REKLAMA

Szaman zza Żelaznej Kurtyny. Wspomnienie Krzysztofa Kieślowskiego

Weekendowy Poranek - Maciej Zakrocki
Data emisji:
2020-06-27 08:00
Prowadzący:
Czas trwania:
24:05 min.
Udostępnij:

W 79. rocznicę urodzin Krzysztofa Kieślowskiego, reżysera wspominają Katarzyna Surmiak-Domańska autorka "Kieślowski. Zbliżenie" i Artur Barciś aktor.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Maciej Zakrocki dzień dobry ponownie zaproszą na drugą część weekendowego poranka dokładnie na drugą godzinę naszego spotkania i temat, który już awansowałem, kiedy usłyszeliśmy się po godzinie siódmej mamy dzisiaj 709 rocznicę urodzin Krzysztofa Kieślowskiego ten znakomity reżyser urodził się właśnie 2007. 400 czterdziestego pierwszego roku w Warszawie i są dzisiaj z nami pani Katarzyna Surmiak Domańska reporterka związana od lat gazetą wyborczą autorka książki Rozwiń » Kieślowski zbliżenie dzień dobry dzień dobry jest z nami również pan Artur Barciś też absolwent szkoły filmowej teatralnej w Łodzi znakomity aktor teatru Ateneum w Warszawie dzień dobry dzień dobry Drodzy Państwo teraz to nasze pierwsze spotkanie jest dosyć krótkie będzie miał około 7 minut może w takim razie poprosiłbym najpierw panią Katarzynę, żeby po prostu w tej części powiedziała nam jak to w garderobie Ady z teatru współczesnego został znakomitym reżyserem, a pan Artur Barciś może nam opowie o pierwszym spotkaniu z Krzysztofem Kieślowskim rzeczywiście trudno to w ciągu 7 powiedzieć właściwie całe życie Krzysztofa Kieślowskiego no no w każdym razie na pewno Kieślowski nie był takim nie był tym artystom, którzy już od dziecka wiedząc co chcą robić to był on dzieckiem bardzo zdolnym bardzo utalentowanym i dzieckiem, które miało wspaniałych rodziców, którzy bardzo chcieli swojego syna wspierać bardzo z niego inwestowali wiadomo było, że syn ma wiele talentów, ale w, którym ostatecznie się spełni tego długo nie było to długo nie było jasne on długo nie wiedział co chce robić i do tej szkoły filmowej trafi naprawdę zygzakiem można powiedzieć w pewnym momencie życia pojawiła się taka myśl, że może teatr został wysłany do Warszawy skończył liceum techniki teatralnej i do zdaje się malarzem właśnie idzie tak naprawdę pierwszego zawód wyuczony to jest malarz dekoracji i tak w tej w tym technikum mniej i techniki Tatra liceum technik teatralnej przyszło do głowy, że chciałby być reżyserem teatralnym, ale ponieważ, żeby dostać na reżyserię teatralną tamtych czasach trzeba było mieć jakieś skończone studia miejskie śląskim przyszło do głowy, że pasowałoby skończenie reżyserii filmowej, którą można było zdawać od razu po maturze i wtedy przeskoczy do tej reżyserii teatralnej no i zdawał 3× do szkoły w Łodzi jak sam już w późniejszych latach życia opowiadał tak naprawdę stracił w ogóle zainteresowań i teatrem filmem reżyserią, iż miał serdecznie dość tego w ogóle to nie interesowało powtarza się słowa Kieślowskiego natomiast 1 rzecz interesowało chciał udowodnić, że potrafi go człowiekiem straszliwie ambitnym i tak naprawdę zdawał za trzecim razem właśnie po to, żeby wszystkim pokazać nie chce się nie uważa, że się nie nadaje, a ja mam właśnie okaże, że się nadaje się za trzecim razem się udało no tak już został i no właśnie pan Artur Barciś pana spotkanie z Krzysztofem Kieślowskim rozumiem już nastąpiło w momencie, gdy właśnie był reżyserem czy może jakoś wcześniej właśnie drogi skrzyżowały był reżyserem był reżyserem finalny, chociaż nie zmiany jego silnik 2 filmy były znane wąskiemu gronu jak student szkoły filmowej w Łodzi i wszystkie dyski przyjeżdżał pokazywać swoje filmy, które w większości były pułkownik ami były były pokazywane