziej myślę, że chodzi o to, aby wszyscy zarówno dorośli jak dzieci widzieli po co do nas przychodzą tak na naszej stronie niewidzialna PL jest garść naprawdę fajnych informacji przede wszystkim chodzi o to, żeby zrozumieć, że nigdzie się po to, żeby nie wiem przeżyć coś w rodzaju usługi walut ciemności oczywiście trochę też tak jest u nas bardzo przygodową pozytywnie i ciekawie, ale przede wszystkim po to, żeby zrozumieć w jaki sposób naszym wspólnym świecie jest 1 świadczą różnego perspektywy funkcję osoby niewidome słabowidzące, a i tyle tak naprawdę wystarczy, jeżeli po co przychodzimy to reszta należy do nas to jest bardzo fajne doświadczenie oczywiście zapoznać się z regulaminem, bo to jest bardzo ważne, zwłaszcza w tych naszych reżimowi sanitarnych czasach to jest to jest priorytet jest u nas ciekawie dzieje się dużo i dbamy o to, żeby właśnie rozpoczął wcześniej, żeby nie była taka smutna wędrówka przez ciemniejsze później stwierdzić no jak też przygnębiający nie wręcz przeciwnie chcemy zaprzeczać stereotypom chcemy pokazywać, że osoby z niepełnosprawnością wzroku z dysfunkcją wzroku żyją pełnią życia potrafi żyć pięknie wspaniale realizować swoje pasje i absolutnie cierpią cierpią my chcemy po prostu pokazywać albo inaczej wrócę, bo nie chcemy pokazywać ani osób niewidomych jako superbohaterów ani osób nad którymi się jakoś szczególnie pochylać to są osoby, które żyją tak jak my oczywiście mają jakieś tam powiedzmy sytuacje, w których warto życzliwie wspierać tego też uczymy na niewidzialnej wystawy jak możliwie mądrze pomagać osobom niewidomym, ale właśnie chcemy po prostu oswoić to, żeby zarówno dzieci, które tak naprawdę no one nasiąkają przesiąkają pewnego rodzaju fajnymi wartościami, żeby wyszło od nas widział, że kolega, który nie widzi czy kolega, który jeździ na wózku koleżanka, która nie słyszy są z innej strony różni z drugiej strony równi wszyscy jesteśmy tacy sami, bo każdy z nas ma jakąś niepełnosprawności nie ma ludzi stuprocentowo oddanych, a wszystko to zaczyna się w naszych głowach tak też chcemy, żeby rodzice, którzy wychodzą od nas też mieli, jakby taki pretekst do tego, żeby dalej rozmawiać to jest tylko wędka to nie jest rywal, żeby dalej rozmawiać ze swoimi dziećmi od właśnie różnorodności, która jest naprawdę wspaniała i czyni nasz wspólny świat wyjątkowym wreszcie na koniec muszę panią zapytać czy niewidzialna wystawa, ale też książka czarne książka kolorów jest czymś się w rodzaju przełamywania własnego lęku nie mówię o osobach osobach, które mają problemy ze wzrokiem tylko od tych, które stykają się z tymi osobami z niepełnosprawnościami wzrokowym mi właśnie bardzo często młodzi ludzie nie podchodzą do takich osób nie starają się mieć jakiekolwiek relacji w obawie przed tym, że popełnią gafy, że powiedzą coś niestosownego dokładnie tak jest i ujął pan przepięć, bo za, bo zarówno czarne książka kolorów, która co jest absolutnym paradoksem pokazuje, że mimo tego, że Tomek bohater książki nie widzi potrafi niesamowicie opowiadać o rzeczach, które nam czasem nie mieszczą się w połowie tak dosyć prosty przykład, ale myślę, że możemy to przełożyć na kolejnych tematów tak samo u nas niewidziane wystawimy też swoje lęki chcemy, żeby właśnie osoby z niepełnosprawnością wzroku były traktowane tak samo jak i miał te same szansę i to jest tak jak nie rozmawia może to jest odbijemy to szybko tematu dzieci młodzieży rodziców, ale mieszka właśnie z pracodawcami i zachęcam bardzo głęboko mówi nie ma co się bać zwyciężają kompetencje tak samo w przypadku właśnie środowiska społeczności rówieśniczej tak mówię tutaj teraz już wracam do naszych tematów dzieci młodzieży nie nie warto patrzeć na to czy ktoś widzi nie widzi słyszy porusza się o kulach na wózku czy biega bez problemu i widzi świat taki klasyczny sposób po prostu kaczka na człowieka jako człowieka doceni jego zalety patrzymy na wady taśmy jak jak na wartość samą w sobie tak, a reszta się myślę ułoży mam taką nadzieję tak sobie myślę tutaj realistycznie, ale to się udaje bo, bo mnóstwo dzieci młodzieży mnóstwo rodziców przychodzi do nas i mam wrażenie świat się trochę zmienia myślę sobie też tak bardzo odważnie, że też za naszą sprawą i właśnie m.in. takie książki czarna książka kolorów też przepięknie pomagają w tym to jest takie narzędzie niezwykłe narzędzie dziękuję pani bardzo za to rozmowy pani Małgorzata Szumowska dyrektor generalny niewidzialnej wystawy była moim moim państwa gościem kłania się dziękuję serdecznie państwa zapraszam teraz na informacje Radia TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: JAK Z DZIECKIEM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA
REKLAMA