REKLAMA

Między filmem a sztuką

Andymateria
Data emisji:
2020-11-19 14:40
Audycja:
Czas trwania:
14:02 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Andymateria zacznę od pytania płynącego wprost z wielu godzin spędzonych z festiwalem nowe Horyzonty czy też zaczęło od psa andaluzyjskiego taką operaty Ewa artystów sztuk wizualnych z filmowcami Anda Rottenberg historyczka krytyczka sztuki jest adresatką tego pytania czy inne pytanie no wydany we w sprawie karty kredek tor Radia TOK FM, odpowiadając pani pytanie chcę powiedzieć, że nie możemy powiedzieć całej historii sztuki dwudziestego wieku piosenki rosyjskiej rzeczywiście Rozwiń » był efektem przede wszystkim udziału by Noela w ruchu realistów wnuczce surrealistycznym rzeczywiście tutaj rzadkością takie przenikanie między filmem teatrem sztukami wizualnymi właściwie była dosyć rzadkie oczywiście filmowcy się posługiwali wybitnymi scenografami, żeby tworzyć efekt swoich filmów ten był pub np. prawda ale kiedy kino stało się pełnoprawnym opowiadaczem historii zapomniało o istnieniu sztuki, a sztuka od pewnego momentu zaczęła się posługiwać kamerą alternatywnych w celach zostało wideo, którzy się posługiwali artyści i to widać było jak gdyby nie profesjonalne jak ten czy artysta obserwował świat przy pomocy kamery w inny sposób, że byli zawodowi filmowcy jak gdyby nieprofesjonalne to znaczy jak gdyby nie służyło temu samemu czym przynajmniej w założeniach miał być film fabularny dajmy na to nie służyło, dlatego że film fabularny opowiadał fabuły przy pomocy grupy zawodowców aktorów scenografów kampera operatorów itd. w swego producenta i budował fikcję natomiast video było rejestrację wybranych fragmentów rzeczywistości oraz rejestracją te formalne teraz drugie słowo, które się pojawiło pod koniec lat sześćdziesiątych rozwinęło stało się uprawnioną galę News sztuk wizualnych performance działanie artysty bardzo często fizyczne generalnie siebie nie było już granie to było bycie i sprawdzanie możliwości swojego ciała to robią mariny Abramović zrobili Zbigniew Warpechowski klasycy i to nie było granie czy nie było aktorstwo i trzeba powiedzieć, że zawodowi filmowcy patrząc na to wideo i obserwują performance bez swojego zawodowego punktu widzenia oceniali to pogardliwie krótko mówiąc był taki czas, że te gałęzie sztuki wizualne od rozszerzony swoim, jakby dia kazanie i sztuki profesjonalnej również teatr przedstawienia teatralne rozwijały się w izolacji od siebie połączenie teatru i happeningów to budziło Tadeusza Kantora, który wyszedł rycerze ze sztuk wizualnych i zaczął tworzyć swój inny teatr performance w jaki sposób był zakorzeniony w teatrze Grotowskiego, ponieważ tam też aktorzy musieli ćwiczyć ciało, ale w ogólnym takim planie te z dziedziny się ze sobą nie zazębiały, ale przyszedł taki moment i to dość dawno temu, kiedy ani nie była to rejestracja performansie mówię to czy działalność artystów tylko stało się obiektem samo w sobie film Józefa Robakowskiego artystyczne filmy już nie rejestrujemy performansie nie używamy wideo jak narzędzie, ale artysta namalował pędzlem malował przy użyciu taśmy filmowej no tak ważne teraz był formy filmowej zapoczątkowany przez Józefa Robakowskiego, który jest klasykiem gatunku, ale jednak tam były działania do kamer od samego artysty lub innych artystów i nie było takiej fabuły napisane od początku do końca to przenikanie gatunków toczą się trochę później, dlatego że artystą przestał występ wystarczy język, którym się dotychczas posługiwać czy język, do którego byli uprawnia uprawnień wg niektórych wg niektórych oni zaczęli robić film już fabularny to znaczy wedle reguł filmowych, ale inaczej Wilhelm Sasnal, który kiedyś mówiłyśmy prawdę ówczesne zrobił 3 firmy Piotr ukraińskiej zrobił film bardzo ciekawy 1 drugi byli bardzo źle odebrani przez zawodowych filmowcy wszystko tam było nie tak jak należy, jeżeli Uklański patrzy bohater ukraińskiego patrzy na rzeczywistość przez 2 pomidory w punktu widzenia leżącego już prawie, że ma swego bohatera widzi przed pomidory osoby, które się przez na wielki penis my takie albo buduje kadr, w którym widać nie wiem dolnym prawym rogu postać bohatera, czyli zupełnie inaczej, niżby to zbudował represjom organ filmowiec to są te dodatki na wydatki to jest ten sposób widzenia filmu przez artystów, którego zawodowy filmowiec się nie dopuści no to jest absolutnie wspaniały w tym w tym dość pokrętny tropem zmierzamy w kierunku Agnieszki polskiej i początku naszej audycji, czyli nowych horyzontów, bo można było zobaczyć podczas tego festiwalu niektórzy mieli szczęście widzieli wcześniej film właśnie pełno powiedzmy wymiarową może dwugodzinną, ale jednak fabuły autorstwa uznanym dwugodzinnego godzinę 20 przepraszam uznanej na świecie już artystki polskiej młodej Agnieszki polskiej tak Agnieszka Polska też konsekwentnie zmierza do do zajmowania się filmem, ale też buduje zupełnie inny klimat niż to by zrobił za zawodowiec, aczkolwiek film, o którym pani mówi trybuny nowych horyzontach skóra wciąż żyje wciąż żyjemy to jest film, którym się łączą łączy kilka wątków przede wszystkim historia bez lidera niemieckiego reżysera kultowego reżysera i pokazanie jak gdyby próba rekonstrukcji jego życia w przełomu lat siedemdziesiątych osiemdziesiątych właśnie od początku wzrok po osiemdziesiątego pierwszego mniej więcej, który rzeczywiście żył w komunii był biseksualny prowadził takie dziwaczne życie, że on zmarł w trakcie kręcenia filmu róży Luksemburg i Agnieszka Polska zatrzymuje się na tym temacie, ale nie pokazuje bez lidera tylko istnieje jakiś reżyser istnieje tak komuna, która koczuje w jego mieszkaniu są podjazdy klasyczne dla świata aktorskiego, czyli próba otrzymania lepszej roli sensu wszyscy absolutnie od niego uzależnieni tak całe ich życie osobiste i zawodowe kręci się wokół wokół by zabrali osoby reżyser osoby, którą można zobaczyć w 1 scenie na koniec powiedz może niedokładnie można zobaczyć już nie żył to natomiast to co wprowadziła Agnieszka Polska do tego firm to były dodatkowe czynniki, które są niejasne w sensie bezpośredniego odbioru fabuły i tłuszcz różni to co robi Agnieszka Polska od zawodowego filmowca, że to jest odrealnione wyjęte z jakichkolwiek ram rzeczywistość to jest film, który nie wiadomo, gdzie się dzieje ani nie wiadomo, kiedy generalnie więcej nie wiadomo nie wiadomo są oczywiście postaci, które tam są no ja bym klasyczne naczynie postać gangstera klasycznego jest postać zdrajcy, bo w każdym prawda w każdej organizacji zdrajca jest policji tylko policja są kowboje też bardzo ciekawe żona nagle nie pokazuje ani nazistów ani milicjantów ani policjantów tylko w boju, czyli wyjmuje z historii filmu takie dramatyczne postaci ustawowych w innych rolach prawda jest postać byłej kochanki jednej z bohaterek, która najmniej Rosa, więc mogłaby być Róża Luksemburg to też jest rewolucja niską, ale mogłaby być ulżyć w nią Ulrike Meinhof równie dobrze, bo nie planują jednak jest też indywidualne, które oni tam czasu są lewakami, którzy współ działają z organizacją gangsterską, więc ona dotyka wszystkich klisz wypracowanych przez film i również klisz społecznych od realnie i pokazuje, że właściwie nie ma bohaterów, chociaż ostatnie zdanie tego filmu pani Anno zestrzeliła mnie pani, ale to tylko, dlatego że zobaczyłam co najmniej kilkanaście filmów bardzo krótkim czasie i dużo było ostatnich zdań po śmierci twórcy demiurga bohatera wzorca jeden z tych konwojów, który jest tajny jakiem mówi był naszym ojcem, a teraz my wychowamy naszych synów i te bardzo ważne zdanie mówiąc krótko chciałabym, żebyście państwo zwrócić uwagę na to jak inne są filmy robione rynkami artystów ja polecam też inny film Agnieszki polskiej, ale funkcja już, trzymając się nowych horyzontów wrócić do innego filmu zrobionego metodą artysty zawodowy filmowiec nigdy by się na to nie poważył, czyli do filmu dał na tę modę na też, który jest projektem artystycznym bardzo podobnym do tego, który zrobił Artur Żmijewski, który odtworzył eksperyment Zimbardo tylko Ilja Chrzanowski rosyjskim, że reżyser zrobił go na znacznie większą skalę znacznie pozwoliłyby dłużej trwał, ale on też skończył Akademię sztuk pięknych najpierw skończyła przynajmniej studiował tak całkiem tego jego wykształcenia artystycznego nie jestem pewna natomiast był to pierwszy w Bonn pierwszy pierś bardzo ciekawe, że on jednak studiował w Niemczech, które uczelnie niemieckie otwierają artystów na różne media bardzo szybko, więc chodzi temu malowanie modela czy martwą naturę prawda no ale później rosyjską szkołę kinematografii tak niektórzy pociągają ten film pod taki nurt, który powstał też Lewiatan czy powstał powstanie miłość to prawda, ale jednocześnie tamtych chwil był od początku do końca wyreżyserowane wg granego scenariusz tutaj scenariusza nie było nie było właściwie w reżyserii no powiedzmy to on stworzył on stworzył ramy z rzeczy stworzył do swojego filmu jak gdyby sztuczne miasteczko, którym pozwolił naturszczyk com być sobą sobą pod warunkiem, że je zachowują tak jak mogli zachować ludzie mieszkający w zamkniętej bazie badawczej naukowo badawczej w Charkowie to była tak, żeby to były tajne zakłady i infiltrowane przez bezpiekę rosyjską i przez organy wojskowe, gdzie każdy bierze na siebie taką rolę, jaką zechce tak naprawdę tego powstało kilka jak pani sama wie o kilkanaście filmów kilka seriali telewizyjnych trwało wiele lat czy produkcja trwa wiele lat do nagrywania trwał kilka chyba ze 4 różnych wątków wszędzie były kamery, czyli była był taki Big brother podglądania siebie ustawiczne plus dogmat Larsa von Triera doskonale państwo go znają to zapewne jakieś podobieństwa odnajdą w tych powiedzmy 2 szkołach z tym, że Ilja Chrzanowski jest odpowiedziałbym znacznie bardziej radykalne jest jakby powiedzieć bliżej nas jednak to nie jest reżyser zachodni i to co pokazuje z różnych względów może być nam bliższe niż to co pokazywał Lars von tych na życie presji permanentnej presji tworzonej przez państwo to znamy troszkę ja znam jeszcze z dzieciństwa teraz same to wszyscy natomiast nie przerzucamy się teraz tylko na na film, bo to jest audycja o sztuce, ale prosimy jeszcze do tego tematu, bo to jest bardzo ciekawa historia to następnym razem na razie życzymy państwu miłego jesiennego dnia Anda Rottenberg i Anna Wacławik-Orpik Zwiń «

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA