REKLAMA

Fascynujący Fosse, wspaniała Verdon, czyli mroczna historia o świetlanych karierach

Po sezonie
Data emisji:
2020-07-23 22:00
Audycja:
Czas trwania:
50:19 min.
Udostępnij:

"Fosse/Verdon" opowiada jeszcze raz historię, którą Ameryka dość Rozwiń »
dobrze zna. Oto Bob Fosse, genialny choreograf i reżyser dwóch
filmowych arcydzieł - "Kabaretu" oraz autobiograficznego "All that
Jazz" - oraz jego partnerka, legenda Broadway'u Gwen Verdon. Kto tu kogo wypromował, kto dla kogo był wsparciem, kto na kim pasożytował?
Ten serial stawia całą masę pytań, pozostawiając nas z mnóstwem
wątpliwości. Ale może własnie tak powinno być? Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Jakub Janiszewski Anna Malicka Bartosz Staszczyszyn i dziś powiemy o serialu, które przypomina troszeczkę swoją formą jest nawiązaniem do takiego serialu konflikt Fiut o John krajów Crawford i Betty Davis zrealizowanego przez stację FX ten serial, o którym dzisiaj będziemy mówili, czyli faz wejdą jest w zasadzie można mieć taką próbą pociągnięcia dalej tego modelu, czyli używamy postaci obecnych w popkulturze zapamiętanych przez widzów postaci filmu postaci z tego światka Rozwiń » artystycznego w pewnych duetach, która oni tworzą tak bardzo oczywisty, choć tu wydawałoby się tak można, by sądzić mamy do czynienia z parą, która wszak nie tylko spoczęła razem dziecko, ale też współpracowała ze sobą bardzo blisko filmowej teatralnie, ale pomysł, by rozmawiać z serialu przyniosła Anna Malicka, więc najwięcej śledzimy rzeczywiście w serialu fosy Jordan losy dwojga bohaterów, czyli Bobbiego fosy wybitnego reżysera wybitnego choreografa dużo słabszego tancerza jego wieloletniej partnerki najpierw żony potem przyjaciółki Muzy przyglądamy się momentowi ich życia właściwie od chwili kiedy, bo fosy zaczyna robić karierę cofamy się na chwilę do początków znajomości aż do śmierci Bowiego włoskiego, która była no związana i całe całe życie jest właściwie związane ze sztuką zostańcie z pracą artystyczną z 1 strony przyglądamy się ich życiu taki bardzo biograficzne sposób, poznając ich życia, ale z drugiej strony jest to seria, które jak żaden inny opowiada o tym, czym jest praca w teatrze czym jest teatr w swojej istocie co to znaczy pracować ile kosztuje jak dużo kosztuje kreatywność, że rzeczy które, które wydają się proste cele takie proste nie są ich i chociaż jest to serial oparty na biografii w obiegu włoskiego i w każdy kto, choć odrobinę interesuje się teatrem tańca języka alem dostrzeże bardzo wiele takich tropów naprawdę no biograficznych to mało powiedziane, ponieważ tam jest bardzo szczegółowo zrobiona zrobiony minister dotyczących choreografii sposobu tańca jest to wszystkie elementy są, ale oprócz tego w wydaje się, że to jest również, a może przede wszystkim serial o ludzkich namiętnościach i o tym jak taka namiętność przekłada się na pracę na scenie te właśnie mimo, że to jest historia przede wszystkim dwójce artystów dla mnie jest to piękna historia miłosna o takiej miłości niedoskonałej, ale właśnie najdoskonalszy w pewnym sensie, bo miłości czasem się przyjaźnią o związku dwojga ludzi ogląda ten serial miałem takie cały czas pracami w głowie piosenkę Jacquesa Brela przetłumaczona przez Młynarskiego na polskiej piosenki starych kochanków, których życiowe losy wyrzucają na różnych zakrętach, którzy koniec końców zawsze spotykają wybaczają sobie wszystkie winy rozumiejąc, że nie ma większego niż ich miłość, która łączy morze zniczy o tym jest też ta historia miłosna historia o genialnym czyste, żeby powiedzieć, bo w Rosji dla ścisłości przyjmijmy, że też twórca kabaretu twórca cały ten zgiełk filmu i Dumoulin, który jest bardzo ważny w serialowej opowieści oni spotkać dzieci, która też jest takim podałem rozpoczyna całą jego kariera natomiast, o ile sam reżyser jest z Europy w Polsce znany mam wrażenie, że dla polskiego widza postać ogółem wadą jest dużo bardziej tajemnicza oczywiście niesłusznych i tylko, dlatego że nie jesteśmy w Amerykanami, bo to jest wielka gwiazda swojego czasu strat w rodzaju laureatka 5 nagród Toni, więc postać, która kiedyś była ikoną sztuki musicalowej w stanach Zjednoczonych w czasach rozkwitu po różnie ta historia musicalu układała, ale mam wrażenie, że to właśnie taka opowieść, która świetnie balansuje tą historią filmową teatralnej współpracy z taką gorzką, ale też piękną opowieścią o miłości, która tra dojrzewa, który przez lata wzajemnie od siebie oddala przybicia miałem jednak był trochę mniej łaskawy dla tej opowieści miłosnej z tego prostego względu na strzelenie willi sekcyjne niewłaściwy ten wątek najbardziej zaciekawi to znaczy to do jakiego stopnia do jakiej szczerości trzeba pamiętać, że jako producent tego serialu jest córka błędne wejdą i Boba fossa, czyli Mikael fosy i mam wrażenie, że to, że ona się zgodziła się na taką opowieść bardzo w gruncie rzeczy niejednoznaczną w ocenie takiej powiedziałbym moralnej tych postaci bardzo taki powiedziałbym całościowej ocenie to znaczy widzimy ich i w takich najbardziej szlachetnych ich aspektach w tych najbardziej niskich to wszystko jest tutaj obecne zejścia się tyczy tej tego wątku miłosnego, którym mówisz żonie tak sobie wybaczają właśnie wrażenie, że sobie niczego nie wybaczają równocześnie są na siebie jako skazani, bo się doskonale rozumieją i to to jest to tworzy bardzo ciekawe napięcie to znaczy pokazanie pary, która rozumie się doskonale, ale w, którym momencie nie jest w stanie ze sobą wytrzymać, że w tym momencie ten nadmiar czasu wzajemnych już stał się tak przytłaczające, że trzeba było wymyślić nową formułę na jak jakimś sensie towarzyszenie sobie nową nową żonie próbują przetrzymać to co sobie nawzajem robią różnymi sposobami, bo siebie bardzo nawzajem potrzebują, bo siebie rozumieją natomiast jednak ponoszą klęskę klęskę za klęską właściwie to jest raczej ciąg klęsk tam związek fosę wejdą niż właśnie ta opowieść o kochankach, którzy sobie bardzo jeszcze jeszcze to jest to to zrozumienia, którym o, którym mówi się odbywa się nie tylko na poziomie cielesnym intelektualnym oni również wzajemnie rozumiał artystycznie to jest także, bo włosy twór potrafi tworzyć tylko wyłącznie wtedy, kiedy głębi Ordon jest obok niego on, mówi że o znak, że jego forma to co on wymyśla znajduje pełnię tylko wyłącznie wtedy, kiedy ona ona wykonuje nie wiem proste ruchy, które on zaplanuje i taka ta zależność artystyczna czy w ogóle twórcza jest z 1 strony niesamowicie konstruktywna, ale z drugiej strony destrukcyjna to ich niszczy, ale tylko oni są w stanie razem tworzyć i ten serial w dość brutalny sposób pokazuje to jak Bob Fosse wysysa z głębi Ordon taką energię, która powoduje że, że on znajduje rozwiązania inspiracja oczywiście to to nie jest także, że rzekłem wadą jest tutaj bez winy, bo oni wzajemnie się mówię tutaj o takie artystyczne wysysanie oczywiście, że to to jest jednak jakieś tam jakieś szczęście ona również korzysta z tego że, że są najczęściej jako bardzo proszę, ale pamiętajmy że, że do fosy nie zrobiłby zresztą tam jest taka scena kiedy, kiedy ego Warda mówi mu nie byłby tym kim jesteś, gdybyśmy nie spotkał mnie w odpowiednim momencie i także nie wiemy czy możemy wierzyć znaczy to jest tak pokazane ona mówi to w momencie, kiedy jest starzejącą się kobietą, która próbuje grać rolę dużo dużo młodszej postaci jest gigantycznym rozdźwięku nie daje rady fizycznie nie daje rady głosowo widać, że to jest po prostu moment być może 1 z najtrudniejszych w życiu aktorki, kiedy okazuje się, że po prostu wypada z gry, bo zwyczajnie fizycznie nie dajesz rady, ale on to widzi i w pewnym sensie prowadzi tę sytuację tak jak zawodowy reżyser nie, zajmując się sentymentami, że to jest jego była żona oraz przyjaciółka bliska osoba dorosła musi wyprowadzić z tej dramatycznej sytuacji, które tutaj ma miejsce musi coś z nią zrobić jestem reżyserem i wtedy nagle widzimy, że to nie jest takie oczywiste, kto kogo ustawia, kto komu zrobił większą frajdę wżyciu więcej na, dlatego że on po prostu nagle widzimy dynamikę, która tam jest jako dynamika faktycznie reżysera aktorki która, gdzie te 2 żywioły muszą współpracować, żeby coś z tego było aktor sam siebie nie wyreżyseruje nie zobaczy siebie z boku też bardzo mocno tam pokazane jest 1 z lepszych scen w ogóle to jest to fascynująca rzeczywiście jak twórcy serialu potrafią cieniowanie to sytuacji oczywiście przez długi czas mamy postać polskiego pokazywaną jako takiego pasożyta czy czasami czeka też pasożytuje na miłości i na talencie swojej partnerki, ale który jednocześnie w tych kluczowych momentach się broni samodzielnie i wyciąga wyciąga też z różnych tarapatów artystycznych to właśnie ogółem, które wcześniej go kredytowały w pewnym sensie artyzm na tej drodze artystycznej jest niezwykłe jak jaki jakie to są niuanse jak bardzo szczere są te portrety psychologiczne mam wrażenie, że każda z tych postaci doskonale wie co gra z kolei, gdzie kłamie to jest największa sztuka zagrać kłamstwo, a może rzeczy są takie sceny konsultacyjne między bohaterami, gdzie bohaterowie doskonale wiedzą, że wchodzą pewne role i próbują udawać przed całym sobą że, że to nie jest tylko rodzaj pewnego teatru maskarady na użytek tej 1 kłótni są niezwykle subtelnie napisane jest z dnia zagra to jest moment to jest rzeczywiście coś bardzo przyjmującego w tym serialu to znaczy to, że ta scena, do której się odniosłem wtedy też wspomniała się na jest taka scena, która w moim odczuciu pokazuje taki moment w życiu, kiedy tak potwornie atakuje drugą osobę, bo ona mówi co ty już wiesz o sobie już wiesz, że takty on zauważył, że jestem za stara do tej roli nienawidzę go powiem mu wszystko teraz ci powiem to jest moment teraz ci powie jak było nie i to tak naprawdę mówiąc to już wiemy, że przegrała to, że to nie to wcale nie jest prawda, ale i też niesamowite jest to, że bardzo wiele z tych scen to są części ich wypowiedzi i Bobbiego fosa i igłę we Don jest dokument dostępny zresztą w zupełnie bez problemu, gdzie głębi Erdogan już po śmierci Popławskiego opowiada o tym, związku i poziom ekshibicjonizmu jest dla mnie absolutnie porażające Janowi się w pewnym momencie mówi tak i to był tamten rok 70, który kiedyś rozstaliśmy, chociaż nie myśmy się tak naprawdę nigdy nie dostalibyśmy my tylko przestaliśmy razem mieszkać, więc to, jakie są budowane te postacie to jest niesamowite zderzenie z 1 strony pomysłu na takiego dramaturgicznego na tę postać z drugiej strony bardzo głębokiej prawdy psychologicznej, na którą nałożona jest prawda, a może nawet może nieprawda ale, ale to co to co czy te dzieci ludzie rzeczywiście mówili co myśleli i być może wartość największa wartość tego serialu jest w tym, że tak naprawdę jest to jest to rodzaj bardzo głębokiego portretu z 1 strony prawdziwych postaci, a z drugiej strony po portrety jest to portret psychologiczny w ogóle ludzi, którzy są w sytuacji twórczej przez bardzo długie lata też dla mnie bardzo ta ta scena, o których tutaj rozmawiamy to jest scena, która pokazuje dramat bardzo wielu szczególnie aktor aktorek, ale nie tylko aktorów też, którzy stają przed momentem takiego te stają w tej chwili kiedy, kiedy zdają sobie sprawę, że już nigdy nie będą aktorami w pełni zdarzają się też zgodnie z Kubą, że dla mnie największym walorem właśnie to, że tutaj się trochę autorzy serialu abstrahują od tej artystycznej części i trochę nie pokazują tego co prawda aktorce to jest żony w pewnym wieku nie jest w stanie pewnie zrobić coś ten serial jest opowieścią komentowaniu się z prawdą o sobie samym odbity od z tą prawdą odbitą w oczach drugiego człowieka, tym bardziej bolesną w tym sensie dużo ciekawszą postacią i dla mnie mocniejszą okazał się właśnie, bo fosy, które jest oczywiście nikt się wynikiem w tym serialu jest lekko Money seksoholików, który wiecznie zdradza kolejne partnerki dla młodszych kobiet, które jednocześnie w tym teatrze filmie oczyszcza, bo oczyszcza poprzez opowiadanie własnych historii i który też się większość zachowuje pewną taką bezwzględność wobec siebie jest taka znakomita scena, w której on opowiada, jakby trochę prowadzi monolog w tym, mówi że no czy, gdybyś miał partnerkę tacie uczula, kiedy coś boli jak to jest to pierwsze budzi szpitalu, które się pociesza, kiedy potrzebujesz ktoś się temu, kiedy wygrywasz to czy zaryzykowałby ten związek dla 1 nocy z przypadkową panienką piątej, uśmiechając się cynicznie mówi tak dokładnie to bym zrobił, bo on jest taką postacią trochę właśnie kiedyś użyłem tej metafory nie wyszli goście za każdym razem używali to jest Skorpion z bajki żabie, który żabie Skorpion chce po prostu ma taką unijną naturę jak jest z nią pogodzony jest niezwykła niezwykła postać, bo on jednocześnie jest czarnym charakterem i najjaśniejszą postacią, ale realnie pogodzony, bo to ja nie mam takiego poczucia to jest raczej ja to tak odbieram, że to jest raczej opowieść o kimś, kto nie ma takich narzędzi w ogóle nie wie jak miałoby się zmienić jak miałoby to inaczej wyglądać, którędy w, jaki sposób on tak daleko tak dalece siebie nie akceptuje również tak strasznie potrzebuje, żeby wszyscy wokół potwierdzali może wybitnej świetny tak mocno to nad artystyczną strukturę swojej osobowości tak obecną rząd nawet nie ma narzędzi, które mogłoby się to zmieniać to jest raczej dramat właśnie dokładnie zresztą w 1 z tych też opada prawda twoi bohaterowie w ogóle się nie zmieniają są totalnie pasy od początku do końca on w pewnym sensie taki jest, że właściwie to wysoki z serią taka opowieść o próbach tego jak my próbujemy się zmienić jak bardzo rzadko się w ogóle udaje jak w większości wypadków ponosi jednak klęskę za klęską tak to jest w ogóle opowieść o wielkim przegranym tam jest w tej samej scenie znakomita w ósmym odcinku z początku mamy taką rozmowę z przyjacielem, który mówi że, że ten, że nasz, bo fosy serialowy da się czuje głównym wziął się czuję gówno wart w związku z tym żadna nagroda nigdy nie ustrzegli, bo jeśli ktoś jest gówno Warta start nagrodę on również nic niewarte takich i to właśnie tragizm postaci oczywiście one taką oraz takim człowiek, który w sposób intelektualny problemem poradzić z tym co nie jest intelektualne on, nazywając własne słabości próbuje, jakby egzorcyzm mowa to nie udaje to tylko pozwalają nazwać to tylko czyni go bardziej świadomym własnych błędów, a nie pozwala mu naprawiać to jest dla mnie świetne jako dla dla bohatera tragicznego tak już, kto mimo, że jest jego 3 sukcesu w tym serialu przez długi czas ponosi 1 porażkę za drugą właśnie, dlatego że jest tym kim jest nie może się zmienić nawet jeśli osiąga sukces to i tak czuję, że poniósł porażkę rzeczywistość zresztą też tak było, bo fosy, kiedy miał już Oscary MII i tony powiedział kiedyś mam tylko jedno marzenie chciałbym, żeby New York Times poświęcił mi 2 linijki jakiegoś ciepłego opisu to znaczy, że to jest człowiek w tym w tym serialu wydają się ten motyw powraca takiego ciągłego niespełnienia ciągłego szukania bodźców po to, żeby wreszcie gdzieś się spełnić dojść do jakiegoś momentu takiego też spokoju związanego ze spełnieniem on ciągle tego nie nie osiąga co jest co czyni tego bohatera no to bardzo ciekawą w postaci, kiedy oglądam ten serial takie wrażenie, że w pewnym sensie postać z Boba Fosse jest ciekawsza, a zarazem on nie mniej interesuje, ponieważ oni już wie bardzo dużo, a poza tym i on w pewnym sensie sam o sobie bardzo dużo powiedział to znaczy, że się obejrzy cały ten zgiełk to masie klucz na stale do jego twórczości jak się zaczyna to ogląda się retrospektywnie to cały ten bieg właśnie wszystko tłumaczy testy, które otwiera każdy z tych pudełek doskonale wiemy, jaką historia opowiada czemu tak w tym sensie nic ten serial już nie wnosi na jakim poziomie, bo już wiemy jak było on tak mocno się odsłoni tak mocno był autor referencyjne każdy 1 historii zresztą jest niezwykły przypadek, kiedy mamy do czynienia z twórcą zaledwie 8 filmów z czego co najmniej 2 albo 3 należą do takich powiedziałbym kamieni milowych kina światowego prawda nie tam amerykański oświatowego po prostu arcydzieło tak jest często zapominamy o tym, że on też zrewolucjonizował w ogóle nie muzyka teatr muzyczny teatr tańca języka filmowy to jest postać, która zarządza miasto jest fascynujące, że jest to postać, która jako choreograf i reżyser zbudowała własny styl i nikt tak naprawdę tego stylu nie potrafi powtórzyć oczywiście pojawił się języka fosy, który wykorzystuje elementy choreografii, ale on był tak oryginalny, że właściwie pozostaw jednak mocno wymyślił nowy rodzaj tańca sposobu tańca współczesnego on wykorzystywał w jedno czas z 1 strony właśnie wykorzystywał ruch dłoni ruch twarzy wykorzystywał kapelusze podobno, dlatego że stracił włosy bardzo młodym wieku i i dlatego był tego lubiany rekwizyt, ale później też ewoluował i ponieważ na ten taki bardzo klasyczne style początkowo sztywne nałożył rodzaj takiego brudu, kiedy oglądamy kabaret to jest ja uważam, że kabaret jest w ogóle 1 z naprawdę na najważniejszych filmów w historii kina, kiedy oglądamy tę, kiedy oglądamy kabaret i przyglądamy się jak wygląda pierwszy plan drugi plan statyści jak wyglądają jak wygląda makijaż kostiumy wszystko jest takie brudne nie dorobią one to jest coś, czego nigdy wcześniej nie było mecz się, że perspektywy minęło 40 lat i dzisiejszej perspektywy tego może nie doceniamy, ale to była absolutna rewolucja i w tej chwili ten serial z 1 jednocześnie tak jak mówicie opowiada o niesamowicie mocnych postaciach bohaterach jest wciągający, bo śledzimy historię miłosną zastanawiamy się czy udają się czy nie, ale poza wszystkim innym też z ogromnym szacunkiem podchodzi do całej takiej artystycznej spuścizny Bobbiego fosa, dlatego że że nie inscenizację, pokazując 1 do 1 fragmentów jego filmów przemyca to co było najmocniejsze w w jego twórczości taki właśnie styl mnie się tam ogromnie podobają sceny z planu, gdzie w nigdzie nie jest 11 pokazana scena filmu, ale oglądamy sceny realizacji dokładnie tak jak jak pracował, bo fosy też zresztą w różny materiał, który się zachowały widać to i takie zaglądanie przyglądanie się temu z innej perspektywy to jest nam absolutnie fascynujące i rzadko się zdarza ja sobie nie przypominam, żeby jakiś serial akurat tego dotyka, ale to co jest rzeczywiście tutaj ważne, o czym warto powiedzieć, że osoby takim twórcom, które wyrósł z musicalu, ale na dobrą sprawę, bo tak muzykach, którzy dzisiaj forma zamknięta właściwie to jest martwa forma nikt już nie robi nie zyskali na poważnie tym czym się nie komunikujemy ze światem pewnie to się wiąże z kulturą piosenki, która przeszła dużą zmianę to znaczy już niema niszczenie pisze piosenek dla kogoś, kto ją odtworzy wykona tylko mamy kulturę są ratingu, czyli twórcy piszą sami dla siebie bardzo często też sami komponują też bardzo taka autorska intymna wypowiedź, a zarazem oczywiście to też ma swoją swoje odbicie w tym brutalnym systemie tamtymi wiadomo natomiast w Rosji o tym trzeba pamiętać, by w pewnym sensie tym twórcą, który wydobył musical na wyżyny, ale też go w pewnym sensie pogrzebał stał się grabarzem tego gatunku nikt już po nim tak dalece nie nic nie poszedł nie udało się tak mocno powiązać tych tych poziomów i dlaczego to się stało myślę pewnie dlatego to jest kluczowa kluczowe hasło do jego twórczości w encyklopediach filmu zawsze można je znaleźć Kontrapunkt prawda to na czym zbudowano cały kabaret to, że on wiedział, że za uśmiechem twórcy musicalu tancerki piosenkarki jest totalny ból, bo całe ciało po prostu jest wyeksploatowane, bo każdy właściwie balet to jest forma tortur tak i my się zachwycamy to lekkością, której tam nie ma tam są po prostu takie przeciążenia że, że ci ludzie często kończą jako niepełnosprawni wraz z końcem kariery ją powiedział on to widział to chciał pokazać chciał pokazać te zabić przekrój przez tak po prostu pionowo przez przez strukturę uśmiechniętego musicalu takiego nawiązującego do lat pięćdziesiątych do tego fałszu lat pięćdziesiątych amerykańskich i to mu się udało w pewnym sensie ta właśnie ta wiwisekcja inność tego serialu też jest nawiązaniem do pewnej metody twórczej fosa prawda pewnej pewnego sposobu obrazowania tak też 1 z najciekawszych tematów też tego serialu, jakby ta to trochę banalne już życie z teatrem szekspirowskie, a w rozwoju i jak w kabarecie życie kabaret, ale bardziej Calderón de la barka nie seks z FUS jego też jesteście 1 rzecz niezwykła w tym serialu, że nie tylko mamy do czynienia z tematami, które powracają zmiennika Lisowskiego, ale też to najbardziej imponuje, choć nie zawsze udaje w każdym z odcinków, że kiedy mamy przejmie 3 odcinki, które obserwują prace nad konkretnym tytułem filmowym forma serialu zostaje UPO trochę upozowane na formę tego filmu, kiedy w hostii w serialu kręci kabaret mamy odcinek, który skonstruowany na modłę kabaretu, kiedy oglądamy świetne zresztą odcinek, gdzie kręcił dla niego taki trochę zapomniany jego film w Polsce bardzo mało znany biograficzny film, ale nim grusze, który jest ojcem współczesnego stand-up pół to ten cały odcinek jest przycinane takimi scenami, w których bo w sejmowych, bo fosy wciela się tego letniego opowiada żarty w stylu na niego swoje własnym życiu niezwykła jest formalna ambicja też twórców, że oni, ale czy twoim zdaniem udana, bo ja mam pewne wątpliwości, że tak ja uważam, że także w montażu w muzyce wykorzystaniu w ogóle muzyki wykorzystaniu elementów języka nowych ja uważam, że to jest ogromna ogromna ogromny plus i nawet w napisach i to, że my tak łatwo rozróżniamy być może tak jak mówię, dlatego że że filmografia Boba Boba Fosse jego jest po prostu niewielka była była szansa na zrobienie serialu tak bliskiego jego twórczości, ale mnie się to być może to jest banalne mnie to ogromnie podoba jej były jak zacznę oglądać ten cel obawiają się tego, że twórcy pójdą taką łatwiejszą drogą, czyli i, że będzie tam mnóstwo musicalowe inscenizacji, która takim brokatowe rozmachem będzie przykrywała, jakby fabułę w tym, że nie pości dużo ambitniej wybrali drogę trudniejszą one nie zawsze się moim zdaniem sprawdza są odcinki lepsze gorsze i to co jest moim problemem z serialem w bardzo ceni Lubie, ale on nie zawsze wytrzymuje tempo i nie zawsze trzyma ten sam poziom fabularny intensywności to co jest co mówiliśmy przeżywaliśmy te słowa, że ósmy odcinek zaczyna się od takiej rozmowy między Bobem Fosse, a jego przyjacielem Pawłem Krajewskim tym scenarzystą, który tłumaczy, że wypłata nigdy nie zmienia i że one są za blisko życia za daleko od reguł dramaturgii, bo przecież to jest dokładnie definicja, dlaczego ten serial w niektórych odcinkach przegrywa to znaczy on próbuje iść za życiem z literą biografii Boba Fosse jego, a niekoniecznie patrzy na wymogi dramaturgii uczyniły, by dany etap tej opowieści ciekawszym czasami po prostu nie ma odpowiedniej wyporności kiedyś to co nie zmienia faktu, że jako całość jak przebiegł 8 odcinkowy Toma bardzo siłę przy czym czasami trudno oprzeć wrażeniu że, gdyby zrobić tego dwugodzinny bardzo intensywny firm telewizyjny wyszedłby jeszcze mocniejszy obraz prawdopodobnie niż jeszcze seria, ale właśnie to jest takie pytanie czy boja mam czasem wrażenie, że to wprowadzenie tych stawek standard wersji ich nawiązania do do kabareton, że nie to trochę drażniła, bo takie poczucie, że po co wy się ludzie silić na kopiowanie czegoś co było przemyślane w każdej 1 sekundzie w każdym 1 celu po co to stawia się do tej Formuły cel telewizyjnej tak się nie uda oczywiście wiem co to zrobili, ale miałem takie poczucie, że to jest niepotrzebna ZL zawracanie głowy, jakbym się może podobać, ale na mnie zrobiło dokładnie odwrotne wrażenie mnie interesowały inne rzeczy mnie interesowała dynamika między postaciami mnie interesował przede wszystkim postać oczywiście byłem bardzo, ale też to co robi mi celu Williams na ekranie co jest po prostu jakiś totalny szał to znaczy to jest dobra aktorka zawsze o tym, wiedziałem w ziemi w paru filmach nawet nieudanych, gdzie ona potrafi rzeczywiście wydobyć siebie takie tony aktorski, które są rzadkie to jest nie do pominięcia jej talent natomiast nie widziałem jeszcze tak zmieniający się z odcinka na odcinek nie widziałem jej grającej zdarzające się kobiety tak przejmująco i bez popadania w jakąkolwiek przesady wersja już, by jakieś tandety bez jakiegoś takiego nie wiem udawania nie wiem, czego naprawdę ona majaki zdolności to jest takie transformacje i aktorstwa, lecz naprawdę po prostu na naszych oczach zmienia nie mam tego poczucia co do samo roku Ela pewnie to wynika z logiki tej postaci, o czym powiedzieliśmy rząd się nie zmienia, ale tam było coś, czego nie do końca ja nie do końca umiem to kupić co robi to znaczy może znowu jest kłopot z faktem, że my Boba fossa widzieliśmy, że on nam siebie już pokazał, że on już obsadził być może jako 1 z pierwszych reżyserów innego aktora swojej roli i wyreżyserował go co się dzieje oczywiście całym tym zgiełku być może to przez to, że on w pewnym sensie stał się tak wyraziste, że mamy wyobrażenie jak jako osoby i sam Rockwell nam tylko może się wpasować tą w tą niż bardzo ładnie natomiast może nie jak to widzicie, ale wrażenie, że to jest jednak serial misia Williams dla mnie dla mnie to jest oni oboje z są dla siebie bardzo partnerstwo myślę że, że drze ja się z tobą nie zgadza ja uważam, że sam roku tutaj robi naprawdę fantastyczną robotę, że to jest ten serial 2 aktorskich osobowości, które znajdują swoich postaciach no to wszystko, o czym, o czym mówimy nie nie odnoszą się 1 do 1 tylko wyłącznie do postaci które były pierwowzorami, ale sądzę że, że sam Rockwell również w kimś sensie gra bohatera całego tego zgiełku co samego Boba Fosse jego, czyli że ten, że rzecz, że to na danie jest takie podwójne i być może stąd to wrażenia, bo oczywiście ja się z tobą zgadzam, że są fosy ekshibicjonisty ucznia opowiedział nam o sobie wszystko już były i o 2 wiedzieliśmy zawsze jego fascynacja demonach, więc sam Rockwell zapewne miał też trochę utrudnione zadanie, bo znalezienie czegoś świeżego postaci, które powszechnie znana jest zapewnia dużo trudniejsze, ale wydaje mi się rząd dźwiga tę rolę, dlatego że nie po nie nie odwołuje się ani do fizyczności tak naprawdę Boba Fosse jego, bo jeśli jasnym miałem problem właśnie oni najbardziej czystą fizyczność cię, dlaczego dlatego się coś takiego się porobiło w niem to było zamierzone to tak wyszło odcieni to w ogóle zauważyli czy też jakieś moje centrowa na oko, ale takie poczucie, że generalnie sam roku ma taką też dramatyczną twarzy też bardzo potrafi zmienić do roli potrafi sporo przytyć schudnąć zupełnie coś innego wtedy ta twarz wyraża, ale tutaj jakoś tak się podziało, że przez to, że bardzo wschód, bo potwornie odmłodniał i wrażenie, że ten fosy jest tak energicznej tak sexy tak dobrze wygląda w tej wersji od od odchodzącego sama roku oraz zagrać po prostu Ryczące pięćdziesiątkę irytująca w końcu ze spółką płotu wieku tylko wprost przeciwnie i że to nie jak mnie nie uzyskujemy tego napięcia, które jest bardzo istotne w przypadku jeśli popatrzy na którekolwiek zdjęcia Boba fossa on wyglądał na bal bardzo zniszczonego człowieka już w okolicach czterdziestki to była opuchnięta twarz jakimś takim obrzękiem nie wiadomo czy alkoholu czy czegoś ze wszystkiego po prostu razem to był bardzo taki smutny pusty wzrok do naprawdę bolały jak się patrzyło NATO na zdjęcia dna tam działo się próbuje uśmiechnąć to tam jest cierpienie głębokie natomiast ja tego nie po prostu nie widzę same okulary widzę bardzo dobrze trzymającego się faceta 50 jak w całym tym zgiełku, gdzie główny bohater jest bardziej taki związek prawny nawet powiedziałabym dużo emanują z dużo bardziej fascynujące niż nie tylko, bo fosy, ale właśnie sam Rockwell myślę, że to jest duży to jest poziom być być może tak chciałabym, żeby tak było, że to jest ten poziom budowania roli właśnie w nawiązaniu do, a nie tylko na nie jest tylko właśnie odwzorowania postaci Boba Fosse, a sam roku oczywiście od tej zadanie miał prostszą moim zdaniem nie myślałam sobie mniejsze oczekiwania wobec niego przy takiej liny konstrukcji postaci to co zawsze mnie u niego urzeka to jest jakaś taka zdolność nakładania maski, pod którą już nie redaktora ja już, że nie ma szczeliny między tą maską twarzą, że kiedy sam Rockwell znaczących graczy to jest radnych 3 billboardach za Ebbing Missouri czy tutaj artysta niespełnione w absolutnie wierzę w to postawie każdy gest każdą emocję, którą przenosi natomiast nie da się pewność kreacji z tym co robi się Williams, która w rejestrze już wirtuoz takich dziwnych nerwicowych Stanów tak bardzo to jest bardzo określa, ale też one świetnie się sprawdza to kolejny raz tej historiach o trudnych połamanych miłościach, bo ja pamiętam prawie zawsze z takich ról w Blue Valentine w Manchester, by desy te, gdy słodsza to wszystko są firmy właśnie połamanych miłosnych relacjach ona znakomita w tej w tym paśmie pewne emocjonalnym, które wymagane dla tego typu kreacji tutaj rzeczywiście dostaje ten 201, tak więc że dzisiaj te słowa niestety nie pamiętam w tej chwili tytułu może mi pomożecie taki film o porwaniu wnuka polega jego, gdzie na gromadkę i też po prostu tak te poziomy histerii, która tam osiąga ten ten moment eksplozji jakieś emocjonalne są po prostu świetnym wykonaniu rzeczywiście jakieś takie kupiła swoje, w którym jest mistrzem to się zgadzam, ale też ceny ciepła między nimi takiego uczucia wy mówicie, że że, kiedy ogląda się ten serial widać widać między nimi te relacje myślę, że ta oprócz tego tej nerwowości historyczności nie chcę tutaj używać tego negatywnie jest myśl Williams taki taki poziom takiego ciepła, które powoduje, że my wierzymy w relacji między mną jest, ale równocześnie takie czasem wrażenie, jakby to ciepło też było zagrane, jakby to była taka trochę do upiornych do idei, które cały czas jest taka Super uśmiechnięta właśnie jak kobieta z plakatu z lat 50 absolutnie to właśnie jest największym czas, oczekując mierzone gra kłamstwo ja mam taką 1 scenę samotnego mężczyzny, gdzie z kolei Julia mur, gdy taką scenę fałszywej histerii, którą uważam, że największa w ogóle osiągnięcia aktorskie co tam robi jest zły Asad nie ma drugiego aktora, który byłby to w stanie zagrać możesz się ludziom w tym graniu kłamstwa jest bardzo blisko tego poziomu takiego takiego udawania takich wielowarstwowe ego udawania, że wielowarstwowe jest w ogóle słowo klucz do tego serialu to jest fajne to znaczy to jest bardzo fajnie się na to patrzy, kiedy schodzą kolejne warstwy, kiedy różne rzeczy się pokazują też rzeczywiście w tym momencie się tutaj zgadzam, bo ja na to co, mówi że być może to jest tam są takie nawiązania do metod fosa jak on by pokazywał pewne rzeczy jak on skrótami potrafił nam budować pewne fabularne zwroty albo właśnie pokazać drugi poziom, toteż dzieje w tym serialu mianowicie w tych scenach w tych próbach pokazania przeszłości i Edwarda i Boba fossa, gdzie widzimy, że oni byli o oboje mieli doświadczenia wykorzystania seksualnego nadużycia seksualnego w dzieciństwie bardzo wczesnym wieku to jest pokazane takimi szlakami bez tłumaczenia bez rozwijania bez opowiadania o tym, bez jakiś dialogu nudnych tylko takimi tak jak to jest uchwała SA, czyli cięcie scenka bardzo krótka taki właśnie szybki montaż rytm pewien, który to daje ten rytm jest w różnych historiach bo wiem, o którym odcinku mówi Bartek mówiąc żona miał wątpliwości odcinku, który się pewnie dzieje na wsi, który się ciągnie w nieskończoność, ale ja myślę, że to jest też odwołanie do sposobu z 1 strony do sposobu pracy, bo zobaczy wszystkie te te odcinki, gdy się odwołują do konkretnych filmów żyją sobie swoim rytmem jako film zresztą, bo przecież spotkać ryty, którą oglądamy to był to był spektakl na scenie oraz Chicago oczywiście też i też mamy przez cały odcinek w tym w tym duchu, ale to jest rytm życia, bo jego fosa, który na, który żyje szybko intensywnie powierzchownie, a potem zatrzymuje się i potem znowu jest byle jak kobiety się zmieniają i znowu i słynne nawracające sekwencję całego tego zgiełku, gdzie wstaje rano łyka tabletki zakreśla oczy to się tak płata została ale, ale ale, toteż widać w kabarecie, który też ma konstrukcję, która jest właściwie, jakby się nad tym zastanowić trochę nieznośna, ponieważ te fantastyczne numery musicalowe trochę nijak się mają do spokojnej leniwie prowadzonej fabuły która, gdzie narasta ten rok faszyzmu nadchodzącego jest ja myślę, że że twórcy nie będą z wami dyskutować to jest udana próba czy nie ale, ale próbowali nałożyć rzeczywiście kilka albo pójść kilkoma drogami i budować ten serial władz, ale zaproponowanymi przez samego fosa, bo to, bo ma narzędzia są kluczową tak naprawdę główną osią tego tego tego serialu postacią, której ten serial opowiada jest po fosy, a nie duet fosę wejdą jeszcze tylko jak mówiliśmy aktora chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na jedno nazwisko to jest aktorka chce mnie zachwyca od jakiegoś czasu i uważam, że jest zjawiskowa, czyli o Margaret kładli się wciela w kolejną kobietę w ani ostatnią partnerkę, bo są jego to jest prywatna jest córką Magdaleną co widać po rysach jest gospodarne lepiej granicę jednak, ale jest niezwykłą aktorką też młoda dziewczyna, która jeszcze ciągle są sadzone w ramach nastolatek to pokazuje jak kawałek swego talentu można ją państwo chcecie poznać z serialu pozostawieni o tym, że pewnego dnia znikają ludzie i i rodziny muszą sobie radzić z tym, że nie wiadomo co się stało z bliskimi i ta dziewczyna ma jakiś niezwykły taki w języku energię to nie chodzi o jej sposób grania, ale o to jak ona jako bardziej obecna na ekranie, kiedy mamy tę scenę takiego przesłuchania, który był w Rosji przesłuchuje tą bohaterkę do roli samej karze mówić słowami poprawiającym tyle razy na końcu wybucha, gdy są słowa ukradzione scenariusza i sposób wykonaniu lansuje tam do dogrania w tej 1 scenie pokazuje niezwykły talent i w bardzo jestem ciekaw co się tak, że przychodził znajdzie dla niej dobre miejsce znowu jest, jaka trudna sytuacja, którą trzeba zagrać czy ma się popłakać, ale tak, żeby było widać, że nie chce się popłakać, a to udaje zrobić to znaczy to jest bardzo się bardzo przekonują przekonująco zagramy, a w zasadzie można powiedzieć no łatwo popaść, w jaką w przesadę w każdą 1 stronę tej poziom trudności aktorskiej, jaką twórcy stawiają też przez to właśnie auto tematy są przez biograficzne wątki przed aktorami jest niezwykły ten poziom trudności, ale praktycznie wszyscy czy poprzeczkę pokonują na jedno Rapid w zgodzie oczywiście mi się Williams USA co królową tej historii i nieprzypadkowo dostała złotego Globa i nagrody Emmy za swoją kreację, ale mam wrażenie, że tutaj naprawdę obsada jest znakomicie wybrana w najmniejszych szczegółach nawet ten wspomniany przeze mnie bohater padł czeski scenarzysta, który jest grany przez Norberta obrzuca on też świetne jest taka z kolei takim wentylem bezpieczeństwa ruchu turystycznym w tej historii takim elementem normalności trochę nienormalnym świecie, który obserwujemy tworzą nasi bohaterowie tak zapatrzeni w siebie samych z własną sztukę, żeby trochę nie odnajdują już granic rzeczywistości jest takim elementem normalności stawiany ten centralnie niezwykły dzień normalny świat tak rzeczywiście dużo takich scen takich bardzo trudny aktorsko i świetnie jednak zagranych scen, w których aktor próbuje coś pokazać mu się to nie udaje ten moment, kiedy próbujesz to zatrzymać się to nie udaje, czyli moment, jaki emocjonalnej klęski, jakiego rodzaju porażki jakiegoś rodzaju blokady bardzo przejmująca taka taneczną niemalże baletowa scena sama roku Ela z pogrzebu pod jego bardzo przejmująca ba właśnie zrobiono na takich gestach zatrzymania pewnej go stanu emocjonalnego, który bierze górę ostatecznie to to tego jest dużo ja się czyta pół serio bardzo przejmujący potwornych potwornie przygnębiający w gruncie rzeczy ten ta puenta jest potwornie smutna takie pytanie, które z tym zostajemy czy to było tego warte jednak mimo wszystko prawda czy te 2 doskonałe filmy, o których rozmawia się dzisiaj dalej taki, jakby były, bo dalej są żywe, bo dalej przy przekonują dalej po prostu uwodzą czy to było tego warte są trudne, jakby uciec dziś tego pytania, kiedy się oglądać całą tę smutek i to klęskę klęskę wszystkich właściwie tak drugi syn właśnie to dla mnie to nie jest opowieść o tym czy to pytanie jest ona jest tylko szczegółowe nigdy nie gościł w głowach bohaterów, bo to jest trochę opowieści, jakie w takiej o losie o tym, że nie da się od niego uciec przed Rosją jest kwestia wyboru tak, że już tak długo nie było warto, ale albo silnym nie mieli wyjścia taka inaczej toczyli swoje życie byli właśnie Skorpionami tworzonymi przez duże, aby nie wiem, a z drugiej zresztą z tym skrótem tak trochę tutaj nie przesadzał, bo oni podjęli jednak pewne decyzje swoich rzeczy potem płacić za cenę decyzji były podjęte świadomy to jest w przypadku gen bardzo bardzo mocno pokazane tam też system taki wątek, które w przypadku wielu postaci trzeba wielu kobiet w amerykańskiej kulturze wraca Niewiem John Mitchell Patti Smith, czyli wczesna ciąża porzucone dziecko sytuacja, w której jakby musi się mierzyć z tym, że w pewnym sensie na bardzo wczesnym etapie swojego życia, jakby zawiodła jako matka prawda przednie nie odrzuciła tę rolę i one wszystkie o tym, bardzo przejmująco mówiły ta opowieść była aborcji feministyczna z lat siedemdziesiątych osiemdziesiątych nie bez powodu jest tak dramatyczna nie bez powodu ma taką wagę właśnie ten serial z kolejnym takim przywołaniem tego co oznaczało zajście w ciąży młodym wieku dla kobiety jak właściwie tak nie było potem wejścia jeśli wyjście było to było gigantycznym kosztem ono właśnie ten koszt płaci, ale też jest jeszcze trzecia osoba, która płaci koszty córka córka i scena, która dla mnie właśnie 2 sceny z córką Nikolą, które robią na mnie piorunujące wrażenie pierwsza to jest, kiedy ona tańczy na scenie a bo włosy głębi Erdogan kłócą się z Chicago i mają absolutnie w nosie to co się dzieje i właściwie tylko ci partnerzy przy sieci do do tych wielkich twórców opiekują się się właściwie nie swoim dzieckiem to jest 1 element IT i druga scena nie wiem czy w ogóle dostrzegalna jest scena kiedy, bo właśnie przepięknie tam mają taki rodzaj jakieś takiego intymnego porozumienia, kiedy tańczą wspólnie i potem, bo Rosji przenosi to brutalnie te emocje to uczucie na plan filmowy obiecuje córce, że ją zatrudni nie robi tego ona patrzy NATO i po prostu fizycznie widać jak to życie zostaje wydarte z mniej niesamowite sceny, które bardzo dużo mówią myślę w ogóle ludzie, którzy muszą stanąć przed takim wyborem sztuka życie, bo to jest postać, która tak jak mówicie jest współproducentką tego tego serialu, ale tak naprawdę jej przegrana jest przegraną na każdym polu, ponieważ ona nie miała rodziców w swoim dzieciństwie, a z drugiej strony też niczego z tej wielkiej sztuki nic nie stanie dota nic nam nie zostało dla niej, mimo że cały czas i fosy i Weldon opowiadają, że tak to ją kochają najbardziej to ona jest dla nich najważniejsza dziś mogę bardzo podoba prowadzenia tej postaci, choć oczywiście no trudno trudno ją porównywać do do wyszedł Williams czy sama roku lato mimo wszystko uważam, że to jest taka cicha bohaterka całej tej historii, ale też oczywiście bardzo dobrze zrobione na poziomie montażu to znaczy ta opowieść świetnie obrazem poprowadzona to znaczy my się bardzo dużo dowiadujemy tych bohaterach bez przesadnego rozgrywania się, bo parę króciutkich scen krótkich stawek wiesz wszystko prawda wiesz kim była błędna wejdą pod tą uśmiechniętą słodką ciepłą maską sytuacji, kiedy owymi przyjaciółka prosiła Zaopiekuj się moim dzieckiem, bo umiera na raka wiadomo, o czym broni niczego takiego nie zrobi i nie zrobiła de facto prawda, jakby to też zapowiadane bardzo skrótowo nie to nowym wszystko wiemy, ale nikt nam tego nie będzie opowiadał tak ta technika swojego właśnie były tutaj świadomie wykorzystano nawet nadużywana momentami wrażenie, że słabość twórców do czegoś konsekwencją montażową właściwie sekwencją cen, które łączą 3 płaszczyzny czasowe dziękuję bardzo, często świetnie pracuje czasami mam wrażenie jest sprzedaż aż nadużywane jak oni za dobrze się czuje z tym odnalezionym kluczem poznałem aktora miałem kiedyś zapewne kłopot właśnie w tym odcinku, który by się podobał z tymi stawkami zastęp, a potem bardzo, że to po prostu z znaleźli go były zawiadomią przez cały ten odcinek to jest takie zaufanie do do wiedzy widza jak bardzo lubię seriale, które mają właśnie ten element, czyli interesujesz się kinem zobaczyć w tym filmową ości interesuje się teatrem zobaczył ludzi teatru interesuje się tym kim jest człowiek zobaczy żywych ludzi trudnych sytuacjach i to uważam za ogromne wartość tego serialu fosę wejdą serial stacji FX reżyserowany przez Thomasa willa i Stevena Robinsona świetna poruszająca opowieść o dwójce artystów burzliwych czasach ze mną studia byli Jan Malicka Bartosz Staszczyszyn Jakub Janiszewski zapraszamy za tydzień Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PO SEZONIE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam, oraz sprawdź jak działa nowe internetowe radio TOK+Muzyka. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj wygodniej w aplikacji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA