REKLAMA

Ewa Konstancja Bułhak i Wojciech Malajkat o Andrzeju Strzeleckim

Kultura Osobista
Data emisji:
2020-07-28 19:00
Audycja:
Czas trwania:
23:22 min.
Udostępnij:

Gościem audycji są Ewa Konstancja Bułhak, aktorka śpiewająca Wojciech Malajka, aktor, rektor Akademii Teatralnej w Warszawie. Rozwiń »

Wspominają przyjaciela i wybitnego aktora, pedagoga i reżysera, Andrzeja Strzeleckiego.

Ewa Konstancja Bułhak: "Mój wspaniały profesor, później miałam szczęście śpiewać na jego koncertach. Pokazał mi, że trzeba kochać to co się robi. Andrzeja żegnać mi jest bardzo trudno, bo bardzo dużo mu zawdzięczam."

Wojciech Malajkat: "On był człowiekiem o niezwykłym poczuciu humoru, celnie ripostował, to był jego znak rozpoznawczy. Kiedy wszedł do Akademii Teatralnej jako student to już z niej nie wyszedł, był studentem, potem wykładowcą potem rektorem. O studentów kierunku aktor śpiewający, który Andrzej Strzelecki stworzył, już na etapie szkoły, starają się teatry muzyczne." Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska w miniony piątek pożegnaliśmy Andrzeja strzeleckiego aktor reżyser satyryk wykładowca scenarzysta były rektor Akademii teatralnej w Warszawie 1 z najlepszych również golfistów w Polsce zmarł 17lipca w wieku 68 lat kilka tygodni po tym, jak dowiedzieliśmy się, że choruje na nie operowanego raka płuc dzisiaj Andrzeja strzeleckiego będą wspominać w kulturze osobistej rektor Akademii teatralnej w Warszawie Rozwiń » aktor Wojciech Malajkat witam serdecznie dobry wieczór i aktorka śpiewająca Ewa Konstancja Bułhak Witaj EVO dobry wieczór Andrzej strzelecki dla państwa po prostu strzelec tak po prostu strzelec po prostu konto jest po prostu przyjaciel po prostu fantastyczny człowiek mój wspaniały profesor, ponieważ Andrzej był moim wykładowcą uczył mnie piosenki potem miałam szczęście występować w koncertach już jako aktorka właśnie śpiewać pod jego wodzą dla mnie przede wszystkim taki kierunkowskaz ponieważ, gdyby niezłe zachowanie, które jako studentka znacznie studentka tylko jako potem już przyszła studentka Akademii teatralnej, a po prostu jako dziewczyna młoda oglądał w teatr Ateneum potem w teatrze na Targówku twórca spektaklu, który po prostu pokazał, że trzeba kochać coś robi i no i trzeba wierzyć swoje marzenia, ponieważ kasetę z jego spektaklu nagraną na magnetofony kas 25 mam do tej pory i to był taki chyba moment kluczowy dlatego Andrzeja żegnać jest bardzo trudno, ponieważ no tak jak sobie myślę o nim to dużo zawdzięczam właśnie w życiu z pasją i warto właśnie robi to co się kocha w życiu w podejściu powiem po odejściu bliskich ludzi pamięć o nich wyostrza się często w zaskakujące dla nas sposób odzywają się zapamiętane gesty spojrzenia czasem jakieś jedno zdanie wypowiedziane jakiś spotkanie ten obraz zapisany w pamięci Andrzeja strzeleckiego, jaki jest już parokrotnie o tym, mówiłem przy okazji właśnie od tych pożegnań zawsze podkreślam, że on Duńczykiem o niezwykłym poczuciu humoru i fenomenalny mnie niebanalnym nie podrabianymi to tam było tak kapitalne zawsze pełne wigoru od razu jak tych celnych ripost no co to było jego wujek znak rozpoznawczy tak też potem pracował taki sam swoje rzeczy to zawsze, bo właśnie pełne dowcipu będą różniły temperamencie który, który miał go za będę wspominać myśleć o nim jako takim człowieku szalenie pozytywnym i właśnie realizującym swoje marzenia takim zdeterminowanym na torze trzeba robić to co chce ich zresztą też widziałem, jakim był opiekunem swojego roku, bo o 2 lata temu do 2 lata temu jeszcze był opiekunem, a w wspaniałych młodych ludzi, które dzisiaj możemy oglądać nic i różnych teatrach muzyka lat oraz filmach i serialach natomiast widzę jak jak o on taki umiał wypuszczać świat i dawać spełniać swoje marzenia zawsze pomagać nigdy nie być takim taką osobą, która coś hamuje tylko, jeżeli widział szansę dla kogoś rozwoju, która być może jest inna np. tam też chłopaka, który dzisiaj bardzo chyba z nowym i znaczy dobrze zapowiadającym się reżyserem, a jeżeli w momencie, kiedy zobaczył na oku kogoś, kto jest aktorem, ale ma w sobie też zaczątki czegoś innego co dawało mu szansę, żeby zszedł również to, żeby nie tracić czas, żeby próbować jak pamięta na czym to są pasjonaci to są ludzie pozytywnie patrzący na innych i takich ludzi po prostu nam trzeba, czyli lubił ludzi także się na ludziach znał tak jak powiedział w kontekście odkrywania nowych talentów także był mistrzem ze szkołą warszawską był bardzo mocno związany miał 2 dyplom aktorski i reżyserski Miodowa była w pewnym sensie centrum jego świata jego jak mówiła prof. Barbara stylów myślenia o teatrze w ogóle się, że tak, dlatego że że, bo on, kiedy wszedł do szkoły jako student to właśnie z nich nie wyszedł potem zrobił dyplom z serii, a potem od razu zaczął uczyć zwieńczeniem oczywiście wszystkiego było to, że został rektorem na 2 kadencje wydaje się to co tak miało być jeśli chodzi o Andrzeja strzeleckiego Akademii nauk w PWST, a potem kamer i też się wydaje, że bardzo ważny jest powiedzieć, że udało mu się stworzyć to była jego idea tego kierunku aktor teatru muzycznego, który dzisiaj fantastycznie funkcjonuje i ma świetnych absolwentów to było jak najbardziej takiego mam wrażenie wymarzone dziecko, żeby stworzyć wydział, który oprócz ludzi świetnie wykształconym aktorsko, którzy do, którzy będą w przyszłości tworzyć obsady właśnie świetnych muzycznych spektakli rodem z grodu rejonu mam wrażenie, że odpukać to komuś się udało, bo łanu wspaniałych nowych absolwentów, którzy wygrywają różne castingi i i myślę, że bardzo do nas uśmiecha, a po co było taka data chyba jego idea i chamy mu mamy już telefony od od dyrektorów teatrów muzycznych, którzy pytają o naszych absolwentów tej specjalności co też jest kimś takim wspaniałym prezentem dla Andrzeja zaczynają się o nich już pytać ci dobijać szkoły z pytaniem, kiedy kończą, bo oni chcą mieć obsada w zespołach w po wspominają jeszcze, bo była studentką Andrzeja strzeleckiego, jakim profesorem był zawsze powtarzał, że bardzo dużo zawdzięczał młodym ludziom czy to się dało też odczuć podczas zajęć jak najbardziej dla dużych on tak jak ja mogę nie było hamulcowym nigdy on zawsze próbował nas zapalać, żebyśmy tworzyli coś nawet jak na roku była połowa słyszących tzw. i i druga część długu, którzy znoszą średnio potrafili cokolwiek zaśpiewać to zawsze próbował nam wytłumaczyć, że jesteśmy w stanie śpiewać tylko Tylka z wami inaczej chętnie tak chęć albo podejść do tego inaczej tzw. aktorską, ale jakoś tę piosenkę po prostu ugryźć, bo ze swojej nikt mówi też mówił o tym, że po prostu nie każdy aktor dzięki Bogu musi śpiewać absolutnie nie są tacy, którzy mają predyspozycje do tego, ale aktor z piosenką powinien sobie życzy sobie umieć poradzić jeśli przyjdzie mu gdzieś nie daj Boże zaśpiewać nie ja pamiętam z serca i zawsze będę pamiętał właśnie tak jak Wojciech mówił jako człowieka niebywałym poczuciem humoru poczuciu humoru także to, że ktoś nie słyszy to każdy miał jakoś ładnie tak wesoło wysłało przedstawić, że ta osoba niesłysząca, którzy dobrze wśród słyszących czuła mówię tutaj o oczywiście o nos ręka, które niektórzy lepiej słyszą wyśpiewują niektórzy trochę gorzej to jest takie nasze prawo wprost jeśli można to przytoczył taką anegdotę, kiedy zostałem rektorem elektem co zostało w marcu 4 lata temu zdarzały się już święta wielkanocne i któregoś dnia na tablicy ogłoszeń w szkole wielką no wielkim kawałku papieru wielkimi literami było napisane Tomala my sobie jajka czy rektor Andrzej strzelecki to świadczy o tym jak wrażenia ze strzeleckich osób, a bywa bogata jak daleko potrafiła zamknąć w Andrzeja strzeleckiego proszę państwa wspominamy dzisiaj w kulturze osobistej są ze mną rektor Akademii teatralnej w Warszawie aktor Wojciech Malajkat i aktorka Ewa Konstancja Bułhak za chwilę wracamy do naszej rozmowy teraz czas na informacje w radiu TOK FM dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiaj w audycji kultura osobista wspominamy Andrzeja strzeleckiego aktora reżysera satyryka wykładowcę scenarzysty byłego rektora Akademii teatralnej w Warszawie, którego pożegnaliśmy w miniony piątek są ze mną aktorka Ewa Konstancja Bułhak i rektor Akademii teatralnej w Warszawie aktor Wojciech Malajkat no właśnie panie Wojciechu, jakim rektorem był Andrzej strzelecki, bo to było aż 2 kadencje w latach 20082016 ta lista zasług Andrzeja strzeleckiego dla szkoły dla Akademii teatralnej jako rektora jest chyba długa dotarcia powiedzieć o bardzo ważnym otwartym przez Andrzeja w rozdziale to znaczy kontaktów z Lee Strasberg studio w nowym Jorku on tam po prostu któregoś dnia będąc szedł jak to się z ulicy tak oczarował Annę Strasberg do tej pory przyjmowała naszych studentów pani tak wyrazie na kurs w nowym Jorku trzeba powiedzieć bardzo wielu zjazdach na różne festiwale, które to takie bardzo egzotyczne miejsca do Peru do Chin do Meksyku Andrzej to bardzo dba dlatego lepszym rektorem ode mnie powiedział skromny Wojciech Malajkat Ewo, ja mam takie pytanie już rozmawialiśmy o tym, że była studentką Andrzeja strzeleckiego mówiła, jakim był profesorem potem stanęła z nim w 1 szeregu jako wykładowczyni również jako jako prof. Akademii teatralnej w Warszawie te relacje, jakbyś opisała pyta, jakie już mówiłam sensacji wspaniale jest znaleźć w gronie ludzi, którzy wspierają i powodują, że chcesz być tak dobra, jaką ja mam to szczęście, że w Akademii teatralnej no mam wrażenie, że od lat no w otaczają mnie tacy ludzie moi dawni mecz moi koledzy albo dawni profesorowi od, których się uczyłam daj Boże mogę się dalej uczyć myślę sobie tak jak już mówiłam nowe, gdyż w tym nauczaniu i z tym wszystkim bardzo jest ważne, żebyśmy nie zgubili takiego człowieka w sobie takiego kogoś, kto to tych młodych ludzi poprowadzi, ale też nie zachodzą nie zahamuje ich i chęci możliwości i popchnie ich da rozważamy biorąc, jakby zyska cały wachlarz tego, jakimi oni są mają tak jak wszyscy plusy minusy umiem nie umiał i dziś takiego Andrzeja będę pamiętać, że zawsze zawsze odnajdywały Jasną stronę, bo wiedział, że to z Polką słabszą stronę zaś jakoś da się to ulepszyć, jeżeli to, jeżeli tego człowieka będzie się wzmacniać i jakby chodzi do przodu, że potrafi, a nie potrafi jesteśmy zawsze pozytywni ani, że ojciec to jest nie poradził z tym nie umiesz ty nie będziesz umiał jak popracuje rozumiem, jakby mu taki był rozumiem, że to przejęła także z jego metody uczenia Andrzej strzelecki był recenzentem twojej pracy doktorskiej napisał w tej recenzji, że ważnym rozdziałem był ten dotyczący uczczenia właśnie, czyli jak uczyć no i twierdził tam w recenzji, że w swojej karierze profesora wykładowcy nie uzyskał na to pytanie satysfakcjonującej odpowiedzi, ale myślę, że napisał tak, bo chyba był z tego co wiem człowiekiem również skromnym to też się tak wydaje bardzo się ucieszyłam, że był promotorem mojej pracy w wczesna tak jak wcześniej mógł sam z zachowaniu moja praca doktorska dotyczyła właśnie śpiewania jak go Czaja tego śpiewania ni mówi o interpretację piosenki, bo to jest coś co miał się zajmuje jest moją wielką pasją, żeby tą piosenkę traktować poważnie tak jak on potraktował, żeby to było wszystko wyśpiewa, ale przede wszystkim, żebyśmy wiedzieli, o czym śpiewamy po co zawracamy sobie głowę tej drugiej stronie, więc sól noc ze auto po prostu, żeby jak pan jak zostały mi została przeczytana dla recenzja jest Andrzej sten strzeleckiego i noty strasznymi, jeżeli osoba, która by uczyła, mówi że jest początku Ława to co robisz jest rząd był inny budżet albo Spalę był wierny zasadzie, którą my stale powtarzamy Akademi nie polować na błędy niedociągnięcia studentów tylko uświadamiać im ich właśnie możliwości umiejętności nie nie polować na ich potknięcia tylko ich dodawać skrzydeł po prostu jeszcze o jego spojrzeniu na rozrywkę chciałabym państwa chwilę porozmawiać z mistrzynią rozrywki Andrzej strzelecki kabaret Kurt był początek jego kariery razem z Krzysztofem maj krzakiem Wiktorem Zborowskim można powiedzieć że, że wynosi jednak tę rozrywkę na wyższe na jakiś taki szlachetniej się poziom no tak zwykle kwestia gustu, bo on miał gust wyrobiony tak płacą one niewymuszony nie podejrzany, więc jeśli ktoś, kto ma gust właśnie taki zabiera się do czegokolwiek to no to na pewno są po prostu wyjdzie, ale nie wychodziło wszystko co się brał też tak jak wcześniej mówiłam odbył sesję pasjonatem amerykańskich amerykańskiego musicalu Broadwayu i jakby też jest mam wrażenie, że próbował gdzieś nad naszą polską rzeczywistość wynosić tak było właśnie z tym złym zachowaniem, ale też jak wspominam teraz ze wszystkich wstępnych egzaminów to mam wrażenie, że właśnie studenci śpiewający to zawsze dał jakiś kawałek do zaśpiewania jazzowy za to było widać to jest jego taki koniec żąda kocha zawsze, a jak ktoś komuś się udawało i fajni spływały Lori to było coś co pamiętam, jaką cały w tym naszym stoją no w tańcu z tak soborze komuś podobało i taki właśnie był spontaniczne po prostu trzeba jeszcze wspomnieć oczywiście teatr rampa i jego spektakle to to ważny rozdział jeśli jeśli nie najważniejsze jeśli chodzi o teatr rozrywkowy w Polsce w ogóle nadanie temu teatrowi takiej wyjątkowej rangi wielka w tym zasługa właśnie Andrzeja strzeleckiego, który rampą długo kierował złożyła Kicki trzeba powiedzieć o obojga ich nie ma, a obojga bardzo będzie brakowało brakuje oni rzeczywiście ten teatr no przecież na peryferiach właściwie każda miasta stworzyli i on przez wiele lat prosperował jako miejsca oblegane przez wielbicieli nie można było czy dostanie biletu na żadne przedstawienie tak świętej pamięci jeszcze pana Jana Rakowskiego, który był przez lata kierownikiem muzycznym Andrzeja spektakle Andrzeja strzeleckiego, a potem w szkole akompaniował mu na zajęcia no tak Andrzej strzelecki też tworzą swoisty duet z Markiem Stankiewiczem ta razem pracowali, a te ostatnie egzaminy, które przygotowywał jako prof. Akademii teatralnej w Warszawie chciałbym zapytać przede wszystkim prasówkę i o dwudziestolecie, bo szersza widownia niestety nie miała możliwości zobaczyć 1 ani drugiego, ale były to podobno majstersztyki, bo tak to pokazywały też wrażliwością ja na to co się dzieje w kraju ma jego zresztą też erudycję okazywały też jego wielką wiedzę, bo poziomie napisał oba te scenariusze sam dotyczyły dwudziestolecie dotyczyło historii nie tak odległej przecież, a placówkami dotyczyła Pruszcz trojga latach na co dzień jak go to wszystko chodziło tak, ale chyba też ważne, żeby powiedzieć no to co też już wcześniej mówiła no to jest także np. to prasówkę wiem, że stworzył razem ze studentami widząc, że ma ma koło siebie no i ludzi, którzy np. bardzo duża już muzycznie umieją na tak miałki potrafił jako profesor o zadać im zadanie, że macie wybrać najlepsze fragmenty, które Ewa was dotyczą i które są dla nas ważne z gazet i do tego napisać muzyka to im się udało oczywiście Marek Stankiewicz nad tym piecze otrzymał, ale i myślę, że przez to, że to było takie jest ich wspólne mówią o studentach ze studentów 60 potrafi poważnie traktować staw to nie jest tak dziejową zadam i ustawie piosenkę tylko, żeby mu życie sobą zawładnąć i razem stworzyć ten świat i to był to świetna egzaminy jeszcze ten ostatni torebka, który też punktem wyjścia była olbrzymia torebka, którą jako rekwizyty gdzieś ramka trzeba pokazać, bo to jest ważne damska torebka i kosztu kluczem było co cóż takie, które co może się znaleźć wszystkie piosenki piosenki dotyczyły tego szósta nasza damska torebka zawiera też wielu Żydów muzyka muzyka pisał Gustaw Marek Stankiewicz, ale niektóre teksty już Andrzej po nich niektóre teksty pozwolił skomponować napisać studentom i puścił je act czyli, toteż takiemu, że tego studenta traktujemy poważnie to jest to taki klucz nauczaniu to poważnej, jakby moje jesteśmy na równi, a spadać tak jak ja jako gdzieś tak widzę jego decyzji bardzo bardzo ludzko Ewa Konstancja Bułhak Wojciech Malajkat wspominali Andrzeja strzeleckiego, którego pożegnaliśmy w miniony piątek 3sierpnia proszę państwa odbędzie się koncert in memoriam Andrzeja strzeleckiego na Novej scenie scenie Relax w Warszawie wystąpią absolwenci wydziału aktorskiego Akademii teatralnej w Warszawie, którzy zaśpiewają m.in. piosenki do słów Andrzeja strzeleckiego i Agnieszki Osieckiej ważna informacja dochód z koncertu będą ich w sumie 2 u 18 i dwudziestej w całości przeznaczony będzie na fundusz pomocy imienia prof. Ryszardy Hani dla studentów warszawskiej Akademii, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji zdrowotnej bardzo bardzo państwu dziękuję za to dzisiejsze spotkanie na łączach skarbowych dziękuję dziękuję bardzo, dziękuję do usłyszenia czesne informacji Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA
REKLAMA