nigdzie tam były, bo szkoła filmowa był taki rodzaj urazu lub PRL-u tam więcej po prostu było wolno myśmy oglądali filmy gości wszystko co to było to można było tam obejrzeć i Krzysztof przyjeżdżał u właśnie tam z pochodniami i swoich słów potem były spotkania z nim bardzo długie w nocy czasami drugi z nas siedzieliśmy i słuchaliśmy co ona do powiedzenia to było coś absolutnie nieprawdopodobnego tamtych czasach poziom mówił po co myśli mówił prawdę to w tych filmach dokumentalnych też chciał coś powiedzieć po prostu co z tamtych czasach było u uchu trudno to jest w tej chwili zrozumieć, ale to była wyspa wolności po prostu przez PiS czwartek mówił niepotrzebnych wyrazów ciągle powtarzam, że często w stosunku do aktorów potrafił powiedzieć dziękuję panu o to chodzi, więc ogromnie cenne reżyserzy głośno toru to mówią bardzo dużo głównie popisuje się swą elokwencją i Unią tak naprawdę tego oczekują to było, kwestionując takie jak podkreśla osobiście już Krzysztofa Kieślowskiego dostał propozycję zagrania w jego filmie to dla mnie był legendą podkreśla pan do pytań w kontekście tego, o czym nam powiedziała pani Katarzyna no bo skoro tak naprawdę właśnie sam mówił, że nie bardzo chciał być reżyserem, że właśnie chciał tylko udowodnić tym, którzy już przyjmować do szkoły filmowej jednak sobie poradzi później używał sformułowania takiego, że robienie filmów Gon ludzi do jak dla aktora takiego właśnie jak pan, który jak rozumiem jest pełen entuzjazmu do tego co chcę robić jak pan odbierał człowieka, który właśnie ta sprawia wrażenie, że to jest takie zajęcie, którego nie pochłania wygląda mój głos na planie, dziwiąc wręcz przeciwnie wręcz przeciwnie on się pomoc całkowicie poświęci auto to człowiek który w trakcie pojawiło się nic innego się liczą oni absolutnie to tylko jak czasem czytałem takie rzeczy czytałem oczywiście czytają książki pani pani usług gdańskiej z tą czytanie wprawdzie Bóg w wersji takiego aktora Kita mamy też bardzo dobrze też wiele rzecz biorąc dowiedziałem o wszystko, żeby nie wiedziałem, ale to ja, że tylko tak mówił albo z Czechami obiekt oznaczony dlatego tak mówiła potem, bo tak kontrowersyjne, bo wyciągami pani Katarzyna niecała minuta do końca to może tylko 1 zdaniem dosłownie wiem, że to wszystko jest, ale oczywiście to jest pierwsza część naszej rozmowy długu druga znacznie dłuższa będzie będzie więcej jeszcze okazji do wspomnień, bo nie pan Artur Barciś wspomniał również o filmach dokumentalnych czy on od samego początku jako właśnie wybrał na siebie pomysł będzie 4 fabuły dokumentu one jak wspominają jego koledzy ze szkoły filmowej był jedynym z nich, którzy od początku marzył o filmie dokumentalnym, bo zwykle reżyserzy Łodzi ludzie którzy, którzy zdają na 4 marzą o tym, żeby być drugim Fellini Bergman sprawdzali co robić fabuły to jest królestwo film dla nich, a Kieślowski podobno właśnie był 1, który chciał po prostu utrwalać rzeczywistość uważa że, że zawód reżysera jest takim zawodem z misją polegający na tym, żeby pokazywać rzeczywistość tę wówczas zakłamany przecież formowaną przez propagandę prowadzona jest naprawdę i one nawet miał takie wypowiedzi jako jak mu jak dzisiaj mu potem do wypomina, że gardzi to było bardzo zależy od tego, żeby dokumentować i rzeczywiście do końca lat dziewięćdziesiątych zajmował się głównie tym, a później później z różnych powodów przerzucił się na co było niestety musiał jak odwołać wszystko co na temat, o czym mniej, o czym wiemy, o czym powiem już po informacjach TOK FM Maciej Zakrocki dzień dobry ponownie 709 rocznicę urodzin Krzysztofa Kieślowskiego wspominają go pani Katarzyna Surmiak Domańska autorka biografii reżysera i pan Artur Barciś dzień dobry państwu ponownie i chciałem pana Artura zapytać pan wspomniał o tym spotkaniu z Krzysztofem Kieślowskim jeszcze w szkole, a później na planie no właśnie, jaki to był film od jakiej produkcji rozpoczęła się pana współpraca z Krzysztofem Kieślowskim to był film to tytuł bez końca, który roboczy tytuł szczęśliwy koniec film nie tylko opowiadać, bo to jest jednak generalnie jak świetnie się oczekiwany państwowych diagnoza stanu naszego społeczeństwa ostanie wojennym to bardzo smutne bardzo lekarz, lecz wręcz zrozumiany przez nikogo praktycznie skrytykowany przez wszystkie opcje kościół i opozycję oczywiście przed czy władze wg pani trudne momenty nieudany film ja nie uważam, że są bardzo odnosił tylko po prostu w tym czasie nie był w stanie w istocie są w ogóle nic nie był w stanie przyjąć tej tej diagnozy Krzysztofa Kieślowskiego sprawa wygląda od czasu, ale to może rzeczywiście nie będziemy mówić o filmie czy polemizować czy był dobry czy zły, gdyby zechciał pan powiedzieć coś o tym, doświadczeniu pracy reżyserem po prostu na planie filmowym, ponieważ jest też wiele różnego rodzaju opinii jak ta praca z Krzysztofem Kieślowskim wyglądała często było było także on po prostu miał swoje powiedzenie patrz uważnie taki, że ta rada właśnie patrz uważnie stawała się właśnie kluczem do do współpracy z nim na planie, ale czasami z drugiej strony właśnie aktor, o czym między nim pan mówił czy narzekał jeśli można tak byli w kontekście Dekalogu miał takie poczucie, że za mało dostaje takiej podpowiedzi, czego reżyser od niego oczekuje zmieni ja nigdy nie narzuca jak ja byłem zawsze zachwycony współpracą z nowymi abstrahując od takich emocjonalnych wrażenie, że każdy aktor marzy o tym, żeby zagrać u Kieślowskiego, jeżeli to przytrafiło to już tak był w raju, ale też euro, dlatego że mało takich granic reżyserów, który tak tak bardzo tak potrafią współpracować z aktorem tak potrafią wytłumaczyć o, czego oczekują też trafnej obsadzie jest to to była po prostu rozstać pracować z takim reżyserem jednocześnie często był takim człowiekiem, który się w żaden sposób nie wyższą nie uważa, że jako najważniejszego naturalnie nie traktował ekipy czy nawet nie kierowca oświetla je jako takiej góry sprzedawanymi po wręcz przeciwnie był jak wszyscy jesteśmy 1 drużyną mamy tworzyć film, który on na głowie on sprawia wrażenie że, a następnie widział tylko Rossiego realizować to jest ogromny ogromny komfort dla każdego aktora poprawek no to jak już już zaraz odda głos pani Katarzynie ale, żeby wyjaśnić, skąd te moje takie supozycje że, że to mogło tak wyglądać Otóż znalazłem Jagiełło jest, więc chodzi o detale chodzi o o moją właśnie Dekalog ale, ale to pan użył takiego zdania muszę wiedzieć kogo gram, bo inaczej nie zagram tego co potrzeba no, więc tak dla miast miały żadnych wskazówek panu brakowało jednak tak, ale dostałem odpowiedź dostałem bardzo precyzyjną odpowiedź odpowiedź polega na tym, że nie powinien nikogo grać jak ci bowiem jak to określa to tym, kto zagra, ale nie wiem, kto ma być udzieli pojęcie to Bóg to zagrać Boga, a ja nie chcę, żeby był, bo jak będzie to Anią to zagrożenie anioła bez sprzedał tylko w oczach w Gnieźnie, a ja nie chcę, żeby to był Anioł itd. prosto miał być znak zapytania to czas sami o sobie powiedzieć to pytanie to on nie chciał sam nawet określać tego to, że to postać jak i jaką ma na 20 dni ta oto temu no na początku dyskomfort, bo goście nie wiedział kogo malować, ale potem wiedziałem niewiele i idee wiedziałem, o co chodzi i potem to już było stosunkowo łatwo pani Katarzyna to w takim razie pani jako jako biograf reżysera co może powiedzieć z racji swoich badań jego jego pracy właśnie na planie z aktorami czy rzeczywiście w momencie kiedy, kiedy rozpoczynała produkcja miał wszystko precyzyjnie przemyślane czy tak jak się słyszenie niektórzy reżyserzy dają właśnie sporo wolności aktorom w interpretacji postaci jak było w przypadku Krzysztofa Kieślowskiego w szczególe stroną jest na to pytanie odpowiedzieć, bo teraz jak sobie przypominam moje rozmowy ze z artystami, którzy występowali w jego filmie to chyba było było rozmaicie bywa rozmaicie, ale teraz rzeczywiście jakoś w głowie ksiądz takie wypowiedzi różnych aktorów, którzy mówią o tym, że właśnie, że nie wiedzieli kogo mają grać także to na pewno się co najmniej kilka razy powtarzał, że to byłaby dochodzenie do jakiejś roli czy do jakiegoś pomysłu wspólnie i no sam na rozmowę z panią Teresą Budzisz Krzyżanowską, która była też głos jego 1 z pierwszych aktorek Kieślowskiego w filmie fabularnym przejścia podziemnego właśnie dokładnie to o tym, opowiadała ona ciągle nie wiedziała tak naprawdę kogo gra, o co chodzi w tej roli i chyba tak było i Kuźnia oczywiście mogą być też się też wyjątki także na ten temat Otóż rzecz ujmując nie mam dopowiedzenia to wróćmy na sekundę do Dekalogu, bo pan Artur Barciś pojawia się właśnie chyba w każdym odcinku prawda i trafiłem na takie forum dyskusyjne, gdzie właśnie uczestnik uczestnicy tego tej tej dyskusji rozmawiają o symbol symbolice postaci, którą pan zagrał właśnie tam jest no mnóstwo pytań kim jest Artur Barciś w Dekalogu no np. pojawia się taka odpowiedź dla mnie bardziej się z przeznaczeniem losem, którego już nie da się uniknąć albo ktoś inny mówi Barciś uosabia transcendencję i może przeznaczenie pan już w trakcie realizacji wiedział, jaką pełni rolę w tym słynnym Dekalogu taka oczywiście, jaką pełni rolę pat powiedziałem kogo gram tego nie wiedziałem, bo właśnie o to chodziło, żeby tego nie określa się tego nie opisywać, ale tak jeszcze zanim zaczęły się zdjęciową właśnie powstały niż wszyscy scenariusze wiedziałem o tym, że kogoś takiego mam zagrać najpierw taki pomysł Krzysztofa w każdym odcinku będzie grał na jakim instrumencie i że poprzez muzykę będziesz się prawie tonę to metafizyka też oczywiście nie powiem ani 1 słowa przez cały cykl potem z tego zrezygnował, że nie będzie potrzeby, bo wystarczy rok umieszczenie tej postaci w odpowiednim kontekście popełni mniej jeśli było już na początku i to i to już wystarczy jak na to wiedziałem wreszcie impetu i dzisiaj moi koledzy aktorzy spotkałem na planie na pewno po okresie żąda lokalni w teatrze Ateneum i jaką ustawę dziś wpływu i 51 osób oraz z opozycją, a dziewiątą sprowadza się tam to postać tak tak dawno pana, ale nie ma świadomości, że postać będzie pojawiała w tym poszczególne części, a ja wiedziałem wszystko właściwie to tych długich długich rozmowach z Krzysztofem, który miał taką ideę, żeby te części połączyć taką, jaką postacią apotem przez 1,5 roku gmina dniami innego niż ze teoretycznie minister już nie było tej postaci ona była zapisana w taki sposób, że młody człowiek stoi tam miarą geodezyjną albo albo młody w swojej przychodzi trafiła złożona z zastępcą rakiem wszystkie te rzeczy, które miałem telewizję publiczną oczywiście na podróż z umową też sposób montowania tego postępu w końcu, a potem pytania grałem ja to może nie chodziło operator, który pracował Krzysztof Kieślowski pan Jacek Petrycki właśnie mówił że, że reżyser przede wszystkim lubił montaż, ponieważ w czasie montażu nie było takiej presji na wszystkich innych etapach prac nad filmem właśnie ta presja jest od scenariusza przez produkcję realizację obsadę wcześniej jeszcze tak dalej no, a dopiero właśnie na Mont ciągnęła presja jest dopiero na montażu właśnie można było trochę spokojniej po popracować Krzysztof Kieślowski właśnie mówił, że rzeźbiarz strasznie krępuje przyjeżdżam na plan, a tam 100 osób czeka na mnie daje i i stąd ta presja, a na montażu mogło wyglądać inaczej spróbujmy jeszcze odpowiedzieć może na takie pytanie w końcowej części naszego spotkania i dla, dlaczego Krzysztof Kieślowski państwa zdaniem stało się tak niezwykle popularny ja sam pamiętam jeszcze w latach osiemdziesiątych przy moich wizytach w wielkiej Brytanii, kiedy na właśnie częściej niż Andrzej Wajda był wymieniany jako najbardziej znany znakomity reżyser Polski, a właśnie u nas się wydaje, że doceniany przez morze nie tyle nielicznych, ale jednak jakoś inaczej może tak powiem pani Katarzyno to znaczy właśnie zastanawiam się czy rzeczywiście już w latach osiemdziesiątych był tak znane ja mam wrażenie, że jednak coś zaczęło no o Dekalogu właściwie od krótkiego filmu o zabijaniu znaczy, że sama końcówka lat osiemdziesiątych ba tak tak powinien precyzyjnie powiedzieć tak z kolei to jest na lata osiemdziesiąte były też takim mowy o takim dość ciemnym okresem twórczości życiu zawodowym Krzysztofa Kieślowskiego, kiedy właśnie raczej zaliczał porażki po, których dopiero tak spektakularnie prawda odbił w niesamowitym sukcesem do tego filmu o zabijaniu to z kolei jest 1 z moich ulubionych jego filmu no, dlaczego właśnie taka ogromna moda na Kieślowskiego na Zachodzie i myślę, że co znaczy z on po prostu objawił przede wszystkim gdzieś tam na fali też jakiegoś wzmożonego zainteresowania tym co się dzieje za żelazną kurtyną wtedy u nas się zmieniał ustrój i ten głos Śląskiego worek z głosem zza żelaznej kurtyny prawda, czyli ludzie Zachodu nagle gdzieś być bardzo zainteresowani tym co myślimy w jaki sposób walczymy o to naszą wolność tak tak widowiskowy sposób udało nam się odzyskać i Kieślowski jakoś się doskonale to strzelił nad tymi swoimi filmami, które jak chociażby ten Dekalog jako pierwszy on miał właśnie ten poz atak fizyczny no chociażby dzięki roli pana pana bar cisza to co do niewątpliwie 1 z tych elementów, który sprawił, że postrzegano Kieślowskiego jako kogoś w rodzaju szamana, a firmy, a film Dekalog np. to też ciekawa jest ja czytam recenzje francuskich tamtego okresu był uznawany za film trochę surrealistyczne to znaczy oni po prostu nie znając zupełnie realia życia w Polsce PRL-u w ogóle nie wierzyli, że tak może być naprawdę więc, więc jak w tej rzeczywistości, którą Kieślowski odmalował Stal 11 dopatrywali się jakiś metrach, jakiego się już niesamowite letni klimat, który Toure, który zwalnia miało sens oczywiście jest niewątpliwie i talent jakaś siła, którą wniosły też firmy, ale też osobowości Kieślowskiego, dlatego że Kieślowski, gdy już fizycznie pojawił na Zachodzie do to też po prostu od razu stał się niesłychanie popularną osobą z jakąś taką charyzmą, ale jest też no i tak to jest niestety pani Katarzyna przepraszam, ale pani też dziennikarką, więc pani zrozumie audycjach na żywo strasznie fajnie się i rozmawia słucha wspomina, ale ten zegar niestety nam ciągle bije trochę przeszkadza także muszą państwo niestety podziękować akcyjne pięknie dziękuję w imieniu słuchaczy za za to, że dzisiaj w dzień urodzin Krzysztofa Kieślowskiego przywoła liście państwo tę postać Katarzyna Surmiak-Domańska Artur Barciś byli z nami raz jeszcze bardzo dziękuję za głowy zapraszam na informację Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: WEEKENDOWY PORANEK - MACIEJ ZAKROCKI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i zabierz TOK FM na wakacje!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA