REKLAMA

Ewelina Marciniak: Trzeba pracować nad przywróceniem teatru publiczności

Kultura Osobista
Data emisji:
2020-11-26 19:00
Audycja:
Czas trwania:
25:17 min.
Udostępnij:

Gośćmi audycji są Ewelina Marciniak- reżyserka teatralna, związana z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, laureatka niemieckiej nagrody teatralnej Der Faust (za reżyserię spektaklu "Bokser" (Der Boxer) na podstawie powieści "Król "Szczepana Twardocha) na scenie Thalia Theater w Hamburgu Rozwiń »

Ewelina Marciniak: "Na początku nie było łatwo przekonać dyrektora teatru do literatury polskiej, ale dla mnie powieść Twardocha to przede wszystkim spektakl o przemocy, która nie ma narodowości. Planuję także na niemieckiej scenie wystawić "Księgi Jakubowe" Olgi Tokarczuk."

Ewelina Marciniak: "Przede wszystkim teatr w Polsce powinien zostać dofinansowany, trzeba zadbać o programy edukacyjne. Przywrócić teatr publiczności" Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska gościem kultury osobistej dzisiaj Ewelina Marciniak reżyserka teatralna związana z teatrem Wybrzeże w Gdańsku Witaj serdecznie to wieczór no i oczywiście na początek gratulacje gratulujemy ci wielkiego ostatniego sukcesu najbardziej prestiżowej niemieckiej nagrody teatralnej der Faust została wyróżniona za reżyserię spektaklu bokser der boxer na podstawie powieści król Szczepana Twardocha na scenie Thalia Rozwiń » Theatre w Hamburgu biorąc pod uwagę, że bliska ci jest Elfriede Jelinek, która też jest laureatką tego wyróżnienia to myślę, że to nagroda cieszy szczególnie niewątpliwie tak, chociaż muszę przyznać, że do końca nie wiem czy to nagroda oznacza inaczej jest jednak dostawać nagrody w Polsce, kiedy zna się poprzedników osobiście i działo się ich przedstawienia w tej i innych ma także oczywiście dużo książek tematów też czytałam, ale nikt nie miał takiej możliwości, żeby ją osobiście poznać podobnie jak z kastą PEM Angielka istotnym, który też jest laureatem tej tej nagrody dlatego też chyba nie jest tak bardzo onieśmielona tą nagrodą jak powinnam być może też fakt, że ceremonia wręczenia nagrody odbyła się online sprawił, że nie była tak bardzo zestresowana wchodząc na nad systemem, przyjmując nagrodę wśród innych kategorii na pewno uczyłam to z ulgą w, zanim przejdziemy do boksera to jeszcze chciałbym jednak spytać o Jelinek, bo twoja mentorki sprzed kilku lat na podstawie prozy austriackiej noblistki zostały okrzyknięte jednym z najważniejszych wydarzeń teatralnych 2012 roku 2015 roku śmierci dziewczyna w teatrze polskim we Wrocławiu masz zamiar do linek jeszcze powracać jak najbardziej fascynuje mnie to jak można w teatrze czytać powieści to po pierwsze dlatego też bardzo chętnie poniesie sięgam, a jeżeli chodzi o dramaty mam takie poczucie, że jednak jest taką wspaniałą tematu pisarką, która zostawia niezwykłą przestrzeń dla wyobraźni reżysera reżyserki i aktorów aktorek, ponieważ sytuację sceniczną, którą trzeba zagospodarować to myślę, że totalnie od podstaw to znaczy jej tekst niczego nie narzuca niczego nie sugeruje nawet kiedy tropi to od razu budzi się nas inscenizator tak realizatorem takiego tekstu taki błąd, że koniecznie trzeba to zrobić jakoś inaczej i po jest niezwykła praca nad tekstami Jelinek to przede wszystkim niezwykła dyskusja z pomysłem na świat interpretacją z 1 strony, a z drugiej strony wspaniały obłędne rytmiczne uchodzący poetycki język no też płace w tych tłumaczeniach mamy mamy też szczęście mam nadzieję, że tam jeszcze kiedyś to jednak powodów jeśli chodzi o prozy Szczepana Twardocha teatralnie odkrywasz i eksploruje Twardocha już kolejny raz w 2014 roku wystawiła aż w teatrze śląskim adaptację morfiny zdobyła wtedy g i pięćdziesiątych piątych kaliskich spotkań teatralnych co jest w prozie Twardocha tak uwodząc teatralnego wciąż jeszcze ponad 2 do uwodzi mnie zmysłowość życia życia codziennego bohaterowie, którzy są uwikłani w historię przez duże cha zachowują się kompletnie inaczej niż byśmy przypuszczali ze znanych nam klisz opowiadania o przeszłości tobie najbardziej intryguje to znaczy, że oni je wyłamują się pewnych schematów i datę to miało oczywisty sposób i wszystko to jest namacalne to znaczy ten świat chce się dotykać chce się słuchać chce się wąchać i to jest taki świadek chciałabym dawać widzom w teatrze dlatego te poznać tak szczególnie bliska, a też tematy, które porusza są po prostu ekstremalnie aktualne wracając do boksera, bo Polska prasa zwraca uwagę, że zależało China przedstawieniu historii bohatera powieści Szczepana Twardocha przez pryzmat kobiet bohaterek książki co ta historia zyskała przez ten zabieg przede wszystkim ja się kąpią Nisko oceniałam takiego poczucia, że jest to przez pryzmat kobiet jak najbardziej perspektywa głównego bohatera Jakuba Szapiro i skomplikowane relacje com też Szczepan Twardoch proponuje była moim przedmiotem pracy przy buskim przedstawieniu, zwłaszcza że główną rolę miał Sebastian Himmler, niemniej jednak, jeżeli chodzi o te kobiety to powieści Szczepana one są tutaj takimi bohaterkami, których historie są umie wiele mniej ważne muszą one przede wszystkim temu, żeby opowiedzieć głównego bohatera ja postanowiłam poszerzyć perspektywę dla mnie każda aktorka zapraszana do pracy też musimy coś dopowiedzenia i postać, którą chciałaby coś powiedzieć coś dać, więc lewicowi i w związku z tym jestem też jak chciałaby mija te postaci widzieć te postacie zostały poszerzone o swoje nowe cele fantazję myśli Najman takie poczucie, że ta perspektywa stała się teraz wielowymiarowa, ale na pewno nie jest perspektywa tylko tych 3 bohaterek poszerzenie kobiecej perspektywy brzmi bardzo aktualnie nie jak najbardziej, ale chciałem spytać jeszcze o w ogóle percepcję polskiej prozy w Niemczech polskiej literatury także przełożonej na na teatralne deski czy łatwo było Niemców przekonać do Twardocha po tym, jak wcześniej na niemieckich scenach realizowała 2× Szekspira przygotowałem Szekspira w teatrze we Freiburgu tam też przygotowano Świętego Bartłomieja na podstawie autorskiego tekstu Jana Cieplińskiego i mam takie poczucie że, przygotowując go Szekspira też przygotowywałem go podług mojej Inter po interpretacji co dało już dyrektorom etatów do myślenia, że na pewno warto inwestować moje pomysły zawsze na jej jednak z tekstem są nierozerwalnie związane no i na początku nie było łatwo przekonać Joachima luk SA dyrektora polskiej sceny, że Polska reżyserka przygotowuje polską powieść polskiego autora, której akcja dzieje się w przedwojennej Polsce to dość wydaje się to karkołomny pomysł na atrakcyjne przedstawienie dla niemieckiego widza, ale tak się udało dla mnie nie jest to przedstawienie ani o Polakach ani Żyda ani o Niemcach tylko o przemocy, która nie ma narodowości i pod tym względem one uniwersalne i dotkliwej też sami o tym jest książka Szczepana Twardocha podobne do do Thalia Theater zamierza wrócić już niebawem, jeżeli oczywiście pandemia nie pokrzyżuje swoich teatralnych planów i to zamierzasz wrócić z księgami Jakubowym Olgi Tokarczuk to nie dosyć zaciekawiło kiedyś powiedziałem o tym, bo przecież księgi 4 lata temu wyreżyserowała w teatrze powszechnym w Warszawie, skąd ta chęć powrotu do do genialnego dzieła polskiej noblistki chęć powrotu bierze się oczywiście z poprzedniego przedstawienia, w którym miałam poczucie nie udało się dotknąć tego co dla mnie najbardziej intrygujące w tej książce i mam taką głęboką potrzebę w związku z tym rehabilitacji i to, że Olga Tokarczuk zgodziła się, że ponownie sięgnęła poetek już jako noblistka teraz już jako bliska tym razem na niemieckiej scenie dla mnie wielką radością też zaskoczeniem mieliśmy też bardzo przyjemne spotkanie z hitami z Olgą Tokarczuk apotem kameralne spotkanie z córką dyrektorem teatru one oraz aktorami to już prawie, że została zamknięta obsada ksiąg Jakubowych i mam takie poczucie, że no nie wraca się do tej samej rzeki, ale to nie jest rzeka ta książka to jest ocean się po niekończących się fascynacji podaż kolejnej kolejny czytam książkę właśnie teraz, przygotowując się i chciałbym jeszcze pewna wiele razy to przedstawienie sprawdzić Ewelina powiedz, czego czy niemiecki teatr nauczył przede wszystkim co dało jako reżyserce, czego może nie znalazła się w Polskiej przestrzeni teatralnej myślę, że to nie jest tak, że czegoś nie znalazłam wydaje się, że te etaty niemiecki Polski ma na myśli się wspaniale uzupełniają miał po prostu takie szczęście trafić do zespołu, w którym dostałam pracę dużo czułości pokory zaufania, ale też bezpieczeństwa tak jak dla mnie taką bezpieczną bazą jest teatr Wybrzeże, gdzie mam swój plan zespół aktorski, do którego też w tym sezonie powtórce to te tam też oprócz tego bliskiego fantastycznego kontaktu z sektorami też mam takie bezpieczeństwo wynikające z tradycji instytucjonalnych jak to jakiś sposób u ustalanie obsady, jakim wyprzedzeniem to się odbywa, jakim wyprzedzeniem o czasie planowanie scenografii i to naprawdę pomaga obu stronom, ponieważ aktorzy nie są zaskoczeni, że w krótkim czasie muszą przecież tak wielką książkę tylko wiedzą o tym pół roku wcześniej, więc mogą sobie zaznaczyć rzeczy, które i dla nich są poruszające i być przygotowania tych pierwszych próbach aktywnie uczestniczyć w dyskusjach i być naprawdę twórcami i współtwórcami przed przeceną przedstawienia i czas debat ocenia u chciałabym, żebyśmy nawzajem się różne rzeczy od siebie nauczyli i marzy o tym, że temu, kiedy się spuszczą ta odda się rozpłynie i koprodukcje Polsko-Niemieckie będą naturalnymi są częścią teatralnego krajobrazu Europy Ewelina Marciniak reżyserka teatralna dzisiaj gościem kultury osobistej za chwilę wracamy do naszej rozmowy teraz czas na informacje w radiu TOK FM dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska gościem kultury osobistej dzisiaj Ewelina Marciniak reżyserka teatralna związana z teatrem Wybrzeże w Gdańsku, które właśnie otrzymała najbardziej prestiżową niemiecką nagrodę teatralną der Faust została wyróżniona za reżyserię spektaklu bokser der boxer na podstawie powieści król Szczepana Twardocha na scenie Thalia Theater w Hamburgu rozmawia Ewelina w czasie pandemii teatry w Polsce są decyzją władz zamknięte do 27grudnia nie wiadomo jak będzie później znaleźć się okazuje sporo się dzieje teatry broni się jak może przed wpadnięciem w niebyt w sieci trwa właśnie festiwal Szekspirowski w Gdańsku, ale też do 28listopada katowicki festiwal sztuki reżyserskiej interpretacje festiwal szkół teatralnych za chwilę online warszawskie spotkania teatralne teatr online to zbawienie czy pułapka, z której trudno będzie się nam wydostać i mam takie poczucie, że nie ma takiej potrzeby, które stawiacie takich też, że to może nas uratować może nas zniszczyć mam takie poczucie, że etat ona może nas dzisiaj dużo nauczyć przede wszystkim rejestracji, kiedy popatrzymy na to co się działo w pierwszym etapie lockdownu żaden teatr Polski nie miał dobrze przygotowanych rejestracji spektakli, a wydaje mi się, że nauczenie się tego jak można rejestrować pracę, jaki walory niektórych spektakli można wyciągnąć, przykładając do tego, inwestując w to to też do myślę, że jest bardzo ciekawą lekcją i kiedy jest taki moment jesteśmy zamknięci chcemy coś obejrzeć możemy obejrzeć taki spektakl, który nadaje się też do tego po zaznaczam, że w moim odczuciu nie wszystkie spektakle nadają do tego, żeby oglądać online, ale są takie jak np. spektakl Mundruczó, który oglądamy wielką przyjemnością i mam takie poczucie, że możemy się dużo nauczyć, a propos właśnie tej rejestracji, jaka o jak ona może być walorem no może kiedyś będą takie eventy, gdzie te spektakle akcje powstały w czasie pandemii i brana pod uwagę płata stacje są takie bardziej umowę to będzie taki festiwal będziemy po prostu oglądali takie teatry telewizji, które powstały w czasie tej pandemii i będziemy po prostu z nutką tęsknoty wspomina ten czas, kiedy byliśmy tak zamknięci w tej Tomasz mieliśmy czas, żeby trochę ochłonąć oczywiście ta jest, więc zupełnie innym momencie jesteśmy w momencie kryzysu w teatrze, w którym nie mamy odpowiedniej pomocy ze strony państwa pandemia pokazała jak trudno dzisiaj jest też pomoc artystom, bo nie wiemy, kto ma tytuł jest to tematy to nie jest finanse leży mają bardzo niestabilną sytuację finansową ubezpieczeniową i wydaje mi się, że pandemia obnażyła słabość tego systemu, jeżeli chcemy być naprawdę dojrzałym krajem tutaj liczyć się w Europie to musimy zdać sobie sprawę z tego, że kultura też ma liczyć, że ona liczyła to musimy się zastanowić, jaki status ten artysta w naszym kraju ma i jak funkcjonowanie artystów zapewnić tym samym funkcjonowanie teatr czy w jakim stopniu pandemia przekreśliła może opóźniła niektóre z twoich planów teatralnych ta zdecydowanie jak tylko zakończyłam mają zamkniętą już premierem po to, właśnie tylko dla 30 osób F-Type coupé z kamienia łucznicy tam już szalała pandemia to miała ruszyć takie, że tak umyte rzeczkę trudne festiwalowe nie tylko po Polsce też po Europie właśnie przedstawienie der boxer bardzo mi było przykryte się odbyło, a z drugiej strony też tych ucieszyłam, bo pana tak zmęczona po ostatniej pracy po było to dość wymagające przedstawienie też przesunęła się 1 moja premiera miał mieć we wrześniu premierę w Pekinie Deutsches Theater i mimo że nie miał podpisanej umowy to dyrekcja teatru zachowała się fantastycznie zaproponowali mi wypłacenie części wynagrodzenia, mimo że nie rozpoczęła nawet klub nie miał podpisanej umowy plam po wysłaniu pewnych projektów taka sytuacja możliwa była w Polsce w Polskim teatrze wolałabym nie mówić, że nie chciałbym wierzyć, że w każdym teatrze w tym pracowałam z dyrektorami, z którymi miał do czynienia byłoby to możliwe mam takie poczucie, że nie mogę zagwarantować tego wszystkim reżyserami reżyserką we wszystkich teatrach, a uważam, że nam się to powinno niestety należeć, a nawet stety, że jeżeli umawiamy się na jakąś pracę, ale wcześniej podpisano umowę i wszyscy mamy świadomość, że nasza praca reżyserów reżyserek nie zaczyna się w pierwszym dniu proponuje się zaczyna o wiele wcześniej są to smutne ciężkie twórcze inspirujące czasem wesołe, ale wielogodzinne przygotowania no właśnie tych już o tym powiedziałem, że pandemia obnażyła różne problemy z jakimi teatr jako instytucja się boryka o potrzebie reformy teatru mówi się od dawna od czego taką reformę warto by twoim zdaniem zacząć, kto mógłby ją w ogóle skutecznie przeprowadzić no mnie się wydaje, że trzeba zacząć od sprawdzenia co jest to znaczy takiego rozeznania, jaki teatr jak funkcjonuje jak na kontakt z publicznością jak funkcjonuje jako zespół ile osób na etacie dla jak doposażona jest technika i mam takie potęgi sam teatr budynek jak SB, jakie wyposażone i moim zdaniem takie sformułowanie potrzeb możliwości tego co chcemy osiągnąć też pierwszy krok do tej reformy nie zapożyczania rozwiązań, które o funkcjonują czy we Francji czy w Niemczech o przyjrzenie się temu co mamy co funkcjonuje i co powinniśmy poprawić przede wszystkim teatr powinien zostać dofinansowane i te inicjatywy, które naprawdę zdają egzamin jak np. lato w teatrze czy teatr Polska i inicjatywy edukacyjne promujące teatr, a one powinny być jeszcze bardziej zasilane, ale też powinny powstawać nowe, które nauczą też ludzi chodzić do teatru przywrócą teatry i lewicowi wezmą udział w tej konkurencji z Netfliksem z tą książką to jednak głosujemy nad ekranem tym, że możemy bezpośrednio się spotkać i to spotkanie na żywo zawsze będzie cenniejsze tylko musimy też chcieć tego robić zaprosić Paco de takiego myślenia nam wszystkim tutaj życzyła wszystkim w systemie struktura to znaczy transparentność naszych zarobków to są takie postulaty kilku reżyserów reżyserek i mam nadzieję, że za chwilę poszczególne postulaty znajdą OC w realiach jeśli chodzi o głęboko zakorzenioną w Polskim teatrze hierarchiczności sprawa zarzutów o molestowanie w Instytucie praktyk teatralnych Gardzienice, jakie budzi w tobie refleksję czy niema wrażenia, że te informacje wychodzą na światło dzienne jednak trochę zbyt późno no mam takie takie poczucie, że ja byłam zszokowana tymi wiadomościami, ponieważ mój teatr właściwie zaczęło się od fascynacją etatem kamienice zaczął się te warsztatami teatralnymi, które też taki charakter antropologiczny i odbywały się na Dolnym Śląsku i tam w ogóle zakochałem się w tym czym może być teatr u doskonale znam to uczucie, kiedy z wielką naiwnością, ale też prawdziwą autentyczną ciekawością chłonie się ten pierwszy moment zetknięcia z takim teatrem, który powstaje na podstawie, żeby spiesznie Łucji u jest niezwykła intymność po prostu przekraczać takiej intymności i granice drugiego człowieka jest dla mnie, bo o bezdyskusyjnej karygodne i oczywiście straszna ta sprawa ujrzała tak później światło dzienne, ale dziwię się, że nie ma radykalnego CW to znaczy ten OC jest radykalny po tej stronie ofiar, ale nie ma radykalnego odszedł co dalej to znaczy bardzo smutne jest też to środowisko akademickie odcina się tych zarzutów mam takie poczucie, że to bycie obojętnym jest od pewną odpowiedzialnością i wolałabym usłyszeć czy też przeczytać i dziwimy się sami sobie jak mogliśmy być obojętni albo tego nie dostrzegać zamiast się po prostu nie bierzemy za to współodpowiedzialność wydaje się to uczciwsze tak zapewne też czują się niektórzy członkowie zespołu Gardzienice, który też godzili się cieszę na to miesiąc się, że tak ma być, że to jest okaże się, że ta strategia ma jakiś wyższy cel też rodzi pytanie właśnie, dlaczego nam tak trudno jest mówić o tych nadużyciach w teatrze historia przemocy oto jeszcze chciałam ciebie zapytać, bo w ramach warszawskich spotkań teatralnych online zobaczymy wyreżyserowany przez siebie spektakle teatru imienia Aleksandra Fredry w Gnieźnie to będzie 10grudnia o dziewiętnastej online oczywiście miał szczęście zobaczyć twój spektakl tuż przed pandemią na festiwalu sztuk przyjemnych nieprzyjemnych w teatrze powszechnym w Łodzi na scenę przeniosła książkę Eduardo Luiz jednego z najbardziej poczytnych w tej chwili francuskich autorów bardzo młodego autora, czyli mamy przemoc samotność no my dosłownie zanurzeni po uszy w tej rzeczywistości, którą obrazuje za pomocą wody, która dosłownie wylewa się ze sceny była dla mnie wielka przyjemność przygotowanie historię przemocy w Gnieźnie, bo też przygotowanie tej książki opowiadającej o zmaganiach się trochę tak jak samego autora jego Homo seksualnością i rodzinnym miasteczkiem małym miasteczkiem no i układ dni dla mnie ważne, żeby ten tekst właśnie przygotować się w Gnieźnie takim mniejszym ośrodku wsparcia zostaną tam bardzo serdecznie zaproszona przez dyrekcję i moje marzenie, żeby przez całe spektakle padał deszcz został zrealizowany jest moja pierwsza współ scenografia Grzegorz na 1 i na pół mam takie takie poczucie, że ten spektakl jak nigdzie indziej tam dysponuje na pewno zupełnie inaczej przygotowała bym ten spektakl w biegu w Warszawie, bo we Wrocławiu i mam takie się na inne rzeczy zwróciłbym uwagę tutaj właśnie to rekord to zdarzenie jest małym miasteczku nad samo spotkanie głównego bohatera z siostrą i próba opowiedzenia siebie bez tej przeszłości, a jednocześnie z tęsknotą do tej przeszłości te cały czas bycie w tym napięciu płotami tam bardzo interesujące oczywiście mam takie poczucie, że Jan Czapliński autor adaptacji wspaniale nas tutaj z tego zadania, jakie przed nim postawiłam właśnie ujęcie tej elewacji tego tematu jako klub kurczowe moment spektaklu i nadanie większej rangi siostrze głównego była bohatera, a też wspaniali aktorzy, którzy byli Pace aktywni w tym procesie twórczym i uczestniczyli też przygotowywaniu kolejnych scen takim osobistym zaangażowaniem i 8 godzin w aucie to naprawdę nie jest lekka sprawdza dla organizmu, ale ten moment, w którym obie strony się nad okolicą dbają o siebie są przerwy technika dba o to, żeby woda podgrzana na tyle ile to jest możliwe przez te 8 koło dziękujemy od samego początku jak ta scena jak będzie wyglądała jak jest pytanie bardzo wymagające no to jest właśnie teatr pracujemy z ludźmi musimy wiedzieć, czego od siebie oczekuje na jakie są nasze potrzeby i co możemy zapytać, a najważniejsza jest ta przestrzeń wyboru wydaje mi się tego się uczymy w nowym teatrze i w nowej serii współudziału niż w przestrzeni sporu i tego, że jak utrzymać się na ulicach, żeby kobiety chcemy mieć głos i chcemy w końcu być usłyszane mamy dość komentarzy na ten temat się tak krzyczy przestanie o tak samo w teatrze na wszystko mieć równy głos u tego się myśleć wciąż uczymy bardzo dziękuję za za te rozmowy za to spotkanie Ewelina Marciniak reżyserka teatralna była gościem kultury osobistej zapraszamy państwa na historię przemocy to już niebawem 10grudnia o dziewiętnastej podczas warszawskich spotkań teatralnych dzięki Beatę co do usłyszenia czesne informacje w TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj wszystkich audycji Radia TOK FM kiedy chcesz i jak chcesz - na stronie internetowej i w aplikacji mobilnej!!

Dostęp Premium

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA